|
Home | Relatieproblemen | Relatiecrisis?
Relatiecrisis?
 In
het begin gaat alles van een leien dakje. Jullie zijn verliefd en er bestaan
geen andere mensen op de wereld. De verliefdheid gaat over in liefde.
De dagen rijgen zich aan een. Jullie zijn inmiddels een doorgewinterd
paar. Maar het leven gaat door en brengt veranderingen met zich mee. Jij
verandert, hij verandert. En op een dag begrijp je elkaar opeens niet
meer. Jullie staat als kemphanen tegenover elkaar. De zoveelste ruzie.
De situatie verhardt, de kloof wordt steeds groter. Dit had je nooit voor
mogelijk gehouden.
En toch... kan het gebeuren. 'We kunnen elkaar wel villen. We maken
elkaar het leven zuur. We ruziën aan de lopende band, slaan met deuren.
Ik herken hem maar ook mezelf niet meer. Wat moet ik doen? Ik hou toch
zoveel van hem...', mailt Ingrid.
Door de veranderingen die zich in de loop van de tijd voordoen, kan het
evenwicht in een relatie verstoord raken. Nieuwe banen, een kind, noem
maar op. Frequente ruzies kunnen erop duiden dat de relatie niet meer
in evenwicht is. Het vergt moed en energie van beide partners om de relatie
weer in balans te brengen.
'We hebben avonden en zelfs nachten doorgepraat. We hebben onszelf
binnenstebuiten gekeerd. We hebben gehuild en geschreeuwd, maar uiteindelijk
hebben we elkaar teruggevonden. Nu hebben we het beter dan ooit',
schrijft Yvonne.
Misschien is de neiging groot om ruzies en discussies uit de weg te gaan. Je ervoor afsluiten doet minder pijn, ervan doorgaan lijkt soms de gemakkelijkste
oplossing (maar misschien gooi je dan wel heel veel moois weg). Maar wil
je er samen met je partner uitkomen, dan is het wellicht het beste de
confrontatie met jullie crisis en met hem aan te gaan.
Daar is heel wat voor nodig. We zeiden het al: moed, energie. Voeg daar
tijd en geduld aan toe (er kunnen soms wel jaren overheen gaan voordat
het evenwicht weer helemaal hersteld is). Maar ook het lef om niet alleen
je partner maar ook jezelf en je eigen fouten onder de loep te nemen. Om eerlijk tegen over elkaar te zijn. Om samen te proberen te begrijpen
wat er aan de hand is en om te proberen vooral ook elkaar te begrijpen. Om elkaar te accepteren en te respecteren zoals jullie (nu) zijn. En samen
aan de toekomst te willen bouwen.
Een voorwaarde is natuurlijk wel dat jij en je partner echt een oplossing
willen bereiken en met elkaar verder willen. Alleen dan zul je al het
werk, de energie en de pijn kunnen opbrengen om de crisis te lijf te gaan
en er samen sterker uit te komen.
Kom je er samen niet uit en bestaat aan beide kanten de wil om verder
te gaan, dan kan professionele hulp uitkomst bieden.
Herkennen jullie de situatie? Hebben jullie zo'n relatiecrisis meegemaakt? Hoe hebben jullie het opgelost? Hebben jullie tips? Mail ons je reactie
via het onderstaande venster (vermeld wel even de titel van dit artikel
'relatiecrisis?'). De interessantste reacties zullen we hieronder vermelden.
|
reacties van trendystylers
|
Hallo,
We zijn ruim 7 jaar samen geweest en hebben samen een prachtig dochtertje
van 2 jaar.
Bij mijn tweede zwangerschap sloeg hij zo in paniek en wilde absoluut
geen tweede kindje. Ik heb abortus gedaan, dacht dat alles wel goed
ging komen, maar dat ging niet. Ik ben gedurende een jaar depressief
geweest.Ik kon hem niet meer in de ogen kijken.
Ik kon hem niet vergeven en kon hem hierdoor geen liefde of intimiteit
meer geven. Heb besloten om de relatie te beeindigen omdat er te
veel spanningen waren. Nu ik alleen woon met mijn dochtertje is
er geen dag die voorbij gaat zonder aan hem te denken. Ik ben altijd
een zelfzeker iemand geweest, heb zielsveel van hem gehouden, maar
iets is gebroken. Ik wou dat we de tijd konden terugspoelen, terug
naar vroeger, en alles anders konden doen. Als hij er niet is ,
mis ik hem, als hij er wel is, komen de herinneringen van die crisisperiode
weer naar boven en wil ik hem niet meer zien. Ik wordt gek van mezelf.
Hij heeft zich wel 1000x verontschuldigd en geeft mij alle ruimte
die ik nodig heb, heeft begrip voor mijn depressie en voelt zich
hier helaas verantwoordelijk voor. Ik steek alle energie in de opvoeding
van mijn dochter en mijn werk, maar er blijft een leegte in me die
ik niet meer ingevuld krijg. Kan dit goed komen? Heb ik professionele
hulp nodig? Of ben ik echt gek a!
an het worden? Nog iemand met zo'n dubbele gevoelens?
|
Ik zit zo al deze reacties door te lezen en
voel mij ''blij'' dit te lezen. Ik een vrouw eind 30 en een relatie
van 19 jaar waarvan 14 jaar getrouwt.Ook ik zit niet lekker in mijn
huwelijk, al 4 jaar lang probeer ik mijn man uit te leggen hoe ik
me voel , tot vorige week..heb ik hem een brief geschreven hoe ik
me voel en wat ik wil. Hij is ervan geschrokken dat hij mij nog
nooit zo serieus heeft genomen, hij dacht altijd ze gaat toch niet
weg. Ik kan niet meer en het houden van is weg. Ik ben verliefd
geworden op een andere man die mij weer blij maakt en mij weer leert
houden van.Ik heb gevraagd aan mijn man of die mee wilt in therapie..wat
ik dus wel wil, vind dat je alles moet proberen om te kijken of
je relatie nog toekomst heeft. Tegenwoordig geven mensen wel snel
op.
Zijn eerste reactie was ik wil dat niet dat kunnen we zelf wel.
Nou dat denk ik dus niet....houden van terug krijgen doe je niet
zomaar!!! Ik geef niet zomaar op ..maar vraag wel medewerking van
hem.
Er speelt van alles door me hoofd, onze kinderen wat een verdriet
zullen die hebben. Dat doet mij zeer...maar moet ik dan zo doorgaan
op deze manier? En waar blijft mijn geluk dan?
Zoveel vragen die mij bezig houden het is een ''last'' wat ik meedraag
elke dag. De dag nadat hij de brief van mij had gekregen geeft die
mij elke dag knuffels en kusjes ..maar het onderwerp snijdt die
niet aan..hij vermijdt het. Met knuffels en kusjes alleen komen
we er toch niet?
Als hij er echt voor gaat dan geef ik de relatie met de man waar
ik verliefd op ben op. Dat heb ik er zelfs voor over hoe moeilijk
dat ook is. Het steunt me wel om soort gelijke problemen te lezen.
Ik ben niet de enigste !!
|
Hallo heeft er iemand ervaring.
We zijn ruim 10 jaar samen en we hebben 2 parchtige kinderen. Relatie
is altijd wel stabiel geweest. Afgelopen jaar was moeilijk. Na de
geboorte van onze 2e ben ik een half jaar ernistig ziek geweest.We
zijn nu uit elkaar gegroeid en hij zegt geen gevoelens meer voor
mij te hebben(als geliefde). Houd van me als de moeder van zijn
kinderen. We willen er wel voor gaan, maar hoe krijgt hij zijn gevoel
voor mij terug?! Voel me zo machteloos.(zijn al bij relatie therapeut
nu).Tips?Ervaringen...dat t ook goed kan komen.Graag.M.
|
| Hoi ik leest net bericht hieronder. ik zit met
precies hetzelfde. heb ook 6 maanden een relatie die in het begin
erg goed ging.. maar gaan nu door een crisis. dit kwam door het
feit dat ik me erg benauwd voelde in de relatie en niet meer mezelf
kon zijn, we waren ook hele dagen samen en met elkaar bezig.. het
enige verschil met het verhaal hiervoor is dat ik het rustig aan
wil doen en hij op zich ook wel mee eens is. dus we hebben besloten
om elkaar niet zo vaak meer te zien, maar ik merk wel dat hij het
er wel meer moeite mee heeft. ik twijfel op dit moment ook nog of
we samen horen, hoewel ik hem ook erg leuk vind.. ik weet niet meer
wat te doen. ook bij mij is hulp welkom!
|
mijn relatie is prima heb anderhalfjaar een
relatie ben 22 jaar oud en mijn vriendin bijna 20. Heb zelf vanaf
me 14e leeftijd veel dames versleten, en nu heb ik de vrouw van
me dromen gevonden heb nog steeds vlinders alleen we zitten in een
dipje het is wat sleurig nu, en we twijfelen of samenwonen wel een
goed idee is. Hoe kan ik dit in positiviteit om zetten want samenwonen
moet er een keer van komen als we nagaan dat we wel toekomstplannen
hebben en beide willen.
iemand een tip?
Groetjes...
|
| Ik heb 6 maanden een vriend gehad. We hadden
een heel passionele relatie maar eigenlijk vooral een haat-liefde
relatie. Of onze relatie ging super goed of we hadden dagen ruzie.
Maar ik zie hem toch heel graag en daarom hebben we het nog een
kans gegeven omdat we in onze break elkaar nog vaak zagen en elkaar
niet konden missen. Nu lijkt het ons precies niet te lukken om terug
een gelukkig koppel te zijn. Mijn vriend wil alles rustig aandoen
maar hij wil niet bij me slapen, hij ziet me niet zo vaak als vroeger,
hij kan niet het gevoel geven dat hij me graag ziet. Hij zegt dat
dit komt omdat hij het rustig wil aandoen en niet terug in dezelfde
sfeer als vroeger wil komen. Probleem is dat ik dat ik het precies
wel nodig heb om te weten dat hij me graag ziet. Dusja ik weet niet
wat ik aan deze crisis moet doen. Hulp is welkom! |
Ik ben zoals je noemt een jonge stiefmoeder.
de ex van mijn inmiddels verloofde is letterlijk gestoord. mijn
vriend is militair en is inmiddels als 3 maanden weg. de kinderen
van zijn ex en mijn verloofde hebben me ook proberen gek te maken.
mijn vrienden enz wonen hier allemaal best ver vandaan. even simpel
gezegd ik hou van mijn vriend/verloofde. ben afgelopen maanden door
een hel geweest. en merk steeds meer dat zijn ex en kinderen mij
harder hebben gemaakt ook tegenover hem.
Nog een paar maanden te gaan voor hij terug is maar ik weet nu al
dat we moeten gaan werken aan onze relatie. Laatste maanden hebben
we meer bonje gehad dan in onze gehele relatie.
En de bonje was dan over de telefoon en internet.
Ik blijf van mening als je in een relatie zit blijf je er voor vechten. |
Ik ben nu ongeveer 4 jaar samen met mijn vriend.
Sinds een jaar wonen we ''officieel'' samen. Sinds december zit
ik niet meer op mijn opleiding en heb ik ook momenteel geen werk.
Hij wordt er helemaal gek van, als hij thuis komt word ie al chagerijnig
van niks.. Ik zeg niet eens iets en hij tript em al zomaar. Hij
zegt dat het is omdat ik lui ben en dat ik niks wil doen. Maar dat
is het echt niet. ik ben er achtergekomen dat ik 3.5 maand zwanger
was en dat ik daarom me elke dag zo slecht voelde en niet uit bed
kwam. Maar hij begrijpt dat niet, hij denkt dat ik niks wil doen
en maar op me lui reet wil zitten.
Voor mij betekend hij alles, hij was altijd al mijn beste vriend,
voordat we een relatie begonnen. En we houden zo veel van elkaar
dat het zo moeilijk is. Ik wil neit bij hem weg want ik hou echt
heel vele van hem. Maar het kan niet van 1 kant komen.
Hij moet ook er iets aan doen en niet alleen ik. |
| Als de liefde zo diep zit en je zoekt elkaar
toch weer regelmatig op zou ik zeggen "geef het nog een kans".
Zo weet je dat je er alles aan gedaan hebt en mocht het niet werken,
kun je je er misschien ook makkelijker bij neer leggen. Anders zul
je altijd met de vraag rondlopen of je de ware niet hebt laten wegglippen....
Mij is altijd verteld dat het leven gepaard gaat met risico's nemen.
Doe je dat niet heb je een heerlijk rustig leven zonder al teveel
rompslomp, maar vraag jezelf wel af of dit het leven is wat je werkelijk
wilt.... |
hij en jij kunnen er niks aan doen, als hij
weet dat je het in je verleden moeilijk heb gehad hoort hij jouw
niet het gevoel te geven dat er iets aan de hand zou zijn. hebben
jullie al eens samen rond te tafel gezeten zodat je even je ei kwijt
kon. ik heb ook zo'n relatie gehad met mijn ex. ik werd ontzettend
jaloers en onzeker omdat hij vreemd was gegaan, met mijn domme kop
vergeven. je wantrouwt hem, en ik weet dat ik in mijn volgende relatie
het er nog moeilij k mee zal hebben, net als jij nu hebt. praat
met je vriend, als hij jouw begrijpt horen jullie er samen aan te
gaan werken, want uiteindelijk draait de relatie om jullie 2. en
moet je er samen aan werken, en geloof me.. als hij om je geeft
en echt van je houdt, wilt hij je er echt bij helpen, laat hem jouw
merken dat je echt de enige bent en geen geen rede is tot jaloezie!
groetjes Charissa. |
wie heeft er goeie tips om geen jarloerse vriendin
meer te zijn? het maakt je relatie echt kapot..
ik ben heel erg jarloers en dat komt mede door wat ik in mijn verleden
mee gemaakt heb.. mijn vriend kan er niks aan doen maar ook hij
geeft me soms het gevoel dat er mis aan de hand is dan hij zegt..
daar kan ik niet tegen en ga ik raar reageren enz.. het maakt alles
kapot..
wie heeft er een oplossing?
graag hoor ik reacties |
| tja, hoe kom je door een crisis. Ik zou het
grag willen weten. Wij zitten er middenin. 10 jaar bij elkaar, 2
schatten van kids maar we kennen elkaar niet meer. Na vele ruzies
en scheldpartijen die alleen maar uitliepen op pijn en verdriet
hebben we besloten om hulp te zoeken. Een ding weten we zeker, we
gaan ervoor. Het is hard werken, praten, praten en nog meer praten.
Dingen van elkaar leren accepteren, van jezelf leren accepteren
en ook elkaar weer leren kennen. We zijn er nog lang niet maar door
een therapeut die ons net die vragen weet te stellen dat we weer
genoeg hebben om over te praten, hebben we wel weer alle hoop. Tip:
schroom niet om hulp te zoeken zeker niet als jullie allebei echt
samen verder willen, ook voor elkaar en niet alleen maar voor de
kids. Gr. |
hallo,
Mijn vriend en ik zijn allebei heel erg jaloers. Dit kan een teken
zijn van liefde, maar het kan ook erge ruzies veroorzaken. Mijn
vriend maakt mij heel vaak expres jaloers en daarkan ik niet tegen.
Andersom heeft ie zelfs liever niet dat ik tegen andere mannen praat.
We werken allebei bij hetzelfde bedrijf en daar hebben we elkaar
ook leren kennen. Het bedrijf is echt een mannen bedrijf en er lopen
dus ook niet veel vrouwen rond. Nu is mijn vriend heel erg jaloers
op een collega van ons, terwijl dat helemaal nergens voor nodig
is. Hij voelt zich heel rot erover omdat hij bang is dat ik vreemd
ga, voor mij is dat gevoel hetzelfde omdat hij mij heel de tijd
jaloers maakt, weet ik niet of hij wel trouw is of niet. Dit zorgt
voor veel ruzies, onzekerheden en spanningen. Ik moet op mijn gedrag
letten als we samen ergens zijn gewoon om een ruzie te vermijden.
Ondertussen zit ik ook heel de tijd op hem te letten en wil ik weten
met wie hij belt of smst. Dit is een hele slechte eigenschap van
ons allebei. Hoe kan ik dit oplossen? Hij wil nu zelfs niet dat
ik naar het werk toe ga als hij er niet is. Als er! Iemand tips
heeft, hoor ik het heel graag. Groetjes van een super jaloerse vrouw |
heb net een relatie van 8jaar achter de rug
en al heb je moed en energie nodig...als de ene wel wilt en de ander
niet dan houdt het toch echt wel op;al gaven we veel om elkaar,hij
had geen behoefte aan relatie-therapie.Ik ging er wel heen,want
had zoite s van je wordt er alleen maar beter van."Onze"
crisis is beëindigd,trok het niet meer en koos nu voor mijn
eigen,al klinkt dat egoïstisch;hij deed geen moeite voor me..wat
moet ik dan? Wees open en eerlijk naar elkaar toe en aan jezelf,geef
je fouten toe en durft alsjeblieft een SORRY te zeggen.Dat laatste
is zo belangrijk!!!! Voor degene die in een crisis zitten:
Als je écht van elkaar houdt,vecht ervoor,al moet het met
een "pro"erbij.Stop met te snel opgeven.Wens alle stellen
sterkte toe en heel veel geluk samn |
| altijd openstaan voor de andere en soms moet
de ander slikken, en elkaar gelijk geven en heb je een mond om ermee
te praten, weglopen? Maakt het alleen maar erger, of een uitweg
zoeken, gewoon face to face |
| Wij hebben dus geen ruzie, maar wel crisis hier
nu. Ik denk weleens: hadden we maar ruzie, dan kun je effe flink
knallen tegen elkaar. We zijn uit elkaar gegroeid door werk, carriere.
We zijn van plan om samen even een time out te nemen en van elkaar
apart te leven. Hoe dit uitpakt?? Ik kan het je over een halfjaar
vertellen..... |
| Onlangs zijn mijn partner en ik in een "nieuwe"
relatiecrisis terechtgekomen waarbij hij een andere vrouw heeft
gehad en hij mij en de kinderen een aantal weken heeft genegeerd
en laten barsten. Na deze weken besloot hij terug te komen aangezien
hij nog steeds van mij hield en toch graag aan onze relatie wil
blijven werken. Wij zijn terecht gekomen bij een Journey therapeut
over wie wij uitermate tevreden zijn en dan met name over de therapie
zelf: de Helende Reis. Niet alleen voor relatiecrisis kan dit een
oplossing(en) bieden maar ook voor diverse andere persoonlijke kwesties.
Wij zijn hierdoor meer en beter met elkaar gaan communiceren en
hebben inmiddels diverse emotionele blokkades uit ons verleden kunnen
oplossen. Door deze therapie is er nog hoop om de moeilijkste problemen
nog te kunnen oplossen en toch samen verder te kunnen gaan in een
relatie. Groet J. |
oke
Ik hou van hem
Maar hij ziet mij als een moeder of weet ik niet wat moet ik doen
|
| Nou mijn relatie is op en top oke en dat weet
ik zeker want ik vertrouw mijn vrouwtje al vele jaren en zij mij
ook dus geen twijfel is mogelijk.In een relatie gaat het ook om
vertrouwen in elkaar hebben anders kan een relatie niet overeind
blijven |
| mijn( lesbische )relatie met mijn vriendin lijkt
een beetje op het verhaal wat ik net lees hierboven, alleen wij
zijn nu uit elkaar, maar wonen nog wel in hetzelfde huis, dat gaat
soms goed, soms niet natuurlijk..door de vele ruzie's en verwijten
over en weer is mijn vriendin open gaan staan voor andere, en ja
is verliefd geworden, weliswaar is dat wederzijds, alleen die andere
zit ook in een relatie, en weet niet zeker ofdat haar gevoelens
oprecht zijn of een vlucht ergens in..kan dus de keuze niet maken,
eerst kiest ze voor haar eigen relatie, dan heeft ze weer spijt..ik
daarin tegen wil blijven vechten voor mijn vriendin, en er alles
aan doen om toch nog voor haar te vechten, ze zegt nog heel veel
van mij te houden, maar dat ze daar nu niets mee kan omdat ze gevoelens
heeft voor die ander..we doen samen nog heel veel dingen, slapen
nog zo nu en dan in 1 bed..eten samen, sporten samen, en zijn er
ook voor elkaar mocht dat nodig zijn..daar bedoel ik mee, als de
1 ! Behoefte heeft aan een knuffel of kus dan word die ook gegeven..wat
moet ik nu, moet ik haar loslaten ( juist omdat ik nog zoveel van
haar hou ) of moet ik afwachten en blijven vechten voor haar..mijn
gevoel zegt steeds, het komt wel weer goed..aan de andere kant,
hou ik mijzelf niet gigantisch voor de gek..ppff.. |
| heb het met hem proberen uit te praten maar
het bleek dat we te veel verandert waren,ik heb aan het gevraagt
of ik even tijd voor me zelf mog om alles te laten bezinken en goed
na te kunnen denk.ma hij kon me niet met rust laten. Na een tijdje
er tegen aan gekeen heb ik het opgeven.na nachten lang niet kunnen
slapen.ben ik in gaan zien dat we meer uitelkaar waren geroeit dan
bij elkaar.met veel pijn in me hart heb ik de relatie aan een eind
gemaakt.en achter af heb ik er nu het gevoel er bij dat het beter
zo is.voor mij was het een opluchting, dat ik er een punt achter
heb gezet. |
goedenavond,
Ik heb misschien wel het raarste van het raarste. Me vriend en ik
groeien uit elkaar vanwege zijn moeder. Die bemoeid zich werkelijk
met alles wat om onze relatie gaat. Ze mag mij ook niet. En loopt
mijn vriend en "vrienden" op te stoken dat hij het met
mij moet uitmaken,terwijl ik niets verkeerds doe.. En het probleem
is ook.. Hij komt ook niet voor me op en laat ook niet zien dat
ik zn meisje ben en dat hij trots op me is. Ik heb ook tegen hem
verteld, zeg tegen je moeder wat je wilt ze moet er maar mee leven.
Als je met mij verder wilt zul je toch voor mij moeten gaan kiezen.
Maar dat kan hij dus niet. Het probleem is dan ook dat ik bij hem
en zn moeder inwoon.. Heeft er iemand alsjeblieft nuttige tips wat
ik kan doen om dit om te draaien want het is al een half jaar dat
ik me echt niet goed voel met mij eigen relatie. Het probleem is
ook hij praat niet met mij maar wel met zijn moeder en leuke dingen
doen met mij doet hij ook niet maar als er maatjes van hem zijn
of zn moeder heeft hem nodig dan kan het allemaal wel en als ik
iets van hem vraag krijg ik een diepe zucht. Help!! |
ja eerlijk zijn en doordrammen tot dat je alles
uit hem gehaad heb
En ik ga geen jaren weggooie om weer in balans te komen als je het
idee al hebt om niet meer veder tegaan |
Gewoon elkaar een flinke klap in het gezicht
geven... De wonden erna samen likken en dan is alles weer goed!
Ps: dit kan alleen als je honden hebt. Groetjes,
D.e & A.
& Diesel |
tja, op een gegeven moment worden de dingen
die jij eerst zo leuk en charmant aan hem vond (Denk aan zijn sterke
eigen wil, nochalance, zelfverzekerdheid, 'eeuwige' kennis en nog
vele andere zaken)irritant. Je gaat je ergeren. En dan moet de liefde
uiteraard sterk genoeg zijn om alle negatieve punten te vergeten.
Opeens zie je veel meer negatieve zaken dan eerst. En je gaat je
serieus afvragen of de negatieve punten wel afwegen tegen de negatieve.
(We moeten immers wel realistisch blijven he dames)
Je zult je afvragen of je met deze persoon verder wilt gaan, of
dat je wellicht elders een grotere vis aan de haak kan slaan. Het
is een keuze en een belangrijke afweging die je voor jezelf moet
maken. Je hebt immers gelukzalige momenten met hem gedeeld en je
zult willen weten of je er niet slecht aan zou doen om de relatie
te beeindigen. Want stel dat het de verkeerde keuze. Hoe je het
best deze keuze kan maken, al sla je me dood. Ik heb geen flauw
idee. Ik zit zelf momenteel in dit schuitje dames. Zodra ik eruit
ben laat ik het je weten. Oja, wat ik wel heb geleerd is dat praten
toch het beste is wat je kan doen om je relatie nieuw leven in te
blazen. En mocht dat niet helpen dan is een goed gesprek de beste
manier om je relatie te beeindigen.
|
| nope niet gehad, en alles gaat lekker goed hoor
;) |
hallo
Ik wou ook even wat vertellen over mijn relatie
In het begin was het inderdaad alsof niemand meer bestond behalve
wij tweeen we deden leuke dingen en hadden het goed nooit ruzie
maar nu op eens ergeren we ons aan alles van elkaar,ik zelf zit
met emotionele problemen uit het verleden en ben daarom bij het
riagg om dat op te lossen ,mijn vriend heeft adhd en ik heb borderlinde
dus dat botst erg vaak,ik voel me heel snel aangevallen waardoor
ik heftig kan reageren of ineens in tranen uit barts mijn vriend
is het tegenovergestelde hij is vrij hard en merkt het vaak niet
eens als hij een botte opmerking maakt,ik weet wel dat ik genoeg
van hem hou om er iets aan te doen en ik weet alleen niet zo goed
hoe want ook bij hebben uren met elkaar zitten praten maar misschien
doen we het op de verkeerde manier. Kan iemand mij advies geven?
Groetjes c. |
| Ik heb nou bijna 5 maanden met mijn vriend en
in het begin ging het echt geweldig tussen ons. Maar na een paar
maanden werd het steeds slechter, zo kwamen we erachter dat we amper
dezelfde interesses en hobby's hebben maar toch houden we wel van
elkaar. Jammergenoeg hebben we bijna elke dag wel een discussie
en ik wil heel graag dat onze relatie beter wordt maar in zijn ogen
hoeft hij niets te veranderen en doet hij alles al goed. Bovendien
wil hij zijn eigen fouten niet toegeven.. Lastig! Toch zal ik wel
blijven proberen onze relatie te verbeteren. |
| Mijn vriend en ik zijn bijna 2 jaar bij elkaar.
Het ging altijd super, ondanks dat we veel van elkaar verschillen.
Hij is af en toe té moeilijk en ik ben té makkelijk.
Maar we hebben elkaar heel goed aangevuld in die jaren. Ik bracht
rust in zijn leven en hij maakte mij af en toe wakker in mijn wereld
en zorgde voor wat actie in mijn leven. We zagen ons verschil vaak
als iets positiefs, iets waar we elkaar mee konden helpen. Maar
nu lijkt het alsof het verschil tussen ons steeds groter wordt.
Hij wil niet dat ik rook, op tijd op onze afspraak kom, niet teveel
drink (alcohol) als hij er niet bij is.. Ik word er zo gek van!
Alsof hij de baas over mij is! En dan vraagt hij ook nog is of ik
nog gerookt heb of gedronken.. Hij controleert me echt! Vreselijk!
Het afgelopen weekend hadden we dus ook afgesproken elkaar niet
te zien. Om even over alles na te kunnen denken.. Wat we nu precies
willen. Maandag hebben we daar dus over gepraat maar we zijn er
nog niet uit. Hij wil niet met iemand verder die rookt, dus heb
ik geen keus. Ik kan het niet uitstaan dat hij zoiets van me vraagt..
Zo hoort het toch niet in een relatie?! Nou hebben we wel al bij
elkaar geslapen en we willen elkaar echt niet kwijt. We hebben toch
zo iets moois samen. En iedereen heeft weleens ruzie.. Alleen kan
ik me er nu nog zo over opwinden, nu ik dit schrijf.. Dat ik denk:
Weet ik het wel zeker?? Wil ik nog wel bij hem blijven? |
| ik zit zelf nu ook met me vriend in zo'n crisis.
Het probleem bij ons is dat hij niet over problemen praat. Ik heb
het op allerlei manier gebrobeerd maar het lukt me niet. Ik hou
te veel van hem, om hem los te laten. Wat moet ik doen? |
| Zit er nu in! Hij wil een kind, ik niet. Wie
geeft toe aan de wens van de ander en wat is wijsheid? We hebben
al wat hobbels overleefd maar dit is een dikke sta in de weg. Iemand
ervaring en tips? Groetjes M. |
|
|
