Ilha do Sal, Kaapverdië. Dagboek en waarheden

ilha-do-sal-07
Ilha do Sal, Kaapverdië. Op deze foto: Mauro Pilotto

By Mauro Pilotto

Andare, comunque andare‘ (‘Gaan, gewoon gaan‘), dat was het mantra dat ik in mijn hoofd had; het was ook het refrein van een Italiaans liedje dat ik onlangs ergens had gehoord. ‘Gaan, gewoon gaan‘. Deze woorden hebben mij tijdens mijn verblijf in Santa Maria, op het eiland Sal, Kaapverdië, vergezeld. Ik herhaalde de woorden voor mezelf terwijl ik over het lange strand liep, van de ene kant naar de andere kant, zonder te weten waar de weg naartoe zou voeren, zonder een eindpunt in gedachten… Het belangrijkste was om in beweging te blijven, om nieuwe dingen te ontdekken, ongewone en andere dingen…. ver weg van de toeristische route en de rituelen van de animatoren in het resort waar ik verbleef en dat ik alleen als logistieke basis gebruikte. Vòòral ver weg van die animatoren die, trouw aan hun contract en in hun rol van acrobaat, elke keer maar weer probeerden om me bij hun animerende spelen te betrekken, ook al gaf ik ze duidelijk te kennen dat ik er niets van wilde weten.

Santa Maria

De vorige keer dat ik in Sal was, was vier jaar geleden. In de tussentijd is er helaas, zoals ik al vreesde, enorm veel en lelijk bijgebouwd. Zowel in de zone rond het centrum van Santa Maria als in de uitgestrekte omliggende gebieden is men blijven cementeren en zijn anonieme gebouwen van 4/5 verdiepingen de grond uitgestampt. Veel bouwconstructies die ik nog herinner van de vorige keer zijn geblokkeerd, de bouwterreinen verlaten, de structuren vervallen, sommige incompleet, andere al af tot aan het dak. Er is mij verteld dat de crisis ook hier heeft toegeslagen en dat al deze constructies daarom zijn geblokkeerd, incompleet, en in afwachting van betere economische tijden. Ik was onder de indruk van het commentaar van een toerist die me zei dat het net buiten het bewoonde centrum wel lijkt of er een bom is afgegaan… gelet op alle vervallen en verlaten gebouwen. Eerlijk had ik ongeveer hetzelfde idee bij het zien van al die verlaten en door de tand des tijds aangetaste constructies.

Praia de Igrejinha

ilha-do-sal-10
Ilha do Sal, ph. Mauro Pilotto

Op ongeveer 20 minuten van de weg naar het centrum van Santa Maria, al lopende over de sporen die quads en jeeps in de aarde hebben getrokken, kom je, na een suggestief rotsachtig gebied te hebben doorkruist, bij de PRAIA DE IGREJINHA een soort zanderige zone tussen de woestijn en de open Oceaan. Ik ben dol op deze kleine baai waarvan het water altijd weer wordt opgezwiept door een rebelse wind die er hoge golven van maakt, de witste en meest suggestieve golven die ik rond het eiland heb gezien. De aanblik ervan is pure magie, het strand is heel wit en verglijdt tot aan de horizon waar het heel in de verte wordt afgebakend door het donkere en dreigende silhouet van de Serra Negra.

ilha-do-sal-02Ilha do Sal, ph. Mauro Pilotto

Op het strand van Igrejinha staan enkele troosteloze barakken die in betere tijden een kiosk en het strandrestaurantje moeten zijn geweest. Nu zijn de huisjes beklad met graffiti en hier en daar zag ik helaas ook overvolle vuilniszakken. Ik betwijfel of ze op deze uithoek van de wereld ooit zullen worden opgehaald door een gemeentelijke afvaldienst…

Hier beuken de onstuimige golven van de Oceaan op de natuurlijke omlijsting van lavarotsen en in een ander punt van het strand heeft zich een buitengewoon fraai natuurzwembad gevormd dat afgeschermd is van de open zee. Het is een ronde formatie die als dijk fungeert. Dit hele scenario loopt naar het binnenland toe over in een woestijn van zandduinen met daarachter de gekleurde huizen van het dorpje Santa Maria, als een herinnering aan het feit dat de ‘civiele wereld’ toch echt niet zo ver weg is…

Terug in Santa Maria

Ik vind het heerlijk om zonder doel door de straten van Santa Maria te zwerven, om de dorpsbewoners te observeren die ongezout water in gekleurde jerrycans bij een kiosk in het dorp gaan kopen. Om de mensen te bekijken die de straten levendig maken door met luide stem te praten in het Portugees of in hun Creoolse dialect. Op het eiland zijn ook veel mensen die van andere eilanden van de archipel komen, of uit Senegal of Guinea-Bissau. Ze zoeken hier naar werk als bewakers in de vele toeristische resorts (nooit eerder zag ik zoveel security op het strand en in de toeristische uitspanningen…) of als bouwvakker op de bouwterreinen. Of ze openen een winkel waarin ze ambachtelijke producten verkopen.

Lopen, de nieuwsgierige en onderzoekende blikken onderscheppen van de vele verkopers die overal rondhangen en die proberen, vaak een beetje al te volhardend, om je hun kleurrijke bazaars met geverfde kleden, tribale maskers, hoeden, brillen, horloges, houten snijwerken, allerlei soorten stenen, pareo’s, kleinoden met gekleurde kraaltjes en schelpfragmentjes binnen te krijgen. Tezamen vormt deze koopwaar een fantastische caleidoscopische, etnische chaos die je alleen in Afrika kunt vinden.

ilha-do-sal-03
Ilha do Sal, ph. Mauro Pilotto

Lopend langs het strand, zag ik, iedere dag weer, een paar jongens die rotsstukken met hamers en beitels bewerkten en daarbij een absolute vakmanschap aan de dag legden. Uit de steen vormden ze vissen, schildpadden en andere zeesymbolen. Het was werkelijk ongelooflijk te zien hoe ze in korte tijd een anoniem stuk rots transformeerden in precieze en herkenbare silhouetten…

’s Avonds, tegen etenstijd, begin je in de lucht de muziek van de live optredens in de lokalen – reggae muziek en tamboerijnenconcerten – te horen. Langs de weg in de buitenlucht wordt vlees of vis bereid en zwermen mensen zoeken de bars en pubs op waar voetbalwedstrijden op televisie worden getoond. Er is altijd wel iemand die je vraagt waar je vandaag komt, hoe lang je op het eiland blijft en die probeert om je iets te verkopen om wat geld bij elkaar te sprokkelen. De straten zijn vrij donker, soms net ietwat schaars verlicht door een lamp van een lokaal. Overal zijn zo’n beetje zwerfhonden en -katten, en op sommige wegdelen riskeer je over een losse steen te struikelen. Hier en daar heeft zich een vrouw van lichte zeden opgesteld, jong en vastberaden om indruk te maken. De wat oudere vrouwen winden er geen doekjes om en bieden je extatische massages en nog wat meer aan… concreet en direct.

Op een avond stond ik als vastgenageld naast het hek van een huis; vanaf de binnenplaats kwam mij een vreemde muziek tegemoet, hypnotiserend, zwijmelend als sommige melodieën van wijlen Cesària Evora (bekende zangeres uit de archipel). De muziek kwam van een groep jongeren die een choreografie van Capoeira aan het oefenen waren, een ongewoon ballet met een gebroken ritme, de bewegingen beheerst en heimelijk zoals die van prooidieren die klaar staan om toe te slaan. Het alles voltrok zich in het donker en het geheel had iets archaïsch, van heel ver. Ik werd ertoe aangetrokken, het wekte mijn nieuwsgierigheid maar het lukte me niet om een betekenis te ontdekken in die gebaren, die antieke bewegingen die van wie weet welke traditionele stam afkomstig zijn.

Salinas di Pedra de Lume

ilha-do-sal-09
Ilha do Sal, ph. Mauro Pilotto

Hoewel ik al op Sal was geweest, had ik nog nooit de beroemde SALINAS DI PEDRA DE LUME bezocht waar ik over gelezen en gehoord had. Al sinds jaren staat deze plek bekend als kuuroord maar vooral ook als middelpunt van een grote zoutindustrie. De zoutwinnerij is sinds 1800 actief en ik was er erg van onder de indruk. Ik ging er vroeg in de morgen naar toe en had het zeldzame privilege om er als enige te zijn. De zoutbassins lagen uitgestrekt onder een hemel vol gezwollen wolken die vaak ruimte maakten voor een stuk blauwe hemel, terwijl de zon de hagelwitte zwembaden, omgeven door lage stenen muurtjes, verlichtte. En dit alles in de krater van een inactieve vulkaan. Het is werkelijk een uniek en buitengewoon iets dat ik absoluut wilde zien en dat mij niet heeft teleurgesteld… integendeel, het spektakel overtrof al mijn verwachtingen!

Espargos

ilha-do-sal-06Ilha do Sal, ph. Mauro Pilotto

Op de terugreis van Pedra de Lume heb ik nog een kleine stop gemaakt in Espargos, de hoofdstad van het eiland, dat wel wordt beschouwd als het commerciële centrum. Hier wonen de echte eilandbewoners die zich overdag over het eiland verplaatsen voor werk en business, maar aan het einde van de dag hier weer bij hun familie thuiskomen. Ik heb de stad vanaf een soort observatierots, een plek hoog boven de stad, kunnen zien… Espargos is uitgestrekt, een conglomeraat van gekleurde en geordende huizen. Niet ver van het centrum zag ik een enorm voetbalveld dat er heel nieuw uitzag, schoon, verzorgd en zo groen dat het afstak bij de rest van het landschap.

Terug in Santa Maria

Ik herinnerde mij nog van de vorige keer dat de Kaapverdianen heel fanatiek aan sport en fitness doen. Vrouwen maar vooral ook mannen trainen zo een beetje overal en op alle uren van de dag, van zonsopgang tot zonsondergang. In de hoofdstraat van Santa Maria is bijvoorbeeld onlangs een lange, groene fietsstrook aangelegd waar altijd wel iemand aan footing, biking of jogging doet. En overal zijn zones met fitnesstoestellen om stretching of zelfs krachttraining te doen. Een soort open-air sportscholen!

Net zoals in andere delen van Afrika die ik bezocht heb, bekommert men zich ook hier heel bewust om de fysieke vorm. Men is zich bewust van de gift van moeder natuur en probeert deze natuurlijke lichamelijke vorm zoveel mogelijk te behouden en onderhouden door gezond en sportief te leven, en allerlei sporten te beoefenen, ook al moet dat ten koste gaan van werk en andere dagelijkse activiteiten.

Baia de Ponta Preta

ilha-do-sal-05
Ilha do Sal, ph. Mauro Pilotto

Een andere plek op Ihla do Sal die mijn hart heeft gestolen, is de Baia de Ponta Preta, een grote baai vlakbij een enorme witte duin. Dit is het lievelingsplekje van surfers en kitesurfers. Vroeg in de morgen ontmoeten ze elkaar om samen de uitdaging van de golven aan te gaan… Ik ga graag langs de rand van de baai of op de kliffen zitten om de capriolen van deze waaghalzen die al liggend op hun planken de golven afwachten te observeren. Met wakend oog houden ze de ritmische vorming van de golven aan de horizon in de gaten, die hoog en schuimend oprijzen. Ze zijn een en al concentratie en gespannen spieren om de golven op het juiste moment te berijden. Ik had dit soort dingen in films gezien maar in het echt is het iets heel anders. Pure adrenaline!

Een stukje verder, lopend naar rechts (kijkend naar de zee) vanaf Ponta Preta, kom je – met enige goede wil en flink de pas erin – bij Praia Paraiso, dat tegenwoordig de nieuwe bestemming van een ‘elite’ toerisme met ‘all inclusive’ formule is. Hier wordt enorm uitgebreid en verder wordt er ook aan een kunstmatige dijk gebouwd. Nog verder, steeds op dezelfde weg, kom je bij Algodoeiro, een spectaculaire plek met een zwart vulkanisch strand, heel suggestief, geïsoleerd en wild, waar de Oceaan inktblauw is en de golven breken op zwarte en dreigende rotsen. Deze plek is omgeven door een stoffige vallei van gele rosten, de vegetatie bestaat uit stekelige struiken, de palmen zijn er droog en heel hoog en er staat een enkele stam zonder leven, dit alles onder de zon en het stof dat de wind doet opwaaien…

Gaan, gewoon gaan!

Dit is mijn nieuwe reiservaring op Ihla do Sal, met Boa Vista de enige eilanden die ik van deze archipel ken. Her en der heb ik bij de inwoners geïnformeerd naar de andere eilanden, en ook bij toeristen die er geweest zijn. Ze intrigeren me. De eilanden zouden onderling heel verschillend zijn en ook veel minder toeristisch, droger en wilder. Santo Antão, São Vicente, Santa Luzia, São Nicolau, Maio, Santiago, Brava, Fogo… alleen de namen al. Wie weet… het mantra is ‘Andare, comunque andare‘. Gaan, gewoon gaan!

Foto van auteur
Modetrends, kapsels en make-up trends, vrouwen en de horoscoop van de maand op Trendystyle.net, het lifestyle magazine voor de trendy vrouw
ADVERSUS
ADVERSUS

LEES ADVERSUS, MANNEN MODETRENDS, KAPSELS EN MODELLEN

Kapsels en lichaamsverzorging man 2022. De nieuwste mannenmode trends 2022, fitness, auto's en lifestyle man op ADVERSUS. KLIK HIER!

Vind je dit artikel leuk? Laten we dan contact houden. Voeg Trendystyle toe aan je favorieten. Druk op CRTL en D op je toetsenbord. We hopen je snel weer terug te zien! :-)

MEER OP TRENDYSTYLE