Kun je van meerdere personen tegelijk houden?

Liefde
Kun je van meerdere personen tegelijk houden?

Kun je tegelijkertijd van twee verschillende personen houden? Is de liefde exclusief voorbehouden aan één enkel persoon of kan je hart op hetzelfde tijdstip ook van meerdere personen zijn? Interessante vraag vinden wij.

Voordat we er verder op ingaan, willen we eerst eens stil staan bij de liefde. Wat is liefde voor een partner eigenlijk? Wat is die aantrekkingskracht die we voor iemand kunnen voelen?

Liefde zou je kunnen omschrijven als een positieve kracht die ons in de richting een bepaalde persoon duwt die we als unieke en speciaal beschouwen. We willen lichamelijk en geestelijk dicht bij deze persoon zijn. Als de liefde beantwoord wordt, kan hieruit een diepe harmonie ontstaat waarin beide partners dezelfde gevoelens en gedachtes over het leven hebben.

Dit soort liefde die rijp en gezond is, is gebaseerd op een intiem verbond. De beide partners creëren een ‘wereld apart’ waaruit ze kracht en warmte putten. Ze hebben het gevoel dat er van hen gehouden wordt voor wat ze zijn, ze vertrouwen elkaar, ze kennen elkaars kwaliteiten en beperkingen. Ook al weten ze dat het misschien niet voor eeuwig is, toch willen de beide partners de relatie in stand houden en geven ze zichzelf geheel. Het is belangrijk wat de ander denkt en voelt maar de eigen wensen en belangen worden daarvoor niet opzij gezet en zijn net zo belangrijk. Natuurlijk bestaan er ook minder ‘gezonde’ liefdesrelaties waarin een van de partners de ander wil ‘bezitten’  en controleren, of de ander alleen als steunpunt in het leven gebruikt.

Maar terug naar de vraag of je tegelijkertijd van twee verschillende personen kunt houden. Hierbij moet je eigenlijk twee dingen uit elkaar houden. Aan de ene kant heb je het ‘tegelijkertijd houden van’ en aan de andere kant heb je het ‘tegelijkertijd verschillende relaties onderhouden’.

Volgens psychologen betekent het onderhouden van twee relaties tegelijkertijd geen ‘winst’. Een tweede relatie is geen ‘extraatje’ boven op de eerste relatie, maar het zou eerder gaan om twee incomplete en teleurstellende relaties. In de ene relatie is er in veel gevallen sprake van conflicten die niet uitgesproken zijn, van wraakgevoelens en ontevredenheid, en de andere relatie gaat gepaard met alle onzekerheden en beperkingen van een ‘extra’ relatie. In de ‘officiële’ relatie doet men wat gedaan moet worden, zoals de kinderen naar school brengen en boodschappen doen, terwijl in de ‘geheime’ relatie vaak een kunstmatig masker van vrolijkheid wordt opgezet en er een zucht is om nieuwe dingen te ervaren. Doordat de relaties zorgvuldig en met kunstgrepen (en leugens) gescheiden beleefd moeten worden, is – zo wordt er wel gezegd – niet mogelijk om in elk van de relaties de ware ‘ik’ te tonen en een diepgaande intimiteit op te bouwen.

Toch komt het voor dat er twee relaties naast elkaar onderhouden worden. Meer dan eens zou namelijk in de praktijk blijken dat het niet gemakkelijk is om een relatie beëindigen. En het is juist de ‘derde’, die ‘tweede relatie’, die het bewustwordingsproces op gang brengt dat er in de ‘eerste’ relatie sprake is van een relatiecrisis. De aanwezigheid van een ‘derde’ schept als het ware duidelijkheid.

Maar deze situatie zou maar van korte duur moeten zijn. Als een relatie geen toekomst heeft, dan zal er een beslissing moeten worden genomen. Volgens psychologen onderhouden sommige mensen echter juist twee relaties tegelijkertijd om de crisis in de ‘officiële’ relatie niet onder ogen te hoeven zien en om pijn en lijden te ontwijken. Op den duur zou de situatie er echter niet beter op worden. Twee relaties onderhouden vergt uiterst veel energie, het risico dat leugens ontdekt worden is groot en de twee relaties zouden maar ‘voor de helft’ geleefd worden.

Anders ligt het volgens ons als we ons afvragen of je op eenzelfde moment van twee personen kan houden. Wij menen, maar dat is onze bescheiden mening, dat dat wel heel goed mogelijk is en dat de ene liefde geen afbreuk hoeft te doen aan de andere liefde. Volgens ons kun je heel goed, op twee verschillende manieren, van twee verschillende personen houden. Het is geen kwestie van liefde delen, van 50% liefde voor de een + 50% liefde voor de ander (of in wat voor verhouding dan ook), maar een volledige manier van liefhebben van meerdere personen. Hoe je daar verder in je leven uiting aangeeft en in welke relatievorm je dat stopt, is dan wel weer een andere vraag.

Overigens is het helemaal niet ongewoon dat partners in een liefdesrelatie gevoelens voor andere personen ontwikkelen (ook al is het misschien niet liefde). Deze gevoelens zouden echter geen bedreiging voor een gezonde relatie moeten zijn. Vormen ze dat wel, dan is het tijd om eerlijk tegenover jezelf en tegenover je partner te zijn.

Lees ADVERSUS, mannen modetrends, kapsels en modellen. Klik hier

Heb je ons iets te zeggen? Schrijf ons! Klik hier

 

Vind je dit artikel leuk? Laten we dan contact houden. Voeg Trendystyle toe aan je favorieten. Druk op CRTL en D op je toetsenbord. We hopen je snel weer terug te zien! :-)

 
MEER OP TRENDYSTYLE
GESPONSORDE LINKS
Het achterlaten van een reactie is volkomen anoniem. We verzamelen geen enkel gegeven van je. Reacties worden eerst door ons gelezen en pas na onze goedkeuring geplaatst.
 

4 gedachten over “Kun je van meerdere personen tegelijk houden?”

  1. Dit artikel beschrijft echt hoe ik me voel. Ik zit in een hele sterke relatie. Maar er worden wel wat gevoelens opgekropt maar op den duur komt het wel goed. Sprake van een 2e relatie is er absoluut niet. Maar ooit in mijn vroege jeugd was er sprake van wederzijdse verliefdheid, deze ging zonder veel problemen over maar ik denk dat we echt nog te jong waren om uberhaupt iets van liefde te voelen. Deze man is nu mijn beste vriend, en onze band is ook echt speciaal en mijn partner is hier ook niet jaloers op. Maar het gebeurt me vaak dat ik net wel echte liefde voel voor mijn beste vriend. En dit is soms ook wederzijds of we nu in een relatie zitten of niet. We houden het netjes en blijven even goede vrienden maar het blijft pijnlijk. M’n partner en ik kunnen ons geen leven zonder elkaar voorstellen, bij hem heb ik zekerheid dat we ook voor altijd samen zijn. En ik wil geen van beide kwijt. Alleen verscheuren de gesprekken van mijn maatje me als hij begint over weet je nog toen wij samen waren, wat dit nou was gebeurd. En zelf de cynische opmerking als we ooit eenzaam en alleen zijn… Maar het erge is dat ik mezelf betrap op het eenzaam voelen zonder ‘de verkeerde’ als mijn partner even weg is voelt dat aan als rust aangezien we elke dag bij elkaar op de lip zitten.

  2. ik begrijp je helemaal! Zit ook in dezelfde situatie. Weet ook niet wat ik moet doen. Vrienden blijven of voorgoed contact verbreken ?? Pff, voel me echt niet goed als ik eraan denk. Maar voor hoe lang wil je zo door blijven gaan? Uiteindelijk zal je toch voor 1 iemand moeten gaan, en de andere laten gaan. We spreken nog dagelijks over wat als dit zo was gebeurd etc.. Ooit zal hij toch verder gaan moeten gaan zonder jou.. Sorry maar ik moest wat hierop zeggen.. hahaha

  3. Het hele fijne gevoel, de blijheid in je hart, als je bij de een of de ander bent. Het is een verslavend gevoel net als de endorfine na het hardlopen of het toegeven aan het verlangen gevoel, wat de meeste mensen niet meer hebben. Voor mij zijn de gevoelens voor mijn ex wel veranderd maar we zijn samen volwassen geworden op een fijne manier en dat willen we gewoon niet negeren. We kussen (zonder tong) elkaar gewoon nog op de mond. Mijn vriendin wil mij helemaal en zal er alles voor doen. Bij haar voel ik me zo fijn, zo “alive”. De vriendin van mijn overleden vriend is ook zo lief voor mij en als ik met haar naar bed zou willen zou dat geen probleem zijn. Bij haar moet ik me echt inhouden. De echte relatie met mijn vriendin mag ik niet in gevaar brengen maar o, wat kost dat moeite. Ik heb wel het gevoel dat ik ten volle leef en voor die gevoelens ben ik dankbaar. Ik ben 62 en heb het besef dat het leven eindig is. De moraal iets oprekken geeft een heel prettig gevoel.

  4. Ik zou hier toch willen op reageren. Niet dat ik denk dat er veel dit zullen lezen, maar het is wel eens leuk je ei hier kwijt te raken zonder een oordeel te hebben.
    Ik moet toch toegeven dat dat ik me erzelf op betrap dat ik van meerdere mensen kan houden. Maar er heerst hier toch een enorm taboe rond, want het zou onmiddellijk bestempeld worden als vulgair en profiteur. Dit taboe komt er gewoon door onze cultuur en onze godsdienst dat ons dat zo is ingebakken, maar ik vind het zo hypocriet als iets. Ik zit nu in een prachtige relatie. Ik hou zielsveel van mijn vrouw. Dat is zo super. Wij werken zo goed samen, wij hebben stomende sex, enz… Neen het gaat echt super. Maar toch is er iemand anders waarbij ik me ook zo supergoed voel. Daarmee heb ik nog niks sex mee gehad (wegens respect voor elkaar), maar het is zo fijn ook om met die persoon te babbelen, te zijn, gewoon door het feit dat er ook zo veel overeenkomsten zijn in interesses en denkbeelden.

    Ik heb onlangs gelezen dat dat polyamorie heet. En toen ik die beschrijving las, dat is nu exact hoe ik het aanvoel.

    Maar is dat fout? Is dat echt fout? Waarom is dat fout? Ik geloof er niet in dat we enkel gemaakt zijn om slechts van 1 persoon te houden. Als je van mensen houdt en je bent sociaal, dan bots je ongetwijfeld op nog gelijkgestemde mensen. Volgens de cultuur en godsdienst is het fout. Maar dat is zo ongelooflijk belachelijk subjectief. Want hier is bvb eten met de mond open onbeleefd, en in China is het een blijk van dankbaarheid. Terwijl we beiden mensen zijn van vlees en bloed, hetzelfde geboren en hetzelfde zullen sterven. Ja, ik zie wel hoe het uitdraait, maar ik voel weinig fout in het graag zien van meerdere mensen, want wat is er mooier dan respectvol liefde geven aan elkaar en elkaar gelukkige momenten schenken. Tot hier toe is er bij mij nog geen sex gepaard gegaan (hoewel er ook wel al gevoelens zijn opgekomen). Maar zolang je elkaar respectvol een mooi leven kan schenken zie ik er weinig fout in.

    Neen het gaat mij om pure liefde voor elkaar.

    Maar zoals ik het zei, het is en blijft taboe, en ervoor uitkomen is niet gemakkelijk. Vandaar bedankt dat het eens kan langs deze weg.

Reacties zijn gesloten.