Relatie: Overspel. Vergeven of niet? - Trends and Lifestyle

fashion

beauty

culinair

horoscoop

fashiontrendsaccessoireskledingtipstopmodellenmodeshowsbackstageinterviewsjullie modevragenmodenieuwsbeautymake-upmake-upschoolhaarmodeverzorgingin vormde look van...zon & zeeforumculinairaperitiefpasta & co.hoofdgerechtendessertsculinaire specialstrendy restaurantshoroscoophoroscooploungepsychequizzenin de bioscoophoroscoopliterair caféboekeninterviewsreizenreizenhotspotstrendstrendsliefdeliefdepsycherelatierelatievoor mannen

deze week in de lounge

liefde. what's in a kiss wat vertelt zijn kus je? wat wil hij zeggen?

quizzen. test jezelf ben jij gelukkig? doe de test en ontdek het

relatie. de rijpe man waarom zijn 'rijpe' mannen sexy?

horoscoop. mei 2008 horoscoop voor de roman- tische meimaand

bioscoop. el orfanato horror in een weeshuis

meer loungen? klik hier

de lounge

relatie

liefde

horoscoop van de maand

psyche

quizzen

in de bioscoop

deze week op trendystyle

trends. zonnebrillen de zonnebrillentrends voor zomer 2008

liefde. what's in a kiss wat vertelt zijn kus je? wat wil hij zeggen?

trends. nude de trend voor zomer 2008 is... nude! sensueel en...

quizzen. test jezelf ben jij gelukkig? doe de test en ontdek het

nieuwsbrief

nieuwsbrief. klik hier om je aan te melden voor de wekelijkse gratis nieuwsbrief

home > lounge > relatie > overspel. vergeven of niet?

overspel. vergeven of niet?

hoe vaak hoor je het niet: 'als hij met een ander gaat, kan hij zijn koffers pakken!'. misschien heb je het zelf ook wel eens gezegd, of gedacht. maar hoe anders pakt het soms uit als de situatie zich (helaas) daadwerkelijk voordoet. dan blijkt het plaatje opeens niet meer zo 'zwart/wit' te zijn. en soms zijn wij vrouwen dan bereid om te vergeven.

de ontdekking dat je partner is vreemdgegaan, is uiterst pijnlijk. het is alsof je wereld instort. alles wat je samen hebt opgebouwd, lijkt opeens geen waarde meer te hebben. de basis voor elke relatie, het vertrouwen, valt weg. daarnaast krijgt je eigendunk een enorme knauw en word je overspoeld door negatieve emoties. verdriet en pijn.

de eerste impuls is dat je hem nooit meer wilt zien. maar als je het voorval, de ontdekking, het verdriet en de pijn langzaam maar zeker hun plaats in je leven krijgen, kan je het wel eens anders gaan zien. het zal van de situatie afhangen, hoe je er uiteindelijk mee omgaat. en vooral ook van de reden waarom hij is vreemdgegaan. en hoe vaak het al is voorgekomen.

er zijn mannen die aan de lopende band vreemdgaan. het zit ze gewoon in het bloed (dit is geen rechtvaardiging, maar een feit!). er zijn ook mannen die een keertje vreemdgaan, en dan nooit meer. er zijn er die het doen totdat ze er genoeg van hebben. of totdat de eigenlijke reden waarom ze het doen (bijvoorbeeld problemen binnen de eigen relatie), komt te ontbreken.

hoe je uiteindelijk op zijn overspelige gedrag reageert, zal waarschijnlijk afhangen van de vraag of de kans bestaat dat hij het weer zal doen. en of die bestaat, zul je moeten afleiden uit zijn gedrag en de omstandigheden. is zijn berouw echt? is het de eerste keer of de zoveelste keer? heeft hij het zelf opgebiecht (dat pleit voor hem!) of ben jij er toevallig achtergekomen? het zijn allemaal vragen die jij zult moeten beantwoorden, voordat je aan de laatste vraag toekomt: vergeven of niet?

wat je ook doet (de beslissing is aan jou!), als je besluit om hem te vergeven, zul je daar wel echt van overtuigd moeten zijn. vergeten hoeft niet, maar als wrok en haat blijven hangen, zal het moeilijk zijn om nog constructief aan jullie relatie te werken. 'ik heb voor mezelf een reisje geboekt. ik wilde even alleen zijn. na een week diep nadenken, wist ik dat het me zou lukken hem te vergeven', schrijft claire.

lukt het je, net zoals claire, om hem echt te vergeven, dan staan jullie beiden weer voor een nieuwe taak. de relatie weer opbouwen, je samen afvragen waarom hij nu eigenlijk vreemd is gegaan, samen werken aan eventuele problemen en aan het wederzijdse vertrouwen.

soms is een eenmalige overspelepisode, hoe gek het ook klinkt, een verrijking voor de relatie. 'we hebben een moeilijke tijd achter de rug', vertelt marjan, 'maar het is me gelukt hem te vergeven en nu staan we dichter bij elkaar dan ooit'.

vergeven of niet? het blijft een moeilijke vraag. wat vinden jullie? wat zijn jullie ervaringen op dit gebied? mail je reactie. de interessantste reacties zullen we hieronder publiceren.

reacties van trendystylers

jah ik vind dat het wel kan. mijn ex is na 3 jaar een relatie te hebbben ook vreemdgegaan, ik zie hoeveel spijt ze heeft maar ook hoeveel vedriet ze mij heeft aangedaan, ze wil mij nu niet terug zegt ze, maar ze mist me wel heel erg. als we echt voor elkaar zijn komen we wel weer bij elkaar denk ik. en jah het is te vergeven hoe moeilijk het ook klinkt als je iets hebt opgebowd heb je dat ok aan sterke en minne punten te danken en als he t1x is denk daraan wat je hebt, wat je verliest. het is geven en nemen. maar je moet zelf de rust en nemen om na te denken wat je zelf wil. ik wil haar nog steeds terug en alles rustig aan weer opbouwen, ik weet wat haar minne punten zijn en haar sterke punten, en wat je hebt verloren kun je weer opbouwen
Arjan

mijn vriend is ook 1x vreemdgegaan met zijn ex.. omin drama..maar wou hem nog een kans geven omdat ik zag dat ie er spijt van had en ik veel van hem hou..ondertussen zijn we 2maanden verder en die ex belt hem nog steeds(ze is zangeres bij mijn schoonzus der band:S)... me vriend zegt tegen me wrm blijf je nog bij me ik ben geen goede jongen(omdat ie is vreemdgegaan).. miskien ben ik teveel van hem gaan houden.. mijn vriend is altijd bij mij die ex woont 130 km verderop.. ligt et dan aan mij of ben je dan para en heb je een plank voor je hoofd.. soms twijfel ik om het uit te maken,, maar als ik met deze jongen ben geeft ie een goed gevoel..en hij weet zelf ook dat ie van mij houd wrm belt ie me dan elke dag meerdere keren en zie ik hem ook nog.. ik vertrouw mijn vriend in alles behalve als die ex bij hem in de buurt zou zijn..

mijn vriend ging een tijdje vreemd. ik zag het helemaal niet gebeuren. hij is niet het type om zo iets te doen, dacht ik. terwijl hij al een tijd bezig was zich in te dekken "ik krijg allemaal vreemde smsjes, maar ik weet niet van wie" terwijl hij zelf haar mobiele nummer had gevraagd. ik had niks door. tot hij het op een dag uitmaakte en vertelde waarom. achteraf had hij hier spijt van en wilde me terug. ik was zo kapot, wilde hem terug maar hate hem. we zijn weer bijna 2 jaar samen. vergeven heb ik het wel, maar vergeten lukt niet. zelfs nu zit het me soms nog erg hoog.

mijn vriend is 3 dagen geleden voor mijn neus met een ander geweest! ik heb hem meteen een klap in zijn gezicht gegeven en we hebben nog hele gesprekken erover gehad die nacht, en een dag later beweert hij dat hij er niks meer van af weet en geeft de drank de schuld...
hij kan het alleen niet ontkennen want heb t zelf gezien maar hij zegt dat ie niets meer weet van de hele avond niet omdat ie te veel op had.
in eerste instantie heb ik mijn koffers gepakt en heb ik 2 dagen niet thuis geslapen maar nu zit ik hier toch weer... omdat ik zo graag wil geloven dat hij dit nooit meer zal doen en alles wil geloven wat hij zegt en wat hij me beloofd!
en het ergste van alles is misschien nog wel dat ik 3 weken terug mijn eigen huurwoning heb opgezegd en netbij hem woon!! ik kan overal terecht daar gaat het niet om maar daarom komt het nog eens 10x zo hard aan..

Ik zou hem niet vergeven. Als hij echt van me hield en ik veel voor hem beteken, dan had hij nee tegen de verleiding kunnen zeggen.
Als hij sekst met een ander dan is dat echt het breekpunt, ik zou zo echt niet verder kunnen. De gedachte alleen al BAH!
Ik zou mezelf alleen maar kapot maken, moest ik samenblijven. Alsof ik niet genoeg zou zijn geweest. Mijn zelfbeeld zou door het overspel een serieuze deuk krijgen, maar dan is het best voor mij om er dan ook effectief een eind aan te stellen. Zodat ik stap per stap alleen mijn zelfbeeld kan herstellen.

mijn vriend is vreemdgegaan hij heeft het me wel zelf verteld en ik heb lang nagedacht maar ik wist dat als ik zou breken dat ik mezelf en hem zoveel pijn deed uiteindelijk heb ik hem vergeven en het gaat nu veel en veel beter tussen ons!

Bijna een jaar geleden vertelde mijn vriend dat hij was vreemdgegaan. Geen seks, maar wel zoenen. Drie keer, met drie verschillende vrouwen. Ik was er kapot van, heb nachtenlang gehuild. Het erge was dat gezamenlijke vrienden er vanaf wisten, maar het aan hem overlieten. Hij kon het niet meer aan en vertelde het met de tranen die over zijn wangen stroomden. Vrienden en vriendinnen verklaarden me voor gek toen ik ze vertelde dat ik het hem vergaf. Toch ben ik er tot op de dag van vandaag blij mee dat ik hem heb vergeven. Anderen kunnen hun mening geven, maar niemand weet hoe het écht tussen ons is. Ondertussen heb ik al van een aantal vriendinnen hetzelfde verhaal gehoord, maar ik kan niets anders doen dan luisteren, want uiteindelijk moeten ze het zelf doen.
Maar ik weet wel zeker, een tweede keer vergeef ik hem nooit..

Mijn man is, voor ons huwelijk, vreemdgegaan. Ik heb hem vergeven, omdat ik ook fouten heb gemaakt. Die waren niet op relationeel gebied, maar toch waren het dingen waar hij niet om heen kon. Het stoorde hem en de communicatie liep stuk op die punten. Ik ben van mening dat, als je ergens niet meer over praat, dit kan leiden tot overspel. Het vreemdgaan heeft me sterker gemaakt, besluitvaardiger. Het heeft me tevens laten zien hoeveel ik (ondanks alles nog steeds) van mijn man hou. Nu zijn we getrouwd en hebben 3 kinderen. Het is nog steeds hard werken (het is in 2002 gebeurd), maar we komen er uit zo. We weten nu wat we aan elkaar hebben en alle thema's zijn weer bespreekbaar. Ik denk dat dit laatste het positiefste resultaat is, wat er uit zijn overspel voortgekomen is.

Wat een geleuter hier... ik heb een prima relatie. Mijn vriend heeft ooit tegen mij gezegd, in het begin: als je vreemdgaat is het over. Ach, kheb niet eens de behoefte!! Echt niet!

als je van haar houd en zij is vreemdgegaan, zonder er een reden voor te geven kan je wel vergeven (is niet moeilijk) maar vergeten lukt niet en het blijft een last voor je relatie

Mijn vriend is na een moeilijke periode in onze relatie verliefd geworden op een meisje en heeft me daarmee ook bedrogen, het was gedaan en hij had daarna een relatie met dat mens. Hij zag eindelijk zijn fout in en vroeg me om hem te vergeven, ik deed het direct en nu 2 jaar en 6 maanden later zit ik nog steeds met die jongen. We zijn sindsdien elke dag samen en nog altijd verliefd maar de herinnering en de pijn blijft. Ik vertrouw hem nog altijd geen 100% en doorzoek alles van hem. Ik krijg geregeld een jaloerse aanval en gedraag me dan massas bitchy tegenover hem. Ik haat mijn gedrag maar hij verstaat het gelukkig wel. Ik heb ook vaak nog nachtmerries over gelijkaardige situaties. Dus denk er ook eens aan voor je het hem vergeeft of jij en vooral hij de tijd en kracht er willen in steken in die vele ruzies en pijn die er waarschijnlijk nog op volgen. Het blijft een continu gevecht tegen het verleden en dat stemmetje dat constant zegt: hij heeft het al eerder geda!
an. Maar ik blijf erbij dat hij het gevecht ertegen waard is.

naar hem toe gaan er open over praten wat jij wil wat hij wil wat er nog is of niet zo dat je weet waar je aan toe bent zeg alles wat je kwijt wil zo dat je het kan afsluiten en verder kan gaan met je leven hou van je zelf het leven heeft nog veel meer moois dan blijven hangen bij een man

Als je partner vreemd gaat is moeilijk om het te vergeten. Om het te vergeten moet je ook kunnen begrijpen waarom. Hij moet ten alle tijden bereid te zijn dit goed kunnen uit leggen, niet 1x maar meerdere keren. Net zoveel keren tot jij je vertrouwen in hem terug hebt. Voelt je nog steeds haat en wantrouwen is het beter de relatie te breken. het heeft geen zin om steeds het verleden op te rapen en geeft alleen verdriet.

NIET VERGEVEN MAAR "PROBEREN" TE VERGETEN.
Ja hoor!!!!! Roep allemaal maar dumpen die vent als hij vreemd is gegaan. Het is verraad, zo kun je geen relatie hebben. Waarschijnlijk mensen die het nog nooit aan den lijfe ondervonden hebben, geen kinderen hebben en bakken met geld hebben om alleen verder te gaan. Als je vent vreemdgaat en het opbiecht omdat hij ineens zo'n last heeft van zijn geweten dan sta je wel even te kijken na 16 jaar samen (10 jaar getrouwd) en twee jonge kinderen. Als vrouw heb je ineens ongevraagd een zware rugzak en wat doe je dan? Het lijkt allemaal heel makkelijk maar neem maar aan van deze ervarings deskundige dat het zo dus NIET werkt. Je moet ook aan je kinderen denken en ik heb het niet verdiend of er om gevraagd om 3 hoog achter te moeten wonen op de armoede grens omdat hij vreemd is gegaan. Niet leuk maar wel de keiharde waarheid. Wat doe je dan dus? Verder gaan met leven, doen of je neus bloed en hopen dat het niet weer gebeurd. NIET VERGEVEN DUS MAAR "PROBEREN" TE VERGETEN. Miss Try T!
o Survive.

Ik heb altijd gezegt dat ik mijn vriend nooit zou vergeven.
nu echter is het me overkomen.
En niet een keer vreemdgaan maar een "relatie" erop nahouden.
Niemand wist ervan.
We hadden in mijn ogen en ieder anders ogen de perfecte relatie.
Nou niet dus.
Alles is uitgekomen,hij heeft iedereen alles verteld inclusief ouders die hij ook bedonderd heeft.
En gek genoeg heeft dit me doen besluiten het toch nog een kans te geven.
En ook ons heeft het dichter bij elkaar gebracht.
Ik ben nu van mening zeg nooit nooit dat je het geen kans meer geeft.
hangt echt af van de situatie.
x

ik snap niet dat als je een relatie hebt je veemdgaat.
als je verliefd word op iemand anders(tja het kan gebeuren) moet je proberen diegene te vergeten of je huidige relatie verbreken.
want anders moet je partner achter iets komen waarvan je zeker weet dat het zijn/haar hart breekt.
ik weet hoe het voelt. het is een verschrikkelijk gevoel dat iemand waar je om geeft en die je vertrouwd tegen je liegt. en nog met een ander is ook !
ik heb 2 regels die ik nooit overtreed:
1) als je in een relatie zit, blijf je van anderen af.
2)als je iemand leuk vind die een relatie heeft,blijf je er vanaf !
want ik zou dr toch niet aan moeten denken om iemand hetzelfde gevoel te geven dat ik ook had toen mijn vriend vreemd ging?
ik zou het niet over mn hart kunnen verkrijgen iemand zoiets aan te doen...
sommige mensen zeggen''maar het is zo spannend^^''
of''maar liefje, ik was dronken, ik wist niet wat ik deed!'' dat zijn zulke slappe smoesjes!
kijk ik doe ook rare dingen als ik dronken ben maar ik maak geen intiem contact met anderen als ik daar geen relatie mee heb!
en die van ''het is zo spannend''vind ik helemaal vreselijk! als je eens lingerie koopt is het net zo spannend met je eigen partner!
uitgelult

heb een vraagje voor de dame's. Ik zit nu alleen, omdat ik vreemdgegaan bent. En ja weet het, is mijn eigenschuld. Maar de ander had me helemaal gek gemaakt en we waren stapelverliefd samen. Na te zijn betrapt heeft zij er voor gekozen om thuis verder te gaan. Haar man is er achtergekomen wat er allemaal gebeurd is en wat we gedaan hebben, 2 jaar lang. Denk je dat zij het gaat redden thuis?? moet ik gewoon wat geduld hebben??? snap gewoon niet dat het haar lukt en dat haar man dat allemaal kan verwerken... en stille kerst, eigenschuld...

vrouwen gaan meestal vreemd omdat ze iets tekortkomen in hun relatie

Mijn vriend is een jaar geleden al een aantal keren vreemdgegaan.. na een moeilijke periode van een half jaar is alles toch weer goed gekomen.. dacht ik..
Tijdens een feestje kwam een andere jongen naar mij toe en zei van.. kom op, ga met me dansen. Ik zei dat ik niet wilde.. hij zo.. ach als hij vreemd kan gaan.. kan jij toch ook met mij dansen..
Nu weet ik niet of hij daarna nog vreemd is gegaan.. ik heb het hem gevraagd en hij zei van niet.. maar dat deed hij de vorige keer ook.. ontkennen......
ik snap gewoon niet waarom dat moet, vreemdgaan:(

ik heb me vriendin de straat op gezet omdat ze vreemd was gegaan dus,
en ze heeft het wel eerlijk gezecht maar toch voor mij is ze gewoon een vuile slet nu zoiets doe je gewoon niet!!!!!!!!!!!!!!!!!

mijn vriend en ik zijn 10 jaar samen.en nu heeft hij op zijn werk een ander vrouw ontmoet waar hij een emotionele band heeft .hebben geen sex gehad ,alleen 1x gezoend.zij is getrouwd en heeft 2 kinderen .zij zit continu mijn vriend te smsen en heeft haar man alles verteld .ze gaan het wel weer proberen.,maar ze blijft mijn vriend smsen.mijn vriend twijfelt heel erg .hij houdt van mij ,maar is ook verliefd op haar.we hebben geen lichamlijk contact en knuffelen ook niet .een kusje kan er net vanaf .ik zie dat hij ze best doet ,maar ik zie hem ook piekeren en dat hij twijfelt,vooral als zij weer contact zoekt .ik word hier gek van en ontzettend bang dat ik hem kwijt raak!! want ik wil hem niet kwijt!! ik weet niet wat ik moet doen alleen laten merken hoeveel ik van hem hou ,maar dat is zo moeilijk als hij zo stil is en piekert .ik wil hem zo graag vasthouden,maar dat durf ik niet bang om afgewezen te worden.ik had nooit gedacht om in deze situatie te komen .maarja ik!
zit er wil in.!!en nou geen idee
groetjes lonely

Vergeven, maar het blijft pijn doen. Vertrouwen is moeilijk en ik zit er nog steeds mee. Maar hij heeft nergens last van. Als het goed gaat tussen ons blijf ik bang dat ie alles gewoon weer kapot gaat maken. Het ergste vind ik nog dat ik er zelf achter ben gekomen en dat hij ik hou van je tegen haar heeft gezegd, vervolgens zegt ie van niet.. maar welke woorden moet je dan nog geloven.

Ik heb het laatst nog meegemaakt en ik was ook dat meisje die keihard zei dat ze m nooit zou vergeven. hij heeft het mij zelf opgebiecht en twas zn eerste keer en hij zegt dta hij nu wel helemaal voor mij gaat. Maar voor mij blijft het moeilijk..

gewoon vergeten die relatie

als je een keer vreemdgaat
gaa je vaker vreemd
dat is gewoon zo
maar zorg zowieso dat hij/zij het jou verteld
heb je het van iemand gehoord
spreek hem/haar erop aan
en laat het uit zijn/haar mond komen
heb je lef vreemd te gaan
heb dan ook het lef het te vertellen
en in te staan voor de consequenties
die er komen

nee, ik vind niet dat je diegene moet vergeven. Ik vind dat je als je een relatie hebt van elkaar moet weten dat je trouw bent aan elkaar.. zo niet? waarom zou je dan een relatie hebben met elkaar?

Ik denk dat je in geen enkele situatie mag vreemdgaan! Mannen , ik zou zeggen, dumpen die handel! Wij zeuren wel allemaal dat jullie geen respect voor ons tonen, maar wij kunnen ondertussen wel vreemd gaan, hea. Als je verliefd word maak je een keuze en praat je het uit, als je zonodig wraak wilt nemen, doe dat dan anders, maar maak ook geen gebruik van een andere vent !

overspel, vergeven of niet?
no way, never!
Het is pure verraad, achterbaks en als je met je partner had gesproken over de problemen ,was het niet gebeurd.
dus vreemd gaan is op geen enkele manier goed te spreken.

Overspel kan ik vergeven mits het absoluut veilig gebeurd. Ik denk dat iedermens zijn fouten maakt en dit is er een van. Waar ik van walg zijn mannen die de gezondheid van hun vrouwen in gevaar brengen door onbeschermd rond te neuken en daar hun mond over houden.

mensen zeggen vaak ja ik verlaat hem dan direct
maar zo makkelijk is dat niet zoals hier al staat
als het bij mij zou gebeuren zou ik het heel erg vinden en ik zou er kapot van gaan maar of ik hem zou vergeven zou liggen aan veel dingen, heeft hij het zelf verteld..
met wie was het? hoe was de situatie tussen ons?
wat was de aanleiding? wie nam de 1ste stap..
etc..
maar dat zou dan ECHT een dilemma zijn maar k hoop het nooit mee te maken !

Ik HAAT mensen die vreemdgaan! Waar gaat deze wereld naartoe :S de mensheid is gevallen!

Als je niet trouw aan iemand kan blijven, ben je ook geen vriend waard. Ik vind dat je trouw moet blijven aan je vriend als je die hebt, word je verliefd op een ander, maak het dan eerst uit en ga niet vreemd.

vreemdgaan is walgelijk.. ik snap niet hoe je het in hoofd kan halen om iemand die jou vertrouwd te bedriegen..

Ik ben zelf vreemdgegaan. Een iets anders verhaal dus, en ik vind het pijnlijk om de andere reacties te lezen. Ik heb ontzettend veel spijt en heb er alles voor over om het terug te draaien, ik was dronken en hij maakte er misbruik van, en om nu te zien dat zoveel mensen het hun vriend niet zouden vergeven. Hij weet het nu twee weken, en hij wil me ontzettend graag terug. En hij heeft me ook verteld dat als hij er ooit zeker van is dat ik ben veranderd en nooit meer vreemd zal gaan, dat hij me dan meteen terugneemt. Maar dan ook echt alleen dan. Als hij vreemd was gegaan weet ik niet wat ik had gedaan. Ik zie nu al hoe pijnlijk het is dat hij met andere meiden iets kan beginnen, omdat hij niet trouw meer hoeft te zijn aan mij. Het is tenslotte uit. Maar ik denk dat ik hem had vergeven, uiteindelijk. Maar zoals nu ook bij mij, komt het vertrouwen nooit helemaal weer terug.

als mn vriend vreemd gaat, heeft hij blijkbaar niet genoeg aan mij en mag hij het mooi bij die ander zoeken, hoeveel pijn het ook doet ik hoef hem niet te zien

Als mijn vriend zou vreemdgaan zou ik weggaan en niets meer zeggen. Weet dat dat niet slim is, maar ik weet zeker dat ik dan het liefste hard verder ga met mezelf. Werken aan mezelf en zorgen dat ik weer fun zal krijgen in t leven. Er is al zoveel gebeurt in de afgelopen jaren tussen hem en mij, Hij weet dat hij dan niet z'n koffers hoeft te pakken..Dat doe ik dan wel!

na twee jaar vertelde hij me dat hij vreemd was gegaan. Mijn wereld stortte in. Ik ging kapot van binnen, heb hem gehaat. Na een aantal weken belde hij me op en hebben we afgesproken. Ik had natuurlijk in die tussentijd veel nagedacht. Ik degene die altijd HARD RIEP: als mijn vriend vreemd gaat is het echt over en laat ik geen traan voor hem. Maar blijkbaar heb ik te hard geroepen, want ik heb hem toch vergeven. MAAR ik maakte hem duidelijk dat ik het hem vergaf MAAR NIET VERGAT! Nu een jaar later bleek hij echter niet vreemd te zijn gegaan, hij had geen goed gevoel meer over ons relatie en wou er op deze manier een eind aan maken, maar zag toen zelf in dat hij niet zonder mij kon. We zijn nu na drie jaar uitelkaar, heb nog steed pijn van binnen. Om hem te vergeten zeg ik mezelf telkens keer op keer hoe vies hij is geweest, NIET MANS GENOEG. om mij gewoon te dumpen . Maar mij op die manier pijn te doen...

ik vind vreemdgaan menselijk, maar als je je kloten gebruikt, heb dat ook de kloten om het te vertellen.
mijn vriend heeft 1 kans gekregen omdat ik wilde bewijzen dat we het toch samen konden redden.
we zijn nu getrouwd en ineens kwamen wij dichter bij elkaar, nu doet hij moeite voor mij!
ik was onzeker, maar nu sta ik voor mijzelf!

Petje af voor die stellen waarbij het weer goed komt. Keihard werken vanaf twee kanten. Bij mij niet gelukt. Na de eerste keer vreemdgaan, met mn beste vriendin, hebben we het drie jaar geprobeerd, alles gegeven, therapieën, en vergeven bleek dat mijn man al een jaar een ander er op na hield. Hem eruit gezet. Het blijkt om een midlife/quarterlife crisis. De één na de andere vrouw, kids zijn opeens niet meer belangrijk. Meneer ligt nu in het ziekenhuis aan de hartbewaking.

Mijn vriend is vreemdgegaan met zijn ex, waar hij 2 jaar een relatie mee had.Ik heb nu 1 maand met hem, terwijl na een maand ik bijna zeker weet dat bij hem mijn toekomst ligt, alles wat wij hadden opgebouwd is afgebroken.Alles aan hem vind ik geweldig totdat ik hoorde, en het nu ook zeker weet dat hij is vreemdgegaan, ik moet nu een moeilijke keuze maken, hem verlaten en mij de komende tijden heel rot gaan voelen, of het nog proberen na een tijdje..ik ga vanmiddag met hem praten maar weet het niet zo goed
Weet wel dat hij erover heeft gelogen en mij heeft bedrogen en dat doet echt heel veel zeer,ik weet niet of dat pijnlijke gevoel nog weggaat

Het ligt eraan wat de situatie was, en hoe lang je samen bent wanneer hij vreemdgaat. Gaat hij al gelijk de eerste week vreemd, dan ben ik hem liever kwijt dan rijk. Maar zijn we al een paar maanden samen, dan slaat de twijfel toch toe. Ik let dan vooral op de omstandigheden, wanneer was het dat hij was vreemdgegaan, en met wie? Was het iemand uit mijn omgeving of was het een onbekend persoon? Wie nam de aanleiding, was hij het die naar haar afstapte of maakte zij eerst aanstalten. Was hij nuchter of dronken? Ik zou hem vergeven als hij het zelf opbiechte, maar ik zou wel een tijdje boos op hemzijn en hem minder snel vertrouwen.

Mijn man is ook vreemd gegaan toen ons zoontje net 2 was. Heb hem meteen de deur gewezen. Het vertrouwen is totaal weg en dat is geen voorbeeldrelatie die ik voor mijn zoontje wil. Liever een happy home met 1 ouder, dan een unhappy home met 2 ouders.

Ik was eerst smoorverliefd op een jongen, maar hij ging ook aan de lopende band vreemd en hield me aan het lijntje... Ik was verblind door de liefde maar met pijn in mijn hart heb ik het uit eindelijk uit gemaakt.
Ik was er echt kapot van maar heb nog vaak daarna met hem gezoend en soms zelfs meer. Uit eindelijk heb ik er echt definitief een punt achter gezet en niks meer met hem gedaan, ik heb hem juist lopen negeren. Een half jaar later had hij echt oprecht spijt en hebben we een lang en duidelijk gesprek gehad. We zijn het nu weer aan het proberen en ik merk dat we nu anders tegen over elkaar staan veel beter en vertrouwder. Ik heb mijn vriend uit eindelijk kunnen vergeven, maar ik kan me ook erg goed voorstellen dat vrouwen dit niet kunnen.
Het ligt aan de vrouw wat ze doet, je moet er alleen zelf 100% achter staan wat andere ook zeggen

mijn man is vreemdgegaan wij waren 20jaar getrouwd dacht dat ik dood ging van ellende,maAR NU 3jaar later gaat het weer goed met me ben blij dat ik voormezelf gekozen heb.het vertrouwen komt nooit meer terug na zoiets.

toch is het vreemd dat mensen niet kunnen accepteren dat je met elk persoon een andere relatie hebt. Al die angst in deze reacties.
De komende jaren gaan relatiepatronen en verwachtingen wat 'normaal' is gelukkig wat veranderen. Niet meer dat eeuwige 2 bij elkaar voor eeuwig met oogkleppen op. I am married not dead and burried.

Mijn ervaring is dat het vertrouwen nooit meer voor 100% terugkomt. Dan is het de vraag of je daar genoegen meeneemt ... of je kiest voor de veiligheid van de relatie, of dat je een mega rigoreuze ommezwaai in je leven aan zal gaan.

Mijn ervaring is het laatste ... omdat vertrouwen voor mij de basis van de relatie is en zonder dat feit het een oppervlakkig geheel is voor mij.
Wat mij niet gelukkig zou maken.

wat ik hiervan vind??
als een man je bedriegt... je hart uit elkaar scheurt... en dan vergeven??
ik zal dit niet doen..hoeveel je ook van elkaar houdt... je blijft altijd op je hoede... hij wil alleen op stap en jij zit thuis te bedenken waar hij mee bezig is... zal hij weer vreemd gaan? wat doet hij? waar is hij? bij wie is hij?
wil je steeds met die vragen blijven zitten als hij de deur uit is?
ik zal dit niet kunnen... je vertrouwen is grotendeels weg.. ook al gaat het goed daarna, het zal nooit zo goed zijn als daarvoor...
dus... dumpen en zoek er 1 die wel te vertrouwen is.. die zijn handen thuis kan houden en 100% gaat voor jou!!

hoe reageert een man als een vrouw vreemd gaat, is hij dan ook gekwest?, bij vrouwen is dat wel zo

De eerste keer kun je vergeven als het een ongelukje was of drank was in het spel. En als het gelijk de volgende dag uit zijn mond komt.
Dan zul je hem eigenlijk al niet meer voor 100% vertrouwen maar je houd dan nog zoveel van hem.
De tweede keer is de drempel! Wat heeft hij geleerd van de vorige keer? Niks?? Hij had toen toch al zo veel spijt en zou het nooit meer weer doen. het was een vergissing ect.
Maar het ligt ook heel erg bij je zelf waar jij je grensen stelt.

kijkt hij alleen naar anderen als jullie samen op straat lopen?flirt hij met anderen waar je bij staat?ga er dan vanuit dat hij gewoon niet te vertrouwen is.Hij is dan fout en het ligt niet aan de vrouw.is hij altijd lief en zorgzaam, zegt hij (gemeend) dat hij van je houdt?en dat hij er spijt van heeft?dan lijkt het me vrij duidelijk dat je toch een goeie hebt.Zo simpel ligt het voor mij

Een hoop slachtoffers hier. Ik heb het zelf ook meegemaakt hoor.
Maar vergeet niet dat er 3 in het spel zijn en niet alleen de vreemdganger en/of minnaar/minnares is/zijn de schuldige(n).
Even "plat" (wat een woordkeus) gezien, waarom zou een buitenstaander respect moeten hebben een relatie die blijkbaar niet werkt? Is het niet de vreemdganger die de relatie probeert te ontvluchten? Is het niet de bedrogene die het maar toelaat? Want geef toe, zoiets komt niet vanuit het niets en je maakt mij niet wijs dat je zoiets niet doorhebt.
Ok je kunt je ogen ervoor sluiten maar dat is iets heel anders.
Zoveel stellen blijven ook maar bij elkaar omdat het gewoon makkelijker is (hypotheek, bang om alleen te zijn etc), wat stelt zo'n relatie dan eigenlijk voor?
Een relatie behouden is moeilijk en vergt inspanning. Je kunt niet precies dezelfde behoeften hebben, maar je kunt het elkaar wel gunnen (hierbij bedoel ik natuurlijk niet de mensjes die daarom hun partner maar "vrij" laten in de hoop dat hij/zij toch iedere keer maar weer naar huis komt).
Respecteer elkaar en blijf praten, (vooral) ook over de intimiteit binnen de relatie.

Er zullen ongetwyfeld verschillende ideeen zyn
over het begrip vreemdgaan. Het is gewoon een
grens die je zelf legt. Waar begint vreemdgaan
by jou ? Is het by elkaar's hand vasthouden,
zoenen of misschien wel seks ? Je bepaald samen
met je partner (van dat moment) waar de grenzen
liggen. Ga je eroverheen, dan is het vertrouwen
weg in de relatie en komt het waarschynlyk niet
meer goed. want zoals iedereen (denk ik) wel weet
is de basis van een relatie, altyd het vertrouwen
geweest.. Maar als je lust, liefde enz. by een
andere man/vrouw zoekt, dan zou ik me toch eens
gaan afvragen of je huidige relatie dan nog wel
zin heeft. want je gaat niet voor niets vreemd.
Het blykt dan meestal toch dat er wat mist in je
relatie. Maar wat ? dat weet alleen jy !
Maar wees gewoon eerlyk, zowel tegen je partner
als tegen je minaar !!!

Hij houdt van jou - jij houd van hem... daar horen&kunnen geen anderen bij!!!

Ik weet niet wat ik zou doen.
Ik zou eerst de dame in kwestie opzoeken, en als zij er met een paar blauwe ogen vanaf komt heeft ze geluk.
Vervolgens wil ik hem een periode niet zien, een week ofzo..
Iets voor mezelf gaan doen, extra veel sporten of m'n agressie op iets afreageren, want ik denk dat ik meer agressie zal krijgen dan verdriet.
Je bent blijkbaar niet (aantrekkelijk) genoeg..
Wordt al boos bij de gedachte, ik weet niet of ik er goed mee om zou kunnen gaan!
Ik weet wel zeker dat ik hem nooit meer 100% zal vertrouwen!

Als je partner er echt spijt van heeft, dan kan hij het beter voor zich houden. Alleen hij moet er dan ook zeker van zijn om NOOIT meer vreemd te gaan. Want soms als diegene vreemd is gegaan denkt hij; oh, nou bij mijn vrouw is het toch veel leuker.. en gaat hij xtra z'n best doen, omdat hij spijt heeft. Als hij het op dat moment gaat vertellen, maakt hij alles kapot.. En een grote kans dat hij nooit meer vertrouwd word (dat zou ik ook niet meer doen..) Ik heb samen met mijn vriend afgesproken dat als hij vreemdgaat of ik, dat we het gewoon eerlijk zeggen.. dan zou ik er wel meteen een punt achter onze relatie zetten.

Voor vrouwen is het veel gemakkelijker om vreemd te gaan. Je kunt immers altijd wel "boodschappen" doen! Zelfs als je de stommiteit uithaalt om je lover thuis te beminnen zal menig manlief zich ,s avonds erg verwend voelen in "zomaar" een nieuw opgemaakt bed met een begeerlijk vrouwtje naast zich.

Want, let wel! DAAR doen we het voor..om die ingekakte echtgenoot met een herinnering aan een aantal uren geleden even op te vijzelen!

Die minnaar is bijzaak, dat is de vent die de trigger bracht, complimentjes, aandacht per telefoon en sms, de ingeslapen geiligheid laait weer op en uiteindelijk is de liefhebbende echtgenoot de winnende partij.

En die zeurt niet over een (te) volle wasmand met handdoeken, die bejubelt zelfs de aanschaf van wat frivoler lingerie en als het even meezit pocht hij zelfs naar zijn vrienden dat zijn echtgenote de midlife heel positief doorkomt.

Meestal is het een man welke je als vrouw al kende, want geloof me maar, weinig vrouwen duiken de koffer in met zomaar iemand. We zitten echt geen van allen om een "eindje lul" verlegen. We willen er nog wel wat bij voelen, dus is het de leuke collega, de baas zelfs vaak want die is bij machte op willikeurig welk moment aan te komen wapperen zonder daar ook maar enige verantwoording voor te hoeven afleggen aan wie dan ook.
Op de vereniging is het ook vaak raak, of het nu iets van werk is of vrije tijd, DAAR wordt de afterparty gevierd met een hapje-drankje!
En dat maakt tongen losser, letterlijk en figuurlijk.

Na een rondje beppen met vriendinnen over dit onderwerp kwamen we eenparig tot dezelfde conclusie. 7 van de 8 vrouwen in onze groep kennen het fenomeen. 4 daarvan zijn zelfs heel frequente vreemdgaansters. Alle-7 gingen en gaan we voor de fun, de aandacht en zeker het effect.

Want diep in ons hart willen we maar 1 ding, bij ons eigen maatje blijven, de vader van onze kinderen, de man die ons vanaf jong al kent.

Maar dan moet hij wel wakker blijven! En een beetje presteren!

Ik heb een vriendin waar ik al vier jaar mee samenwoon, een indonesische,en tegenwoordig komt ze toch wel erg laat thuis, soms na 01.00 uur, en dan zegt ze niks, en is de hele avond onbereikbaar, en neemt geen mobiel op, reageert niet op sms, etc, ik denk dus inderdaad dat ze vreemd gaat, en als ik ook merk dat dit waar is, of bewijs heb, gaat ze dezelfde dag nog de deur uit, voorgoed!!
En dan wil ik haar nooit meer zien of horen en geen terugkomen, sorry, over en helamaal uit dan.
Ik vertrouw haar niet meer voor 100% !!!
dan is eigenlijk de relatie dus al stervende en eigenlijk is het dan al einde verhaal voor mij, maar tja, ik hou van haar, dus is dit dubbel moeilijk, maar als ze een ander heeft, kan ze beter zelf ook maar opstappen en ik wil dan ook nooit meer iets van haar vernemen, en als ze dan ooit in een moeilijke situatie zou komen, ben ik niet thuis voor haar!!

Ik ben wat dat betreft denk ik heel ouderwets...als ik voor iemand kies ga ik er de volle 100% voor. Natuurlijk dacht ik er wel eens aan, wie niet als gezonde vrouw die een mooie man tegenkomt. Maar denken en doen is wat anders. Ik ben altijd heel strikt geweest tov min man destijds. Als je ooit vreemdgaat is het over. Het vertrouwen is geschaadt en blijft altijd een litteken. Hij wist dat en nam toch dat risico om alles kwijt te raken. Praten is er tegenwoordig niet meer bij. Er zijn alijd momenten dat het huwelijk minder is. Je hebt elkaar beloofd in goede en in slechte tijden. Elk probleem is er om op te lossen. Of je gaat er aan werken of je gaat uit elkaar. Gaat het niet dan pas naar een ander. Ik ben opgevoed om open en eerlijk te zijn.Behandel mensen zoals je zelf behandelt wilt worden. Bij mij ex was het eerder mondje dicht. Ik spreek uit ervaring...het doet érg pijn...en dat gun je geen één mens. Zeker als je al 18 jaar bij elkaar bent. Gewoon al uit respe!
ct voor die ander. Nu denk ik ( 3 jaar later) het had zo allemaal moeten zijn. Ik ben nu terug bij de ware ik en veel gelukkiger. Heel veel zelfvertrouwen, meer vrienden en ondertussen weer lekker verliefd. Dus elk nadeel heeft ook weer een voordeel.

mijn man heeft tijdens de vakantie op gebiecht dat hij is vreemdgegaan , onze relatie was op dat moment niet roos kleurig maar dat geeft hem niet het recht om een misstap temaken. Ik heb hem het vergeven maar vergeten doe je niet zo gemakkelijk. De vrouw in kwestie wil het niet accepteren dat hij voor mij heeft gekozen en blijft contact zoeken. Inmiddels is zij in nederland gekomen om te studeren(ze is duitse)en hebben ze nog steeds contact, ik heb het daar heel moeilijk mee en heb dat ook tegen mijn man gezegd. Hij wil gewoon goede vrienden met haar zijn maar zij is nog stapelgek op mijn man en ik vind dat je dat je eigen vrouw niet aan kan doen.
Hij heeft ook nog gevoelens voor haar maar wil verder met mij ,wat moet ik hier nu mee ,ik word hier heel onzeker van, ik hou nog teveel van hem om bij hem weg tegaan maar besef ook dat deze vriendschap tussen ons in staat , want mijn man toont weinig interesse in mij en stort zich volledig op zijn werk.
De vrouw in kwestie is ook nog eens 16jaar jonger.
Inmiddels werkt ze ook af en toe bij mijn man op het werk en gaat ze mee als er een beurs is, dan zijn zo een week samen. Mijn vertrouwen in hem is nog lang niet terug, onze relatie heeft op deze manier geen kans van slagen zolang zij in de buurt is .Wij zijn 16jaar getrouwd en hebben twee kinderen.
simone

de rage dit jaar is presies scheiden
dit jaar zie je bijna altijd dat mensen elkaar bedriegen en van die toestandjes
ik heb liever een man die eerlijk tege me is dan dat die stiekem iedereen achter men rug zit te verleiden als hij mij zou bedriegen moet hij het eerlijk toegeven en zal ik hem hoogstwaarschijnlijk nog een kans geven om te bewijzen dat hij er spijt van heefd.

Het is mij nog nooit overkomen dat een partner is vreemdgegaan. Als dit wel gebeurd, kan hij vertrekken. Toch weet ik zeker dat ik bij mijn besluit zal blijven, want ik vind dat mijn vriend alleen gevoelens op gebied van liefde voor mij mag hebben (gewone vriendschappen met andere vrouwen vind ik natuurlijk wel normaal). Ik zou er niet mee kunnen leven, als hij ook liefdes/seksuele gevoelens voor een andere vrouw zou hebben

Ook mannen gaan vreemd met een reden. Ik zou eerst de reden willen weten en dan pas een beslissing nemen over het verdere verloop.
Fout is het zeker, maar soms is het niet altijd onbegrijpelijk...

Wat is normaal? vraag ik me wel eens af...dat is voor iedereen weer anders lijkt mij;praten doe soms wonderen,voelen sommigen mannen zich aangevallen?om mij heen gaan meer mannen dan vrouwen vreemd enja wij vrouwen praten daar hier over,ik zou zeggen mannen kom maar op met jullie verhaal
Loes

Overspel is voor ieder weer anders...bij sommigen is dat alleen kijken al naar een ander...een chat..zoenen..verliefd zijn enz..wees er gewoon eerlijk over na elkaar toe wat jou gevoel daar bij is..liegen vind ik zelf laag bij de grond..durf gewoon eerlijk en jezelf tezijn

Mijn mening is,de meeste mannen zijn idd jagers om wat voor reden dan ook,en sommige vrouwen passen zich daar nu bij aan;ik kan me daar wel wat bij voorstellen,en mannen/vrouwen die gekwets zijn en altijd trouw waren die slaan soms dan helemaal los,het vertrouwen tussen venus en mars is naar de maan in vele gevallen

ik denk dat vrouwen eerder geneigd zijn een man te vergeven als hij vreemd gaat dan andersom.
mannen zien hun vreemdgaan niet als vreemdgaan maar gewoon als lekker neuken buiten de deur en komen dan gewoon weer vrolijk thuis en doen alsof er niets aan de hand is
bij vrouwen zit er meestal meer gevoel achter en als de man hierachter komt is het hek van de dam.. moeilijk om het gedrag van mannen en vrouwen met elkaar hierin te vergelijken ..het is een totaal andere belevingswereld

altijd geroepen dat ik hem dan nooit meer hoefde te zien, nu is hij vreemd gegaan met één van mijn vriendinnen en praat ik nog met allebei. ik ga nu met een vriend van hem maar kan hem niet vergeten. haar vergeef ik nooit meer, het was haar tweede keer dat ze een vriend van mij moest hebben.

ik heb wat reacties gelezen hier op de site van trendystylers, en wat ik uit veel reacties op maak is dat wij vrouwen het maar goed moeten vinden als een man een slippertje maakt omdat het toch alleen maar om de sex gaat, sorry maar dat gaat er bij mij niet in, en ik keur slippertjes helemaal niet goed zowel van een man als een vrouw niet je maakt een ander daar zo mee kapot, ik spreek uit ervaring ben zelf een paar keer bedrogen geweest, maar dat geeft mij het recht nog niet eens om het bij mijn huidige vriend wel tedoen en ik doe het ook niet en mensen als de relatie niet goed gaat maak het dan eerst uit of vecht er eerst voor voordat je wat met een ander gaat doen, ik vind dat je niet lager kan zinken. met vriendelijke groeten E uit A

vergeven kun je misschien maar vergeten dat kan je niet. dat van als hij/zij vreemdgaat dan kan hij zijn koffers pakken is een reactie van mensen die het niet is overkomen. overkomt het je wel, praat je wel anders. mijn exman is ook vreemdgegaan en dan bedoel ik echt een relatie. toen ik alles ontdekte heeft het toch nog 7 maanden geduurd voordat ik de stap heb gezet om er een punt achter te zetten. en ik was ook een van die mensen die die reactie zou geven in theorie dan.
maar nu weet ik wel beter....

Ik had een vermoeden dat hij vreemd ging. maar hij bleef ontkennen, daarna na maanden van ontkenning heb ik hem betrapt in mijn eigen huis en bed met een andere vrouw. sorry maar ik kan dat niet vergeven en ben dus ook meteen gestopt met de relatie. want als het vertrouwen in mijn relatie weg is dan nis de relatie voor mij ook weg!!!!

Zeg nooit dat je niet vreemd zal gaan. Ik heb het ook altijd gezegt, maar ik doe het wel.

vergeven? NOOIT!
je begint er aan te wennen..
en langsamerhand word je z'n hondje!
dooaag!

wat is overspelig gedrag?

ik weet niet vind het zeer moeilijk pijnlijk ik had vermoeden . wat ik later perongeluk van, hem heb gezien. en zo iets vreet aan je. vertouwen ? geen idee. je houd zo ontzettend veel van 1 en vertouwd hem bindelings. en dan de klap in je koppie. dat doet pijn verdriet. of ik nog kan vertouwen ? ik hoop het .hoe verder weet ik niet? ik zie het wel ik weet dat vele met mij zo zitten nu op dit moment. mij is dit nu net overkomen .twijvels en onzekerheid boosheid verdriet pijn . ik hoop dat het op houd groetjes teatske

IK WILDE REAGEREN VREEMDGAAN BESTAAT NIET ZE KENNEN ELKAAR ZEKER... EN DAN WE ZIJN TWEE INDIVIDUEN WE KUNNEN NOOITHETZELF ZIJN OF DENKEN MIJN MAN DEED HET OOK ... MAAR HIELD VAN MIJ IK BEN WEL VAN HEM GESCHEIDEN...MAAR GELUKKIG IS HIJ NOOIT MEER GEWORDEN HIJ IS AL VOOR DE 3E KEER GETROUWD NA MIJ...COMMUNICATIE EN SFEER IN JE HUWELIJK BRENGEN HELPT OOK NIET MAAR PRAAT ER WEL OVER ZWIJGEN IS TOESTEMMEN

Ik blijf gewoon bij mijn punt. In mijn eerdere 2 relaties heb ik het ook gedaan gewoon de deur gewezen. Vergeven?????? Waarom als je weet waar je aan begint smoesjes daar trap ik niet in. Hoe beter ik mannen leer kennen, hoe meer ik van honden ga houden. xxx maagd

Wat zijn jullie zielig zeg. Er wordt maar steeds gesproken over mannen die vreemd gaan. Nou dan wordt het nu tijd dat jullie wakker worden en ophouden met dat "ik ben onschuldig en heilig type" Want vrouwen zijn echt niet meer zo onschuldig als vroeger, en dat geldt voor alle gebieden.

dumpen die handel wand hij doet het weer zo zijn ze nou eenmaal

Als je een paar jaar een relatie hebt, met goede maar ook slechte tijden, en er eigenlijk in die beide tijden altijd voor elkaar geweest bent, en er altijd uitgekomen bent. En er gebeurd zoiets, dan heb je zoveel pijn, en verdriet, en vraag je je af waarom? we hebben al zoveel meegemaakt samen en dan doe je dit? maar als je er over nadenkt, en als je dat voelt, dan voel je pas hoeveel je eigenlijk om iemand geeft en of je voor diegene wilt vechten, en voor jezelf natuurlijk. Soms zijn relaties niet zo super als je denkt en zo iets kan ook een verrijking zijn inderdaad om even je ogen te openen en te zien wat diegene eigenlijk voor je betekent. en hoeveel jij voor diegene die dat gedaan heeft eigenlijk betekent, misschien heeft diegene wel helemaal niet zoveel gegeven als je dacht, dan is dit goed geweest en word je ook niet langer aan een lijntje gehouden, misschien ziet die ander ook wel in, hoe super jij wel niet bent, en dat jij toch echt degene bent waar die vo!
or wilt gaan. Rust nemen, veel praten is heel belangrijk en zie hoe de weg leidt. Hoe naar het ook is, misschien versterkt het juist je band. En zo niet, hou dan de eer aan jezelf, en kies voorjezelf.

vergeven ....heb ik half gedaan...vergeten kan ik het nooit...heb het er na 4 jaar nog steeds moeilijk mee...zeker rond de tijd van het jaar dat ik er achter ben gekomen na het lezen van msn gesprekken...met een hele goede vriendin nog wel...ben er nog steeds niet helemaal overheen..en het vertrouwen is ook nog niet helemaal terug...ook al zou ik het nog zo graag willen...

gelijk oprotten

ik kan het niet want het is niet de eerste keer dat mijn man vreemd gaat hoor
ik wil gaan scheiden ik ben all begonnen met alles te regelen en hij weet van niks we kunnen niet eens met elkaar praten het is alleen maar ruzie in huis
dus het lijk me beter om te scheiden hoor en niet mer voor mijn huwelijk vechten
het is de moeite niet waar

je gaat niet zo maar vreemd,mij overkwam het omdat het bij ons altijd eenrichtingsverkeer was wat de sex betreft.zeggen als ik zin heb slaap jij altijd,maak me dan wakker nee dat niet ,viel ook niet te praten over de sex,niks kon altijd de vinger naar de ander wijzen.
Vreemd gaan is niet goed maar heeft wel degelijk een reden.

Ik heb niet echt een relatie, we hebben 'iets' zonder dat we iets hebben. Alles ging altijd goed en wat was ik verliefd. Maar toen gingen we naar de bios met mijn beste vriendin en hij deed heel klef met haar. Toen hij drinken ging halen kwam zij naar mij toe: je vind dit nietleuk he? ze beloofde me toen dat ze hem zou slaan als hij te ver ging ze heeft hem 2x geslagen. Later kwam ik erachter dat ze hadden gezoend. Ik heb het hem vergeven maar je mist toch een stuk vertrouwen. Later heeft hij nog met 2 andere vriendinnen gezoend 2x met 1 zelfs. Toen heb ik hem gewoon terug gepakt door met 2 andere jongens te zoenen. toen hij erachter kwam ging hij helemaal uit zijn dak. maar we hebben elkaar vergeven en hebben elkaar beloofd niet meer met andere te zoenen en sindsdien gaat het goed tussen ons. maar zodra ik erachter kom dat hij weer met een ander zoent is het klaar ik vertrouw hem nu maar dn flikt die het me toch echt te vaak

wel wel wel... ik heb een vriendje die vreemd gaat/ging/ zal gaan. ik erger me er aan maar ik heb er geen verdriet of zo van, misschien omdat ik weet dat hij niet mijn ware is..of dat ik wel om hem geef maar niet werkelijk van hem hou...

wat ik nu heb gedaan..is ook vreemd gaan en wat denk je? het voelt prima.als je relatie goed zit heb je dit soort toestanden niet. maar ik maak me niet druk meer . doe het wel safe dus ik vergeef..

Ik het gebrobeerd, ik kan het niet ! Ik braak me helemaal leeg als ik hem naakt zie, dan denk ik daar heeft zij ook aangezeten Bah! Terwijl ze wist dat hij bezet was. Het zal de kick wel zijn, ik weet het niet. Verliefdheid overkomt je, maar vreemdgaan is een keuze. Ik vind het een egoïstische daad.

Ik zeg ook altijd: Ik ga meteen bij hem weg! Ik ben niet een of ander dom geval die maar alles toelaat! MAAR WAT ALS? Maar wat als jij/ een vrouw vreemdgaat en ook al is het maar voor 1 keer wat dan? Wat wil je dan? Dat hij per direct bij je weggaat? Of wil je dat hij je een kans geeft? Er zijn genoeg vrouwen die vreemdgaan, maar kunnen dit veel beter verbergen dan mannen. Ik zeg niet dat we alles maar moeten vergeten en vergeven, maar ik denk wel dat we ons moeten voorstellen wat als wij het waren geweest? Was het dan anders? Ik zeg niet dat alle mannen en vrouwen vreemdgaan, maar ik zeg wel dat er zeker een punt is in je relatie wanneer de verleiding groot is. EN IEDEREEN KAN ZICHT HIER IN VINDEN OOK AL ZEGGEN ZE HET NIET! Als je heel veel om elkaar geeft en verder met elkaar wil dan moet het vergeven te doen zijn, toch?.
Persoonlijk heb ik een relatie van 8 jaar. Naar mijn weten is hij nog nooit vreemdgegaan en ik ook niet. MAAR heb zo vaak in verkleiding gezeten om het te doen! Niet omdat ik niet om mijn vriend geef, maar omdat t "onbekende" ook wel lekker spannend is. Tot nu toe ben ik sterk genoeg geweest en hoop dat ik het blijf volhouden. MAAR JA JE WEET HET NOOIT! Waarom gaan mensen vreemd? Reden is belangrijk, voor mij tenminste......

ik ben net bevallen van een dochtertje,ik zou het vreselijk vinden als hij vreemd gaat,
maar weet niet of ik bij hem weg ga.
toen ik nog geen kindje had,was er geen twijfel over mogelijk,dan zou ik bij hem weg gaan.

leven en laten leven!

Er is pas een onderzoek / enquete geweest waaruit bleek dat vrouwen over het algemeen
meer partners hebben gehad dan mannen.
Ik denk ook dat mannen er eerder voor uit komen dat ze vreemd zijn geweest. Uit medisch onderzoek is ook gebleken dat 1 op de 4 kinderen een biologische vader heeft die diegene is waarvan iedereen denkt dat dat de vader is van het kind.
Conclusie: ik denk dat er meer vrouwen vreemd
gaan dan mannen. Ik denk dat er een
kleiner aantal mannen is die vreemd
gaan maar die zullen het over het
algemeen wel vaker en met meerdere
partners doen dan de vrouwen die
vreemd gaan.

Nou ik ben dus zo iemand die erachter is gekomen en na een hele korte periode met hem verder is gegaan. Hij is vreemdgegaan op de laagste manier en ik ben er zelf achter gekomen. Een paar maanden heeft hij een affaire gehad. We zijn nu een jaar verder. Waarom ik met hem verder ben gegaan?? Haat en liefde liggen te dicht bij elkaar.

met wie gaan al die mannen toch vreemd ??
Antwoord: voornamelijk met (vrijgezelle) vrouwen !! ( als hij met een man vreemd gaat dan heb je een totaal ander probleem in je kast zitten )

Vraag: waarom doen (vrijgezelle) vrouwen wat beginnen met bezette mannen ??
Antwoord: wel de lusten niet de lasten en/of hebben ze geen respect voor zichzelf of voor de vrouw met wie deze man op dit moment samen is !!

Vreemdgaan is absoluut niet goed te praten, maar dit artikel komt op mij over alsof alle mannen vreemdgaan en de vrouwen dit ofwel niet zouden doen danwel nooit er iets aan kunnen doen.

Om als man vreemd te gaan heb je daar ( meestal ) een andere vrouw voor nodig. Niet alle mannen gaan op jacht als ze al hun buit thuis hebben zitten. Soms worden ze ook versierd door een vrouw ondanks dat deze vrouw weet dat deze man bezet is ( ja, ik weet het is schreeuwen in de kerk maar het gebeurt echt ), sommige debielen, eeeeeuh ik bedoel mannen kunnen zich daartegen niet verweren. Met andere woorden vrouwen zijn dus netzo goed onderdeel van het probleem als het om vreemdgaan gaat.

Oplossing: ( men denkt altijd uit historisch standpunt dat de man jaagt en de vrouw zich gewonnen geeft voor de advances van de man ) als vrouwen stoppen met het aangaan en/of beginnen van (sexuele) relaties met bezette mannen, zouden een hele boel vrouwen harten niet zo snel worden gebroken. Welkom in sprookjesland genaamd Eutopia.

CONCLUSIE: MENSEN ZIJN DIEREN EN DIEREN ZIJN NIET VOLMAAKT, onderbewust zijn we altijd met voortplanting bezig, dat is ons dierlijk instinct, en sex is het middel om voortplanting te garanderen.

A men's point of fiew.

Alle mannen die vreemdgaan houden meer van zichzelf dan van ieder ander, sorry dames maar dan geeft hij ook niets om jouw gevoelens, heeft hij geen respect voor jouw en kan hij dus ook niet van je houden. Je verdient beter als zo een kwal. Als je het hem vergeef, maak je dan maar op voor de tweede keer dat hij je gaat vreemdgaat, hij weet namelijk nu dat hij ermee wegkomt, en heeft hij geleerd om het beter te verbergen.

Had zelf ook een meisje ( cq verloofde ) die graag met bezette mannen aanklote, zelfs de vriend van haar zogenaamde beste vriendin was niet veilig voor haar. Had het heel moeilijk met haar verleden op dat gebied. Na het verbreken van de relatie met mij en voor onze trouwdatum amper 3 maanden later, had ze al weer wat met een getrouwde man die 24 jaar ouder was dan haar en al jaren een goede kennis was van mij, het leuke was ik had ze ook nog eens aan elkaar voorgesteld en contact tussen hun tijdens onze relatie aangemoedigd had omdat het een aardige vent was.

Sinsdien vraag ik me af of zij is vreemdgegaan terwijl ze in mijn huis woonde, onder mijn dekens sliep, mijn eten at, mijn auto reed en mij gebruikte voor haar eigen zieke doeleinde, me gevoel zegt ja, maar de pijn die dat zou veroorzaken is te groot, dus denk ik maar van niet uit zelfsbescherming. Ik zou er veel te veel kapot van zijn als het waar was.

Ze heeft me doelbewust kapot proberen te maken, maar uiteindelijk walgt iedereen van haar en ben ik er sterker en beter uitgekomen als dat ik erin ben gegaan, bij deze dus dank je wel *****

Iedereen verdient een trouwe, liefe, zorgzame partner die je respecteerd, die je trouw is en je zorgt dan ook voor elkaar op die manier.

Als mensen kiezen om af en toe buiten de deur te eten, ze bespreken dat en kiezen daarvoor dan moet dat ook kunnen, maar dat is dus geen vreemdgaan meer hé.

Afzender een hopeloze romticus die in het goede in mensen blijft geloven, ik hoop jullie ook!!!

Mijn naam is Laura, 23 jaar en mijn vriend heeft in de eerste 3 maanden van onze relatie overspel gepleegd.
Dit heeft hij met zijn ex-vriendin gedaan, waar hij, tot hij mij leerde kennen, drie jaar een relatie mee had.
Hij is vreemd gegaan omdat "hij nog niet over haar heen was" en omdat we "nog geen stabiele relatie hadden".
Het heeft me ongelooflijk veel pijn gedaan. Mijn zelfvertrouwen is enorm geslonken en ook mijn vertrouwen was compleet weg.
Nu, 8 maanden verder, zijn we nog steeds samen. Ik heb hem vergeven, maar vergeten zal ik het nooit.
Het vertrouwen is nog steeds erg moeilijk. Wanneer hij naar de kroeg gaat zonder mij, zit ik heel ongeduldig thuis te wachten. Ben nog steeds elke keer bang dat het weer gebeurt en dat ik er weer zelf moet achter komen.
Het vreemd gaan op zich is niet het ergste, maar het feit dat hij gelogen heeft, dat is moeilijk.
Nog steeds twijfel ik aan onze relatie. Maar aangezien er 2 jonge kinderen (van hem) in het spel zijn, maakt het 't allemaal nog moeilijker. Ze zijn erg aan mij gehecht en dat is wederzijds.
Mocht iemand zich herkennen in dit verhaal, hoor ik graag jullie mening.
Met een gewaardeerde groet,
Laura

vergeven maar never nooit vergeten!!

Ik heb zijn koffers voor hem gepakt en hem buiten de deur gezet en nu anderhalf jaar later hebben we weer een lat-relatie. Bevalt beter, maar overspel blijft wel op de achtergrond altijd in mijn gedachten. Hij moet wel heel erg zijn best doen mij te overtuigen van zijn trouw nu.

Ja wat moet ik zeggen. ik was ook een van de vrouwen die riep....als hij vreemd gaat dat kan hij vertrekken....toen een DE dag zover was ....en kwam ik achter dat hij vreemd ging (hij heeft het nooit toegegeven maar de intime smsjes/e-mails werden verklaard als "ik probeerde haar gek te maken, af te spreken en laten zitten want ze bleef achter mij aan").Mij hart zegt dat hij is vreemd geweest maar mij ratio probeerd voor 1% te zeggen misschien toch niet. Omdat ik in een moeilijke situatie zat (verhuisd naar NL van heel ver weg, alleen in dit kiekkerlandje, nergens terecht kunnen) heb ik toch gekozen om de relatie te redden want ik hiel met alles van hem...maar hem vergeven...ik denk het niet helemaal. Zijn overspel blijft mij volgen....ik kan het niet bevatten dat HIJ zoiets aan mij heeft kunnen doen. Ik vetrouwde hem (de 1e persoon in mij leven) helemaal, en ik had al moeite om mensen te vertrouwen....en nu is mij weer bewezen dat je niemand kan vertrowen behalve !
jezelf. Sinds het geval ben ik zeer onzeker (wat mannen betreft) en jalous als hij met een andere vrouw praat. Ik wil een toekomst verder met hem samen...maar het komt vaak een vraag in mij....is het echt waard?is hij nog mij wederhelf?.....sinds die tijd ben ik als een weegschaal.....mijn hart en gevoelens balanceren tussen twee vragen: 1. is dit mij toekomst? en 2.ben ik misschien gelukkiger zonder?.........Ik weet het niet. We zijn 3 jr verder en ik heb het antwoord nog steeds niet gevonden....of misschien wel maar ik durf de stap niet te doen....om het los te laten.
Misschien als ik niet alleen in het land zou zijn ...en ik had altijd een back-up deur....had ik de stap eerder gezet...maar zo...probeer je het het beste op te lossen voor iedereen...mij fout is dat ik altijd aan andere denk boven mij...en ik wil mij ouders geen pijn doen...en natuurlijk alle materielen dingen voor welke zo hard gewerkt heb (huis enz) wil ik niet zomaar in een ogenblik uit het raam gooien.
ben ik gek?!......waarschijnlijk wel....de toekomst zal het laten zien wat het beste is/was...en misschien of waarschijnlijk..wanneer te laat is.........
tips voor andere: denkt heel goed wat je doet...sta je sterk in je schoenen...dan kies je wat (jij denkt) het beste voor je is en accepteer de consequenties....

ik weet zeker, dat wanneer mijn vriend vreemd zou gaan ik hem meteen aan de kant zet,, want,
op het moment dat hij het doet, weet hij wat hij doet, weet hij wat hij kwijt kan raken (mij), en als hem dat op dat moment niets uitmaakt, dan betekend het ook allemaal niets voor hem !!

niet zo aanstellen meisjes!!!

er is een groot verschil tussen lust en liefde.

het is toch wel iedereens grootste angst. als mijn partner vreemd zou gaan zou inderdaad mijn wereld in storten.als het met iemand bekend is en het dus niet een impuls was ofzo, zou het voor mij nog moeilijker/onmogelijker zijn om hem te vergeven.

ik ben ook vreemd gegaan ... maah wat moet ik doen .. mijn vriend wete het geen eens:O

Ik zou overspel nooit vergeven,
eens een vreemd gaander,
altijd een vreemd gaander!
Het zal dus vaker gebeuren,
en het vertrouwen is weg.

Zelf heb ik ook een relatie gehad waarin mijn partner me bedroog.. Ik heb hier heel veel verdriet van gehad en heb het hem nooit kunnen vergeven.. Ik heb het wel geprobeerd, ben na een tijdje bij hem weg te zijn geweest toch weer terug gegaan maar de walging bleef... Geen vergiffenis dus als het aan mij ligt.. Iemand trapt je op je hart, liegt tegen je waar je bij staat en heeft blijkbaar heel weinig respect voor je... Ik ben namelijk van mening dat sex iets is wat je met je partner deelt.. Als mensen niet in monogamie geloven, is dat hun goed recht maar ik zou er persoonlijk niet mee kunnen leven als ik een vriend had die er meerdere sexuele partners op na zou houden.. Nogmaals, voor ieder wat wils.. Ik moet wel eerlijk bekennen al een tijdje met iemand om te gaan die een relatie heeft.. Zelf ben ik zo vrij als een vogel en kan dus doen en laten wat ik wil.. Hij heeft een vriendin en twee kinderen.. Zegt wel van zijn vriendin te houden maar gelooft op zijn beurt n!
iet in monogamie... Datgene wat hij bij haar flikt, zou hij dus ook zeker bij mij doen.. En doet hij misschien ook al wel.. Ik heb het hier aan de ene kant wel moeilijk mee aangezien ik weet hoe het voelt als je vriend vreemd gaat maar aan de andere kant is het niet mijn verantwoordelijkheid... Het is zijn keuze om de hort op te gaan en zo lang ik plezier beleef aan hem vind ik het eigenlijk prima... Tegenstrijdig eigenlijk aangezien ik dit zelf nooit zou pikken, echt nooit of te nimmer!!! Al had ik tien kinderen met iemand, als diegene mij zou belazeren is het spullen pakken en wegwezen.. Ik heb eigenlijk best medelijden met die meid die ik overigens niet ken.. Ze moest eens weten.. Maar nogmaals, het is niet mijn verantwoording.. Ik heb ervoor gekozen om mezelf hiervoor open te stellen, voor de sexuele ervaring.. Totaal zonder verwachtingen want ja, zeg nou zelf.. Een man die zijn vriendin en twee kleine mannetjes thuis laat zitten om zijn sexuele heil ergens anders te ha!
len is niet mijn idee van een ideale partner.. Ik zou hem dit !
nooit vergeven, laat staan dat ik het zou vergeten.. Ik verbaas me over het feit dat er tegenwoordig zoveel van deze mannen zijn, thuis een huisje-boompje-beestje maar daarentegen zoeken ze hun plezier en ontspanning ergens anders.. Waarom dan een relatie beginnen en al helemaal aan kinderen? Zolang je net als ik vrijgezel bent, vind ik dat je jezelf moet verkennen en je grenzen moet verleggen maar aan de andere kant is dit ook heel goed te doen in een relatie, misschien nog wel beter aangezien je partner toch degene is waar je al je verlangens en begeertes aan kwijt moet kunnen... Vreemd gaan is voor mij geen optie, in een relatie ben ik monogaam en ik verwacht dat ook van de ander.. Geen twijfel over mogelijk...

Hallo,Ik ben er begin dit jaar achter gekomen dat mijn man toen vreemd ging,3 maanden heeft hij mij bedrogen,ik heb hem de deur gewezen in april en ben sinds 19 september officieel gescheiden.Het vertrouwen is er uit en het word toch nooit meer zo als het was geweest.
Maar zulke kerels weten niet wat ze allemaal weggooien.Wij hadden een gezond kereltje van 2 jaar een eigen huis.en pats boem na 14,5 jaar al je dromen stuk.Maar sinds kort heb ik weer een nieuwe lieve vriend die hetzelfde als mij heeft meegemaakt,we kunnen overal over praten heerlijk is dat,Ik heb een moeilijke periode gehad maar de zon schijnt weer voor mij en mijn zoontje.
Mijn zoontje weet nu niet anders dan dat hij eens in de twee weken naar zijn pa toe gaat en het scheelt hij is nog jong.

Je kan het proberen en in sommige gevallen zou het goed kunnen aflopen... Maar het zal altijd in je achterhoofd blijven en de gedachte dat het is gebeurd.. dus de gedachte dat het nog een keer zal gebeuren zal ook blijven.. Daardoor word je achterdochtig en ga je zelf csi uithangen door zn mobiel te controleren en andere zaken. Maar toch kom ik tot de conclusie dat er diep van binnen altijd een rotgevoel blijft en het niet verstandig is om nog zoveel moeite te doen in iets wat al is ingestort. Ik vind mijn eigen gemoedstoestand belangrijker dan een relatie die ik straks wel weer met iemand anders krijg.. Ik leef tenslotte voor mezelf en niet voor een gozer die zn ego wil strelen door met andere het bed in wil duiken en blijkbaar dus ook geen zelfrespect heeft.

vergeven of niet? het lijkt zo eenvoudig maar dat is het niet. Nu naar 2 jaar blijkt dat ik het hem niet kan vergeven en kies uiteindelijk voor mijzelf. Na die 1e keer was ik in alle staten, maar wist hem het te vergeven. Maar het was niet over en er kwam een 2e en 3e keer. Nu na ruim 2 jaar blijkt dat vergeven niet mogelijk is, het vertrouwen is zo verstoord dat een liefdesrelatie niet mogelijk blijkt. Ik heb verdriet voor mijn kinderen. Ik heb het geprobeerd; mijn liefde voor hem terug te vinden; maar het wantrouwen overheerst en de gedachte dat mijn man, mijn vriendje, niet meer bestaat. Nu zijn we aan het scheiden en hoop dat ondanks alles we vrienden kunnen blijven.

Ik ben dan zo boos dat ik het bij iedere ruzie weer omhoog zou halen en me vertrouwen is dan goe verkloot in die persoon.
ik weet niet wat ik zou doen maar ik weet wel dat het nooit kan vergeten laat staan vergeven.

ben misschien ouderwets maar heb in myn relatie nooit behoefte gehad om vreemd te gaan

nou ik kan vrowen die doen het meer dan mannen

Als mijn vriend vreemd zou gaan en hij zou het me eerlijk vertellen, zou ik het hem vergeven. En ook alleen als hij vreemd zou zijn gegaan puur voor de sex of spanning, want als hij gevoelens voor die andere meid heeft, hoeft het voor mij niet meer. Ik heb een relatie van 7 jaar en we hebben een kindje, dus er staat dan wel meer op spel. Als de relatie maar kort is, kan je er maar beter mee kappen, want als de spanning er dan al af is, is wel triest.

hallo, wij zijn bijna 19 jaar samen. mijn man was ook vreemdgegaan 13 jaar geleden en heeft een buiten kind, dat was een harde klap voor me. Van deze klap was ik zelf ziek van geworden en mijn vertouwing in hem was weg. Ik heb vergeven, maar vergeten kan ik echt niet. Wij zijn inmiddels bijna 8 jaar getrouwd, maar is een schijnheilig huwelijk. Ik wil van hem scheiden, maar hij wil niet. Constant liegt hij en hij beledigd mij wanneer hij wil en maakt gebruik van de situatie. Iederen eind van de maand heeft hij nooit geld, ik moet alles betalen en boodschappen halen, dat is geen leven. Al zal de procedure lang duren, ga ik toch van hem scheiden. Hij woont gewoon op mijn stift, ik wil graag weten wat hij met zijn geld doet. Wat ik ook zo graag wil weten als ik vreemdga of hij me zal vergeven. Maar ja eigenlijk kan me nu niet schelen, ik wil scheiden en hem nooit meer zien. Hij mag weg van mijn huis, opzouten. Ik wil mijn leven terug en wil genieten met een andere man !
en mijn kinderen. Ik denk dat ik ook een andere(lekkere) man ga zoeken zodat hij weet dat hij weg moet en mij met rust moet laten.Er lopen zat rond die geen vrouwen hebben en op zoek zijn naar liefde en naar iemand die ze kunnen vertouwen.

met mij was het ook gebeurt, nadat hij vreemd was gegaan trouwdenwij toch, maar nu heb ik erg spijt van. Hij beledigd mij wanneer hij wil, hij maakt misbruik van de situatie. Mijn liefde voor hem is voor altijd voorbij en ik wil scheiden. Hij wil niet, maar al moeten wij voor de rechter ga ik toch van hem scheiden en mijn ik zal verder gaan met mijn leven. Ik haat hem niet,maar ik hou ook niet meer van hem. Ik wil dat hij me los laat en verder gaan met mijn leven. Soms lukt het als je hem vergeeft, maar soms krijg je toch heel veel spijt van dat je hem nog een kans heb gegeven.

mijn vriend waar ik acht jaar een relatie mee had is vorige week vreemd gaan ik heb onze relatie verbroken suus

iedereen kan eens in de fout gaan,maar als het vaker gebeurt kan men het nooit vergeven,eenmaal je kont verbrand moet je op de blaren zitten.

mijn vriend is vreemd geweest toen onze dochter 5 maand was,ze is nu net 1 jaar geweest...kan je zeggen dat toen ik erachter kwam het was alsof ik een klap met een moker kreeg in mijn gezicht..ook bleek hij tijdens mijn zwangerschap al eens afgesproken te hebben met een meid,maar daar was verders niet gebeurd,heb haar nml zelf ook gesproken....we hebben het zoverre uitgepraat en hij beweerde dat het absoluut niet zijn intensie was om vreemd te gaan maar het gebeurde gewoon...moet wel zeggen het is nu een paar maand geleden maar ben er nog steeds niet overheen en als het op vertrouwen aan komt die is nog heel ver te zoeken...voor zover ik nu kan en moet geloven is hij trouw en was het niet zijn bedoeling onze relatie op het spel te zetten....ook als wij nu sex hebben moet ik eerlijk bekennen dat dat voor mij ineens heel anders is dan toen,steeds vraag ik me dan af als we bezig zijn "zou hij dat bij haar ook zo gedaan hebben en zou zij dat bij hem ook gedaan hebben e!
n deed zij het beter dan ik"allemaal van dat soort dingen.
ik heb het hem wel vergeven,maar vergeten zal ik het ben ik bang nooit meer.....

Mijn vriend is ongeveer 2 1/2 jaar geleden vreemdgegaan en hij heeft het zelf aan mij opgebiecht. Het deed ontzettend veel pijn. Ik heb hem kunnen vergeven. Hij was nog nooit eerder vreemdgegaan, het was eenmalig en hij wilde mij absoluut niet kwijt. Ik heb het hem kunnen vergeven, maar vergeten zal ik het nooit. Hij heeft laten zien dat hij het waard is om op te vertrouwen. Jammer genoeg heb ik hier af en toe nog moeite mee. Het heeft ons wel dichter bij elkaar gebracht. We bespreken alles met elkaar en waarderen en respecteren elkaar. Ook al gaat het zo goed tussen ons, het blijft een kwetsbaar punt in onze relatie. Dit betekent niet dat het niet kan, als je vriend echt voor je vecht, hij het niet vaker heeft gedaan of geen affaire heeft gehad is de kans om hem te vergeven groter! Dat hij het zelf aan mij heeft verteld (weliswaar een week later) is voor mij ook belangrijk geweest.

ik vrouw heb ook een verhouding gehad van 2jr en 8 maanden met een getrouwde man.hij koos toch voor zijn vrouw en kinderen,en zelfs in haar bijzijn zei hij nog tegen mij.Er is geen liefdevoller vrouw als jij en zal altijd van je blijven houden.en zij nam hem terug.Ik vraag me af?zal ik niet altijd tussen hun blijven staan want we komen elkaar dikwijls tegen en word ze toch weer aan me herinnerd en aan haar man zijn verhouding met mij.zo zie je maar niet mannen maar ook vrouwen gaan vreemd.

Vergeven heb ik het wel, maar vergeten nog niet en af en toe bekruipt me nog dat onzekere gevoel ook al zou dat niet terecht zijn.
Ik vind het na anderhalf jaar nog best wel eens moeilijk.

hoi hoi,

mijn vent is vreemd gegaan na de geboorte van onze zoon, 11 weken was onze zoon toen,tijdens het stappen.
ik voelde me dik want was 30 kilo aangekomen door de warme zomer (vochtophopingen).
ik ben er zelf achter gekomen en hem ermee geconfronteerd en nog liegen in je gezicht terwijl ik dat mokkel zlef een uur aan de tel heb gehad.
ben aan het nr gekomen van haar door bij hem in zijn tel te kijken, werdt er gewoon naar toe gelokt als het ware.
normaliter zou ik hem eruit flikkeren heb ik ook gedaan hahahaha letterlijk en firguurlijk, maar daarna nog een kans gegeven om zichzelf te verbeteren.
sinds 2 maanden is het nu over tussen ons wonen nog wel samen want het huis moet verkocht worden.
Ik was het helemaal zat werdt gek van mezelf ( gedachte van ohh dat wijf zou hij ook wel kunnen neuken) als we in de auto zaten en hij kijkt naar een lekker wijf.
dus was het genoeg voor mij en over en uit. als hij denkt dat het gras elders groener is prima ga maar......maar er komt een dag dat hij achter zijn oor krabbelt en dankt van goh wat had ik het toch goed.
hoefde niks in het huishouden te doen mocht mijn hobby's gewoon uitoefenen maar dan is meneer te laat want alles wat we dan opgebouwd hebben is weg!!!
en ik ga nu lekker met mijn zoontje verder leven en we zien wel hoe het gaat.
maar 1 ding is zeker IK NEEM HEM NOOIT MEER TERUG!!!!!!! hoe mooi de praatjes ook zijn hoeveel tranen hij ook laat hij heeft zijn kans gehad een jaar lang!!!!!!!

nou, in mijn geval was ik degene die vreemd was gegaan. Ik heb het hem eerlijk vertelt en dat hij het me ooit zou vergeven, en ik er alles aan zou doen om bij elkaar te blijven. We zijn nu nog steeds bij elkaar en ik ben heel erg blij dat hij het me vergeven heeft.Het heeft ook een hele lange tijd geduurt voordat hij mij weer kon vertrouwen. Het is een domme fout om te maken als je veel van je partner houdt.

tja ik weet het niet...
kan er eigelijk niet over oordelen heb het ook nog niet meegemaakt toch denk ik dat het iedereen kan overkomen zowel man als vrouw

het is maar lust een maal voor bij is de spaning er ook vanaf en dan hunker je naar het ouden wat ooit was, maar dat gaat nooit komen want je hebt je zelf verraden en met die pijn zal je moeten leven,tot dat er een persoon komt in je leven die je alles kan geven en dat hoop ik van uit me diepste, voor jou dat je heel vrouw kan zijn...

ja natuurlijk moet je vergeven. men is tegenwoordig veel te bekrompen. je moet niet moeilijk doen als je partner het met een ander doet. en misschien ligt het wel aan jezelf, misschien komt je partner bij jou wel iets te kort. als dat niet zo is dan nog moet je niet moeilijk doen laat elkaar vrij dat bespaart een hoop problemen, vreemd gaan doet men vaak voor de spanning ,maar als het mag is de spanning weg, dus gewoon toestaan zou ik zegen

die klootzak bannen
er uit er mee
na 5jaar huwelijk is hij vreemdgegaan
echt niets voor hem
maar ben na 2jaar goed gaan na denken
dr uit
hem er een punt achter gezet haat hem voor het leven
alleen de kinderen houwen
hem in mijn leven
anders was verhuist
en nooit weer tegen gekomen hoeven tegen komen
nog beter
1keer is genoeggggggggggg

vertrouwen en schending hiervan is bij ons een zaak van jaren. Jaren van vreemdgaan door mijn man en ik die alleen kon vergeven als de redenen duidelijk werden hebben uiteindelijk geresulteerd in de uitspraak van mijn man dat hij mij niet geloofde toen ik zei dat ik wederom wilde werken aan herstel van vertrouwen. Hij heeft toen de echtscheiding aangevraagd en ik belandde in een zware depressie die een opname van 7 maanden tot resultaat had. Leuk he? Ik tracht nu weer de regie over mijn leven te krijgen en wat minder geschonden te worden. Mijn beeld is dat ik nooit meer mijn man (de liefde van mijn leven) of wie dan ook onvoorwaardelijk zal kunnen vertrouwen
Tineke

Nooit vergeven
of vergeven wanneer je niks meer met elkaar hebt.

Wie een keer vreemd gaat, gaat vroeg of laat weer vreemd. standaard nog nooit een situatie mee gemaakt dat dat niet gebeurt.

waarom gaat dit alleen over mannen?
ik ken bijna geen enkele vrouw die niet vreemd gaat
gaat hij niet vreemd doet zij het wel.

ik ben altijd het vriendje* de jonge aan wie alles vertelt word.
en echt van tientallen dames zijn er ma 3 of 4 die ik ken die niet vreemd zijn gegaan, of die het me niet verteld hebben teminste

gaat een relatie niet goed GA DAN UIT ELKAAR
helemaal als je kinderen hebt
gezeik van ik blijf bij hem voor me kinderen heb ik te vaak gehoort
die kinderen hebben altijd een veel rotter leven dan kinderen met gescheide ouders

ik zal zeggen
gaat hij/zij vreemd.
zoek een ander
zoals een reclame zegt*
"je kan altijd een betere vinden"

Ik denk dat eerst mijn vader hem in elkaar slaat .. dies nogal uhm gewelddadig met dat soort dingen.. Ik weet niet of ik hem zou kunnen vergeven. Ik denk van niet.

Ik was jong, enthousiast en had een blijkbaar sterke aantrekkingskracht op vrouwen. Herkende het niet, mijn vrouw was jaloers op de manier waarop ik met andere vrouwen omging. Mocht niet meer naar voetbal op zondag, die was voor de kinderen. Ging van Carnaval(vereniging) af want daar werd gezoend en vervolgens had ik dan 3 weken herrie in de tent. Op den duur stroomt het bloed dan toch waar het niet gaan kan.

Was niet van plan vreemd te gaan, maar had gewoon behoefte aan kontakten om me heen. Spontaan naar een bioscoop gaan (had dat nou gisteren gevraagd, nu heb ik geen zin)was er niet bij. Ik praat vreemdgaan niet goed maar had behoefte aan kontakt en een goed gesprek, mijn vrouw had blijkbaar genoeg aan wat ze kreeg en dat realiseer je je pas veel later. Als alles een gewoonte wordt, vervlakt je kontakt en wordt het erg snel sleur. Juist dan is SAMEN GROEIEN -weet ik nu- erg belangrijk gebleken.
Natuurlijk wil je een relatie die de gewoontes heeft zoals je moeder en een hoer als vrouw (generaliserend gesproken). Als je begint heb je genoeg aan elkaar, maar spreek je in godsnaam uit.
Want berouw komt altijd achteraf. Je realiseert je vaak niet wat je had totdat je het verloor. Ik ben vreemd gegaan, maar heb geleerd dat elk mens in een relatie, anderen óók nodig heeft. Dat je een partner moet vertrouwen om hem (of haar) te krijgen. Smoor de vlinder in je hand niet door hem dicht te knijpen. Er is meer dan sex alleen want een warm kontakt van herkenning is minstens zo belangrijk. Wanneer jouw vlinder een wesp blijkt te zijn, aarzel dan niet. Er zijn vele wegen die naar Rome leiden.

Een nieuw begin is anders, maar blijf niet door utten, hou ook van jezelf, das net zo belangrijk.
Geef niet om het terugkrijgen, maar geef om wat je te geven hebt. Als je niet terug ontvangt weet je alleen dat je partner niets te geven heeft.
Weet dan dat alles gegeven is en kies voor jezelf want die neem je op al je reizen mee.
JAS.

Het moeilijkste is inderdaad om hem weer 100 % te kunnen vertrouwen ,hij moet wel heel bijzonder zijn denk ik dan. Mij is het niet gelukt en beter van niet, want na een lange relatie bleek dat het niet één keer was voorgevallen maar veel vaker en dat al na een paar maanden van onze relatie! Dat kon ik dus gewoon niet verkroppen, maar ik ben beter af zo. Mijn tip: verlies niet het vertrouwen in álle mannen, ze zijn niet allemaal hetzelfde (ook al denken wij dat soms wel, haha). Begin pas aan een nieuwe relatie als je weet dat je hem kan vertrouwen en dit ook oprecht voelt, je moet hem je vertrouwen gunnen!

mijn vriend is vreemdgegaan, ik heb het hem kunnen vergeven.. heb zelfs het meisje/de vrouw ontmoet waarmee hij vreemdgegaan is. Toen hij het mij vertelde (wat ik achteraf als pluspunt vond voor hem, aangzien zijn vrienden het hem afgeraden hadden) stond mijn wereld op zn kop. Het was moeilijk en iedereen zei dat het niet kon, maar ik heb hem vergeven. Toch blijft het moeilijk. Het is dan ook alsnog uitgegaan op den duur. Het vertrouwen is kwijt. De basis waar je op terug moet kunnen vallen als er problemen zijn..
Nu heb ik een nieuwe vriend sinds een tijdje en ik zou er niet aan moeten denken dat hij vreemd gaat. Het is heel moeilijk geweest hem te vertrouwen in het begin. De argwanendheid bleef bestaan. Dit gaat steeds beter, en wij zijn nu veel closer samen dan ik ooit geweest ben in die langere tijd met mijn vorige vriend. Ik zou echt NIET meer terugwillen naar toen met hem. Deze keer klopt het.. deze keer weet ik zeker dat ik voor hem de enige ben. Toen was het moeilijk afscheid te nemen.. maar uiteindelijk ben ik er sterker en beter uitgekomen.
Vergis je niet, ik ben nog goede maatjes met mn vorige vriend.. je hebt toch samen iets.. maar een vertrouwensrelatie kunnen we nooit meer hebben.. Vergeten doe je het nooit..

mirthe gewoon pieter terug nemen

Ik ben zelf een tijdje minnares geweest. Hij besodemiederde dus zijn vriendin en ik ook. Ik ken haar niet, hij is een collega van mij. Het begon allemaal heel leuk. We dachten allebei dat het van korte duur zou zijn, maar uiteindelijk zijn we een half jaar met elkaar "gegaan". Toen heb ik er een punt achter gezet omdat ik echt van hem begon te houden. Toen was een andere collega zo grappig om zijn vriendin te bellen. Het is dus uitgekomen en meneer blijft keihard liegen. Ik heb haar zelf aan de telefoon gehad en werd door hem voor het blok gezet. Ik moest op dat moment liegen. Als zij mij had gebeld als ik alleen was geweest en zij ook natuurlijk, dan had ik haar de waarheid verteld. Het is namelijk wel waar. Ik ben er kapot van!! Ten eerste van de teleurstelling. Hij heeft altijd gezegd dat hij eerlijk was, tuurlijk was hij dat niet! Anders ga je immers niet vreemd, maar goed zo goedgelovig als ik ben dacht ik toch dat hij een goede, eerlijke man was en dat hij oo!
k van mij hield. Ik had immers na een paar maanden al bekend dat ik verliefd op hem was en hij bleef bij mij komen, bleef mij smsen en bleef contact met mij zoeken. Zelfs nu ik er een punt achter heb gezet en hij dikke problemen thuis heeft, zijn vriendin moet toch door hebben dat het wel waar is??, blijft hij mij smsen. Hij zegt dat hij mij mist. Wat mist hij? Mist hij mijn poesje? De spanning? Of mist hij mij?? Niet alleen de vrouw in de relatie wordt besodemieterd, ook de minnares!! Ik heb er erg veel pijn van, maar moet er volwassen mee omgaan. Ik ben er zelf ingedoken, ik wist waar ik aan begon. Ik was alleen zo stom te hopen dat hij wel zijn vriendin voor mij zou verlaten en wij een gelukkig leventje samen konden gaan leiden. Maar ja, was dat dan wel gebeurd?? Meneer kan zo goed liegen, dat het gewoon heel eng is. Ik heb een aantal reacties hier beneden gelezen en inderdaad de mens is niet monochaam. Dat kan ik alleen maar beamen. Dus misschien is het handig om dit be!
spreekbaar te maken met je partner en samen de spanning op te !
zoeken,
bijvoorbeeld in parenclubs. Je gaat dan samen uit eten, een soort van illegaal vreemd gaan. En je doet het dan maar 1 keer met een bepaald persoon. Misschien kan je 1 keer vreemdgaan wel vergeven, maar als je man langere tijd vreemdgaat, bijvoorbeeld een half jaar, nee dan niet! Dan kan je er namelijk zeker van zijn dat er gevoelens in het spel zijn, anders was de man er al veel eerder mee gestopt!!

nooit vergeven... meteen opdonderen!

Het is moeilijker een oude relatie nieuw leven in te blazen dan een nieuwe relatie beginnen !!
Wij hebben er -samen- voor gekozen om na het overspel van mijn man onze relatie eens goed onder de loep te nemen en ondanks dat mijn man nog verliefd was op zijn toenmalige vriendin heeft hij er toch voor gekozen met mij verder te gaan, het is zwaar maar we komen er wel !! We doen nu veel meer moeite voor elkaar en zijn oprecht blij als de ander een leuk uitje heeft !!

vrouwen gaan ook vaak zat vreemd hoor. spreek uit ervaring. dat had er ook wel bij vermeld kunnen worden in dit artikel. nu lijkt het alsof mannen allemaal alleen maar vreemdgaan. maar vrouwen doen dit dus ook vaak genoeg.

als hij een keertje overspel heeft gepleegd maar het zelf eerlijk heeft verteld, zal er een kans bestaan dat ik hem zal vergeven. Natuurlijk is dat moeilijk want hij zal mijn vertrouwen terug moeten winnen. Toch zal ik hem niet gelijk de deur wijzen en al helemaal niet als we kinderen hebben. Iedereen maakt fouten, zelf wil je ook graag een tweede kans. Die moet je hem dan ook bieden.
Marjon

Mijn man is vreemdgegaan met mijn beste vriendin.
Ik heb hem meerdere malen vergeven. Maar het word steeds moeilijker om ermee door te gaan. Mijn gevoel is voor hem is weg en wil ook niet meer door hem aangeraakt worden. Voor hem ben ik ALLES word er dan gezegt en hoor ook telkens dat die er spijt van heb. Maar voor de kinderen blijf ik erbij. Heb alleen wel door dat ik mijn eigen leven weg aan het gooien ben. Hoop dat ik voor mijn eigen leven kan gaan kiezen.....

ik denk dat het erg ligt aan de situatie .. maar heb vrijwel de gedachten dat ik het niet van me af zou kunnen zetten

Niet! Ik betrapte mijn vriend nadat alle tekenen er op wezen dat hij een ander had en hij halsstarrig bleef ontkennen. Na alles wat ik voor hem heb gedaan èn gelaten! Ik heb hem gezegd dat ik hem niet meer wou zien, geen contact meer wou op wat voor manier dan ook. Dat hij dat ook niet meer doet is voor mij het bewijs dat hij het nooit met mij heeft gemeend. Voor mij is het nu wel goed, ik pak mijn leven stukje bij beetje weer op en kom weer tot mezelf. Voor mij helpt het ook dat hij zijn nieuwe vriendin in het openbaar voor schut zet, hoop ook stiekem dat het niet heel lang stand houdt. Ik wil hem niet meer terug, ben liever alleen dan met een man die zo keihard kan liegen.

Het mij gelukt om mijn vriend te vergeven, maar de onzekerheid zal altijd wel een beetje blijven. Ookal is hij nu 100% Trouw. Het is vergeven, maar niet vergeten.

vergeven lukt me niet, ik word er gek van. Ik hou van hem en andere kant haat ik hem.
ik heb echt geen vertrouwen meer, maar ik probeer het wel , maar het lukt gewoon niet!
elke keer als hij met een vrouw staat te praten in de kroeg word ik al jaloers, dan denk ik .. ow hij vind haar vast ook neukbaar, even op z'n mans gezegt. En door mijn jaloerse gedrag verpest ik de relatie als nog. Ik had er toch een punt achter moet zetten, toen ik na mijn zoektoch in zijn msn gesprekken er achterkwam dat hij was vreemdgegaan. ja er erg , beetje in zijn msn gesprekken lezen maar ik had gewoon een voorgevoel en ik dacht dat ik gek werd, dus ik wou mezelf gerust stellen door dingen te checken. Maar dat was geen gerust stelling want ik kwam achter van alles wat ik echt niet wilde weten.

Vergeven en met name vergeten lijkt me erg moeilijk, want als je vreemdgaat breek je het vertrouwen van je partner, je toont je respectloos naar de partner toe en geeft eigenlijk ook aan dat je zelf nogal zwak bent: durf je niet eerlijk te zijn over je seksualiteit (het is immers normaal dat mensen die een relatie hebben zich nog wel seksueel aangetrokken voelen tot andere mensen....dat komt volgens mij echt bij bijna elke mens (en veel dieren...) voor!)? Ben je bang voor een negatieve reactie? Tja jammer dan, het is voor de partner die het te horen krijgt ook niet bepaald leuk, nietwaar? Of liever toch de slapjanus (of slapjana...) uithangen en lekker de roep van je hormonen volgen en daarna maar angstig hopen dat je lief maar niet bij je weg zal gaan?
Als je een goede relatie hebt, dan moet je echt met elkaar kunnen praten, en ok....je wilt je liefste geen pijn doen, maar je kunt beter open praten over je seksuele verlangens en hem/haar ook aan het woord laten, en dan samen kijken hoe je 'eruit'komt. En is dat je te lastig of teveel werk: nou, dan zou ik nog maar eens nadenken over je relatie, of je wel genoeg om je partner geeft en niet uit gewoonte ofzo bij hem/haar blijft.
Eerlijkheid, zowel tegen jezelf als tegen je partner, dat is het 'toverwoord'. En als je dat niet kunt of wilt zijn, dan neem eens de tijd om over je relatie EN over jezelf na te denken. Wellicht kom je erachter dat je zo niet verder wilt met je relatie, dat het of anders, of uit moet zijn. Of dat je niet eerlijk durft te zeggen wat je irriteert aan de ander, en/of wat je mist: INZICHT krijgen in jezelf en je wensen en verlangens, en in je relatie. Misschien wil je wel helemaal geen (vaste) relatie, kan toch? Is je goed recht, maar vertel het dan wel aub. aan je partner, want ook hij/zij heeft recht op een relatie die bij hem/haar past....en waarschijnlijk is dat niet een relatie waarbij de partner vreemdgaat.
Dus: doe eens aan eerlijke zelfreflectie. En als je dat serieus neemt heb je volgens mij geeneens meer zin en tijd om vreemd te gaan

Ik heb het ook meegemaakt. Hij was vreemdgegaan. We zijn na wikken en wegen weer samen. Het gaat goed. Dat voel ik en ik ben compleet e