Home | Relatie | Wie betaalt?

Wie betaalt?

Wie betaalt in het restaurant? De man? Altijd? Zeker weten? Of betaalt degene die het warmst bij kas zit? Of degene die meer gegeten heeft... Of misschien... Hum... Er zijn zoveel variaties op, en zoveel denkbare situaties voor het moment dat de rekening wordt gepresenteerd. Dit moment krijgt bovendien extra gewicht als de persoon waarmee we geluncht of gedineerd hebben, ons na aan het hart ligt en we geen slecht figuur willen slaan.

Juist omdat er legio mogelijkheden zijn, is het moeilijk om een algemene indicatie te geven voor wie er moet betalen. Maar aan de andere kant zijn er 'niet-geschreven' regels die je tenminste als richtlijn kunt aanhouden op het moment dat je om de rekening vraagt. Hier is een kleine maar handige gids met enkele praktische adviezen voor die momenten waarop je niet zeker weet of je wel of niet de portemonnee moet trekken.

Als het gaat om een etentje met vrienden, of vriendinnen, die je misschien regelmatig ziet, dan is het geen probleem om ieder voor een gelijk aandeel bij te dragen. Een andere, wellicht meer elegante oplossing is dat de één de ene keer betaalt, de ander de andere keer. Als het om de gebruikelijke etentjes met vrienden gaat, moet de rekening geen probleem opleveren.

Als het om een 'speciale' gelegenheid gaat, dan liggen de dingen anders. Als een man een vrouw uitnodigt voor een (romantisch) dineetje en vervolgens verwacht dat zij haar deel voor haar rekening neemt, dan... We hoeven er vast niets aan toe te voegen.

Zou je een meer algemene regel willen formuleren, dan zou je kunnen zeggen dat in 90% van de gevallen degene die uitnodigt, ook degene zal moeten zijn die betaalt.

Daarmee is nog niet gezegd dat de man altijd voor de rekening moet opdraaien, ook al zal een 'gentleman' toch tenminste een gebaar maken als de rekening wordt gepresenteerd. Tenzij de afspraken vanaf het begin anders zijn en zij erop staat dat zij betaalt. Nogmaals, het zal allemaal van de omstandigheden afhangen, ook al geldt - zeker voor een eerste date - regel 2.

Als iemand je uitnodigt om een speciale gelegenheid te vieren - een verjaardag of een andere feestelijke gebeurtenis -, dan mag je ervan uitgaan dat degene die je uitnodigt de rekening zal betalen, of jij nu de 'gevierde' (jarige, afgestudeerd) bent, of hij of zij. Gewoonlijk gaan dit soort uitnodiging overigens gepaard met een opmerking als 'je bent mijn gast'. Wel zo fijn omdat je dan duidelijk weet waar je aan toe bent.

Accepteren is soms moeilijker dan betalen. Aan de ene kant vind je het natuurlijk fijn dat iemand je fêteert, maar aan de andere kant kan het ook voor schuldgevoelens zorgen. Of het gevoel dat je bij de ander in het krijt staat. Maar vaak genoeg is het voor degene die het etentje aanbiedt een waar genoegen dat gelijk staat met het geven van een cadeau. Accepteer daarom in dit soort gevallen het etentje met een glimlach en een warm bedankje voor de gezellige avond, en kom niet met een halfgemeend 'Nee, nee... Ik betaal' aanzetten. Dat doe je toch ook niet als je een cadeau krijgt!

Als je van tevoren afspreekt dat gescheiden zal worden betaald en een van de twee zit krap bij kas, dan ligt het voor de hand dat je een restaurant kiest dat binnen het bereik van beiden ligt.

Als het om een zakenlunch of -diner gaat, dan betaalt gewoonlijk die partij die er belang bij heeft de andere partij aan tafel te ontmoeten. In dat soort gevallen is het nogal eenvoudig te begrijpen wie betaalt.

Als je hebt afgesproken om de rekening gescheiden te betalen, laat je dan nooit verleiden tot redeneringen als 'Oké... Laten we eens kijken, ik heb twee glazen water gedronken en een kleine salade gegeten, terwijl jij...' Doe het niet. Als je besluit om te delen, deel de rekening dan in gelijke delen. Een beetje 'savoir vivre' maakt de wereld zoveel aangenamer, ook op het moment dat de rekening wordt gepresenteerd.

Zoals we al zeiden, bestaan er zoveel verschillende situaties als het om het moment van het betalen van de rekening gaat. Situaties waarbij vooral de relatie tussen de tafelgenoten een grote rol speelt. En juist deze relatie maakt het zo moeilijk om vastomlijnde regels te geven. Maar in het algemeen zal toch altijd de regel van 'het gezond verstand' gelden. Vraag je altijd af wie wie heeft uitgenodigd, waarom en waar. Daarmee kom je al een heel eind.