reactie: Ik heb zelf net een vriendje achter de rug waar ik nog geen 3 maanden mee samen ben geweest,Ik ben er begin mei pas achter gekomen dat hij de hele tijd intieme smsjes liep te versturen naar een vrouwelijk collega.Zij deed er net zo hard aan mee.Het ging zelfs zover dat ze erin schreef dat ze van hem houdt.Dit ging miij echt te ver.Ik heb er een gesprek overgehad met hem.Hij zei er is niks gebeurt en dat zal zo blijven.Ik geloofde hem en gaf hem nog een kans.Vorige week heeft hij er een punt gezet van wat wij hadden.Ik vroeg hem de rede die was''ik heb er gewoon geen zin meer in en wil vrijgezel zijn'' dit is nog steeds heel erg moeilijk te begrijpen voor me.De dag ervoor zet tie nog een sms dat tie van me houdt en een dag later is het gevoel over???Dit klopt niet.Toen ik van het weekend me spullen ging halen sprak ik zijn broertje want hij was zelf niet thuis,die zei dat hij met een vrouwelijke collega.Ik had al een vermoede.Enja het bleek te kloppen.Ik heb ste eds het vermoede gehad dat zij tussen ons in heeft gezeten.Dit gevoel heb ik nog steeds.Binnenkort ga ik een gesprek met hem aan en ik benieuwd of hij de waarheid gaat vertellen!Maar waarom heeft ze dit gedaan?Alleen hij of zij kan hier een antwoord opgeven of ik het ga krijgen weet ik niet maar vragen doe ik het zeker.

Ik ben 20 jaar en heb 3,5 maand geleden een jongen leren kennen van 24, waar ik het inmiddels 6 keer mee gedaan heb... Hij heeft een vriendin van 19 (al bijna 6 jaar, ze zijn dus al hun hele "jeugd" zeg maar samen!), maar hij bedriegt haar aan de lopende band en iedereen lijkt het te weten behalve zij. Het is ook al heel vaak uit geweest en een poosje later toch weer aan.
Voordat ik hem leerde kennen, maakten anderen al grapjes over hem: dat als ik hem per ongeluk mocht tegenkomen en hij zou iets vragen, het juiste antwoord altijd "nee, dank je" moest zijn enzo...
Maar ik kan het gewoon heel goed met hem vinden en vind het een hele leuke jongen. En niet omdat ik weet dat ie "zo goed functioneert in een relatie", want dat doet ie juist niet, omdat ie het ook met mij doet.
Ik ben aan de ene kant strontjaloers op z'n vriendin, omdat zij hem "heeft" in plaats van ik, maar aan de andere kant weet ik natuurlijk dat hij geen goede partner is omdat ie zo ontzettend ontrouw is.
In het begin voelde ik me trouwens wel erg schuldig tegenover zijn vriendin, omdat het een heel lief, bescheiden en naïef meisje is. En vooral ook omdat ze altijd zo aardig tegen mij is en dan dacht ik ondertussen "je moest eens weten, wijffie, ik kom net bij je vriend vandaan..." Maar nu ben ik vooral heel jaloers op haar en erger ik me eraan als zij ineens ook komt, als ik met hem en vrienden van hem ergens zit. De omgekeerde wereld natuurlijk, maar ja...
Ik denk dat het komt, omdat we het zoals gezegd heel goed kunnen vinden samen na zo'n korte tijd en (denk ik) praktisch alles "hebben" zoals in een relatie (alleen minder vaak) - hij belt zo vaak of ik meega wat drinken, we hebben dezelfde humor, gaan samen spontaan na een brakke zaterdagnacht op zondagmorgen ergens in the middle of nowhere barbecuen op een kampvuur, zijn heel open tegen mekaar over seks - behalve dus dat we officieel wat hebben, omdat ie al met haar is... En we doen "het" eigenlijk alleen als we dronken zijn en stiekem natuurlijk, hoewel zijn vrienden heus wel doorhebben dat we ook seksen als hij mij elke keer meeneemt. We hebben het zelfs een keer bij hem thuis gedaan (hij woont bij zijn ouders) terwijl z'n vader en broertje er waren...
Ik ben gewoon lichtelijk verliefd op dat jong en zou willen dat het mijn vriendje was en dat ie me trouw zou zijn, ook al weet ik dat dat niet gebeurt. Nu vertelt ie mij wel eerlijk over dat ie z'n vriendin bedriegt en doet er heel luchtig over. Ik vind het fijn dat ie het me vertelt als ik het wil weten, maar het is natuurlijk gewoon heel slecht. Af en toe wijst hij er zelfs wel eens "één" aan op straat, zo van "die heb ik ook gehad"...
Ik heb er wel eens over nagedacht om een keer gauw achter z'n vriendin aan te gaan als ze naar de wc gaat ofzo en haar dan uit de droom te helpen over haar "lieve vriend", maar durfde het niet, omdat 1: zij mij dan zou haten (en terecht) en 2: hij dat mij waarschijnlijk ook niet in dank af zou nemen... En als ik er dieper over nadenk, wilde ik het haar eigenlijk alleen maar vertellen, zodat zij hem niet meer zou willen en ik hem kon krijgen...
Ik weet dat het slecht is, maar ik voel eerlijk gezegd geen spijt (meer) en denk dat hij in dit geval "slechter" is dan ik...
Wil trouwens nog wel even kwijt dat ik niet helemaal snap wat hij in me ziet: zijn vriendin is namelijk echt een heel mooi meisje en minstens 15 kilo lichter dan ik en ik heb altijd het idee dat ie veel voor-hem-"interessantere" meisjes kan krijgen dan ik... Misschien dat ik daarom niet eens spijt voel, omdat hij door zijn aandacht mijn zelfvertrouwen een beetje opkrikt.
Ik ben heel benieuwd wat anderen hiervan denken. Ik beschouw mezelf niet als een slet of een slecht persoon en ik hoop dat jullie je een beetje mijn gevoelens kunnen indenken. Stel je voor: de gozer van je dromen, àlles is leuk aan hem (behalve dat ie maar rondnaait) en hij mag jou duidelijk ook... Dat wìl je gewoon niet weigeren. Eerlijk gezegd dacht ik altijd wel dat ik nooit een gozer van een ander zou willen, omdat ik dan last van m'n geweten zou krijgen, maar nu het praktijk is in plaats van theorie, is het toch wat anders...
Groetjes, *Irene*

Ondanks dat wij geëvolueerd zijn betekend jammer genoeg niet dat wij de primaire gevoelens helemaal de baas zijn toch spelen ze op de achtergrond mee of we nu willen of niet.

Daarom is de strijdt altijd hard tegen hard en mogen de beste winnen…….daarmee is er wel een probleem geboren en wel dat als de man dan in dit geval zou zwichten deze mogelijk vatbaar zou kunnen zijn voor overspel, of deze nu wel of niet ongelukkig is in de relatie wat soms aan de buitenkant heel slecht zichtbaar is …….

Misschien kunnen we ons afvragen of dit wel verstandig is om je gevoel op die manier je te laten leiden en je ook behoorlijk kwetsbaar op te stellen.

Singles

Nu is het wel zo dat je natuurlijk dan een voorproefje ziet hoe het dan zou kunnen zijn..wat en vaak erg aantrekkelijk is juist omdat je dit ook zo graag wil.

Als ik in de stad ben en lekker op een terrasje zit zie ik ook stelletjes zitten die zo innig verliefd zijn heeeerlijk om te zien natuurlijk en dat wil ik ook erg graag, regelmatig tref ik dat als ik in een leuk gesprek zit met een vrouw waarbij ik nergens aanleiding geef tot denken dat ik wat van haar zou willen mij het jubelende gevoel bekruipt dat het gelukkig ook gezellig kan zijn zonder dat er gelijk gezegd wordt “ik heb wel een vriendje”.

Maar als dan het vriendje om de hoek komt kijken ze verandert als het weer en er zo een betrapt sfeertje hangt, ik steek mijn hand uit om mij voor te stellen maar krijg een stugge reactie……hoe bedoel je rivaliteit ik vraag mij dan letterlijk af of zij dan wel gelukkig is omdat toen we zaten te kletsen ze zo straalde en we veel lol hadden.

Dus singles kunnen wel zeker een goed keuze zijn al zijn ze erg schaars….dus kom op dames de heren staan vaak voor dezelfde obstakels

Mvg

Gentle man