Kapsels, fashion en modetrends, kleding tips en make-up trends op Trendystyle
HOME KAPSELS BEAUTY FASHION LIEFDE HOROSCOOP CULINAIR LIFESTYLE MANNEN
 

Home | Relatietips | Als je ex weer op de stoep staat

Als je ex weer op de stoep staat…

Een klassieker: je ex dient zich aan... net als jij een nieuw vriendje hebt

Het is uit. De eerste weken, maanden zijn een nachtmerrie. Je mist hem. Je voelt je onzeker. 'waarom werd het niets? Lag het aan jou?' maar dan, langzaam maar zeker krijg je je leven weer op de rails. Je kunt weer lachen (al gaat het vaak nog niet van harte), je gaat weer stappen en bent zelfs al een paar keer met een ander uitgeweest (misschien wordt het wat!).

En dan, als je denkt dat je over hem - je ex - heen bent, dient meneer zich weer aan... Het is een klassieker die vaak tot grote problemen leidt. Niet alleen staat je wereldje meteen weer op zijn kop. Ook de nieuwe relatie, die zich net aan het ontluiken was, heeft er hevig onder te lijden.

Hoe stapt hij je leven weer binnen? Op verschillende manieren, dat begrepen we uit de mails die jullie ons hierover schreven. Met een bos bloemen zonder afzender, bijvoorbeeld. Het zijn je lievelingsbloemen en op het kaartje staat een enkele, o zo herkenbare zin. Deze bos kan niet anders dan van hem zijn! Een sms is een andere manier om je leven weer binnen te sluipen. Natuurlijk komt zijn berichtje op een ongelegen moment, tijdens een teder tête-à-tête met je nieuwe vlam. Een telefoontje op een raar tijdstip schijnt ook een van de favoriete manieren van exen te zijn, om bruuske wijze inbreuk te maken op je pas verworven privacy. En wat te denken van een lange brief waarin hij uitvoerig uiteenzet waarom jij (bij nader inzien) toch de vrouw van zijn leven bent? En zo kunnen we nog wel verder gaan.

Een ex die je leven via de achterdeur weer binnenkomt, is niet altijd een welkome verrassing. Vaak is er een bepaalde, heel precieze reden waarom de relatie tot einde is gekomen. In de loop der tijd - en zeker in de periode nadat het uitgegaan is - zijn je gevoelens veranderd. En toch... Als hij zich weer aanmeldt, brengt het je altijd weer van je stuk. Het lijkt wel of hij onder je huid is gekropen, alsof hij daar al die tijd gezeten heeft en nu, met een druk op de knop, weer heel wat in je wakker maakt. Want hij kent je, en hoe!

Hij verstoort je evenwicht, haalt contrasterende gevoelens in je naar boven, verwarring, woede, onzekerheid. En toch... Lukt het je niet om hem zo maar de deur te wijzen. Tenminste, totdat je er zeker van bent dat hij niet de man van je leven is. Totdat je ervan doordrongen bent, dat hij een gevaar is voor je nieuwe relatie die je net begonnen bent, en die daardoor nog heel pril is. Een ex die weer op de stoep staat, is en blijft moeilijk en brengt altijd problemen en emoties met zich die je jezelf (hem en je nieuwe vriendje) liever wilt besparen.

Wat te doen?

  • Maak er geen geheim van en vertel het je nieuwe vriendje direct.
  • Val niet terug in oude fouten. Houd jezelf voor ogen waarom het tussen jou en je ex niet ging.
  • Val niet voor zijn charme, maar denk op dit cruciale moment vooral aan jullie laatste (nare) periode samen.
  • Praat er met je nieuwe vriendje, familie en vriendinnen over. Probeer definitief een punt achter je oude relatie te zetten. Alleen als jij ervan overtuigd bent, dat het over is tussen jullie, zul je hem resoluut de deur kunnen wijzen...
  • Wees duidelijk tegenover je ex. Vertel hem van je nieuwe relatie en laat je niet tot emoties of herinneringen vermurwen.

Dit zijn zo onze adviezen. En jullie? Wat vinden jullie ervan? Hebben jullie dit ooit meegemaakt? Wat heb jij gedaan toen hij weer op de stoep stond? Heb je hem een nieuwe kans gegeven of hem je hem de deur gewezen? En als je het nog nooit hebt meegemaakt, wat zou je dan doen in een dergelijke situatie? Mail ons je ervaring of advies via het venster hieronder.

Reacties van Trendystylers
Hoi, Tja mijn ex stond na 36 jaar op de stoep.we hebben een paar heerlijke maanden gehad. tot de ellende begon. Meneer heeft een kort lontje ligt in zijn 3de scheiding en die gevolgen. Geen ideale situatie dus. Bovendien begon hij ook nog te twijfelen. En nu wil hij eerst zijn leven weer op de rit hebben en heeft mij dus gewoon weer laten zitten. Hij wil geen contact nu. En hij wil er later op terug komen is erg geschrokken en zo.Hij weet ook niet of het nog helemaal goed komt dan.Wat ik wil intereseert hem nu totaal dus niet.hij vindt dat we dan wel zien. Alleen heb ik nu eenmaal miet het eeuwige leven heb ik hem laten weten.Groetjes Annet
Alsof jullie mijn gedachtes kunnen lezen.. Ik heb dit zeker meegemaakt. En het is nog gewoon bezig.. Ik zal mijn verhaal vertellen. Het begon allemaal met een soort van 'grap'. Eind zomer '08 had hij me gebelt om gewoon even met elkaar te zijn, na een hele lange tijd. We begonnen te zoenen (wat niet de eerste keer was, de andere keren waren gewoon omdat het erg gezellig werd). Ik was toen die eerste keer ook in zijn huis, zijn moeder leren kennen en lekker op het balkonnetje gezeten.. Niks aan de hand (toen nog niet dus). De dag erna was ik ook met hem, en we waren steeds meer en meer met elkaar, maar voor mij had ik geen verdere bedoelingen.. De uren werden langer, de gevoelens begonnen zich te planten bij hem. Maar ik denk (natuurlijk moet ik het weer eens zijn) dat het allemaal voor de grap was. Op een gegeven moment wilde hij zo graag dat ik bij hem was, lagen we bij elkaar in bed, en begonnen de serieuze dingen. Hij was al eerder op mij dan ik op hem, waar ik natuurlijk pas veel later achter kwam. Ik begon veel voor hem te voelen, maar ik had nooit gedacht dat er een relatie in zou zitten. Buiten waren we weer gewoon normale mensen, niet van die verliefde koppeltjes. Ik zou het ook niet willen, in ieder geval, op het moment niet.. Op een gegeven moment keek ik op een andere manier naar hem, vanuit de 'verliefde' positie. Hij was eigelijk onwijs knap, had de dingen die ik wil in een jongen, had die badboy-look.. En ik ging met hem? Oh.. Hij begon met dingen zoals handen vasthouden, knuffels midden op de straten, trotsheid blinkte van hem af dat hij mij had. Maar of we een datum hadden? Nee hoor. Ik vroeg gewoon "ben jij nu mijn vriend?" En hij zei "kom je daar nu pas achter?" met een lieve blik. Hij was anders.. Ik ben zo iemand die naar de kleine dingetjes kijkt. Als wij dan in de bus zaten en ik moest dat treetje af, stak hij zijn hand uit zodat ik niet struikelde. Als hij dan een keertje niet met me meeging en mij afzette bij de bushalte, liep hij met mij mee van buiten af, wachtte dan totdat de bus wegreed en stuurde luchtzoentjes. En toen kwam het: Ik had geen zin meer. Er zat geen fleur meer in vond ik. Ik maakte het dus uit. In tegenstelling met andere meisjes zouden ze teleurgesteld zijn, verdrietig, verzin het maar allemaal.. Maar ik was blij. Blij dat ik van dat 'gehang' af was, en van 'je moet sus en zo laat thuis zijn' je snapt me wel. Hij werd natuurlijk zó boos, hij dacht dat ik een ander had omdat ik het voor niks had uitgemaakt. Maar dat boeide me allemaal niet, ik was blij genoeg dat ik weer een vrije vogel was. Ik sprak en zag hem een maand en nog wat weken niet, totdat ik opeens weer bij hem thuis was voor zijn broer, waar ik erg goed mee kan opschieten.. Ik negeerde hem, maar ik zag in zijn ogen dat hij een tikje blij was om mij te zien. En om eerlijk te zijn, mijn gevoelens kwamen weer naar boven.. Alle vreugde, die gevoelens die je hebt als je opnieuw op iemand verliefd word.. Maar ik kan me beheersen. Het was de enige keer dat ik bij hem was, en daarna sprak ik hem opnieuw 3 weken niet. In die tijd begonnen mijn gevoelens zich opnieuw te plooien. En toen kwam het, wij moeten altijd met dezelfde bus in de ochtend. Alleen neemt hij bijna altijd de één later dan de mijne, maar soms ook niet en dan zit ik zo met hem in de bus.. Ik ging met hem mee. We liepen weer zoals we vroeger liepen, hij had zijn hand boven mijn heup. Bij zijn vrienden nog zelfs. Eén iemand vroeg of ik zijn vriendin was, ik zei nog luid en duidelijk "Zeg nee, zeg dat ik niet je vriendin ben" en je raad het al, hij zei dat ik zijn vriendin was. Toen ik weer weg ging floot hij nog, hij wou dat ik me omdraaide, en stom genoeg deed ik het ook. Ik zag dat de gevoelens bij hem nu erger dan ooit waren, en hetzelfde geld voor mij.. 2 dagen erna, op donderdag hadden we met elkaar afgesproken en we zouden dan de stad ingaan. We liepen zelfs hand in hand in de stad, wat we niet eens deden toen we nog met elkaar hadden. Hij zei: "Sorry dat ik die ene keer nog langskwam".. Maar ik wist niet wat hij in hemelsnaam bedoelde. Na diep nagedacht te hebben herinnerde ik dat iemand langskwam op een tomos, waarvan mijn moeder niet kon zien wie het was. Me moeder mag mijn ex totaal niet, en ik zou noooit kunnen gedacht hebben dat hij het was. Er kwam een glimlach op mijn gezicht, ik was op een of andere manier zo blij.. Blij dat ik weer met hem kon zijn, dat we erger dan ooit verliefd op elkaar zijn.. Maar ik ben geen domme meid. Ik weet waarom het uitging, ik weet dat het niet kan. So tell me, what's harder then to refuse the one you love the most..
reactie: Met verbazing las ik over de negatieve reacties van een aantal op hun (mannelijke) exen. Ik heb na mijn scheiding (ruim 4 jaar geleden) een relatie van bijna 3,5 jaar gehad met een vreselijk leuke, lieve en mooie vrouw. Net als elke andere relatie kende ook onze relatie ups en downs, maar over het algemeen genomen hebben we het heel goed gehad samen. We voelden elkaar perfect aan, ik voelde me op m’n gemak bij haar en zij bij mij. Zij zei ook dat ze bij mij een goede energie voelde en ik de eerste man in haar leven was die ze volkomen vertrouwde. Toch is onze relatie na 3,5 jaar uitgegaan. Niet omdat we niet meer van elkaar hielden, in tegendeel zelfs, maar om praktische redenen. Ik heb een dochter van inmiddels zes jaar en daar had zij nogal moeite mee. Ik heb destijds de relatie verbroken.

Na twee maanden hebben we weer contact gekregen en vrij snel weer was daar de chemie weer tussen ons. We gaan met elkaar om als vrienden. We beschouwen het eigenlijk als dat het niet aan en niet uit is. Voor mij een moeilijke situatie, omdat ik haar dolgraag terug wil. Zij weet het zelf niet, voelt zich gekwetst nadat ik onze relatie verbrak. Iets wat ik heel goed kan begrijpen. Zij wil zich niet voor een tweede keer aan dezelfde steen stoten. Ik ben nog steeds heel goed voor haar en zij ook voor mij. We doen leuke dingen samen en blijven zo nu en dan ook wel bij elkaar slapen. Mijn gevoel is wel danig in de war. Soms heb ik het gevoel dat ze me terug wil en soms heb ik het gevoel dat ze toch zoekende is naar een ander. Dat gevoel maakt me gek. Ik begrijp dan ook wel als mensen zeggen, het is uit en dat is niet voor niets, dus ga verder met je leven. Maar als je zoveel om iemand geeft en qua ideeën, opvattingen e.d. Zo goed bij elkaar past …………… Eigenlijk wil ik alleen nog maar haar. En waarom niet? We houden nog van elkaar, voelen ons tot elkaar aangetrokken, hebben plezier samen. En nogmaals, we hebben elkaar niet bedrogen. Begrijp wel dat ze sceptisch is en bang is dat ik het dan uiteindelijk weer uit zal maken. Inmiddels hebben we ook al vaker besproken hoe we om kunnen gaan met het feit waarom de relatie destijds door mij is verbroken. Ik weet dat ik dat destijds had moeten doen, maar kon het toen niet opbrengen.

Ben benieuwd of er mensen zijn die ook deze ervaring hebben.

Groet, Anonimous

reactie: hoi lieve mensen,
Dit is mijn verhaal.. Ik ken mijn ex nu 6 jaar waarvan ik 5 jaar met hem samen was. Eerst begon alles erg goed en waren erg verliefd.. Het liep allemaal erg goed totdat daar verandering in kwam.. Na vrij kort samen te zijn woonden we al samen. En na 4 jaar heeft hij een huwelijksaanzoek gedaan wat ik toen geaccepteerd had. Maar al gauw kwamen de veranderingen... Ik verloor onskindje, onze hond die stierf en met dat veranderde hij ook... Hij werd stiller en wilde zelfs niet meer praten.. Na 5 jaar betrapteik hem met een ander nadat ik iets eerder thuis kwam van mijn werk.... Dit was de druppel.. Na een figuurlijke stomp in mijn maag ben ik vertrokken... Wetend dat ik dit nooit meer zou laten gebeuren.. Ik wilde hem nooit meer zien en vroeg me zelfs af waarom ik zo veel van hem hield... Nu na een dik jaar heb ik een lieve nieuwe relatie.. En nu 2 maanden geleden kreeg ik mail... Van hem... Hij doet onze andere hond weg, omdat zijn nieuwe vriendin zwanger is.... Wat een bullshit... Had ik mijn leven een beetje terug krijg je zoiets... Voelde weer de pijn die ik toen voelde... Hij belde me zelfs om te vertellen of ik onze hond niet kon nemen omdat hij mij alleen ermee vertrouwde.... Toen ik zijn stem hoorde smolt ik... Maar had me voorgenomen nooit meer mijn vingers te branden aan hem... Ik heb mijn vriend verteld over hem en hij steunt me hierin.... Dus wat ik jullie wil zeggen is :
Ook al heb je je vingers verbrand met vuur je hebt ervan gellerd... Maak die fout dan niet opnieuw... En wees dankbaar wat je hebt! Vriendelijke groet kim
reactie: Ik ben en man maar zou ook graag een bijdrage leveren aan deze rubriek aangezien ik dezelfde ervaring in omgekeerde richting heb gehad. Na 20 jaar huwelijk vertelde mijn ex dat zij op een dag dat ze een relatie op het werk had en ik hoefde niet lang na te denken om haar varwel te zeggen. Echter wilde zij mij in het begin regelmatig zien en na enige tijd vroeg ze mij om vrienden te worden waarvoor ik uiteraard bedankte. Daarna stuurde ze mij regelmatig e-mailtjes waarna ik mijn adres heb gewijzigd. Ook kon ze het niet verdragen dat ik niet lang nadat ik haar vaarwel had gezegd een nieuwe relatie op ging bouwen waarmee ik inmiddels fijn getrouwd ben. In die tijd hoorde ik veel verhalen over mannen die op dezelfde manier bedonderd waren dus ben ik inmiddels blij met een buitenlandse vouw getrouwd te zijn die het huwelijk wel respecteert want in haar land houdt een huwelijksverbintenis nog altijd trouw in; iets waar menig Nederlandse vrouw met al hun bla bla -iets wat ik deze rubriek ook weer tegenkom en waarop ik even wild reageren- nog een voorbeeld aan kunnen nemen! Marc Jan
reactie: Een ex is niet zomaar een ex…
Een relatie gaat niet zomaar voorbij…
Als ik de reacties hier lees, en verhalen hoor om me heen over hoe sommige mensen met elkaar omgaan word ik verdrietig…
Waarom waarderen zo veel mensen niet wat ze hebben? Waar is het respect gebleven? En vooral, waarom laten sommige vrouwen zich als oud vuil behandelen? Zo weinig zelfrespect, de trots er als het ware uit getrapt door een of andere *@***
Wie anderen overwint is sterk, wie zichzelf overwint is machtig.

Tegen al die vrouwen die denken dat ze niet beter verdienen:
Zoek diep binnen in jezelf, je meest pure ik, en stel jezelf de vraag: wat is het ergste wat er kan gebeuren, als ik nu voor mezelf kies? Ok, je zit nu op een bekende weg en op één of andere vreemde manier kan dat je ook een heel veilig gevoel geven. Maar je leeft maar één keer!! Sla die onbekende weg in en uiteindelijk word je ervoor beloond!

Alles is moeilijk voordat het gemakkelijk is
Niet alle mannen zijn hetzelfde…het grootste gedeelte wel;-)…maar er lopen ook goede mannen rond, echt! Maar kies er ook duidelijk voor dat je een goede man verdiend en trap niet in vlotte babbels en een strak uiterlijk! Kijk in zijn ogen en vertrouw op je intuïtie, en geloof me, dan herhaald het verleden zich nooit meer!

Voor iedereen die dit leest: Wees lief! Joyce

reactie: Als het eenmaal voorbij is is het definitief. Ik heb een prille ex en die heeft vooralsnog geen spijt dat-ie naar een ander is gegaan. Maar mocht het toch nog gebeuren, dat hij met hangende pootjes aanklopt: ik ben er klaar mee. Je moet resoluut zijn. Dat maakt het in deze nare tijd alleen maar overzichtelijker. Hij heeft mij tenslotte mega veel pijn gedaan en dat vergeet ik nooit meer. En daarom kunnen wij nooit meer een goede basis voor een sterke relatie kunt ontwikkelen. Jacqueline
reactie: Ik heb ook iets langer dan 2 jaar een vriend gehad en het eerste jaar ging alles supergoed! Na een nogal heftige ruzie om iets heel kleins maakte hij het opeens uit. Die avond had ik met een paar vrienden afgesproken en zij vertelde me meteen die avond al dat ze roddels over hem gehoord hadden dat die een keertje vreemd was gegaan maar ik wilde daar niets van geloven. Ik was hartstikke kapot maar wist eigenlijk wel dat het weer goed zou komen. De volgende dag al kwam hij huilend en smekend bij me terug en hebben we de hele dag gepraat over de ergernissen aan elkaar en hoe het beter kan worden. Na een lang gesprek was het 's avonds eindelijk weer aan. Maar vanaf die dag is het nooit meer goed geweest. Hij begon vaak met liegen en ik kwam er altijd wel weer achter, niet altijd even erge leugens maar ik begreep gewoon niet waarom hij loog. Steeds vaker hadden we ruzie en tijdens die ruzie heb ik 't ook meerdere malen uitgemaakt. Ik wist dat hij me eigenlijk niet waard was en ook steeds vaker ging hij naar andere meiden en kwamen er meer roddels. Toch bleef hij beweren en het was ook zooo overtuigend dat ik echt de enige voor hem was; als 't niet zo was zou die het immers wel uitmaken. Toen zomaar opeens binnen 1 week waren al zijn gevoelens weg.. Dat zij hij tenminste. Toen was het echt definitief uit... Maar vóór de zomervakantie stond die opeens weer op de stoep dat die me terug wilde.. Ik heb mijn lesje geleerd en ook al geef ik nog superveel om hem en denk ik dat ik zelfs weer verliefd kan worden, weet ik dat 't verstandiger is dit niet te doen..
reactie: erg toevallig dat dit onderwerp nu wordt besproken. Mijn Ex, hoewel dit technisch gezien niet helemaal klopt, maar gevoelsmatig wel, stond inderdaad op mijn voicemail twee weken geleden. De Ex in kwestie is de man waarop ik enkele jaren geleden op een erg ongelukkig tijdstip (zat in de fase "ga ik mijn vaste relatie van 9 jaar verbreken of niet") heftig verliefd werd. Na een korte periode van twijfel heb ik het contact verbroken met hem om me te richten op mijn vaste relatie. Deze heb ik uiteindelijk verbroken en heb na enkele dagen contact gezocht met de Ex. Deze reageerde gelukkig zoals ik hoopte: hij wilde mij die dag nog zien. Nadat ik met hem afgesproken had, voelde ik me enorm schuldig naar mijn ex-vriend en heb de Ex afgebeld. Ik had hem ook de reden verteld en ook gevraagd of we de afspraak niet op een later tijdstip konden zetten...vanaf dat moment is alles fout gelopen en is het in een rap tempo verwaterd. Dit is nu zo'n drie jaar geleden. In die drie jaar heb ik hem nog een keer gesproken ivm het werk wat ik doe. Dit contact verliep vrij zakelijk en ook wel prettig. Geen probleem, geen verwarrende gevoelens....Perfect, want ik was allang "over hem heen"
Tot het moment dat hij me twee weken geleden belde, of we bij konden kletsen....Tja, why not...ik leed niet onder Hard Feelings of wat dan ook, dus afgesproken. En het was erg gezellig, veel gelachen en gepraat....Hij belde die week nog een keer en reed tijdens het telefoongesprek naar mij. (even ter illustratie: het is anderhalf uur rijden) We hebben de hele nacht gepraat, ook over toen en ik kon niet anders concluderen dan dat de tijd voor ons beiden goed was geweest. M.a.w. We zijn beiden positief veranderd en het voelde waanzinnig goed. En verwarrend..... Kortom, het was een topweek waarin we elkaar drie keer zagen en dagelijks belden. En dan vraagt hij niet meer of we af kunnen spreken, belt met verhalen die grappig zijn, maar het leek voor mij of hij t leuk vond dat weekje, maar verders niet....Twijfel en onzekerheid bij mij allom. Nu belde hij me uitgerekend voordat ik achter mijn computer kroopt en ik heb t maar ff bij hem neergegooid.....tja....nu komt hij wel....Ach, ben blij dat ik mezelf heb beloofd dat ik mezelf één kans geef, voelt t goed, dan gaan we door, zo niet dan niet......Want een ex is als die vaas die ooit is gebroken en nu wordt gelijmd.....En zodra ik het idee krijg dat de barsten niet goed gelijmd zijn....is de vaas toch stuk.......Maar deze keer zal ik me niet laten snijden door de scherven.....!
reactie:

Vraag van lisa

Dag,
Misschien hebben anderen wat aan mijn verhaal. Misschien is het treurig
Of juist niet? Mijn man en ik zijn na 31 jaar huwelijk, in goed en plezierig overleg,
Een paar maanden apart gaan wonen. Een week voordat hij zou gaan
Verhuizen hoorde ik opeens niets meer van hem behalve heel veel lange
Emails, waarin hij als een soort mantra steeds hetzelfde beschreef over
Hoe hij de laatste jaren tegen onze realtie had aangekeken, dat ik hem
Niet verdiende en dat ik een geweldige vrouw was en ben en hij tekort
Geschoten was. We hadden geen ruzies en een sterke band. Hij dronk wel
Veel en kwam de laatste jaren vaak 's nachts laat thuis (netwerken
Noemde hij dat, hij is advocaat.) Met een slok op viel hij dan op de
Bank in slaap. De bank begon zelfs te stinken. Van sex kwam niets meer. Zeven maanden lang wist ik niet wat er met mijn man aan de hand was, hoe
Het met hem ging en negeerde hij ieder verzoek van mij om aan mij
Duidelijkheid te verschaffen. Per ongeluk kwam ik er na zeven maanden in
Het ongewisse verkeerd te hebben, achter dat hij een relatie heeft met
Een jongere vrouw en dat hij met haar op vakantie in Zuid Afrika was en
Weer een maand later hoorde ik via via dat hij met haar samenwoont. We
Hebben elkaar wel eens gesproken en gezien maar mij heeft hij niets
Verteld. Hij heeft zich juist bot en narrig naar mij en mijn zoon,
Familie en vrienden toe gedragen. Een scheiding aanvragen laat hij nu
Opeens aan mij over. Momenteel betaalt hij alle kosten voor het huis en
Ik geloof dat hij het zo wil houden met oog op onze pensioenregeling en
Omdat het huis zo ook (50%) zijn eigendom blijft. Ik kan hem uitkopen met een alimentatie van hem. Mijn zoon zal de vriendin van mijn man niet accepteren en wil haar niet
Meer ontmoeten. Hij werd 1x onverwacht met haar geconfronteerd toen mijn
Man haar zonder aankondiging had meegenomen naar een familie
Bijeenkomst. De 1e drie kwartier dacht mijn zoon dat ze de vriendin van
Een neef was. K vind het eng om een nieuw leven op te bouwen. Weet niet zo
Goed hoe dat moet en ik voel me meer verdrietig en moe dan sterk. Moet ik straks ons huis verkopen en verhuizen? Waar moet mijn zoon
Wonen en duizend vragen komen op mij af. Moet ik een scheiding hard of
Juist zacht doen? Ik heb mijn man onlangs, met teveel wijn op, gezegd dat ik toch graag
Wil onderzoeken of we weer verder kunnen met elkaar. Hij kiest echter
Niet en het lijkt (of hij doet alsof)of hij twijfelt tussen haar of mij. Waarom? Zijn vriendin adoreert hem zoals ik dat tot 4 jaar geleden bij
Hem deed. Dat was omdat ik toen nog niet helemaal volwassen in mijn
Huwelijk met hem stond. Mijn man wil geadoreert worden. Waarom? Waarom drinkt hij al vanaf zijn studententijd veel? Kunnen wij nog samen leven na deze gebeurtenissen? Wat zal er met de rest van mijn leven gebeuren? Werken en werken en nu
En dan naar de kroeg in de hoop iemand te ontmoeten of op een club gaan? Welke? Ik ben geen verenigingsmens. Elke avond ga ik met een fles wijn op naar bed om goed te kunnen
Slapen. Mijn zoon vindt het erg verdrietig maar mijn man zegt dat dit
Bij het leven hoort en hij het wel verwerkt. Groet Lisa

reactie: Ik leerde hem ongeveer 1,5 jaar geleden kennen, hij was toen ongeveer 4 maanden alleen na een relatie van 16 jaar. Ik was 5 jaar alleen na een relatie van 19 jaar. Het klikte eigenlijk vanaf het begin tussen ons, al twijfelde ik heel erg (hij was zo lief en charmant voor me) dat ik dacht dit kan niet waar zijn. Hij zei dan dat ik te negatief over hem dacht, waardoor ik ook nog aan mezelf begon te twijfelen. Uiteindelijk hebben we toch iets met elkaar gekregen wat een aantal maanden heeft geduurd. Tot twee maanden geleden, toen ik van de een op de andere dag niks meer van hem hoorde, hij was nooit thuis, reageerde niet op sms en email. Ik heb via via vernomen dat hij weer bij zijn ex zit. Hij had allemaal narigheid gehad met haar (ze was zo jaloers en ze stookte zo zei hij). Ik vraag me af hoe lang dat goed zal gaan. Hij hoeft bij mij niet meer terug te komen, al zegt mijn gevoel nu nog anders, het doet toch pijn. Het meeste pijn doet eigenlijk dat ik toch op mijn eigen gevoel af had moeten gaan in het begin, maar dat is altijd achteraf. Het is een goeie leer voor de volgende keer.
reactie: tja exen,wat moeten we daarop zeggen,zie het als vuur en als je met vuur speelt kun je je branden en lelijk branden ook met littekens die altijd blijven

Ook een exje van iemand
Hallo, Heb twee en een half jaar een relatie gehad met een onmogelijke man. Het
Eerste half jaar was hij zoals gewoonlijk geweldig maar daarna werd het voor
Mij een hel. Dansen , sporten en praten met andere mannen werd een probleem. Het heeft me ook nog m'n baan gekost en zit nu zo'n anderhalf jaar thuis. Een player, charmeur waar ik 15 keer probeerde van af te komen maar het
Lukte niet. Als ik er weer een punt achter had gezet stond hij binnen 2
Weken weer voor de deur, zielig te doen. Hij was kapot, kon niet meer
Werken, hield zoveel van mij, en ik ging op zijn verzoek weer met hem praten
En vervolgens was het weer voor een paar weken goed. Hij heeft afgelopen
Zomer m'n keel dichtgeknepen en ik dacht dat ik doodging. Ik heb aangifte
Gedaan en daarna zocht hij me weer op. Ik gaf hem weer een kans, maar heeft
Er niets mee gedaan. Daarna belandde we in dezelfde situatie als daarvoor. Ik ben nu sinds een paar weken van hem af maar ben geestelijk, lichamelijk
En financieel naar de knoppen. Ik probeer hem op alle mogelijke manieren te vermijden. Hij laat me nu even
Met rust, maar voor hoe lang? Het is een rat. Als zijn nieuwe grietje hem
Zat is komt hij misschien nog wel terug. Ik zit daar niet op te wachten, kom
Beetje bij beetje tot rust. Onze relatie heeft 2 1/2 jaar geduurd, maar de
Ellende die het mij heeft opgeleverd zal misschien wel meer tijd kosten om
Alles een plekje te geven. Ik verwacht zeker problemen als er een nieuwe man
In mijn buurt opduikt en hij er lucht van krijgt, maar voorlopig ben ik daar
Nog niet aan toe. Ik vertrouw geen man meer! Een tip voor alle andere vrouwen in zo'n situatie; hoeveel kansen wil je hem
Nog geven? Mijn ervaring; hij verandert NIET, helaas. Stop geen energie meer in zo'n man, maar gebruik het voor jezelf.
Hallo,
Bij mij is het ook overkomen, ik had 2 jaar met een jongen. Hij is mijn eerste liefde en ik voor hem niet, maar wel degene waar mee
Hij het langst heeft gehad. In ieder geval, hij is vreemdgegaan. Voor de 3e keer,
En dat was voor mij echt het punt, ik moest het uitmaken en dat deed ik ook. Voor defenitief. Hij ging er kapot aan, maar ik ook. Ik wou even geen contact meer met hem en hij ook niet. Dus dat hielden we een maand lang vol, het was wel heel erg moeilijk,
Elke dag moest ik huilen en ik vond het gewoon zó jammer dat hij dit had gedaan. En ik wou echt dat ik weer zo bij hem terugkon.. Een maand lang heb ik het nog volgehouden, toen hij begon te bellen.. Helemaal huilend en hij vertelde me hoe kapot hij eraan ging, hij werd helemaal gek
Zonder mij en dat ik hem echt niet moest laten gaan. Het was zo emotioneel, maar ik hield me nog sterk.. Maar het ging zo steeds door, hij kwam bij me langs helemaal smekend. En de woorden die hij zei.. Het was zo overtuigend. Hij zweerde dat het nooit meer zou gebeuren, dat hij nu echt van z'n fouten heeft
Geleerd, dat ie nu eindelijk realiseert wat ie heeft / had, dat een leven zonder mij niet
Bestaat en dat hij nou 100% voor mij zal zijn, en alleen voor mij. Het was echt heel moeilijk voor me, omdat hij sommige woorden toen ook had gezegd
En toen het toch weer was gebeurd. Maar hij zweerde, hij smeekte, hij huilde, hij werd écht gek. Van z'n vrienden
En familie hoorde ik zelfs dat hij bij hun helemaal in tranen barstte. Dat hij écht
Spijt ervan heeft. Hij wilt niet leven zonder mij, hij kan niet leven zonder mij.. Ik heb hem volgende week uitgenodigt bij mij, dat we dan kunnen praten. En ik denk, dat ik hem een kans geef. Een laatste kans.. Ook al zei ik dat vorige keren, maar ik weet dat als het nog een keer gebeurd
Dat het mijn eigen domme schuld is. En sowiezo ben ik dan sterker geworden,
Want pijn maakt me sterker. Maar ik ga het gewoon proberen.. Ook al ben ik al mijn vertrouwen in hem kwijt, hij zegt en zweert dat hij alles eraan
Gaat doen om mijn vertrouwen terug te winnen. En ik hoop echt dat hij het meent, ik ga nou ook niet gelijk teveel verwachten. Want straks komt er iets heel anders uit dan verwacht. Maar ik hoop op het beste..
-x- Anoniempje
Bij mij is dat ook overkomen het was misschien een korte relatie van 4 maanden maar de vlinders waren nog niet weg het was toen uit gegaan omdat we zo weinig tijd voor elkaar hadden, en toen stond die daar voor mijn deur en ik liet hem maar binnen. Had ik nooit van me leven moeten doen want van het 1 kwam het ander en toen belandde we met elkaar in bed. Ik was weer in de wolken, hij alleen niet, blijkbaar voor hem was het eenmalig. En hij heeft nooit meer iets van zich laten horen. Alleen dat hij mijn beste vriendin leuk vindt/vond. Ik ben er zeker weten een maand helemaal naar de klote van geweest, en heb heel veel dingen gemist! Vorige maand heb ik het iedereen een beetje verteld die het hoort te weten zoals mijn beste vriendin. Exen zijn gewoon niet goed voor je daarom zijn het ook exen. Annemijn


Ik ben Charlotte, fashion addict, make-up junk, globetrotter en oh ja… hoofdredactrice van Trendystyle. Via mijn kolom The Blonde Potato deel ik graag mijn passie voor de mooie dingen in het leven met jullie. Laten we vooral onze ervaringen uitwisselen!