Samen slapen of gescheiden bedden?

Hoe slaap jij beter? Met hem? Of zonder hem? Even echt over nadenken en dan eerlijk antwoorden!

Liefde. Samen slapen
Samen slapen of gescheiden bedden?

Toen ik klein was, stond ik raar te kijken toen ik hoorde dat een oom en een tante aparte slaapkamers hadden. Als je getrouwd bent, dan slaap je toch samen? Inmiddels kijk ik niet meer op van gescheiden bedden of slaapkamers. Maar wat is nu eigenlijk ideaal? Doet het de liefde goed als de beide partners ook ’s nachts hun ruimte en vrijheid hebben? Of is het altijd nog knusser en romantischer om samen het bed te delen?

Alleen slapen is heerlijk. Een heel bed voor je alleen, de dekens voor jezelf, je eigen ritme en geen gewoel of gesnurk naast je. Maar is het niet juist zo heerlijk om alleen te slapen als je gewoonlijk het bed met je partner deelt? Is het de afwisseling? Is het die speciale gelegenheid – een vakantie alleen, een logeerpartij bij zus of ouders, of misschien die hotelkamer met gescheiden bedden (een fout van de receptie) – die het alleen slapen bijzonder maakt? Of is alleen slapen altijd lekkerder dan samen slapen?

The Sunday Times publiceerde al in 2008 (!) een artikel met als titel ‘Sleeping apart; the key to happy marriage’. In het artikel wordt een lans gebroken voor het gescheiden slapen. Een op de vier partners zou regelmatig ’s nachts een aparte slaapruimte opzoeken en naar verwachting zullen in de toekomst steeds meer huizen met een dubbele ‘master bedroom’ worden gebouwd.

Er zijn verschillende redenen waarom liefdesparen na verloop van tijd ‘de eenzaamheid’ weer opzoeken. In het begin van een relatie is men bereid concessies te doen om bij elkaar te zijn maar na verloop van tijd krijgen de eigen behoeften en wensen de overhand. Dit is geen kwestie van egoïsme, verwijdering of onromantisch vindt Sammy Margo, auteur van The Good Sleep Guide.

De redenen waarom veel partners elkaar na de aanvankelijke intimiteit van het lepeltje lepeltje slapen de rug toekeren, lopen uiteen. Het snurken van de partner wordt vaak aangevoerd om de keuze van aparte slaapkamers te rechtvaardigen. Ook verschillende slaapritmes verklaren waarom partners ervoor kiezen om de nacht alleen door te brengen. Eindelijk kan hij in bed ’s nachts de finale van de Formule 1 kijken en eindelijk kan zij zich tot 2 uur ’s nachts in alle rust aan haar roman wijden.

Volgens veel wetenschappers en psychologen is apart slapen een positieve ontwikkeling. Het zou geen teken van zwakte zijn maar juist laten zien hoe sterk de relatie is. Het is het bewijs van wederzijds respect en van elkaar vrij laten, wordt er wel gezegd. Ook in de literatuur zouden bewijzen te vinden zijn voor ‘het genot’ van gescheiden bedden. De Franse schrijfster Maryse Wolinksi vertelt erover in haar sage ‘Chambre à part’. En Virgina Woolf is altijd al een voorstandster geweest van ruimte en vrijheid.

Niet alleen zouden gescheiden bedden, of zelfs gescheiden slaapkamers, de nachtrust bevorderen (en een goede nachtrust staat garant voor een goede dag), maar ook zou het het seksleven goed doen. Afstand zou het verlangen vergroten en de kwaliteit van nachtelijke bezoekjes aan elkaar aanzienlijk verbeteren.

Een praktisch probleem is vaak dat gescheiden bedden (je wilt toch zeker wel elk op z’n minst een twijfelaar of beter nog een king size bed voor jezelf alleen) of gescheiden slaapkamers een luxe zijn. Niet zelden wordt gewacht tot de kinderen uit huis zijn en de kinderslaapkamers vrijkomen voordat de partners uit elkaar gaan.

Hoe het ook zij, de balans lijkt uit te slaan in het voordeel van het apart slapen. Maar is het echt zo? Geven we er echt de voorkeur aan om de nacht alleen door te brengen en afstand te doen van zijn innige omhelzing tijdens de nachtelijke uurtjes?

 

Vind je dit artikel leuk? Laten we dan contact houden. Voeg Trendystyle toe aan je favorieten. Druk op CRTL en D op je toetsenbord. We hopen je snel weer terug te zien! :-)

 
Dit vind je vast ook interessant
Het achterlaten van een reactie is volkomen anoniem. We verzamelen geen enkel gegeven van je. Reacties worden eerst door ons gelezen en pas na onze goedkeuring geplaatst.
 

15 gedachten over “Samen slapen of gescheiden bedden?”

  1. Na wat discussie´s over het wel of niet apart slapen, want het gebeurde al soms dat mijn man op de logeerkamer ging liggen als hij weer door mij werd wakker gemaakt omdat ik niet kon slapen door zijn gesnurk, heb ik het onderhand, na een paar maanden, kunnen accepteren. Ik vind het nog steeds een beetje raar, want je bent tenslotte met elkaar getrouwd dus ook het bed zou je romantisch en vol liefde met elkaar moeten delen. Maar het is waar wat jullie schrijven, een goede nachtrust zorgt voor een goede dag, dus mijn humeur, nu ik beter slaap, is er zeker op vooruit gegaan. dank voor dit artikel, voel me nóg beter nu de taboe er een beetje van af is gehaald!

  2. Afgelopen week waren wij 45 jaar getrouwd, waarvan we 20 jaar aparte slaapkamers hebben.
    Na jaren geprobeerd te hebben om aan het gesnurk van manlief te wennen, om dan ’s nachts toch om drie uur mijn mijn kussen onder de arm naar een andere kamer te verdwijnen, dacht ik op een gegeven moment dat ik we net zo goed meteen maar apart konden gaan slapen.Nu, heerlijk elk onze eigen TV, ik een kingsizebed waar mijn boeken en tas makkelijk op kunnen blijven liggen en een fantastische nachtrust. Nooit meer om 9 uur ‘smorgens al doodmoe zijn.
    Het probleem is nu alleen nog in de vakanties, dan komen de oordopjes, slaappillen en kussen op mijn oren er weer aan te pas.
    Des te fijner om dan weer thuis te zijn.!!

  3. Toen ik voor het eerst samen gingen slapen met mn vriend kon ik goed slapen(nu 3 jaar samen, wonen allebei nog bij ouders), maar na een paar keer merkte ik dat ik op de een of andere manier veel liever de enige in het bed ben als ik slaap. Ik ben altijd wel iemand die van dr eigen ruimte houdt, en op de een of andere manier heb ik die ruimte tijdens mijn slaap hard nodig om op te laden voor de volgende dag. Ik blijf als ik met mn vriend slaap altijd een soort ‘wakker’ en slaap veel lichter omdat ik het idee heb dat ik ‘aan’ moet blijven staan en dat ik op elk moment moet kunnen functioneren omdat ik met iemand ben. Ik merk aan mezelf dat ik dan veel moeier ben de volgende dag, dan als ik alleen zou slapen. Daarom slapen we alleen in het weekend samen. Ook is het zo dat ik er soms wel goed tegen kan en de andere keer weer niet. Ik vind het jammer dat hij denkt dat het aan hem ligt, want in dit geval is dat helemaal niet zo!

  4. ik slaap deze nacht ook alleen , kzweet zo erg als we samen slapen , ze ademt onder de dekens , resultaat keinat vant zweet op mn rug wakker worden , en ik ben nu heel erg vermoeid op het werk !! geeeeuwww

  5. Erg herkenbaar wat ik allemaal lees, ook heel fijn om jullie reacties te lezen. Ik woon net samen met mijn vriend en heb ik last om met hem samen te slapen. Soms gaat het goed en soms wordt ik gek van zijn ademhaling en gesnurk (zelfs met watjes in mijn oren). Verder heb ik ook net als Mela het alerte gevoel als hij naast mij ligt, ik kan dan niet helemaal rustig slapen. Ik accepteer het nu van mezelf en slaap voorlopig gewoon apart. Gelukkig laat ons huis dit toe. Mijn vriend is ook helemaal begripvol. Dit is voor mij een hele moeilijk strijd geweest (en af en toe nog steeds), omdat ik door dit zo ga twijfelen aan mezelf en hier van baal. Ik had dit namelijk vroeger niet, maar pas aantal jaren. Ik ben verder heel gelukkig met mijn leventje, alleen dit stukje maakte me vaak verdrietig. Gelukkig stond dit artikel op trendystyle.nl en ben ik helemaal blij om dit gelezen te hebben.

  6. dames hoe ook lekker het is voor jullie om apart te slapen, maar denken jullie wel eens aan je wederhelft ?
    ik vind het vervelend voor al op vakantie of weekendje weg, de betaald dubbele kosten omdat je twee kamers moet huren, waar zijn we nou mee bezig.
    ga er maar van uit dat het aan je vreet en je relatie op het spel komt te staan.

  7. Sinds wij apart zijn gaan slapen, slaap ik weer net als vroeger de hele nacht door en wordt volkomen uitgerust wakker de volgende ochtend. Zou niet meer anders willen!

  8. Wij zijn inmiddels ruim 33 jaar getrouwd waar van we de afgelopen 6 jaar apart slapen, omdat ik volgens mijn man te hard snurk. Ik vond en vind het nog steeds verschrikkelijk, en kan je vertellen dat het je huwelijk wel op het spel zet. Ik ben zover dat ik er niet meer tegen kan, mis ook de intimiteit. Volgens de artsen snurk ik echt niet overdreven hard. En helaas valt er aan mijn gesnurk niets te doen!

  9. Mijn vriendin slaapt ook in andere kamer…… Zij snurkt!
    Ik ook maar niet zo hard…… Ik vind het niets en ik vol me eenzaam
    Ik mis de romantiek…..nee vind het niet leuk en het zet je relatie zeker
    Onder druk…. En hoeveel druk kan je heben…..
    Mijn advies kruip leker tegen elkaar aan en geniet van elkaar.
    Lots of love…. Erwin:.

  10. onzin, je hebt eindelijk iemand gevonden om mee te knuffelen, ga je weer richting eenzaamheid. als je partner niet meer bij je past kan, laat dan elkaar lekker vrij en zoeken naar een lieve persoon dat het weer vurig wordt .

  11. Ik vind het juist heel goed dat partners er soms voor kiezen om apart te slapen. Niets is zo belangrijk als een goede nachtrust. Als je die niet krijgt, ben je overdag niet fit en zelfs prikkelbaar! Naar mijn mening zet dat een relatie meer op het spel dan apart slapen. Het is toch van de gekke dat apart slapen je relatie op het spel zou zetten???? Je kunt toch voor het slapen gaan even lekker knuffelen, dan apart slapen en ’s ochtends weer bij elkaar kruipen?

    Ik vind het juist onzin om 24 uur per dag bij elkaar te zijn. Je bent een stel, maar toch geen siamese tweeling? En trouwens, als je goed slaapt, dan merk je het niet eens dat je alleen slaapt, dus waarom zou dat eenzaam zijn? Ik vind het eerder eenzaam om WEL naast iemand te liggen en daardoor de hele nacht wakker te liggen.

  12. Hallo,

    Ik heb zelf te maken met het apart slapen. Wij zijn nu ruim 18 jaar samen, hebben prachtige kinderen. Echter ik heb zo veel behoefte aan affectie of intimiteit. Door mijn werk zit ik veel in nachtdiensten, waardoor ik extra waarde hecht aan de nachten dat ik thuis ben. Het feit dat mijn man vaak genoeg op dat soort momenten dat ik thuis ben, alleen op de bank in slaap valt, stoort mij enorm. Ook op het moment dat ik dan zeg, zullen we samen lekker douchen en naar bed en dat volledig wordt afgewezen, doet mij op geen enkele manier goed. Geen tijd voor mij, wel voor je telefoon. Je zegt een uur geleden al ik ga naar bed, maar honderd spelletjes en of chats later ga je uiteindelijk. Dat ik dan nog enige affectie probeer te krijgen wordt volledig afgeslagen. Ik irriteer me er mateloos aan. Sta haast op het punt om het dan maar elders te gaan zoeken. Kom op zeg ben meer dan een moeder, huisvrouw en nog werkende ook. Als vrouw haal ik juist mijn behoefte uit wat affectie en of aandacht van mijn partner. Als dat er al niet vanaf kan, kunnen we net zo goed buren zijn. Ben de afwijzingen zo zat. Scheiden is het laatste wat ik wil, maar bouw onderhand een muur op.

  13. Apart slapen maakt je relatie echt kapot. Ik merk dat het steeds gemakkelijker wordt om naar je eigen bed te vluchten.. en je eigen ding te gaan doen… het past bij de iets te verwende egocentrische partner… De partner die te weinig beweegt, te veel frisdrank drinkt en hierdoor oppervlakkig slaapt en zo hun snurkende metgezel het bed uit werken. Vaak verslaafd aan tv, mobieltjes of ereaders… En vergeet waar het om draait in het leven..Ga sporten, heb lief en leef gezond. En klik je mobiel uit.

  14. 16 jaar een relatie ,maar een apart huis, als mijn vriend in zijn eigen huis slaapt vind ik dat niet leuk.
    en voel ik mij eenzaam en alleen Hij snapt dat niet en dat maakt me dan weer kwaad. Als hij naar zijn eigen huis gaat val ik in een gat en dat voelt zelfs als liefdesverdriet Ik denk dat ik het maar uit maak , want ik wil samen slapen Hij heeft een 1 persoonsbed en woont bij het station dus ik doe daar geen oog dicht

  15. Heel herkenbaar allemaal. 30 jaar getrouwd en nu zeer regelmatig alleen in bed. Verschrikkelijk vind ik het. Ik snurk, ik haal adem, ik kuchel…ik leef en daar kan ik weinig aan doen. Maar daardoor kan mijn vrouw niet slapen. Als er niet bijelkaar terug in bed gekropen wordt, of ’s avonds, of ’s morgens (in het weekend) dan is je sexleven weg en voor mij het verschil tussen een liefdeserelatie en een met je zus. Het slapen lijkt wel wat beter, maar de spanning en het gemis aan intimiteit weegt voor mij daar niet tegen op. Maar ja ik heb ook geen last ’s nachts. Dus @ Kuddel en Susanna: Het heeft idd ook hier negatieve invloed op de relatie tot frustrerens aan toe. Wat heeft de een over voor de ander en visaversa. Daar moet niet teveel verschil in ontstaan.

Reacties zijn gesloten.