| NEWSLETTER | ADVERTEREN OP TRENDYSTYLE | CONTACT OP TRENDYSTYLE IS HET |
| TOP CONTENT: Wat dragen de topmodellen? | Badmode. Dé trends voor de komende zomer |
|
|
| KAPSELS | FITNESS | BEAUTY | HOROSCOOP | MAKE-UP TRENDS | CULINAIR | MODETRENDS | WELZIJN | LIEFDE | RELATIE | AFVALLEN | MODEL WORDEN | TOPMODELLEN | MANNEN |
|
|
|
|
|
|
Home | Relatietips | Liefde op afstand
|
| Plaats dit artikel op Facebook |
1. Maak handig gebruik van de moderne technologie
Nooit eerder bood de technologie geliefden op afstand zoveel mogelijkheden. We hebben het hier niet over een simpele e-mail of over chatten, maar
over de moderne videoconferentie-programma's en telefoneren via internet. Bijvoorbeeld skype, om maar eens één van de bekendste programma's
te noemen. Maar er bestaan nog veel meer van dit soort producten. Rust
je uit met een webcam (klinkt duurder dan het is) en met een snelle internetverbinding
en jullie kunnen met elkaar praten wanneer en hoeveel jullie zelf maar
willen. En daarbij kunnen jullie elkaar ook nog eens diep in de ogen kijken,
alsof je samen in de kamer op de bank zit. Bijna dan...
2. Ga niet naar bed zonder een misverstand aan de telefoon recht te
zetten
Afstand is iets verschrikkelijks. Je krijgt ruzie om dingen waar je gewoonlijk
om lacht. En de gevolgen kunnen wel eens heel onplezierig zijn. Probeer
daarom een misverstand, of elk ander onbegrip, met elkaar uit te praten
voordat je je bed opzoekt.
3. Wees altijd helder en duidelijk
Vertel hem of haar duidelijk wat je doet en waar je mee bezig bent. Geef
in geen geval een mysterieuze draai aan je verhalen door de telefoon of
via internet. Een partner op afstand is extreem gevoelig en misschien
ook wel jaloers. Wakker deze gevoelens niet aan met dubbelzinnige uitspraken
of halve verhalen.
4. Onderhoud de sociale contacten in je eigen wereldje
Dat je partner ver weg woont, wil nog niet zeggen dat je jezelf in huis
moet opsluiten en uren naast de telefoon moet doorbrengen. Een gezond
sociaal leven haalt de scherpe kantjes van het gemis van je partner weg.
5. Plan je reisjes goed
Probeer je reisjes naar je 'verre partner' goed te plannen en verdeel
ze zo gelijk mogelijk over de periode dat jullie van elkaar geschieden
zullen zijn. Wissel, zo mogelijk, de bezoekjes af: de ene keer komt hij
of zij naar jou, de andere keer ga jij. Let verder ook op de financiën
(van de liefde alleen kun je niet leven). Laat je niet meesleuren door
het enthousiasme dat iedereen vooral in het begin van een nieuwe relatie
meemaakt, tenminste als je niet wilt dat je enige herinnering aan deze
periode een 'debet'-bankrekening is. Denk na en volg niet blindelings
je hart.
En jullie? Hebben jullie nog adviezen? Hoe ervaren jullie een relatie met een partner op afstand? Wat doen jullie om de periode dat jullie elkaar niet zien enigszins draagbaar te maken? Mail ons je reactie via het venster hieronder. De meest interessante reacties zullen we hieronder - geheel anoniem - publiceren.
|
reacties van trendystylers
|
| om het gemakkelijker te maken je buitenlandse partner naar Nederland te halen... |
| al 2½ jaar samen met mijn vriend die in m'n geboorteland woont (albanie).. écht inderdaad een hel. maar gelukkig vertrouwen we elkaar allebei en zijn we alsnog heel gelukkig ''samen''. over twee jaar komt hij hier wonen, dus dan is het probleem gelukkig opgelost :). |
| Ik ben zo verliefd op een man aan de andere kant van de wereld en ik ga er kapot aan! Het duurt even voordat we bij elkaar kunnen zijn en ik mis het zo, maakt me letterlijk ziek! |
| Mijn vriend gaat 2 jaar naar het buitenland om te studeren.. we hebben nu 2 jaar een relatie. ik zie hier erg tegenop maar hij zegt dat het zijn 'grote' droom is. pfff wat een hel..... |
| Mijn vriendje woont 3 uur verderop met de trein, vorig jaar nog in mijn stad. Ik mis hem verschrikkelijk, ik heb hem 6 weken niet gezien. Maar onze liefde overwint alles. Liefde kent geen grenzen. Als je het echt wil hou je het vol. |
| Hallo, Ik ben een jongen van 22 jaar en ben vorige week in hongarije heel spontaan een meisje tegen gekomen waar ik uiteindelijk als een blok voor viel. Ik heb 3 dagen lang heel wat uren met haar om kunnen gaan en die uren waren gewoon perfect. Ze is erg goed in Engels en we kwamen er naarmate de uren voorderde dat we stront verlief op elkaar waren en dat we kwa karakter vele overeenkomsten hebben. Ze kwam zelfs speciaal in haar eentje met de taxi vanuit haar woonplaats in Budapest naar het eiland toe rijden waar ik op dat moment op een festival zat. Die 3 dagen dat ik met haar was boeide mij ook helemaal niet wat er allemaal gedraaid werd op dat festival als ik maar gewoon met haar samen kon zijn. We konden veel met elkaar praten maar hadden soms ook gewoon prachtige stille momenten waarin we elkaar gewoon aan konden blijven staren zonder verveeld te raken. Nu ben ik jammer genoeg weer terug in Nederland en hebben we afgesproken dat we er allebei veel aan zouden doen om elkaar toch te kunnen zien. Ik ga b.v. Binnekort een weekje naar haar toe om met haar samen te zijn. Gelukkig komt zij ook een week naar Nederland toe speciaal om met mij te zijn, het klinkt allemaal alleen maar positief en dat is het ook wel. Alleen word ik steeds banger dat deze relatie gewoon onmogelijk en erg pijnlijk gaat worden aangezien zij nog niet de mogelijkheden heeft om hier te komen wonen en ik nou niet echt in budapest kan gaan wonen aangezien we allebei druk hebben met opleiding/werk wat toch wel belangrijk is als je deze leeftijd heb (ik 22, zij 19). Toch willen we er allebei zoveel mogelijk aan doen om elkaar te zien. Maar hoe kom ik nou van die enge gedachtes af dat ik haar in de toekomst wel misschien niet meer kan zien... Ja ik weet het liefde kan alles overwinnen, maar de realistische gedachtes blijven knagen in me hoofd. :( Ik hoop op wat reacties op mijn bericht. Groeten, Jan |
| Reactie op jongen van 19 met een vriendin die in het allerzuidelijkste deel van Duitland woont. Ik ben 17 en heb een vriendin in het oosten van Duitsland woont. Je zegt dat jullie in een dip zitten, dat overkwam mij en mijn vriendin ook. Wat jij zei van een pauze is misschien een goed idee (dit werkte bij ons ook), maar wat vooral helpt is heel veel met elkaar praten. Boor eens een ander onderwerp aan, begin over iets anders. Dat het een test achtig gevoel geeft ken ik, dat lijkt zo maar is waarschijnlijk gewoon onzekerheid van beide kanten, veroorzaakt door de grote afstand tussen jullie beiden. Ik hoop dat dit goed advies is, anders reageer je hier maar weer op ;)! |
| reactie: Hallo,
Ik ben een meisje van 16 jaar oud ik heb een vriend gehad hij
woont in Friesland en ik in Noordbraband hier in Eindhoven dus.
Ik leerde hem kennen via een neef van hem die een vriend van mij
en me nicht was |
|
reactie: Hai, |
| reactie: Liefde op afstand is heerlijk èn onnatuurlijk. Maar dat ligt natuurlijk aan de intentie, waarmee je erin staat. Ik word vreselijk verscheurd door de spanning tussen het geven van aandacht aan mijn geliefde, mijn geliefde net-het-huis-verlatende kinderen, zijn lieve veel kleine kinderen, mijn sociale contacten thuis, contact met een plotseling ontdekte zeer goede oude vriend van vroeger, mijn geliefde werk, mijn heerlijke huis en ... Mezelf. Ik geloof dat ik maar eens wat passen op de plaats moet gaan maken, want ik word er gek van! |
| reactie: hoi, ik heb ook een liefde op afstand .wy hebben elkaar via zyn nicht kennen en chatten nu al byna een jaar.we hebben elkaar nog niet ontmoet moet hy met veel dingen zit uit het verleden,we zyn wel van elkaar gaan houden en hy wilt graag dat ik zyn vrouw wordt.het valt soms niet mee om hem zoveel te moeten missen vooral met de kleinste dingen die wy samen kunnen meemaken ik hoop dat het snel goed komt want ik kan myn leven niet zonder hem voorstellen , want het was echt liefde die ik voelde de eerste keer toen ik hem sprak. Maar ze zeggen dat liefde alles overwint en ik hoop dat onze liefde nog sterker zal worden en blyft groeien tot op de dag dat wy samen zullen zyn wat het lot ook zal bepalen.groetjes m. |
| reactie: liefde aan een elastiekje Liefde op afstand is inderdaad lang niet altijd even gemakkelijk, maar ook een goede test hoe diep de liefde zit! Is het liefde wat aan een zijden draadje hangt, of is het net een elastiekje? Flexibel en rekbaar. Ook ik heb te maken met liefde op afstand. Mijn vriend (sinds 8 jaar) is vorig jaar voor drie maanden naar het buitenland vertrokken, dit jaar voor 5 maanden en volgend jaar definitief. Ik zag er vreselijk tegenop, maar gunde hem de mogelijkheid. Wel was ik bang dat ik hem zo zou missen dat het mijn leven zal ontregelen. Toch is me dat reuze meegevallen. Ik heb mijn werk, mijn vrienden en sociale leven. De tijd vliegt om. Het leven gaat door... Lang leve de technologie! Wat is het toch geweldig dat er mobieltjes, internet, skype of msn bestaat. Het was heerlijk om via skype met hem te kunnen spreken alsof hij in mijn huiskamer zat, zijn eigen typische gebaartjes, blik of lach te zien... Elkaar aan het lachen te kunnen maken. Zelfs een beetje stout en speels sex op afstand te kunnen hebben. De digitale snelweg maakt de afstand kleiner en het zijden draadje tot een elastiekje. Maar sluit de normale post ook niet uit! Ik stuurde regelmatig zijn favoriete voetbalblad, met iets bijzonders toegevoegd. Een liefdesverklaring, een cd met muziek, zijn merk shag die daar niet te krijgen is of foto's van mij en mijn vriendinnen, enzovoort! Gelukkig ben ik nooit echt jaloers geweest, maar ik moet toegeven dat ik dit jaar af en toe toch kleine steekjes voelde als hij sprak over feestjes, vrienden en sommige dames. Je voelt je dan buitengesloten en ver weg. Het is tenslotte een mooie man die zowiezo nooit te klagen heeft over gebrek aan aandacht van vrouwen. Je beseft ook dat de verleiding groot kan zijn en het gebrek aan sex een grote rol kan gaan spelen. Het meest last van negatieve gevoelens heb je als je je niet goed voelt, ongesteld bent en je hormonen met je op de loop gaan... Gelukkig was dat bespreekbaar, toonde hij begrip en stelde me gerust door me te vertellen dat ik de enige voor hem ben. Uiteraard heb ik dit jaar mijn vakantie van ruim 4 weken bij hem doorgebracht. Het weerzien was fantastisch! Dat wij een elastiekje tussen ons in hebben hangen is wel gebleken. Ook ik ben daar op een aantal feestjes geweest en heb hem tijdens zijn werk gezien. Ik zag regelmatig dames wanhopig de aandacht van mijn vriend trekken, verliefd om hem heen dansen of interessant babbelen met hem op zijn werk. Hij was altijd geïnteresseerd en beleefd maar liet duidelijk merken dat zijn interesse bij mij ligt. Betrok me overal in en sloot mij niet buiten. Hij liet merken dat ik zijn vriendin ben... Volgend jaar gaat hij definitief. Hij wil met vrienden van ons daar een toeristisch bedrijf overnemen. Hij wil dat ik na een half jaar tot een jaar hem achterna kom, het avontuur samen aangaan. Ik vind het eng en spannend. Ik laat een geweldige baan met goede kansen, m'n vrienden en familie achter. Ik stel mezelf vragen van doe ik hier wel goed aan. Na 8 jaar relatie gaan samenwonen, maar dan in het buitenland???? Gaat dat wel goed? Stel dat het niet lukt? Dan heb ik mijn huis en baan opgezegd! Ik ga ervoor! Weet je waarom? Ik hou van hem! Dat intense gevoel wat we samen hebben kan ik niet missen. Hij zit in mijn systeem, mind, aderen en leven... Ik wil hem niet kwijt. Kan niet zonder hem. Liever alles kwijt dan elkaar kwijt! |
| reactie: Ik heb sinds 1,5 jaar ook een relatie op afstand. Heb hem ontmoet op een beurs in Duitsland, ik woonde ook in Duitsland. Hij in Engeland. Het was in 1 keer raak, en we zaten iedere avond en nacht op de MSN en ik was de technologie ook ontzettend dankbaar en dat ben ik nog steeds. Ondertussen ben ik weer terug verhuisd, en hij nog steeds in Engeland. We zien elkaar ongeveer 2 keer per maand. Of hij komt naar mij, of ik naar hem of we ontmoeten elkaar in een ander land. Het is best moeilijk, want het langste dat we bij elkaar zijn geweest was op een korte vakantie van 12 dagen. Meestal zien we elkaar maar 3 dagen. En inderdaad, het is best vreemd soms. Je hebt een relatie, je hebt een partner, maar niet naast je op de bank zitten. Ruzies zijn meestal op de momenten dat we niet bij elkaar zijn. Want als je bij elkaar bent, dan haal je het beste eruit en je hebt echt geen zin om die 2,5 dagen te verpesten. Of over de MSN, of over de telefoon en dat is best moeilijk. Nogsteeds MSN-nen en bellen we iedere dag en hebben altijd iets te vertellen. In Januari gaan we samenwonen hier in NL dus het wachten wordt beloond. Maar tot die tijd lijken de dagen wel jaren en de minuten uren. Het kan me niet snel genoeg gaan en die frustraties van het niet bij elkaar kunnen zijn, breken mij weleens op. Afgelopen zondag had ik besloten om hem op te zoeken, ook al was het maar voor een paar uur, ik weet dat het gek is, om een 1-dags trip te maken naar Engeland, maar op dat moment moest ik het gewoon doen. En ik ben blij dat ik het gedaan heb, het was het waard. Meestal plannen we de trips zo, dat er ongeveer evenveel tijd tussen zit dat we elkaar niet zien. Alleen al het plannen is moeilijk. En afspraken met anderen ver van te voren maak ik ook niet meer. Je weet maar nooit of het juist dan die week is dat je je geliefde kunt zien... |
| reactie: Ik heb nu 2 half jaar een vriend Ik zie hem alleen in het weekend omdat die door de week helemaal aan de andere kant van Nederland in het leger zit.. We hebben het meest contact via de telefoon, soms via internet Maar het gaat totaal niet meer.. We zijn allebei stinkend jaloers, vooral ik nu als hij daar zit omdat er wat dingen zijn gebeurd.. Maar hij blijft gewoon z'n gangetje gaan.. Ik had echt liever gewild dat die wat dichterbij bij zat,zodat die in iedergeval door de week ook thuis kon zijn.. Nu zit ik vaak met vragen wat die aan het doen is en met wie & of die eerlijk tegen me is.. En of die niet de hele tijd dat meisje in z'n buurt heeft.. Ik zelf zit door de week meestal thuis.. Misschien dat ik 1 keer wat leuks ga doen.. Maar dat komt ook zelden voor.. Ik vind het heel erg jammer hoe het nu gaat want ik zou het liefst bij hem blijven omdat ik zoveel van hem hou.. Maar ik voel me steeds jaloers, wantrouwig & hij net zo.. Ik word laatste tijd gek van de gedachte dat die misschien wel tegen me liegt en wat die aan het doen is terwijl dit eerst helemaal niet zo was.. Ik vind het zo jammer, maar misschien moeten we maar de knoop doorhakken en zonder elkaar verder gaan.. |
| reactie: hoi, wat leuk zo'n forum met
alleen vakantieliefdes Zelf heb ik ook een hoop vakanties doorgebracht met iemand, Maar of dat nu liefde was. nu wel :) zelfs nadat het 3 maanden geleden is dat ik hem voor
het eerst zag Wie hij is? Nou, Ik ga de afgelopen 6 jaar alleen nog maar naar
Spanje, Ik weet nog hoe ik hem voor de 1e x zag, we liepen in een drukke
menigte Na 3 weken moest ik toch echt terug naar huis Pff.. Ik kan niet wachten :) Groetjes, |
| reactie: Ik heb nu sinds 3 jaar een vriend. Niet zo maar een vriend.. Een franse vriend ! Ik heb hem ontmoed op vakantie, in Frankrijk. Toen ik hem voor het eerst zag had ik al het gevoel alsof het klikte, alleen met een lach en een bonjour je m’appelle…. Veel meer kon ik niet zeggen in het frans! Ik had hem ontmoed omdat ik, me zus en een vriendin zijn vrienden hadden ontmoed en daar af en toe wat mee gingen drinken. Gelukkig kon een van hen Engels want, anders was het helemaal handen en voeten taal geworden. Ik was op de camping voor 2.5 week. Ik leerde hem kennen begin de eerste week.. Ik bracht veel tijd met hem door af en toe gingen we samen naar het strand om sterren te kijken. Ondanks we niet veel met elkaar konden praten vanwege onze talen lukte het ons toch om elkaar te begrijpen..Nouja meestal dan!! Want op een avond probeerde hij me iets te vertellen. Hij wilde me vertellen dat hij de volgende ochtend naar huis ging, wat ik niet had begrepen. De volgende dag sliepen wij (me zus, me vriendin en ik) zoals gewoonlijk uit en daarna naar het strand of het zwembad. Toen we richting het zwembad liepen riep iemand me naam. Het was de franse jongen die Engels kon praten, ik liep naar hem toe en vroeg wat er was. Hij vertelde me dat Romain (de jongen waar ik de crush op had) naar huis was en dat hij niet meer terug kwam. Op dat moment kreeg ik een brok in me keel, kwamen er tranen in me ogen en rende snel weg! Ik vertelde het me zus en me vriendin. Ik kon alleen nog maar huilen! Ik bestefte dat ik echt super verliefd op hem was geworden! Die avond gingen we toch maar even wat drinken om nog wat gezelligheid in de dag te brengen. We kwamen de franse jongen tegen die Engels kon praten. Hij zei dat ik even moest wachten en belde iemand… Hij belde Romain. Hij gaf de telefoon aan mij en zei; hij komt morgen terug…voor jou!! Ik kreeg hem aan de telefoon en het eerste wat ik tegen hem zei was; Je t’aime!(Ik hou van je). Waar hij op antwoorde; Je t’aime aussi! Ik was zo blij en gaf iedereen een knuffel en sprong op een neer! Ik kon niet wachten tot de volgende avond. We gingen eerder dan de vorige dagen naar de bar (patio) en we zochten hem overal! Toen kwamen we weer de franse jongen tegen die Engels sprak en de andere van het groepje. We vroegen;of hun misschien wisten waar Romain was. En toen kwam hij net van achteren aanlopen! Ik keek hem aan en hij mij.. We liepen op elkaar af en gaven elkaar een knuffel en zoende elkaar!! Dat was voor ons beide het moment dat we wisten dat we bij elkaar wilde blijven. Maarja er komt toch een einde aan de vakantie. Ik moest naar huis en ik voelde me zo ellendig..Ik had de laatste avond al me tijd met hem doorgebracht, en afscheid genomen omdat ik erg vroeg in de ochtend moest vertrekken. Zoals ik al zei voelde ik me zo ellendig. Ik wilde hem zo graag nog een keer zien dus, me zus had iets bedacht we gaan hem zoeken ! Ik zei; Hij ligt zeker weten nog te slapen en ik weet niet waar precies zijn caravan staat! Dus dat wordt niets!! Me zus die daar op antwoorde johh we kunnen het toch proberen. En daar gingen we ‘s ochtends vroeg opzoek naar mijn liefde. Ik had wel een vermoede in welke rij het was van caravans dus, daar gingen we kijken. We liepen maar te zoeken naar zijn blauwe handdoek en zijn zwembroek met blauw en geel maar, we konde ze nergens in de rij vinden. We bleven stil staan aan het einde van de rij, beetje balend dat we hem niet gevonden hadden. Maar opeens riep er een oud vrouwtje iets in het frans, ze liep naar binnen en daar kwam hij.. Romain met zijn slapende hoofdje en alleen zijn boxer aan! Ik helemaal blij en hij ook!! Nou nog een keer afscheid genomen en toen was het echt tijd om te gaan. Ik heb lang gehuild in de auto opweg naar huis ook wel doordat, mijn ouders zeiden dat een relatie met iemand zo ver weg bijna onmogelijk is! En inderdaad! BIJNA onmogelijk weetje waarom? Het is nu me vriend al voor 3 jaar!! Dat is niet het enige ik woon nu in Frankijk sinds een paar maanden en ben blijer dan ooit om bij hem te zijn, elke dag! Het was zeker een moeilijke periode voordat ik hier in frankrijk ben gaan wonen. We zaten elke avond om 8 uur op msn voor een paar uur(met de webcam uiteraard), af en toe belde we elkaar en steeds meer gingen we naar elkaar toe met het vliegtuig! 2 keer in de maand zagen we elkaar dan!( Ik een keer naar Frankrijk, hij een keer naar Nederland). Ik heb geen seconde spijt gehad dat ik hier nu met mijn ware liefde in Frankrijk woon. Ook al mis ik nu me tweeling zus, me vriendinnen, me ouders en famillie. Maar daar ga ik binnenkort heen en ben daar dan met onze(van mij en me zus) verjaardag. Kan ik iedereen weer fijn zien !!! |
| reactie: Ik ben 17 jaar, mijn vriendin 15 bijna 16, ik woon hartje zeeland en zei in de achterhoek, afstand met de trein is 3.5 uur. Ik heb haar ontmoet op een camping in Luxemburg, het was liefde op het eerste gezicht, we hadden een week samen daarzo en die week was geweldig, zei bleef alleen ee nweek langer dus het afscheid was zwaar. Samen met een vriend heb ik weer een reis naar die camping geboekt toen zei er nog zat. Dus heb haar nog gewoon kunnen zien. Dat was 2 weken geleden en de laatste keer dat ik haar zag was 1 week geleden, volgende week ga ik weer naar haar toe. De afstand op zich valt best wel mee 3.5 uur in de trein wanneer je met lange afstand meestal andere landen bedoeld, ik hoop dat het te doen is. Had gisteren ook ruzie met haar over iets waar we normaal over zouden lachen, beetje elkaar uitdagen en dat is uit de hand gelopen. Gewoon goed uitgepraat toen ik naar bed ging ( meer dan uur aan de telefoon gehangen). Het is nog een jonge liefde, maar weet zzeker dat ik van haar hou ( terwijl mensen zeggen dat de jongeren niet eens de betekenis van houden van weten) |
| reactie: sinds 14 maanden heb ik ook
een relatie op afstand met mijn vriend in Turkije. Ik heb hem vorig jaar zomer ontmoet en het klikte meteen. Jeetje Wat was het afscheid zwaar!! we hadden nummers en email-adressen Uitgewisseld en ik zou wel merken hoe het ging lopen. Verwachtte er nog niet Zoveel van hoewel ik helemaal weg was van hem. Hij belde meteen de avond dat Ik weer thuis was en vertelde me dat hij me ontzettend miste. Sindsdien Hadden we continue contact door de telefoon, sms en email en het gevoel voor Elkaar werd steeds heftiger en intenser. In oktober vorig jaar is hij voor Het eerst naar Nederland gekomen voor een vakantie van 2 weken, het was Geweldig!! En wederom was het afscheid heel erg moeilijk. Toen hij weer in Turkije was heb ik meteen een ticket gekocht om met de kerst daarheen te Gaan. We konden niet meer zonder elkaar. Toen ik daar aankwam was het echt Super, hij stond me op te wachten op het vliegveld met een grote bos rozen, Zoo romantisch!! 's avonds heeft hij me in het bijzijn van al zijn vrienden En collega's ten huwelijk gevraagd en ik zei natuurlijk volmondig ja. Sinds 31 december 2005 zijn we verloofd. In januari is hij voor 9 weken weer naar Nederland gekomen en dat beviel ons zo goed dat we nu begonnen zijn met het Aanvragen van een mvv. Dat betekend dat hij in Nederland wil komen wonen. Wat een papierwerk en geduld moet je daarvoor hebben. En je bankrekening is Er ook niet echt blij mee. Gelukkig hebben we allebei een goede baan en heb Ik een hele lieve moeder die ons overal in steunt. We hebben net bericht Gekregen dat onze aanvraag wordt behandeld en we hopen dat hij tegen de Kerstperiode bij mij in Nederland is. Nog even geduld dus. Ben inmiddels ook 2 keer terug geweest naar Turkije in totaal 4 weken. Hij kan helaas nu niet Naar Nederland want de aanvraag loopt en dan mag hij zijn eigen land niet Uit. Voorlopig moeten we het met email en sms doen en natuurlijk de Telefoon, want mijn dagen zijn op. We slaan ons er wel doorheen ook al is Het moeilijk!!!! Maar kan niet wachten tot hij hier in mijn armen ligt. |
| reactie: hallo Ik heb al sinds 9 maand een relatie op afstand, we hebben 2 jaar geleden dicht bij elkaar gewoont en het was liefde op eerste gezicht alles was perfect tot dat het uit ging door mijn familie en op een dag vertelde hij mij dat ie naar zijn vader ging verhuizen 200 km verder op mijn wereld stortte in, ik probeerde door te gaan met mijn leven ik dacht dat hij het zelfde deed en niks meer van mij wou en al een andere had gevonden. In die 2 jaar heb ik alleen maar aan hem gedacht en mijn nieuwe vriendjes met hem vergeleken. En uit eindelijk kregen we weer contact via internet ik vertelde mijn gevoelens voor hem en hij beloofde weer es langs te komen en hij deed dat nu zijn we 9 maand bij elkaar( hij zegt dat we 3 jaar bij elkaar zijn omdat ie altijd van mij heeft gehouden, echt sweet duz eig hebben we 3 jaar ) maar ik heb hem 2 keer gezien in die 9 maand en het mooiste is ik heb nog steeds die vlinders in mijn buik als ik hem zie psies als toen ik hem voor het eerst zag. Maar ik wist nooit dat liefde op een afstand zo'n pijnlijk kon zijn ik mis hem elke dag meer en huil mezelf soms in slaap( als ik kan slapen) en zou alles doen om bij hem te zijn, en hem bij me te hebben maar het ergste van die gedachte is ik WEET dat het nie zo kan zijn. We hebben laatste tijd weinig contact ik stuur hem emails en probeer hem te bellen maar zijn tellie staat vaak uit . En ik krijg zelden een email of een belletje terug van hem. En hij kan niet altijd naar mij toe komen omdat hij het druk heeft en zijn leven daar heeft en ik hier en mijn ouders zijn streng ze laten me niet zo maar ergens heen gaan en ze weten niet eens dat ik een vriend heb weet nie wat ze zullen zeggen als ze er achter kwamen mischien zoals 2 jaar terug me dwingen het uit te maken met hem ik zou dat nie aan kunnen ik hou te veel van hem, maar soms denk ik dat ie nie het zelfde voor me voelt als ik voor hem en dat ik meer doe voor deze relatie . Het is echt moeilijk om een liefde op afstand in stand te houden. Elke seconde vraag ik mezelf af wat doet ie? Wat denkt ie? Bij wie is ie? En ik maak me zelf gek met die vragen. Ik heb hem op een dag verteld psies wat ik voelde en wat me gek maakte hij vertelde me deze woorden'' ik hou van je , jij bent van mij en ik van jou''en ik vertrouw hem op zijn woorden en sinds dien voel ik me een stuk beter en is het nie meer zo pijnlijk. Duz mijn advies is : vergeet vooral de mensen om je heen niet . Vertel de mensen die je erg vertrouwt wat op je hart zit. Hun luisteren en als je wil geven ze je advies .maak je zelf niet gek met vragen als ze je hebben verteld dat ze van je houden vergeet dat nie hou die woorden dicht bij je hart vertrouw ze op hun woord dan zal het makkelijker zijn. Vergeet nooit dat ECHTE LIEFDE voor ALTIJD is en dat NIETS het kan breken zelfs AFSTAND NIET! Want liefde op afstand is niet zo erg want al die tijd dat jullie niet bij elkaar zijn en elkaar weer ziet is het alsof het weer jullie eerste date is. Ik ben nog verlegen bij mijn vriend en heb nog altijd die kriebels in mijn buik Love 4 ever thats what real love is , remember that ! |
| reactie: Ik heb sinds het jaar 2000 een relatie op afstand met mijn (lieve) vriend. We hebben mekaar een jaar eerder via de chat leren kennen. Het werkt perfect de manier waarop we het tot nu toe mee omgaan. Ik ga niet zeggen dat het soms niet moeilijk is, maar we hebben het tot nu toe overwonnen. Reden waarom we niet samen zijn is doordat mijn moeder ernstig ziek is en ik wil mijn moeder niet in de steek laten. Voor hem om naar mij te emigreren is ook geen makkie want hij heeft in NL zijn baan en ook zijn moeder die al 85 is. Hij is ook erg gehecht aan zijn moeder. Dus voor ons allebei is het een hele moeilijke beslissing. Hoe lossen we dit op? We hebben dagelijks contact, of via telefoon, mail, chat, sms, enz. Elke dag horen we van mekaar. 2x per jaar gaan we samen op vakantie. Dit jaar was het mijn beurt om naar NL te reizen maar doordat mn moeder in het ziekenhuis lag moest hij maar nog een keer hierheen komen. Ondanks het feit dat mn vriend vliegangst heeft, is hij al 3x naar mij toegekomen. Ik woon op de Antillen dus ook nogis meer als 9 uur vliegen! En elke keer opnieuw overbrugt hij alles voor onze liefde. Ik weet zeker dat wat er tussen ons gegroeid niks of niemand meer kapot kan maken. Mijn advies als het om echte liefde gaat, hang in there. Wees creatief en nooit opgeven. Er komt een dag dat jullie samen zullen zijn ! Succes |
| reactie: Ik heb nu sinds een jaar een vriend in Turkije. Was er vorig jaar op vakantie en heb hem daar ontmoet. Natuurlijk erg verliefd en ook erg pijnlijk om weer terug naar Nederland te gaan. Toch moet ik zeggen dat ik zo'n long distance relatie erg moeilijk vind. Als je zo verliefd bent kan je toch niet echt realitisch blijven. Ik heb dat ook een lange tijd gehad. Op het moment dat ik hem ontmoette had ik in Nederland geen enkele jongen waar ik mee omging. Ik kon me dus volledig op hem storten met smsen, msnen en noem het maar op. Ik ben pas geleden ook naar hem toe geweest voor 2 weken. Hartstikke leuk natuurlijk. Er kwamen alleen wel problemen opduiken. Namelijk: Je ziet dat er heel erg veel cultuurverschillen zijn, wat op een gegeven moment toch een beetje botst. Ook ben ik 18 en hij is 30. Er is dus ook al een groot leeftijdsverschil (maar daar had ik totaal geen problemen mee). Nu is er bij mij precies gebeurt wat ook al in het artkel wordt beschreven als probleem. Net als je denkt dat je de liefde hebt gevonden van je leven en je leeft in je droomwereld, zul je net zien dat je een ander tegenkomt. Een hartstikke leuke jongen en t mooiste, hij woont gewoon in mijn woonplaats. En natuurlijk ben ik niet zo dapper om te zeggen dat ik nog ergens anders een vriend heb. Ik denk dat dat waarschijnlijk toch komt, omdat ik er niet volledig in vertrouw dat we bijelkaar blijven. Natuurlijk vind ik dit erg moeilijk en ik bespreek dit probleem dan ook dagelijks. Maar de keuze ligt natuurlijk bij mij alleen. Ik hou nog steeds van mn vriend in Turkije. Maar ik zie vanzelf wel hoe het allemaal gaat lopen. Ik ga over 1,5 maand weer naar Turkije, want dat had ik al geboekt. En ik hoop dat ik uit mijn dilemma kan komen. Het is dus echt zo, lange afstands relaties zijn echt gecompliceerder dan je op t eerste gezicht zal denken. |
| reactie: hey Ik heb nu sinds 3 weken een long distance relatie met een hele lieve jonge. Alleen hij woont in Amerika, we hebben elkaar ontmoet in een chatroom en ik heb hem dus ook nog nooit gezien. Het wordt ook niet makelijk naar naar hem toe te gaan want we zijn beiden nog minderjarig. En soms gaat het chatten ook niet zo goed want we hebben bijde dislectie en ik ken nog niet eens de helfd van alle Engelse woorden. In het beging was ik wel bang wat als hij vreemd ging of wat als zoals mijn vriendinnen het zeggen ''un een ofandere 40 jarige wierdo'' is. Wat ik nou heb gedaan om die gevoelens weg te schuiven is best makelijk: 1.Vraag om een foto dan kun je zijn leeftijd schatten als hij geen webcam heeft 2.Laat een van jou vrienden hem toevoegen of gewoon ontmoeten (kun je aan hun vragen wat zei ervan vinden) 3.Voeg een van zijn vrienden aan jouw lijst toe dan kun je aan diegene ook vragen hoe je Vriend(inne)tje 4.Zeg hem dat je je een beetje onzeker voelt over de afstand De belangrijkste 5.Ga op je gevoel af als je gevoel zegt dat het oke is is het het meestal ook Ik weet ook wel dat ik geen liefdes expert ben maar mischien heb je er wat aan Bye |
| reactie: Sinds 5 maanden hebben mijn
man en ik een allebei een liefdesrelatie naast onze eigen relatie.
Dit klinkt heel gek en ik zal het proberen uit te leggen. Een jaar
geleden hadden we besloten om ons in het swingersleven te gaan begeven.
We hebben ons ingeschreven op een site voor swingers. Op een gegeven
moment zijn we in contact gekomen met een stel op 400 km afstand.
Onze eerste reactie en die van hun was: pfff.. Das eg te ver om
te daten hoor! Toch zijn we op msn aan de praat gekomen en was het
gevoel zo goed dat we heel plots een date hadden gepland. Dit is
zo geweldig verlopen... En ongelofelijk maar waar...we werden al
heel snel, alle 4 verliefd op elkaars partner. Dit was een geweldig
gevoel maar tevens ook heel eng! Want hoe kun je naast je eigen
goede huwelijk nou nog een liefde erbij hebben. Tja... Dat antwoord
hierop hebben we geen van vieren...en toch is het zo! Wat we voor elkaar zijn gaan voelen in die korte tijd is zo enorm groot en heeft er toe geleid dat we sindsdien elkaar heel vaak opzoeken. En niet alleen meer om de sex... Nee er is een heleboel bij gekomen... . We zien elkaar haast iedere 2 weken. En in het begin, iedere week. We zijn ook niet meer op zoek naar andere stellen, om te daten( en dat is meestal wel het geval bij swingers) Deze behoefte hebben we geen van vieren, en dat is ook logisch want het is gewoon een nieuwe relatie en die wil je niet direct delen.... Toch is het logisch dat je in deze situatie wel eens problemen krijgt... En dat heeft grotendeels met de afstand te maken. En de onzekerheid die erbij hoort... Houd ie echt wel van mij? En dan uiteraard in je eigen ralatie....je bent verliefd..... Maar hebt ook je eigen partner waar je van houdt. Dit alles moet een plaatsje vinden. Gelukkig kunnen we er met de eigen partners heel goed over het verlangen naar de ander op afstand praten. En begrijpen we elkaar heel goed, en zijn jaloerse gevoelens ook niet aan de orde. Dat kan alleen als je eigen partner op nr. 1 staat. Wat wij als stellen heel belangrijk vinden, in liefde op afstand is de dingen heel eerlijk en open met elkaar te bespreken. En zeker als er problemen zijn de telefoon te pakken en niet eerder op te hangen dan wanneer het uit gepraat is en een ieder een goed gevoel heeft. Want doordat je zoveel van degene op afstand houdt maar niet altijd bij elkaar kunt zijn krijg je heel gauw twijfels. En dus is duidelijkheid heel belangrijk. Een ding weten we zeker.....dit gaat nooit meer over. En het houden van is met heel weinig woorden uit te drukken. Blikken of kleine woordjes zijn genoeg.... En wat de toekomst brengt weten we niet maar we hopen dat we ooit dichter bij elkaar te kunnen wonen, en dat we nog lang van elkaar mogen genieten. Mijn advies: Wees eerlijk en duidelijk..... En zeg of via chat of via telefoon wat je voelt... Dat doet twijfels verdwijnen als sneeuw voor de zon.. Maar wees tevreden met de manier hoe iemand zijn gevoel uit.... Niet iedereen is gelijk en gebruikt andere woorden of manieren om dit te laten weten, Maar dat betekent nog niet dat het houden van minder is... En wat ik heel fijn vind is muziek te luisteren waar je je allebei in kunt vinden en iets bij voelt, dat schept een enorme band. |
| reactie: Hihi Op mn 18e ging met een aantal vriendinnen op vakanie naar Italie waar ik een hele leuke jongen van daar leerde kennen. Toen ik hem leerde kennen, konden we elkaar niet eens vertstaan. Hij kon amper Engels. Mensen verklaarden ons voor gek, maar voor mij waren het zn sprankelijke waterige ogen en zn schitterende glimlach. Ik wist dat het een goede jongen was, ook al zeiden we niet veel. We waren een week samen en met zn broer (die wel Engels sprak) spraken we af elkaar snel weer te zien. Ik kwam daar en hij is ook een paar keer naar mij gekomen, maar ik had tussendoor wel Nederlandse vriendjes, want ik verwachte niets van die relatie. Later bleek ook hij andere te hebben gehad, maargoed zn Engels en ook zn Nederlands raakte steeds beter en zo ook mijn Italiaans, dat we normaal tegen elkaar konden praten. Omdat we elkaar 2 keer per jaar zagen, ging ik niet zielig op hem wachten, zo goed kende ik hem niet en ik was nog jong. We hadden wel al vele malen besproken ooit een leven met elkaar op te bouwen, maar dat was meer een droom. Ik had vele malen een ander en genoot van het leven, maar nooit wilde ik echt een serieuze relatie, want ze waren hem niet. Hij was altijd in mijn gedachte. Op mn 22e heb ik mn diploma gehaald. We kenden elkaar toen 4 jaar. Als verrassing was hij op mijn diploma-uitreiking gekomen, dat had hij met mn ouders geregeld. Hij stond er gewoon, bestaat er iets romantischer? Hij bleef een maand en hij had 2 tickets voor Italie, eentje met retour, die was voor mij, maar die heb ik nooit gebruikt. Ik heb een baan gezocht daar en voor hem gekozen. Het klinkt allemaal prachtig, maar begrijp wel dat we veel problemen hebben gehad en vele ruzie's, ook door de cultuurverschillen. Nu gaat het heel goed en we zijn afgelopen zomer getrouwd, in Italie, maar mijn familie was er gelukkig ook. Het klinkt raar maar het moment dat ik hem ontmoette wist ik, dit is anders, speciaal, ook al verstond ik hem niet. En hij had dat ook bij mij. We wonen nu 6 jaar bijelkaar en het voelt goed. Echt een relatie hebben we niet gehad op afstand, maar tegen de relaties die onstaan uit vakanties, wil ik wel zeggen, dat je er niet teveel van moet verwachten. Vele jongens in het zuiden zijn bezitterig en jaloers. De mijne heeft heel veel gereist in zn leven en ook in andere landen gewerkt, dus weet hij hoe hij mij moet behandelen, maar ik zie hier veel meer onderscheid tussen man en vrouw. Ook verven de vrouwen zich hier blond, wat de mannen geweldig vinden. Dus als je blond bent moet je ook oppassen. Een blonde vriendin van mij had ook op een vakantie een vriendje in Italie en die hield niet op over dr mooie haar. Ik heb mn school afgemaakt, geen leningen aangevraagd voor dergelijke vakantiebezoekjes (1keer per jaar) en niet mijn leven stop gezet voor hem,dus kan ik het hem ook nooit kwalijk nemen. Ik ben gelukkig in Italie. Als ik dat niet was, zou ik hier niet zijn. |
| reactie: beste mensen, Ik ben 19 en ken mijn vriendin die in het allerzuidelijkste deel van Duitland woont 3 jaar. Ik heb haar voor het eerst ontmoet in Italië (een zomerliefde). Sinds het 2e jaar dat ik haar (gelukkig) op dezelfde plek weer tegen kwam zijn we echt samen. Het is soms echt heel moeilijk omdat je soms echt een arm om je heen gebruikt die er dan niet is. Een webcam heb ik ook nog niet, maar gelukkig zijn mijn ouders niet zo moeilijk over de 3x zo hoge telefoonrekening. Onze realtie kent een paar beurze plekken aan het begin van de relatie...maar dat is allemaal goed gegaan en vertrouwen zijn terug gekomen als nooit te voren. Toch hebben we nu een dipje, zo erg dat we niet zeker weten of we nog wel samen willen blijven....We zien alleen nog maar de negatieve dingen van elkaar (Je raakt geirriteerd aan een aantal dingen die de parnter doet en elke keer dat het weer voorkomt denk je: "zie je, nou gebeurt het weer, daar gaan we weer.")...maar het idee dat ik haar en zij mij dan nooit meer zou zien en als ik eraan denk dat zij over een tijdje dan samen is met iemand anders (klink egoistisch maar dat is gewoon iets dat ik niet over mijn hart kan krijgen omdat ik het nog steeds voel als "mijn meisje") geeft me een bijna ziek gevoel. Ik weet dan ook niet zo goed hoe het verder moet...mijn leven in Nederland leidt er behoorlijk onder en ik weet dat dit niet goed is en misschien is het wel beter om daarom een pauze in te lassen maar ik kan (zeker nu het niet zo goed gaat) haar niet uit mijn hoofd krijgen. Soms heb ik het idee dat het een test is dat zij wil zien hoe diep mijn liefde voor haar gaat, maar dat is niet zo. Ik wil haar echt niet kwijt. Is er iemand die ditzelfde probleem heeft of gehad heeft en hoe je dit het beste op kan lossen? |
| reactie: Hey trendystyle, hier mijn reactie op het artikel: Ook ik heb sinds twee jaar een long distance-relatie. Mijn vriendin woont in Vancouver en we hebben in totaal een jaar 'samen-gewoond', in Nederland en in Canada. Het moeilijke aan dit type relatie vind ik dat je alles van tevoren moet plannen. Want de tussenliggende periodes, waarin je elkaar niet ziet (bij ons vaak 3 maanden) gaan vaak voorbij zonder dat je belangrijke beslissingen kan/durft te nemen. Ook moet je sneller beslissingen nemen over de toekomst: waar gaan we samen wonen, die durft zijn/haar land/familie achter te laten... Vanaf september 2005 heb ik 5 maanden bij mijn vriendin in Vancouver gewoond en dit jaar zou het haar beurt zijn. De band met haar ouders is echer zo sterk en haar angst om alles achter te laten zo groot, dat ze nu slechts voor 2 maanden komt en mij duidelijk heeft gemaakt dat een toekomst voor haar in Nederland niet mogelijk is. Dit kwam aan als een mokerslag en legde heel veel druk op onze relatie. Ik heb echter besloten het in Canada te proberen en dus is de kans groot dat ik mijn familie en vrienden een keer 'vaarwel' moet zeggen. Alhoewel, met de hedendaagse communicatiemogelijkheden en goedkope tickets is het goed mogelijk om contact te houden. Niettemin, het is erg moeilijk, maar als je genoeg van iemand houd, dan overwint de liefde altijd. |
| reactie: Ook ik heb een liefde op afstand
die inmiddels al 3 jaar duurt maar doordat Wij elkaar door en door kennen weten we wat we aan elkaar hebben. We zijn de Jongste niet meer en hebben allebei niet de behoefte om zij het vreemd gaan Of deze relatie op tegeven. Geduldig wachten wij wanneer we het kunnen Veroorloven elkaar voor een paar weken te zien. Het internet en andere Comminicatiemiddelen is tegenwoordig zodanig dat je elkaar dagelijks via de Cam toch kan zien. Het enige zijn de lange eenzame nachten en af en toe die Schouder om op te leunen en steunen, maar zodra we bij elkaar zijn, zijn Deze vergeten en dan is het genieten alsof we elkaar pas kennen. Problemen worden direct besproken en uitgesproken zodat er geen wrijvingen Of andere misverstanden ontstaan en wij van de korte tijd ( want dan vliegt De tijd voorbij) die wij samen zijn, ook kunnen genieten. Zo tanken wij Nieuwe energie om de tijd van het niet bij elkaar kunnen zijn weer te kunnen Overbruggen. We kijken ernaar uit dat wij weer normaal als een echtpaar Kunnen samenzijn.En voor een ieder die een long-distance love heeft, " houd Moed en alles komt goed." (je moet er wel zelf in blijven geloven ) |
| reactie: Mijn vriend zit nu voor lange tijd in Zuid-Afrika en jammer genoeg is de internetverbinding daar niet zo goed als hier. Dus we kunnen elkaar niet altijd spreken. En het ergste is dat je overal wat achter gaat zoeken als hij weer eens niets laat horen. Als tip kan ik zeggen dat het een stuk beter voelt, als je denkt dat hij zich hetzelfde voelt als jou. Als jij zo graag naast hem wil liggen of hem wil vastpakken.. Je bent niet de enige hij mist jou ook en dat moet je zeker niet vergeten. En als jullie uiteindelijk weer bij elkaar zijn.. Dan kun je wel zeggen dat jullie liefde heel wat heeft overwonnen!! Dat is pas echte liefde die niet zo snel meer stuk te maken valt !! Mup ik hou van je ! |
| reactie: ohhhhh..... Mijn long-distance
lover zit nu 1 stoel achter me in het internet cafe!!!!! We hebben nu bijna een jaar wat met elkaar en ik ga naar Turkije verhuizen om bij elkaar te kunnen zijn. We hebben bijna dagelijks contact met elkaar via sms en 1 of 2 keer via msn. Als ik een dag niks van hem hoor dan voel ik me eenzaam en ben ik jaloers want stel dat....... Gelukkig is het altijd goed gegaan en duurt het niet lang meer of we zijn altijd bij elkaar.... |
| reactie: Hallo... Ik ben een vrouw van 40 jaar en had voor 4 jaar een relatie met een Griekse man die hier jaren en jaren woonde in Nederland... We hebben nooit samen gewoont.. Ik ging heel vaak naar hem toe, we gingen samen stappen, samen op vakantie alles deden we samen.... Het was de liefde van mijn leven... Tot hij ander half jaar geleden besloot om terug te keren naar zijn land.. Voorgoed. Hij had heimee. Dus hij vertrok, mij achterlatend omdat ik niet mee kon i.v.m mijn 2 schoolgaande kinderen hier.. Buiten dat had hij niets daar.. Zijn huis opgezegt, zijn spullen verkocht hier en vertokken met een paar koffers en tassen meer niet. Hij had geen contact meer met zijn familie of vrienden in Griekenland. Dus ik ging vaak heen en weer naar Griekenland.. Afgelopen zomer nog 4 weken geweest met mijn kinderen bij hem. Prachtige vakantie... Hij is op zoek naar werk... Maar helaas ..is heel moeilijk te vinden voor hem dus zijn frustraties namen alleen maar toe. Met als resultaat dat hij het uit maakte met mij. Omdat hij niks heeft daar, geen toekomst ziet voor ons daar, hij liever zijn eigen gang wil gaan.. Ja ja.. Dus ik werd buiten gezet als grof vuil... En dat doet pijn ..heel veel pijn.... Heel erg veel pijn. Des te meer omdat hij zijn tel niet meer opneemt als ik bel... Mijn sms niet meer beantwoord.. Hij heeft mij compleet uit zijn leven verbannen.. Ik zal hem nooit meer zien, nooit meer kunnen omhelzen ...wat een einde zeg... Dit was het laatst wat ik verwacht had.. Des te meer omdat hij een maand geleden nog gezegt had dat ik hem nooit kwijt zou raken.. Niet bang hoefde te zijn,,,dat ik zijn hart had... Ja ja..hoe snel een mens wel niet van gedachten kan veranderen he..... We hadden een afspraak gemaakt vorig jaar dat we tot oktober dit jaar zouden wachten.. Dat hij eerst wilde zien hoe het seizoen zou verlopen ivm werk daar, als het niks zou zijn zou hij terug komen naar mij in Nederland.. Anders zouden ik en de kinderen daar heen verhuizen...als 1 happy famely.... Je ziet .. Het werkt niet...helaas.. Voel me doodongelukkig nu.. Vreselijk in de steek gelaten. Zo kan het ook gaan dus... Helaas. |
| reactie: Beste Trendystyle, Het lijkt wel alsof dit artikel voor mij geschreven is. Sinds begin dit jaar heb ik een nieuwe relatie. Het gaat heel goed tot nu toe, ik zie hem ongelooflijk graag!! Helaas weet ik nu al dat ik hem nog maar een paar maanden dicht bij mij heb. In de zomer vertrekt hij naar de VS om daar te gaan studeren. Ik probeer er volwassen mee om te gaan, wat me vaak ook lukt. Het is vooral voor hem dat ik sterk probeer te zijn nu, hij gaat het uiteindelijk moeilijker hebben dan ik, denk ik. Ik ga mijn vrienden en familie nog in de buurt hebben en hij zal ginder alleen zitten. Daarom wil ik hem sparen en hem niet laten merken hoeveel last ik er zelf mee heb, elke keer ik eraan denk dat hij zal moeten vertrekken. Het laatste dat ik wil is hem tegenhouden, mensen moeten hun dromen kunnen najagen.... Maar soms heb ik het er toch wel héél moeilijk
mee. Ik weet nu al dat ik hem héél erg zal missen,
soms vrees ik dat ik het gewoon niet zal aankunnen. Ook al omdat
ik weet dat ik hem niet vaak zal kunnen bezoeken. Mijn financiën
zijn niet van die aard dat ik het vliegtuigticket vaak zal kunnen
betalen. (tot nu toe denk ik maar één keer per jaar) In elk geval bedankt voor de tips! Ik zal er aan denken eens het zover is. |
|
reactie: Ik heb alweer bijna 2 jaar een long-distance-relationship!
Mijn vriend heb ik leren kennen op internet en daarom toen hij
in Nederland vakantie vierde hem ontmoet. Dat klikte ineens wel
heel goed... Zolang je teveel vasthoudt aan wat je gewend bent,
is een lange afstand moeilijk. In mijn geval was het nog niet
zo lang uit met mijn korte-afstands ex en was ik gewend een paar
keer per week bij mij geliefde te zijn. Daarom werd in de eerste
maanden het budget behoorlijk overschreden - ik moest en zou hem
zien. Zijn studie leedt er behoorlijk onder dat we op de meest
onmogelijke data afspraken. Ook wij hebben behoorlijke ruzies
gehad, over internet. Het waren altijd misverstanden - maar als
je echt gek op iemand bent zijn de ruzies des te heftiger omdat
je het je zo aantrekt! Na een jaar zag ik in dat een Westerse
cultuur niet betekent: dezelfde cultuur. Sommige dingen zijn gewoon
anders en die herken je vaak niet zo gauw als cultuur, maar als
persoonlijkheids verschil. Maar we hebben nooit ruzie in 'real
life'. Elke keer als we samen waren was alles gewoon goed. Sterker
nog, veel passioneler door de lange periodes van onthouding..!
Mijn tips: |
Advertorial  Bugles: hoe vind jij ze het lekkerst? Smiths Bugles is het enige zoutje dat je op oneindig veel manieren kunt vullen. De helft van Nederland doet dit al, waarbij iedereen zijn of haar eigen favoriete vulling heeft. Bugles met roomkaas, sweet chilli saus, verse guacamole, kruidenkaas, pesto, zalmmousse of tzatziki. Maar ook jij hebt vast een favoriete vulling. Wil jij anderen inspireren met jouw vultip? De beste vultip wint 10.000 euro! Stuur jouw vulling in op Smiths.nl |
|
|
||||||
|
||||||
|
||||||
|
||||||
|
Liefde
op afstand
