Als hij zich tot een ander aangetrokken voelt

Hij houdt van je maar...

We hebben het hier niet over vreemdgaan of overspel (nog niet!). Maar we hebben het over een situatie die heel pijnlijk kan zijn. Vaak is het moeilijk om er mee om te gaan, om de situatie op te lossen of simpelweg om het als een feit te accepteren.

Annemarie schrijft ons: 'We hebben al drie jaar een relatie. Al die tijd heb ik hem alle aandacht en liefde van de wereld gegeven. Maar nu zit ik in een situatie waarin ik geen uitweg zie. Hij voelt zich aangetrokken tot een ander en iedereen weet het. Natuurlijk weet ik dat ik niet het mooiste meisje van de wereld ben, maar we hebben het leuk samen. Ik begrijp niet wat hem bezielt.' verderop in haar lange mail schrijft Annemarie: 'Ik weet dat hij dat andere meisje erg leuk vindt, en ik weet ook dat zij hem leuk vindt. Als we met vrienden uitgaan, heeft hij alleen maar oog voor haar, praat hij alleen maar met haar en is hij opeens de meest gezellige, intelligente en briljante persoon van het gezelschap. Zo is hij nooit met mij, ook niet in het begin. Ik zit er maar bij en heb het gevoel dat ik voor gek sta. Ik weet 100% zeker dat hij nooit verder is gegaan dan dit geflirt, dat hij me nooit met haar bedrogen heeft, maar alleen al het idee dat hij zich tot een ander aangetrokken voelt, kan ik bijna niet verdragen. Ze zouden een stel kunnen zijn, misschien wel een beter stel dan wij samen. En ze weten het, en onze vrienden ook. Wat moet ik doen? Hoe moet ik me gedragen?'

Dit is een samenvatting van de mail die wij ontvingen. Annemarie stelt een moeilijk en vaak verwaarloosd onderwerp aan de orde. Want ook al zijn jij en je vriend of man nog zo verliefd en vormen jullie al jaren een stel, jullie blijven nieuwe personen ontmoeten en het kan gebeuren dat je partner zich tot één persoon in het bijzonder aangetrokken voelt. Of jij! Want laten we eerlijk zijn, het overkomt niet alleen mannen maar ook vrouwen. Er gebeurt niets ernstigs, de verleiding is er, maar het blijft bij een flirt in publiek. Je denkt dat je niets verkeerds doet, maar vaak veroorzaakt zo'n flirt veel jaloezie, pijn en tegenstrijdige gevoelens bij je partner.

Hoe moet je je gedragen als je partner, zoals in Annemarie's geval, zich plotseling tot een ander aangetrokken voelt? Hoe ga je ermee om? Zoals altijd is het moeilijk, heel moeilijk, om adviezen op papier te geven voor problemen die de intimiteit van een liefdespaar betreffen.

In ieder geval geldt ook hier weer de 'therapie' die we in veel gevallen aanraden: praat samen met hem over die ander die zijn gedachten in beslag neemt. Schaam je niet voor je gevoelens en leg je partner (die misschien niet helemaal op de hoogte is van wat hij allemaal in je teweeg brengt) uit hoe je je voelt, dat je jaloers bent en dat je je vernederd voelt...

In veel gevallen is een goed gesprek genoeg om een probleem dat eerst onoverkomelijk leek, op te lossen. Als je partner van goede wil is en er geen verdere bedoelingen achter zijn flirt met de ander steken, dan is met een eerlijk gesprek het probleem meestal uit de wereld.

Probeer in dat geval je jaloerse gevoelens opzij te zetten. Bedenk hoeveel jullie samen hebben en hoe waardevol dat is. Zoiets bouwt hij niet zomaar met een ander op. En daarom gaat hij aan het einde van de avond met jou (en niet met haar) naar huis.

Bekijk het geval ook van de andere kant. Stel je eens voor dat jij je onweerstaanbaar aangetrokken voelt tot een andere man (een collega bijvoorbeeld). Dat is toch niet ondenkbaar, maar het wil toch niet zeggen dat je niet meer van je partner houdt en dat je er met die andere man vandoor gaat?

Overigens blijkt in de praktijk vaak dat het maar een tijdelijke verliefdheid is die met binnen korte tijd wel weer overwaait. Het zal ons niet verbazen als hij zich na verloop van tijd verbaasd afvraagt 'wat hem nu eigenlijk' bezielde. Misschien kunnen jullie er later wel om lachen.

Pas als je na jullie gesprek echt het idee hebt dat er meer aan de hand is, of als hij - zonder zich iets van jouw gevoelens aan te trekken - doorgaat met zijn flirt met 'de ander', dan is er reden om je zorgen te maken. Maar dan is er waarschijnlijk meer aan de hand en zitten we al een heel eind in de richting van 'bedrog'.

Zoals altijd, komen we dus uiteindelijk weer met 'gezond-verstand-adviezen'. En daarom doen we ook weer een beroep op jullie. Kennen jullie deze situatie? Hebben jullie het ooit meegemaakt? Wat doe jij als je partner zich tot een ander aangetrokken voelt? En wat doe jij als jij degene bent die plotseling 'aantrekkingskracht' voor een ander voelt terwijl je toch een goede relatie met toekomst hebt die je daarvoor nooit, maar dan ook nooit op het spel wil zetten? Mail ons je reactie via het venster hieronder.. De interessantste reacties zullen we hieronder geheel anoniem publiceren.

Reacties van Trendystylers
reactie: Dag mensen , dit doe ik normaal niet ,maar omdat ik als man in zo'n situatie zit en ik meer vrouwen zag reageren dacht ik , waarom ook niet. Ik zit voor het eerst in deze situatie dat mijn vrouw verliefd is op een ander , en het valt me zwaar. En het is ook precies wat bepaalde mensen zeggen, je staat zo machteloos ,in mijn geval gaat het erom dat ze een
Beetje te goed ctc heeft met haar collega , en inderdaad ook tegen mij word gezegd dat ik me geen zorgen moet maken. Maar dat is moeilijk als de SMSjes je om de oren vliegen en gelijk gewist worden. Ze heeft wel toegegeven dat ze gevoelens had voor diegene heeft , en toen heb ik gezegd dat als ze bepaalde dingen op een rijtje wil zetten voor haar zelf ze dat niet kan doen als ze ook nog smsen ontvangt van hem. In de hoop ze voor zich zelf zou gaan inzien dat het het allemaal niet waard is. Ondanks de afspraak van het stoppen ermee , ben ik verleden week achter gekomen dat dat niet het geval was. Ik ging kapot van binnen , want er was een afspraak gepland, maar hij een sms gestuurd dat hij niet kon. Het was de druppel voor mij op dat moment. En heb om een statement te maken laten zien wat ze mist als ik er niet ben. Ik heb 2 nachten in een hotel geslapen, in de hoop dat haar misschien aan het denken te zetten. We hebben 2 kindjes , en probeer te redden wat er te redden valt. Inderdaad ze zegt dat de spanning er even niet is , en hij geeft dat wel weer even. Maar goed het ligt niet aan mij , en niet om mezelf op de borst te kloppen, maar ik ben een liefhebbende man
Die altijd voor haar klaar staat , en we zijn nu 12 jaar bij mekaar en ik ben nog altijd even verliefd als toen op haar , voor mij is ze de mooiste. Dat zeg ik haar ook , misschien moet ik dat niet meer doen ? Ben in ieder geval door al dit afgevallen en me lichaam protesteert , en dat uit zich ook. Ik weet dat ik aan mezelf moet denken , maar zelfs na 12 jaar maakt de liefde me blind. Al met al heeft het weg gaan voor 2 nachten wel enige impact gemaakt maar niet genoeg geloof ik, want ondanks de afspraak wederom geld , geen ctc meer via de SMS , denk ik dat ze wederom de fout in zal gaan. Ze werken ook soms samen , wat het er voor mij niet makkelijker op maakt. Tijdens de nachten niet thuis , heeft ze een berichtje gestuurd naar hem , dat ze niet meer KAN smsen, dan vraag ik me af waarom zeg je niet " ik WIL niet meer smsen en daar duidelijk aangeeft voor je relatie te gaan. Er is zat om voor te knokken dacht ik zo 2 lieve kindjes en een relatie die altijd goed was. Het erge van dit alles is , ze niet toegeeft dat het verliefdheid is , terwijl als je er zoals gisteren vooruit komt het SMSen te missen in mijn optiek er meer aan de hand is. Het enige wat ik denk ik zeker weet is , dat er niks is gebeurd qua zoenen of verder, maar goed dat maakt de pijn niet minder. Mijn energie die ik er al geruime tijd in steek om mijn (in mijn ogen) leven en huwelijk te redden raakt op , ik ben geestelijk oververmoeid , maar probeer me sterk te houden voor me kinderen
En voor haar , maar diep van binnen ben ik aan het afsterven..............Je krijgt van goeie vrienden advies ,maar goed dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb alles er voor gedaan, dat is het enige wat ik mezelf niet hoeft kwalijk te nemen. In het begin werd ik bestempeld als moeilijk die haar der vrijheid niet gunde , dat ik moeilijk werd is ook puur door haar zelf gecreerd, want ik vind dat als je partner(ik in dit geval) aangeeft
Moeite ermee te hebben dat het ctc iets te close werd in mijn ogen , dan doe je daar toch wat mee....of niet? Zo raar reageerde ik niet vond ik zelf? Maar goed al met al , het is een vreselijke situatie , en vind ik ook dat ik deze toestanden niet verdiend heb , maar een beslissing maken kan ik niet want ik hou nog zoveel van haar...... En van me kindjes. Die wij alles wat we kunnen geven, dat wil ik ze ook niet ontnemen. Maar goed , via deze site zag ik daar niet alleen in te staan.......dat geeft gek genoeg wel wat rust soms........... Succes allen met deze strijd.......
reactie: Hallo, Ik heb al eerder deze situatie meegemaakt met mijn ex. Ik wist niet goed hoe ik hier op moest reageren, mijn communicatie met hem was altijd wanneer ik boos was en de situatie niet aankon. Ze was een vriendin en onze kinderen waren bevriend met haar dochter. Ik wist dat er iets tussen hun was, maar mijn ex ontkende dit en ik wilde hem niet kwijt. We zijn nu inmiddels 8 jaar geleden gescheiden en ik ben hertrouwd met een hele lieve man en we hebben ook een kind samen. Indien dit tussen mijn man en mij zou gebeuren zou ik het anders aanpakken.
1) Allereerst een goed gesprek met mijn man (vanuit de ik-vorm). Ik heb het gevoel dat.., ik denk dit.. Niet beschuldigend met hem praten want hij is zich misschien niet bewust van wat er gaande is.
2) Na ons gesprek proberen tot een oplossing te komen. Altijd je distantieren van de persoon tot wie hij zich aangetrokken voelt!
3) Hierna evalueren waardoor ik me zo voel en waarom hij zich zo voelt. Wat heb ik gedaan in onze relatie waardoor jij je tot een ander aangetrokken voelt: is onze leven een sleur geworden? Verwaarloos ik mezelf? Waardoor ben ik onzeker (door mijn vorige relatie?)? En deze vragen stelt hij zichzelf ook. Dit klinkt misschien eenvoudig en wie weet dat er weken misschien maanden overheen gaan voordat je punt 2 of 3 bereikt. Het allerbelangerijkste is dan toch om te blijven praten! Niet boos naar bed te gaan en vergiffenis te vragen om dingen die je zegt die je partner wellicht pijn doen. En jezelf te vergeven voor dingen die hebt gezegd of gedaan. Ik hoop dat je samen met je partner tot een oplossing kunt komen/ scheiden c.q. Uit elkaar gaan doet heel veel pijn en het is heel erg belangrijk om jezelf te analyseren zodat je niet een tweede keer dezelfde fout maakt! Groetjes..
reactie: Hey Annemarie,
Tjonge wat een verhaal. Ja ik vind relaties zowiezo moeilijk. Je hebt in het begin (pubertijd ed) het idee dat een relatie voor eeuwig moet zijn. Ik ben nu 36 en sinds anderhalf jaar alleen met mijn 2 kleine kids. Heb veel meegemaakt ook. Mmm ik denk dat het zowiezo moeilijk is om monogaam te blijven. Volgens mij is een open relatie de key....dan kan je iig niet vreemd gaan. Je blijft bij je partner en bespreekt alles met elkaar. Maar zelfs dan kan je ook verliefd raken op iemand anders. Verliefdheden zijn erg moeilijk om onder controle te houden en er geen gehoor aan te geven. Het is nl het heerlijkste wat er is nietwaar? Dat hij jou daarbij pijn doet is vreselijk natuurlijk. Ik denk dat je het maar een tijdje over moet laten waaien. Het zal echt wel weer over gaan. Je kunt ook van iemand toch eigenlijk geen eeuwige trouw verwachten eigenlijk? We zijn mensen van vlees en bloed...niet gemaakt om altijd en eeuwig bij dezelfde persoon te blijven volgens mij. Als je trouwt en elkaar trouw zweet....is dan niet gewoon omdat dat zo moet? Maar blijkt niet in werkelijkheid (zie en hoor om je heen) dat het het moeilijkste is wat er maar bestaat? Er zijn natuurlijk mensen die het wel kunnen. Vaak stompen die ook af heb ik gemerkt...het huwelijk of de relatie wordt een enorme sleur. Ik weet niet of er mensen zijn die mijn mening delen. Dat kan me ook niet boeien...maar weet wel dat je niet de enige bent met dit probleem. Ik zou zeggen...onderneem zelf ook wat en praat erover met je partner...waarmee zweer je nu trouw aan iemand? Met je lichaam of met je hart?....ik denk dat het laatste de belangrijkste is .....succes verder!
reactie: Ik wil even reageren op de reactie van P.: het lijkt door jouw reactie net alsof Annemarie schuld draagt aan het hele voorval. Ik vind dat aan haar geen enkele schuld kan worden toegeschoven. Je zit in een erg moeilijke situatie nu Annemarie, maar praat jezelf niets aan! Je bent niet lelijk, onaantrekkelijk of niet spannend. Je moet boven alles jezelf blijven, trouw aan jezelf. Het heeft geen zin je vriend extra te verwennen of allerlei nieuwe, spannende dingen te proberen. Dit heeft pas zin als je er zelf achter staat, omdat je het zelf ook fijn vind! Niet als je het alleen doet om hem voor je te winnen. Ik zou zeggen praat erover, misschien is het zelfs goed een tijdje uit elkaar te gaan. Ookal zegt je gevoel dat je dat absoluut niet wilt, af en toe moet je ook echt je verstand gebruiken. Je mag er gerust op hopen dat het meisje in kwestie erg tegenvalt en dat hij weer bij jou terug komt. Als hij dan terug komt, laat hem voor je vechten! Je moet er echter ook rekening mee houden dat hij wel bij haar blijft. Het is verschrikkelijk om nu al aan te denken, dat snap ik. Maar hoe eerder je jezelf erop voorbereid, hoe beter.... Wat er ook gebeurd blijf jezelf, hou van jezelf, probeer jezelf niet met haar te vergelijken. Jij bent de moeite waard! Groeten en veel succes, W.
reactie: Reactie op Annemarie.. Helaas is het mij ook overkomen, ik had het nooit van mijn man verwacht! Na 18 jaar en eindelijk zwanger, we waren zo geluukig toen we hoorden dat we zwanger waren! Werd hij verliefd, althans hij wist het niet zeker, hij zei 'het klikt met haar en met haar kan ik over koetjes en kalfjes praten..Ik was 28 week zwanger en kwam erachter. Door zijn vreemd gedrag! Veel met zijn telefoon bezig...op de raarste momenten verdween hij even..Hij wilde me niet meer afzetten op de carpooleplek..ik kan wel een A4-tje vol schrijven. Zijn telefoonrekening kwam en die heb ik open gemaakt...een giga bedrag en enorm veel smsjes..Ik heb hem ermee geconfronteerd..hij ontkennen..Ik ben die avond naar mijn vriendin gegaan...'s nachts heb ik hem uit bed getrommeld en om een verklaring geeist. Hij vertelde dat hij haar had ontmoet, een vriendin van een collega, op een personeelsfeest. Na het feest bleven contact houden. Hij had het me niet vertelt, omdat het was afgelopen en hij wilde me niet kwetsen. Helaas bracht het zoveel stress mee dat ik opgenomen moest worden in het ziekenhuis met weeen. Gelukkig is het goed gegaan met de baby. Ik dacht oke, dit alles kan gebeuren. Ik geloofde hem toen hij zei dat het over was.....Totdat hij zich weer vreemd ging gedragen, elke vrijdag op stap (deed hij eerder nooit) hij begon opeens zich druk te maken over zijn vrijheid. Veel naar buiten om te roken...en weg om te tanken..hij bleef soms 2 uur weg, terwijl het tankstation bij ons om de hoek is..en als ik hem vroeg, waar hij was geweest..begon hij me enorm af te bekken. Hij begon hele kwetsende dingen te zeggen, dat het allemaal aan mij lag, ik controleerde hem! Hij gooide alles op mijn zwangerschapshormonen. Het erge was dat hij me helemaal niet steunde, de huishouding deed ik alleen, ik werkt ook nog fulltime. Hij liet me de week boodschappen alleen doen, hij kwam niet eens helpen om de auto te leeg te ruimen. Me aanraken wilde hij ook niet, zelfs niet als de baby schopte...maar hij bleef zeggen dat hij van me hield..en dat hij helemaal geen contact meer had met haar...zij had immers ook een man en 2 kinderen! Totdat ik met bevallingsverlof ging ...onze dochter wer dgeboren..alles leek goed te gaan...Toneelspel bleek later. Op een dag liet hij zijn mobieltje thuis op op te laden...en die heb ik gekraakt! Op internet nieuwe wachtwoorden opgevraagd en zijn telefoonnota's online bekeken...En wat ik toen zag..hij had al vanaf oktober nonstop contact, 52 pagina's met sms, mobiel bellen...zelfs bellen naar haar huisnummer. Ik was helemaal kapot, hij heeft haar zelfs gebeld toen onze dochter 14 minuten op de wereld was, en ik met zoveel pijn nog in de verloskamer lag..Ongelofelijk! Ik heb hem gebeld op zijn werk, hij bleef ontkennen. Ik ben samen met mijn dochtertje weggegaan, zij was toen 6 week oud. Dit allemaal is nu 7 weken geleden, inmiddels ben ik weer thuis, maar de situatie is niet echt geweldig. Ik voel me vernedert, diep gekwetst..en ontzettend verdrietig. Zij heeft het ook aan haar man vertelt, ze waren bang dat ik opeens bij hun op de stoep zou staan. Dat heb ik wel gedaan, maar ik heb niet aangebeld! Misschien stom van me, maar ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik ben blij dat ik weer aan het werk ben,..kan ik het beter van mij afzetten, als je thuis zit net de baby moet je er steeds aan denken. Dat moet ik zowieso als ik naar mijn dochertje kijk..en dat is enorm kloten! Wat ik ga doen weet ik nog niet..ze zeggen dat het vanzelf komt wel of niet scheiden. Hij loopt nu bij een psycoloog, daarna volgt huwelijkstherapie..maar ik vraag me af of ik daar nog wel aan mee wil doen..Ik heb net een gecompliceerde zwangerschap gehad met op het laatst zwangerschapvergiftiging daar moet ik eerst lichamelijk overheen komen en dan zie ik wel verder.. Groetjes S
reactie: Beste Annemarie,
Het schip maakt water, snel van boord! Met groeten.
reactie: Lieve Annemarie, Hou haar gewoon uit jullie buurt, geloof mij, het gaat over. Intussen veel praten over jullie relatie en vergeet niet mooie momenten. Veel sterkte gewenst
reactie: hoi mijn partner voelt zich aangetrokken tot mijn beste vriendin. Ik moest optreden en hij had alleen maar oog voor haar. Later op die avond. Bleek dat hij haar nummer uit mijn telefoon heeft gehaald en
Me beste vriendin heeft gesmst van je bent lekker ik kon mijn ogen niet van je af houden. En nog veel meer. Ik ben erachter gekomen omdat mijn beste vriendin zo eerlijk is tegen mij. En het is nu uit. Maar ik voel me nog steeds belazert en kwaad en zelfs jaloers op mijn beste vriendin omdat ze ook zo mooi is. Wat moet ik doen! Ik hou nog steeds van hem. Maar hij moet boete!
reactie: Ik vraag me af of je je relatsie op het spel moet zetten. Voor iemand die je drie week kent. Je weet wat je hebt aan je vriend en die anderen man weet je dat nog niet,of hij echt wel zo leuk is. Ik ben een man,en heb niet zo lang geleden een liefdes verklaring gekregen van een vrouw die al 6 jaar samen woont. Ik was wel gevleidt maar ik vond het zeer moeilijk en niet leuk. Ik wil niet een relatsie stuk krijgen,ik toon dan geen respect voor haar en voor hem. Ik zal dan meer met me eigen ego bezig zijn. Mijn advies:denk er zeer goed over na. Voor dat je iets stuk maakt waar je zekerder over kunt zijn. Succes
reactie: Ik zit in precies dezelfde situatie. Ik heb 5 jaar een relatie gehad en had nooit gedacht dat hij me ooit zo'n pijn zou doen. We hebben heel lang stiekem een relatie moeten hebben omdat mijn ouders het niet goedkeurde,dus in die 5 jaar dat we samen waren hebben we genoeg samen meegemaakt. Zomer 2005 was helemaal mis. Het begon met kleine dingetjes,bijvoorbeeld dat hij ineens geen zin meer had om af te spreken omdat hij het moeillijk vond om nog steeds alles stiekem te moeten doen (begrijpelijk,maar dat hij er ineens mee kwam na 5 jaar vond ik wel vreemd). Hij reageerde niet meer op mijn telefoontjes, smste niet meer terug en zei dat hij zulke dingen vergat. Hij kwam op een gegeven moment gewoon niet meer opdagen als we ergens hadden afgesproken. En op een dag kwam hij wel opdagen en zette een punt achter onze relatie. Ik snapte er niets van en vroeg hem waarom hij ineens niet meer achter onze relatie stond na al die 5 jaren dat we samen door een moeilijke tijd gingen. Ik had een naar gevoel en had al een vermoeden dat er iets was met een ander meisje. We gingen uiteindelijk nog een paar weken verder. We hebben toen nog samen mijn verjaardag gevierd en toen was het weer mis. Ik ontdekte de volgende dag dat hij op mijn verjaardag een ander meisje had gebelt, toen we naar huis gingen. Ik confronteerde hem ermee en hij ontkende niet. Hij zei dat hij haar belde voor een kameraad van hem. Onzin dus. Het ging maanden zo verder. Geen reacties op mijn telefoontjes, niet komen opdagen op afspraken. Op een avond hadden we afgesproken en hij belde op het laatste moment af. Ik voelde dat er iets niet goed was,dus vroeg of hij later niet kon, neej dat kon hij niet. De tijd tikte door en het was rond 12 uur savonds en hoorde nog niets van hem. Mijn gevoel zei dat ik de stad in moest om te gaan kijken in een aantal cafe's, en dat deed ik. En ja hoor, mijn vriend was er ook. Ik ging in een cafe zitten dat recht tegenover het cafe stond waar hij was. Ik keek de hele avond en zag hem gaan en komen. Op het laatst duurde het ongeveer een uur voordat hij terug kwam..ik stuurde hem een sms waar hij was geweest. Geen reactie natuurlijk. De volgende dag belde hij op om te vragen of ik langskwam en gek genoeg deed ik dat ook. Ik confronteerde hem met die avond ervoor. Vroeg waar hij was geweest en hij zei dat hij in een ander cafe ging kijken. Mijn gevoel zei dat het niet klopte maar geloofde hem wel. We gingen die avond met zn allen stappen. Ik ging iets eerder weg dan mijn vriend. Aangekomen in de discotheek wachtte ik op hem. Een uur later kwam hij en ging direct naar een meisje toe, pakte haar vast en praatte met haar. Vond het raar want hij praatte nooit met een ander meisje, alleen meisjes die ik ken en kende haar niet. Ik vroeg aan hem wie het was en hij zei dat hij haar die avond ervoor had leren kennen in het cafe. Ik vroeg wat er speelde tussen hun en hij zei niets. Hij zei dat hij alleen haar nummer had en een email adres. Ik geloofde dat natuurlijk niet en ging naar het meisje toe. En zij zei tegen mij dat hij haar naar huis had gebracht en dat ze dus gezoend hadden. Me hele wereld stond op zn kop.. Later die avond had ik zijn telefoon in handen, en las een aantal berichtjes die erin stonden. Ik was verbaasd toen ik het las. Er stonden berichten zoals: 'en als we wel wat zouden krijgen zou iedereen bewondering voor ons hebben omdat we altijd onze gevoelens aan de kant hebben gezet voor die andere. Ja we zouden samen een heel eind kunnen komen, maar net wat jij zegt: 'T KOMT GOED!!'.. Toen ik dat las stortte mijn hele wereld in. Hoe kon hij me zoiets aan doen?! Ik vroeg hem van wie die smsjes waren en hij zei van dat meisje die hij belde op mijn verjaardag. Ik vroeg of hij gevoelens voor haar had, en hij bevestigde dat. Hij had verder niks met haar gedaan maar voelde wel iets voor haar. Hij heeft dus uiteindelijk met 2 andere meisjes gezoend en voor het derde meisje had hij dus gevoelens kregen... Min gevoel heeft mij nooit in de steek gelaten..nooit. Dus anne marie, ik snap hoe je je voelt, maar blijf sterk!
reactie: haay
Ik heb me zelf maar al te vaak in deze positie verplaatst... Mijn vriend is snel tot een ander aan getrokken (vroeger) Maar op gegeven moment was er een meisje die volgens hem veel op mij leek. Dus dacht okehj zijn we vrienden geworden maar als we ergens heen gingen of gingen wandelen of zo bleef hij bij haar praten en niet bij mij was soort van 5de wiel aan een wagen, voelde me af en toe buiten gesloten en werd beetje jaloers. Hij kreeg een mail binnen en hij vroeg of ik daar niet naar wou kijken. Later ben ik er achter gekomen wat er in stond.. Hij had haar een kus op der mond gegeven .... Was helemaal van de kaart, maar na lange tijd hebben gepraat en na veel problemen zijn we er toch nog uit gekomen...... Ik ben heel erg jaloers dus was best wel moeilijk voor me.. Mar ja... Mijn vriend en ik hadden besloten om niet meer zo veel meer met haar om te gaan uiteindelijk heeft zij de band verbroken... Ik was er heel erg blij mee.. En mijn vriend vond het ook zo .... En nu probeert ze af en toe hem van me af te pakken. .... Maar dat gaat der niet lukken :P Hij vertelt me alles als hij haar gezien heeft wat hij heeft gedaan en zo als hij haar heeft gezien...hij probeert haar vaak te vermijden.... Als we der tegen komen probeer ik wel eens haar te slaan ,,,, maar mijn vriend wil dat niet...... Is ook maar beter zo :) niemand kan tussen ons in staan das nou wel duidelijk gelukkig voor me zelf xxxxjes some-one that loves her boyfriend very much :) we hadden 20 dec 2 jaartjuhs 2005 :) toehj xx
reactie: Ik en mijn vriendje hebben een goede relatie. We zijn nu 2,5 half jaar samen! Toch heeft het er van de zomer naar uitgezien dat het om precies de reden die jij noemt, bijna uit is gegaan. Wij werkten bij hetzelfde jongeren project en hij werd verliefd op zijn mede leidster. Ik zag al dat ze drie weken lang 'raar' deden, maar wat kon er gebeuren? Zij had echter ook al lang een vriend. Helaas bleken mijn angst gevoelens waar te zijn toen ik stiekem zijn email checkte. Er stonden meerdere mailtjes in van haar waar zij hem de liefde verklaarde en andersom. Ik heb hem hiermee geconfornteerd en toen ging hij huilen. Hij had het niet zo bedoeld en wilde me niet verdrietig maken. Vervolgens heb ik haar ge-smst en haar uitgescholden. Ze had mazzel dat ze op vakantie was (wist ik al, want dat had ze mijn vriendje al geschreven : "ik ga je zo missen... Ik vind je zo leuk".), want anders had ik haar gezicht wel even ingetimmerd! Ik heb er veel met mijn vriend over gesproken en nu nog, 4 maanden later, word ik er verdrietig van! Veel praten is belanrijk, maar ook het vertrouwen terug winnen... En dat is lastig!
reactie: Hey! Ik heb het zelf ook dat ik wel eens verliefd wordt op andere mannen terwijl ik een vriend heb van wie ik houd... Ik kan er niks aan doen, soms ontmoet ik gewoon een man/jongen die ik best interesant vind en waar ik ook gevoelens voor krijg.. Maar dat gaat vanzelf na een paar weken over, dan bedenk ik me dat die gene die ik leuk vind toch niet zo erg leuk is als ik dacht en dat mn eigen vriend veel leuker is... Ik houd ook veel van flirten, ik weet niet waarom, ik kan het gewoon niet laten maar ja ik weet wel van mezelf dat ik niks met andere mannen doe en dan is het toch wel goed denk ik en ook eerlijk tegen over mn vriend. Ik denk dat heel veel mensen dit hebben, het is ook niet erg, als je echt van je vriend/vriendin houd kan het geen kwaad denk ik ...
reactie: Nou ik zit in dezelfde situatie.. Mijn vriend flirt constant. We zijn nu bijna 3 jaar bij elkaar, en heb echt een knappe vriend en dat weet hij goed van zichzelf. Ik het begin van onze relatie zat hij al met andere meiden in huis (terwijl hij mij opbelde dat hij weg moest, zodat ik in mijn eigen huisje bleef)
Toe ben ik er achter gekomen dat hij met vriendinnen van zijn zus flirte EN OOK IN HET OPENBAAR, hij nam ze zelfs mee naar zijn famillie...gezellig. Iets daarna heeft hij internet ontdekt...nou en dat was al helemaal een ramp!!
...1 keer stond ik bij hem aan de computer en zag dat hij met een vriendin van zijn zus aan het msnnen was, en zij stelde hem de vraag...hoe is het met je ex...en ik dacht dat mijn hart verscheurt werd.....ik was niet zijn ex....maar op zo'n manier flirt hij dusss, gewoon zeggen dat het uit was tussen ons. En ik kom er steeds meer achter dat hij ook echt "afspraakjes"wil maken, verder van huis zodat niemand er achter kan komen...er speelt dus meer als flirten alleen. Maar ik denk dus...als je dat flirten aan z'n beloop over laat, dat het van kwaad naar erger kan worden als je er niets aan doet, misschien gaat ie de volgende keer verder dan flirten omdat je er niets van zegt?
reactie: Hoi Annemarie, Wees niet te lief en kwetsbaar, zeg hem duidelijk en direct dat jij dit gedrag niet leuk vindt (zeker niet als je ernaast zit). Vraag hem eens hoe hij het zou vinden als jij voor zijn neus over andere mannen heen gaat zitten kwijlen. En misschien moet je dat maar gewoon doen, kijken wat zijn reactie is. Als hij er ondanks alles mee door gaat, dan is hij véél te min voor jou. Er zijn kerels genoeg en er zitten ook leuke tussen. Vergeet niet: een man kan leuk en gezellig zijn, maar je hebt hem niet nodig.

reactie: ik heb de brief van Annemarie gelezen..bij mij is dat ook het geval. Ik ben getrouwd al 8 jaar nog steeds gelukkig. Maar op een dag ontmoette ik een man en vernam aan me zelf dat ik me erg aangetrokken voelde naar hem,en hij naar mij.we gingen samen stappen en gezellig met mekaar om elke x als ik hem zag werd de aantrekkings kracht groter en 1 moment dacht ik dat ik verlieft op hem werd.wou hem vaker zien en had totaal geen schuldgevoel tegen over mijn man want ja ik deed immers niks verkeerd, het was echt gezellig als we mekaar zagen maar op 1 dag had ik dat gevoel niet meer.hij smste me maar de vlinders kwamen niet meer als ik hem zag deed ik anders en afstandelijk en op een gegeven ogenblik was het hele leuke gevoel weg. Waarom ja ik zou het niet weten....ik zie hem nog regelmatig want ik werk in een horeca maar als ik hem zie komen de vlinders van het begin niet.ga nog wel eens stappen en als ik hem dan zie dan is het leuk maar zoals we in het begin met mekaar om gingen dat gebeurd niet meer....volgens mij is de aantrekkingskracht weg.en moet zeggen mijn huwelijk was goed maar is nu nog beter...
reactie: Mijn vriend heeft mij gister verteld dat hij "gevoelens" heeft voor een andere meid. Ze hebben gezoend en hij heeft haar verteld dat hij voor mij kiest. Het probleem is dat ie haar iedere week 2 keer ziet, dus ik denk dat die "gevoelens" niet overgaan. We hebben al 7 jaar een relatie en hebben vorig jaar een nieuwbouwhuis gekocht en die wordt over 2 weken opgeleverd, de meubels en alles zijn al gekocht, dus wat moet je dan doen!? Ik zit echt in tweestrijd, vooral omdat hij dit al eens een keer eerder heeft gehad. Maar die meid heeft hij 1 keer gezien en daarna nooit meer, dus dan is het makkelijk om haar te vergeten, maar nu is het ff heel anders. Ik wil hem niet kwijt! Maar om nu iedere week 2 keer in onzekerheid te moeten zitten, daar wordt het ook niet echt beter van. Ik heb hem gezegd dat ik heel graag met hem verder wil en dat we helemaal op nieuw kunnen beginnen in ons nieuwe huisje, maar echt enthousiast reageerde hij er niet op. Ik hoop dat het heel snel weer goed komt, want zo kan het gewoon niet verder!
reactie: Stel je niet afhankelijk op!! Ga uit met vriendinnen zorg voor plezier zonder hem!!! Laat hem zien dat jou leven niet ophoud met hem... En dat je een heel leuk en spannend leven kunt leiden misschien wel leuker zonder hem. Doe het met overtuiging zorg ervoor dat hij z'n best moet doen om jou aandacht te vangen..... Laat hem desnoods een paar dagen in twijfel.... Misschien realiseert hij zich wat hij mist als hij het (bijna) kwijt is... Speel het hard... Alles beter dan hem verliezen en als een hoopje ellende achterblijven... Het mes snijdt zo aan 2 kanten:
1 waarschijnlijk heb je snel z'n interesse weer gewekt
2 zo niet dan heb je er een paar leuke "stapvriendinnen"bij die je de komende tijd kunnen troosten en je kunnen helpen hem te vergeten
O ja en je houdt nog een beetje zelfrespect over.....
reactie: Beste Annemarie,
Je vraagt je af hoe je te gedragen in jouw situatie. In ieder geval je zelfrespect en eigenwaarde niet verliezen. Jij bent zeker niet minder dan die vrouw in kwestie. En ook niet lelijker. Ik zat in zelfde situatie afgelopen zomer, met het verschil dat ik verliefd was op een ander. En dit terwijl ik een mooie lieve partner heb die onvoorwaardelijk van mij houdt. Sterker nog mijn partner is nog knapper dan die man in kwestie. Ik werd verliefd op die ander omdat ik iets miste in mijn relatie en hij maakte mij zo het hof dat ik me op en top vrouw voelde bij hem. Ik dacht wel steeds aan zijn vrouw, ze had kanker (nu is ze beter) maar ik kon mijn verliefde gevoelens niet tegenhouden. We hebben niks met onze gevoelens gedaan en ik heb heel veel verdriet hierover gehad. Mijn partner heb ik steeds op die hoogte gehouden van het reilen en zeilen en dat heeft onze relatie gered. Mijn partner ziet nu in dat ie mijn aandacht moet trekken en ik blij dat nu alles achter de rug is. Iedere relatie heeft zijn ups en downs, en dit kan gewoon gebeuren. Maar laat jezelf niet de steek. Flirt zelf met andere mannen, verwen jezelf, verander iets aan je uiterlijk. Maar vooral ga je eigen gang, als hij je laat gaan dan is hij jou niet waard. En praat, wees eerlijk. En op het moment dat je partner niet eerlijk is, kap er dan mee. Dit zou ik doen. Voel nog steeds pijn als ik zijn vrouw zie, ik heb haar nooit pijn willen doen en ik zie zelfs overeenkomsten met haar. Sterkte ik denk dat je het heel moeilijk hebt. Grt M.
reactie: ook ik heb een man die zich aangetrokken voelt tot een andere vrouw, of ik dat nu leuk vind of niet, hij gaat zijn gang. Zij wee t dat hij getrouwd is maar heeft daar maling aan. Hij zegt dat het alleen vriendschap is zij doet altijd heel zielig en verplicht mijn man tot van alles. Voelt ze zich ziek brengt hij haar naar de dokter. Hoewel ik ook vaak naar een dokter moet vraagd hij niet eens hoe het was enzo. Nee andere vrouwen denken vaak dat ze er geen kwaad mee doen, maar er gaat eenheleboel kapot door dit soort toestanden. Hoezo verbitterd.
reactie: Ik heb ook met deze situatie te maken gehad. En ja het is gewoon niet leuk!! Zowiezo omdat ik mijn vriend altijd heb vertrouwd, en dan ineens dit op je weg komt!, Iedergeval we hebben 4 jaar wat, totdat zij in de picture kwam... Hij is een keer bij haar geweest en dacht gelijk dit is het!, dezelfde hobbies, zelfde interesses, en dat is niet bepaald leuk om te horen. Helemaal niet wanneer er ineens word gezegd dat hij met haar verder wil inplaats van mij! Na 1 x elkaar gezien te hebben ken je elkaar nog niet!, iedergeval ik heb het er heel moeilijk mee gehad, en heb zo gedacht van.., laat hem maar gigantisch op zijn bek gaan!! En ja hoor, na een week had hij zoveel spijt! Iemand doet zich leuk voor, maar het is niet te zeggen dat die persoon daadwerkelijk zo is. Ze hebben elkaar niet weer gesproken, en we zijn weer bij elkaar..., het vertrouwen is moeilijk! Heel moeilijk! Hij kan de wereld nu aan terwijl mijn vertrouwen in hem ernstig is gedaald! Dus laat ze maar flink op de bek gaan!!
reactie: Hallo redactie. Hier even een korte reactie van mij. Eerlijk gezegd begrijp ik de reacties niet helemaal. Is het dan zo dat als we eenmaal samen wonen we niet meer verliefd op een ander kunnen worden? In dat geval moet ik me maar eens laten opnemen, want ik ben nog geregeld verliefd. Zalig, vlinders in mijn buik, afvallen zonder drastisch op dieet te hoeven, een geweldig humeur. Ik voel me dan weer jong en denk het hele leven aan te kunnen. Maar mijn man verlaten? NOOIT!!! Met hem wil ik verder. Wij vullen elkaar (al 15 jaar) aan. Door hem ben ik waar ik nu ben in het leven en omgekeerd. Kortom ons huwelijk is geweldig. Maar af en toe komen die gevoelens van verliefdheid wel eens boven. En ik kan me niet voorstellen dat ik de enigste ben! En kom ook niet met die christelijke onzin dat je gevoel moet controleren. Laten we eens eerlijk zijn en echt zeggen wat we voelen! Een ander onderwerp is of je je partner zal kwetsen. Ik respecteer mijn partner zou hem nooit willen kwetsen dus met die tijdelijke gevoelens zou ik ook nooit iets doen. Stomweg heb ik ooit wel eens een relatie verbroken omdat ik verliefd werd op een ander. Toen dacht ik nog dat dan je relatie niet goed was.
reactie: Hallo,
Tja, leuk is anders, maar ik denk dat met in relaties goed moet blijven bedenken dat een leven zonder relatie ook nog vol liefde en rijkdom kan zijn. Wanneer je daar niet meer in kunt geloven wordt je zo angstig van alles wat zo een flirt kan betekenen en kan het zo een obsessie worden. Inderdaad het even bespreken lijkt me wel een goeie, maar probeer eerst wat energie in je eigen leventje te steken. Trek effe je eigen plan...zonder hem. Ga iets doen wat je allang heb gewild....volg je eigen individuele dromen. Een verandering kan zo heerlijk vernieuwend zijn; verbaas je over jezelf. Zo kun je jezelf weer echt goed over jezelf laten voelen....je bent meer dan alleen de vriendin van..... Niet als een soort uitvlucht om zijn geflirt maar om je focus gewoon weer terug te brengen waar die moet liggen. Bij je zelf....je leeft maar een keer (zover bekend). Kijk, voor hem laat dat meisje hem opbloeien en daarmee voelt hij zich prima. No matter wat je doet, je kunt niet tegenhouden wat hij denkt, of voelt....hoe graag je dat ook wil. Als hij ze een beetje op een rij heeft, dan realiseert ie zich wel dat het makkelijk is (weinig betekenis heeft) om aangetrokken te worden tot het nieuwe....hij zou zich moeten realiseren dat ie onmogelijk kan weten hoe een relatie met die ander er over 3 jaar uitziet. Ik ben erg voor flirten....ik vind het een kunst en leuk om te doen, maar ik ben van mening dat die dingen gedeeld moeten kunnen worden binnen een relatie...omdat ze iemand zo goed laten voelen en omdat de interacties vaak ook grappig zijn. Ik bedoel...indien ik geen relatie heb, vertel ik mn gewone vriendinnen en vrienden vaak over flirts, omdat het gewoonlijk een lachen verhaal is. Waarom niet dan degene die me geacht wordt te (willen leren) kennen? Als je erbij zit probeer dan te bedenken dat het inderdaad tijdelijk is...hou je vertrouwen totdat het echt duidelijk door hem gebroken wordt, het is te makkelijk om overal iets bij te denken en daar wordt je alleen verbitterd van. En dat is pas mijn definitie van lelijk. Maar wat er ook gebeurd, probeer te vermijden dat je je eigen opgebouwde waarde aan het compenseren bent. Ik hoop dat je eriets aan hebt, maar zoals altijd zijn adviezen 'rationeel' en werken daarom niet vaak voor wanneer je er emotioneel in zit. Lieve groet, P.
reactie: Anne Marie
Ik voel met je mee dit is een vervelende situatie. Ik zit ook met zoiets mijn vrouw zit op msn en ook als ik niet thuis ben of in de nacht
Het zijn onschuldige gesprekken er wordt gevraagd hoe zie je er uit en er worden dan foto,s heen en weer gestuurd. Mijn vrouw is echt een mooie vrouw het zit me dus niet lekker in vindt dot ook flirten . En als ik er wat over vraag dan moet ik me eigen niet zo druk maken maar het knaagt. Ik heb ook haar password niet dat vind ik vervelend
Misschien moet ik me eigen niet zo druk maken maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik ben toch bang er op een gegeven moment te verliezen aan een andere iemand
Ik leef met je mee
Groeten van M..
reactie: Hi Anne-Marie!

Wat zit je in een rotsituatie zeg! En wat vernederend dat je vriend zo doet! Laat ik dit eerst voorop stellen, jij doet niets fout!!Uit de andere reacie proef ik zoiets van, tja het zal wel aan jou liggen dan... Nou, die vriend van jou is verantwoordelijk voor zijn eigen gedrag, en dit vind ik echt laag. Ik zou zeggen, praat er inderdaad over, dit soort dingen hoef je echt niet te pikken. Vraag hem of hij nu echt niet doorheeft dat hij jou hier pijn mee doet, en vraag hem eventueel of hij iets anders zoekt dat jullie samen niet hadden. Maar laat je absoluut niet vernederen. Hij koos/kiest voor jou en dus heeft hij ook geen recht om zo openlijk met anderen te flirten. Ik zou zeggen: denk is over de situatie na alsof die iemand anders overkomt en niet jou. Dat kan soms heel verhelderend werken. Wat zou jij die andere vrouw dan aanraden? Nou meid, in ieder geval heel veel succes...enneh...je bent het waard!;) (ps: hoeveel echt knappe vrouwen lopen er nu rond joh..:p)

Liefs, I.
reactie: Beste redactie,
Hallo Annemarie,
Vaak worden we aangetrokken tot iemand anders omdat we iets missen in onze eigen relatie. Ik kan me voorstellen dat je hem al 3 jaar liefde en aandacht geeft maar daag je je vriend nog genoeg uit? Je moet een man het gevoel geven dat hij je nog wat kan veroveren, dat hij moeite voor je moet doen en dat je jezelf zeker niet naar de achtergrond brengt. Liefde en aandacht zijn superbelangrijk in een relatie maar doe niet aan zelfopoffering. Je schrijft dat je "niet het mooiste meisje van de wereld" bent. Misschien is deze onzekere houding iets wat jouw partner niet zo fijn vindt. Waarom zou jij niet de knapste zijn voor hem? Toon hem wat je in je mars hebt, verras hem en toon een kant die hij misschien nog niet van je kent. Je partner gedraagt zich als een "echte" man in het gezelschap van die andere vrouw. Hij toont veroveringsgedrag tov haar: intelligent praten, humor ... Hij wil zich van zijn beste kant laten zien aan haar. Jij bent misschien voor hem een evidentie geworden, jou hoeft hij niet meer te "veroveren"? Hoeveel je ook van elkaar houdt, liefde mag geen evidentie worden, je moet het spannend houden. Ik hoop dat je hier iets aan hebt, veel succes alvast,
Vriendelijke groetjes, P.
GESPONSORDE LINKS