misschien geloof je het op dit moment (nog) niet, maar er is leven na
een scheiding of een pijnlijke 'break-up'. natuurlijk zal de eerste periode
nadat jullie wegen zich gescheiden hebben, niet gemakkelijk zijn. je sluit
een hoofdstuk van je leven. het verwerkingsproces van een scheiding is
als een rouwproces, zeker als jullie lange tijd samen zijn geweest. maar
een scheiding kan ook het begin van een nieuw leven zijn. ruzies en spanningen
vallen weg en er gaat een nieuwe wereld die vrijheid heet, voor je open.
het leven na een scheiding zou er dan wel eens beter op kunnen worden.
veel beter zelfs.
hoe pak je het aan? hoe lijm je de scherven van je leven weer aan elkaar?
wat moet je doen en wat kun je maar beter niet doen om er weer bovenop
te komen en een nieuw leven te beginnen? hoe kom je weer op gang in deze
overgangsperiode waarin je vaak verdrietig, gedesoriënteerd, gefrustreerd,
depressief en zonder energie voelt? hier zijn onze adviezen. voel je vrij
om er andere tips aan toe te voegen via het venster onder dit artikel.
doen. maak de balans op. hoe sta je er 'maatschappelijk' gezien
voor. heb je een baan, hoe oud ben je, heb je onderdak, heb je vrienden
waar je op kunt steunen, heb je familie die je kan helpen, zijn er andere
personen waar je de zorg voor hebt, hoe sta je er economisch voor? breng
alles zorgvuldig in kaart zodat je een goed overzicht van de situatie
hebt.
dan pas is het tijd om te gaan panieken (grapje! paniek is nooit goed,
ook niet in situaties die je wanhopig voorkomen). door je verdriet ziet
de toekomst er minder rooskleurig uit dan die misschien is. blijf kalm
en probeer een plan te trekken. bedenk waar je kunt gaan wonen, vraag
je af of je misschien moet gaan solliciteren, tast in je omgeving af
op wiens hulp en steun je kunt rekenen.
niet doen. maak jezelf geen verwijten. voel je niet verantwoordelijk
voor wat er gebeurd is. ook al ben je dat misschien wel. het is nu eenmaal
gebeurd, en daarmee is de kous af. kijk naar de toekomst, kijk vooruit.
niet doen. geef niet de indruk dat je de leegte in je leven snel
weer wilt vullen met een andere relatie. je schrikt hiermee de mannen
die eventueel geïnteresseerd zouden kunnen zijn af en trekt de
verkeerde mannen aan (die mannen die er een zeker genoegen in scheppen
om er met de ex van een bekende of vriend vandoor te gaan bijvoorbeeld).
doen. geloof in jezelf. je bent het waard. als er op een officiele
en definitieve manier een einde aan een relatie komt, is de neiging
groot om jezelf te laten gaan. doe dat niet. werk aan jezelf, aan je
zelfontwikelling én aan je uiterlijk. verzorg je goed (ga desnoods
voor een nieuwe look), besteed aandacht aan je lichaam en je kleding.
verwen jezelf (voor zover de economische situatie het toestaat), leg
jezelf in de watten, zorg ervoor dat je niets ontbreekt.
niet doen. zin niet op wraak, gebruik je kinderen (als je die
hebt) niet tegen hem, stel je volwassen op en vraag ook van je ex dat
hij dat doet.
doen. plan de toekomst. je eerste zorg is dat je economisch
zelfstandig wordt (of misschien ben je dat al). concentreer je op je
eigen onafhankelijkheid. het hoofdstuk 'mannen' komt later wel weer.
het is nu belangrijk dat je werkt aan je eigen persoonlijke groei en
zelfstandigheid. op deze manier zul je ook een nieuwe relatie sterker
en volwassener kunnen aangaan.
niet doen. klam je niet vast aan het verleden! verdrink niet
in je eigen tranen en in zelfmedelijden.
doen. zoek de hulp en steun van de mensen om je heen maar zorg
ervoor dat je geen 'last' voor ze wordt. ken je grenzen, anders zullen
ook deze mensen zich van je afkeren. onderschat het belang van goede
familiebanden niet.
niet doen. zoek niet de plekjes op waar jullie samen kwamen,
luister niet naar 'zijn' muziek, pak in deze periode even geen fotoalbums
erbij. denk niet aan de toekomstplannen die jullie samen hebben gemaakt
(maar waar het niet van gekomen is). pijnig jezelf niet.
doen. zoek naar voordelen. er zullen vast dingen zijn waar je
tijdens je relatie niet aan toekwam. of mensen die je niet meer bezocht
omdat hij ze niet kon uitstaan. doe de dingen waar je altijd van gedroomd
hebt en neem weer contact op met mensen die je langere tijd niet meer
gezien hebt. waardeer de vrijheid die je opeens hebt.
en jullie? hoe hebben jullie na een scheiding je leven weer opgebouwd?
of wat zou je doen als deze situatie zich zou voordoen? en wat zou je
niet doen? mail ons je reactie. de interessantste reacties zullen we hieronder
publiceren.
reacties van trendystylers
Ik ben 15 jaar samen geweest waarvan 11 getrouwd.
Drank was de killer in onze relatie. Ik zal niet de enige zijn. Bedrog
en bedrieg: drank maakt meer kapot dan je lief hebt is wel gebleken.
Ik heb nu na twee jaar sinds een klein jaar weer een lieve vriend.
Maar wat beoogt ons eigenlijk in een nieuwe relatie..? Aan de ene
kant wil je graag liefde om je heen aan de andere kant rust. Rust
voor mezelf en de kids. Het is net alsof je na scheiding totaal spoorloos
raakt en alle kracht en moed moet hervinden om de draad in je leven
op te pakken. En last: het geluk begint bij jezelf een ander kan dit
geluk nooit invullen. Ik denk dat dit namelijk in heel veel relaties
gebeurd. Is het daarom waarom het is not so simple te find someone
who suits to share my life with en to trust someone!!
Tja zelf twee jaar na mijn scheiding kan ik zeggen
dat het hervinden van jezelf een lastige is. En wat is belangrijk
in een nieuwe relatie. Mensen die direct weer stappen in iets nieuws
en zeggen dat het dan de ]liefde van hun leven is betwijfel ik te
zeggen of dat zo snel kan. Of zijn deze mensen zo tevreden. Ik vind
het belangrijk om onafhankelijk te kunnen opereren. Zeker als er kinderen
zijn en als je na een lange relatie (waar drank de killer) was een
rol speelde. Tja hoe vinden we ons geluk, worden we gelukkig door
een ander of beginnen we eerst bij onszelf. Ik ben voor het laatste
omdat je anders weer in de valkuil stapt. How about..?
ik ben 12 jaar getrouwd geweest en mijn ex wilde
dolgraag een kind. Hij is zelfs hievoor geopereerd en kwam na een
paar jaar tot de conlusie dat hij zijn leven niet kon vergooien voor
een kind en wilde alles doen wat hij wilde. Hij heeft zijn kind laten
stikken al 6 jaar en nooit meer acherom gekeken. het mooie verhaal
dat wij samen onze kinderen zouden groot brengen is achteraf een grote
leugen geweest. Nu ben ik een alleenstaande moeder met 1 kind. Dit
was niet mijn meisjes droom maar de realiteit is anders. Mijn Ex is
inmiddels hertrouwd en zelfs met een vrouw die hij vroeger verafschuwde.
Tot mijn verbazing doet hij nu alles wat ik eigenlijk wilde. Hij leeft
en ik zorg voor ons kind. en dit is erg moelijk voor mij omdat het
onrechtvaardig is. In nederland kan je helaas je EX niet dwingen om
voor zijn eigen kind te zorgen. Mannen komen er goedkoop vanaf door
een beetje alimentaie te betalen en zelfs in de meeste gevallen doen
ze no moelijk en moeten we een duerwaarder insachakelen. Wie herkent
dit probleem en hoe ga je hiermee om? wat moet je je kind zeggen over
dat zijn vader niets te maken wilt met hem/haar?
wens hierbij iedereen sucses
Het is echt vreselijk een scheiding.Proberen maar
het beste van te maken.Poe Poe
ik ben 23 en net na 7 jaar uit elkaar. ik heb
zelf de beslissing genomen maar dat maakt het nog steeds niet makkelijk.
en dan heb ik ook nog een ex die er alles aan heeft gedaan om mij
het leven zuur te maken. mijn spullen ingepikt, mijn sleutel afgenomen
zodat ik ook niet het huis uit kan en me bedreigd met foto's die hij
op internet zou gaan zetten...
dat doet ontzettend pijn, dat iemand die je altijd zo vertrouwd hebt,
tot dit soort dingen in staat is.
maar achteraf is het goed geweest. ik weet nu zeker dat ik de juiste
beslissing heb genomen, ik twijfel daar geen moment meer aan. hoewel
het wennen is na 7 jaar weer alleen, is mijn leven opnieuw begonnen
en geniet ik er met volle teugen van...
Het was voor mij na 19 jr huwelijk een crisis
in mijn leven. Mijn hele wereld stond op zijn kop. Vreselijke situaties
meegemaakt want we moesten nog een half jaar onder 1 dak wonen met
de 2 kinderen. Eindelijk een flat voor mezelf. Alles moest van hem
uit huis, tot het laatste kledingstuk toe. En de harde taal die hij
uitsloeg, met de kinderen erbij. Achteraf begrepen wij het pas. Hij
had een ander, iets wat hij altijd ontkent heeft. Nu na 7 mdn scheiding
is hij weer getrouwd. De kinderen lopen nog bij de psychologe. Mijn
dochter wil haar vader niet meer zien, en eigenlijk mijn zoon ook
niet. Voor mij is na een hel een nieuwe wereld opengegaan. Geen ruzie's
meer, niet meer op mijn tenen lopen, oppassen wat ik zei, uitkijken
wie ik uitnodig en wie ik belde. Ik ben gelukkiger, heb een vriend
die veel meer bij mij past dan mijn ex. Maar mijn kinderen hebben
wel een trauma.
eckart tolle's "de praktijk van het nu"
is een goede aanrader om je volledig te kunnen focussen op het HEDEN!
dus niet jullie verleden, of jullie geplande toekomst, maar het NU.
Maak van iedere dag iets moois en creeer nieuwe herinneringen!
5 jaar een relatie en net 3 maanden na onze trouwdag
zei mijn echtegnoot dat hij het niet meer zag zitten, hij had oa gevoelens
voor een ander.... Dan stort je wereld in, je dacht het helemaal voor
elkaar te hebben, was al bezig met gezinsuitbreiding (gelukkig niet
zwanger)... Toen begon er een periode van knokke voor je relatie...
3 maanden lang heb ik geknokt, gehoopt, verdriet gehad, ben boos geweest,
mezelf verwijten gemaakt, etc... maar ik heb ook al een soort van
afstand genomen van onze relatie en van hem, na 3 maanden merkte ik
dat er geen initiatief meer van hem uitging, voor mij was het duidelijk
dat ook ik niet meer met hem verder wilde. Niet na alles wat er was
gebeurd.
Nu ben ik twee maanden verder, en ik ben erg gelukkig, nog steeds
heb ik mijn verdrietige momenten, maar ik zie u zeker in dat ik in
onze relatie ook echt niet gelukkig was, er ontbraken zoveel dingen
die ik voor lief nam tijdens onze relatie. Ons huis is ondertussen
verkocht en ik heb een nieuwe woning, ook heb ik iemand leren kennen
met wie het langzaam meer aan het worden is dan alleen maar vriendschap,
we doen het rustig aan, maar weten wat we aan elkaar hebben. het is
erg fijn om je troubbles met iemand te kunnen delen... en het is helemaal
fijn om te weten dat je nog verliefd kan worden na zoveel jaar....
Dus voor iedereen die het niet meer ziet zitten... Er komen echt betere
tijden!!! Je moet er alleen zelf wat voor doen, je mag verdrietig,
boos, gekwets etc zijn, zolang je na die gevoelens ook weer leuke
dingen gaat doen en niet bij de pakken gaat neerzitten... Succes!!!
Ik heb n rot tijd gehad. Vooral die onzekere toekomst,
zoals waar moet ik gaan wonen. Ik moest mijn huis uit omdat het verkocht
was. Toen ik een leuk apartemment kreeg was dat een hele opluchting.
Toen ik daar eenmaal woonde kreeg ik pas rust. En kan ik nu (gelukkig)
terugkijken op de mooie dingen die we hebben gehad en hebben gedaan.
En nu vooruit kijken. Leuke dingen doen.
nou,jullie kunnen het mooi schrijven na 3enhalf
jaar ben ik wel gescheiden maar heb nog steeds heel veel problemen
met mijn ex.de boedelscheiding is nog niet rond en hij betaald alimentatie
waneer het hem uitkomt.
dus blijf ik dagelijks aan alles herinnerd,word er doodmoe en depri
van omdat ik alles niet af kan sluiten en dus ook niet opnieuw kan
beginnen.
er is voor mij dus geen nieuw leven na een scheiding al heb ik het
vorenstaande wel geprobeerd,nieuwe woning nieuwe spullen vakantie
maar ik kan niet zeggen dat ik er van kan genieten.wie heeft dit ook
meegemaakt en hoe ben jij opnieuw gelukkig geworden als alles voor
jou tegen werkt en hij opnieuw getrouwd gelukiig is en de tijd van
zijn leven heeft als iemand mij dit maar eens kon vertellen. groetjes
moedeloos
Inderdaad klamp je niet vast aan een nieuwe relatie
maar geniet van de dingen zoals ze zijn. Ga eens lekker met vrienden
de kroeg in of als je dat niet trekt lekker een biosje pakken o.i.d.
Ga je huis inrichten zoals je dat al lang in gedachten had. En laat
je ook geen spook verhalen aanpraten, want iedere scheiding is anders
en heeft andere redenen. Probeer je eigen plan te maken. Neem de tijd
en denk de zaken goed door en laat je op financieel gebied goed voolichten.
Een pas gescheiden man.
ik ben na de scheiding keihard gaan werken het
bedrijf waar ik werk ging net uitbreiden en ik heb me er volledig
in gestort en mezelf geen tijd en rust gegeven om alles te verwerken.ben
nu ruim een jaar verder en de onverwerkte emoties sijpelen nu door.dus
stort je niet volledig op je werk maar gun jezelf tijd om te rouwen
je hebt het nodig
Ook ik ben na een relatie van 19 jaar net gescheiden.
Eigenlijk leefde ik de laatste jaren al met het gevoel dat het er
een aan zat te komen. Toch moet je ineens alles regelen en een baan
erbij nemen zodat je het financieel samen met je kind kunt redden.
Gelukkig heb ik mijn ouders nog en hele goede vrienden waar ik als
het moet dag en nacht op kan terugvallen. De kunst is om het zoveel
mogelijk op eigen kracht te doen, dat maakt je sterker. Ik heb nu
hoe gek het ook klinkt als lijfspreuk de spreuk van Cruijff elk nadeel
heb zijn voordeel. Want ook uit deze nare periode komen mooie dingen
voort. Ik hoop dan ook dat voor mijn kind en mij weer geluk op ons
pad komt en dat de verstandhouding tussen mijn ex en mij nog beter
wordt. Ondanks dat je niet meer van elkaar houdt moet je elkaar wel
het geluk durven gunnen, dit is ook in het belang van het kind.
Het enig wat ik kan zeggen is.., zit op het moment
er midden in. Nu ik dit aan het lezen ben zie ik alleen maar tips
en ik denk dat deze wel goed van pas zullen komen en dat ik goed bezig
ben groetjes..!
Ik heb na mijn scheiding mijn Moeder ook nog verloren
mijn oudste wil mij niet meer zien ik moest het huis uit en ben ook
nog mijn baan kwijt.
Ik zie niemand meer van mijn broers en familie.
Je bent net een veroordeelde.
Mijn ex heeft ook nog achter mijn rug om geld van mijn rekening gepikt
ook nog te veel kinderbijslag ontvangen en snel een andere man.
Ik ben toen helemaal door geslagen.
Denk maar niet dat mijn ex daar me zat.
Die heeft mij na 27 jaar, ja jullie lezen het goed, gewoon laten barsten.
In nederland vindt iedereen dat goed.
Je kunt nergens aankloppen.
Ook heeft zij ondanks afspraken bij de advocaten in een 4 gesprek
afgesproken dat wij elkaars pensioen met rust zouden laten.Jullie
raden het al, dat heeft zij ook niet gedaan.
Achter mijn rug om is zij dat proberen te gaan regelen.
Dat is gelukkig niet gelukt.
Wel is zij gaan verhuizen en snel samen gaan wonen ondanks dat de
kinderen dat niet wilden.
Dat kon haar niks schelen.
Toch heb ik na al dat gedoe, mijn leven weer op kunnen pakken.
Ik wil graag aan een ieder die dat wil mijn verhaal doen en ze beroeps
matig helpen en vertellen hoe je het allemaal weer op een rijtje krijgt
en weer door kunt gaan met je leven.
bij mij is het nu 6 maanden geleden en het gaat
met ups en downs. De ene keer voel ik me heel goed en kan ik alles
aan en de andere keer zit ik weer in een gigantische dip zoals momenteel.
Ik moet verhuizen maar ben diep aan het nadenken om naar de andere
kant van het land te gaan verhuizen maar is dit wel goed voor mezelf
en de kinderen? Van deze gedachten raak ik erg depressief.
Denk aan je gezondheid, vergeet niet gezond te
eten. Ga als het je te veel wordt even lekker wandelen of hardlopen.
Ga naar de bioscoop of een vriendin. Vergeet even alles en focus je
op je school, werk, hobbie en dergelijke. Want tijd vliegt voorbij
en voordat je het weet ben je er over heen.
ik wil reageren op die vrouw van 41. nee dat is
niet stom of wat dan ook. dat is jou keuze. ik leef ook met een man
die mij niet ziet staan en daarom maar veel werkt. ik hoop gewoon
dat hij ooit eens wakker zal worden en dan roep waar ben ik in godsnaam
mee bezig!..het leven bestaat toch uit contact...heb vertrouwen in
het leven...die wil altijd het beste voor de mens op de juiste tijd.
en elke weg is een leerweg!
Ik heb precies gedaan wat in het artikel aangeraden
wordt. Ook moet je jezelf tijd geven om het verdriet te verwerken,
anders stop je het weg, en dat lijkt me ook niet goed. Daarnaast zoveel
mogelijk leuke dingen plannen en vooral dingen die op jou zelf betrekking
hebben. Zoek nieuwe prikkelingen! (geen andere man)
Eer al je relatie's,doe wat je moet doen voor
het 'goede' van alles,spreek de 'waarheid' maar alleen ten 'goede'
voor een ander,zowel man als vrouw...Al het leven is 'heilig',behandel
elkaar met 'respect'...
Misschien om over na te denken...
Gr P
Ik heb onbewust volgens mij precies gedaan wat
julie beschrijven. In het begin dreigde het wel even mis te gaan met
mij maar dat is nu voorbij en ik voel me een stuk lekkerder.
De relatie met mijn ex is nog niet optimaal maar dat zal met de tijd
misschien wel weer beter gaan ten gunste van onze dochter.
Het lijkt wel een cliché dat de meeste
artikelen over scheidingen betrekking hebben op alleen de vrouw, maar
de man kan net zo goed pijn leiden, hebben geleden of zal gaan leiden
door een scheiding. Een vrouw kan net zo cru zijn als een man, maar
helaas leest je daar heel weinig over. Ik ben zelf een man die erg
gekwetst is en na een lange tijd getrouwd te zijn geweest heb ik besloten
er een einde aan te maken. In mijn geval ben ik al 1,5 bezig geweest
om afstand te nemen van mijn huwelijk en het is mij aardig gelukt
op mijn eigen manier en ik ben erg blij met mijn beslissing, heb er
geen spijt van! Je kunt helemaal niets plannen in het leven na je
scheiding, iedereen kan van alles zeggen wat hij/zij wilt, maar hoe
je om moet gaan met een scheiding is per geval anders, daar is er
geen gebruiksaanwijzing voor. Ik moet wel zeggen dat ik een en mijn
ex goed met elkaar hebben kunnen praten zonder te ruziën en dat
scheelt een hoop. Ook het feit dat wij geen kinderen hebben scheelt
een hoop. Ik geloof er zelf niet zo in "niet gelijk in een andere
relatie stappen". Het leven is zeer kort en kan heel anders lopen
dan je zult denken en je weet nooit wie je tegen zal komen waar het
heel goed mee klikt. Dus mijn mening is let it be and what ever will
be will be, als je maar bewust bent van je keuze die maakt en van
de situatie waarin je verkeert. En natuurlijk stapt je niet van de
ene dag op de ander in een nieuwe relatie want je hebt tijd nodig
om je nieuwe partner te leren kennen. Dit vind ik zowel voor de man
als voor de vrouw zeer belangrijk. Een feit is wel dat scheiden doet
leiden. Ik ben een man en moet zeggen dat ik nooit zo gevoelig ben
geweest als ik nu ben; ik ben gevoeliger geworden door de hele situatie
en kan nu ook veel makkelijker mijn emoties tonen en eerlijk gezegd
ben ik daar trots op! Meeste mannen zullen zeggen wat een watje en
lopen stoer te doen, juist dat vind ik zwak want dan durf je niet
je kwetsbaarheid te tonen! Enfin ik wens een ieder die in een scheiding
erg veel sterkte en geduld.
lees de kunst van het geluk van de Dalai Lama,
daar heb ik zelf heel veel aangehad.
Alle bovenstaande tips kloppen, maar vergeet niet
dat je door je emoties moet, schuif ze niet weg, het moet er uit.
Eerst zul je verslagen zijn dan (intens) verdrietig en vervolgens
heel boos, ga er door heen. Zorg dat je goede vrienden (vriendinnen)
om je heen hebt en doe mee als ze leuke dingen ondernemen, ook al
staat je hoofd er niet naar, zorg wel dat je wel kunt, als je die
behoefte voelt. En als je nog geen goede en leuke baan hebt, ga op
het internet wat testen doen en kijk wat daar uit komt, probeer eventueel
een studie te gaan doen, dat geeft je weer zelfvertrouwen.Probeer
je kinderen te stimuleren een goede band met je ex te hebben of op
te bouwen, ga daar zeker niet tussen zitten.
En de tijd heelt alle wonden, alleen weet je nooit hoeveel tijd je
nodig hebt.
Na mijn scheiding, ben ik stukje bij beetje aan
een nieuw leven begonnen. Heb een andere woning aangevraagd,ingericht
naar mijn smaak!En heb nieuw mijn salaris werd aangevuld met bijstandsuitkering.
Na anderhalf jaar ben ik er uitgekomen, heb een nieuwe baan, ben aan
een nieuwe studie begonnen,heb het heerlijk met mijn zoontje.Hoef
met niemand rekening te houden (buiten mijn zoon om), ben van niemand
afhankelijk, heb nog heel goed contact met mijn ex, vanwege onze zoon.Om
het weekend is hij naar zijn vader en ga ik leuke dingen doen, lekker
winkelen met vriendinnen, op stap... Het is een kwestie van passen
en meten, maar het voelt goed!!Heb mezelf terug gevonden na mijn scheiding!Maar
nu ben ik ook wel klaar voor een leuke man in mijn leven..Ik kan zeggen,
ben al 2 jaar gelukkig gescheiden!!!!!!
het staat allemaalwel makkelijk daar je wilt het
volhoude maar het lukt niet,je gaat hoe dan ook nog een tijdje aan
hem denken en pijn krijgen
Ik ben dan niet gescheiden, want het was 'gewoon'
een knipperlichtrelatie van bijna 3jaar. Eerst verdronk ik ook bijna
in mijn eigen verdriet. Alles ziet er inderdaad zwart uit. De bovenstaande
tips zijn allemaal goed en dat ben ik nu ook aan t doen.
Lkkr met mezelf en schijt aan hem!
Alles komt goed, blijf daarin geloven en je vrienden helpen je er
ook veel bij!
Succes!
Ik ben alleen maar beter geworden van de scheiding!
Het is nu een half jaar geleden maar ik voel me prima, doe leuke dingen
met vrienden, geniet van de vrijheid alleen en doe van alles waar
ik met hem niet aan toe kwam. In deze periode zie ik het eindelijk
als een voordeel dat ik geen kinderen heb.
Ben net weer voorzichtig begonnen met daten. Niet direct voor een
vaste relatie maar om plezier te hebben. En dat lukt!
Ook ik heb een scheiding achter de rug. Dat was
een relatie van 20 jaar. En dat gaat je niet in de koude kleertjes
zitten. Dat de relatie ophield zat er allang aan te komen. Ik zag
het alleen niet zitten om er eerder mee te stoppen omdat we een kind
hebben. En dan had ik als man een weekend-vader geworden. Nu wil echter
het geval dat mijn ex iets geflikt had wat ze beter niet kon doen
op het eind en dat gaf mij een opening om te gaan knokken. Het is
de strijd van mijn leven geweest en geloof me, als man moet je je
sufknokken om je kind bij je te kunnen houden, maar verdorie, het
is me gelukt. Onze zoon heeft zijn hoofdverblijf bij mij als fultime
werkende man.
Op het moment van scheiding was ik wel even de weg kwijt en heb ook
wel wat rare dingen gedaan uit boosheid, maar telkens kwam ik er weer
bovenop omdat ik als doel had mijn zoon. En toen dat doel bereikbaar
werd ging ik weer iets meer leven zeg maar. Ook heb ik mijn huis compleet
beetgepakt en schoongemaakt en dat is ook zo gebleven, geen standaard
mannenhuishouding hier, maar alles kraakhelder en netjes.
En ik ben slechts 9 maanden alleen geweest en kwam toen weer iemand
tegen, was er niet naar op zoek, maar zo gaan die dingen nou eenmaal.
De vrouw die ik tegenkwam zat in eenzelfde soort situatie als ik,
op dezelfde tijd uit elkaar en ook zij een kind die ze alleen opvoedt.
Alles ging helemaal geweldig, er is een klik die zijn weerga niet
kent en we wonen eigenlijk al samen, zij het in 2 huizen. Eind van
het jaar in 1 huis en een nieuw leven kan beginnen. Een gezin met
zijn viertjes.
Dus inderdaad, een scheiding is vaak echt een drama, maar laat je
nooit kisten, er komen echt weer een keer betere tijden, ik spreek
uit ervaring.
Ik ben sinds juli vorig jaar na een geweldadige
relatie van 17 jaar van mn man af, ik was van plan om nooit, of in
ieder geval heel lang gelukkig alleen te zijn.
Ik kom uit omgeving amsterdam hij omgeving Breda en door een ontmoeting
via de chat heb ik denk ik toch de liefde van mn leven ontmoet, een
agent!!(jaja hoe krijg je het voor mekaar om niet meer lastig te worden
gevallen door je ex).
Ik heb weer vlinders in me buik en geniet als hij geniet, ik wil voor
hem koken, voor hem zorgen hem aan het lachen maken, ik lach al alleen
al bij de gedachten aan HEM!! Ja je weet precies wanneer het liefde
is!!! I love him
vrouwen zijn gewoon uit op geld ik ben 10 jaar
getrouwd geweest maar de vrouwen alleen maar profiteren zoals ik dit
meemaak een vrouw wordt gewoon voorgetrokken en een man moet maar
zien hoe die er komt groetjes rien
Moe en verdrietig begin ik een beetje te surfen
en zie daar jullie titel..er is leven na een scheiding. Ik ben 41
jaar en woon in Zwitserland in een redelijk mooi huis..Mijn man en
ik zijn uit elkaar maar wonen nog wel onder 1 dak..Al heb ik nu mijn
eigen kamer..De situatie is niet echt prettig maar hij wil het zo
de komende 2,5 jaar zolang onze zoon nog op de lagere school zit.Eigenlijk
een absurde situatie wat me heel veel kracht kost..Ik werk wel veel
momenteel en maak binnnen kort alleen een reisje naar Nederland..Ik
ben sinds 15 jaar in Zwitserland en het bevalt me hier zeer goed..Mijn
toekomst is nu erg onzeker maar ik heb fijne vrienden om me heen ,
die me steunen en helpen.Ze vinden wel dat ik op mezelf moet gaan
wonen met J. mijn zoon..Toch daarvoor vind ik de moed en kracht nog
niet..Is het heel erg en stom in deze situatie nog 2,5 jaar te leven
en dan (hopelijk) een snelle en en in vrede een scheiding..Of moet
ik nu mijn hele leven op de kop stellen o!
mdat mensen het raar vinden hoe we nu leven?
de artikelen en het beeldmateriaal op trendystyle zijn exclusief eigendom
van trendystyle en beschermd door auteursrecht.
trendystyle is een product van ciccicyber.com
copyright 2001-2008 - all rights reserved