home > lounge
> relatie > ik voel me aangetrokken
tot een andere man
ik voel me aangetrokken tot een andere man. wat nu?
we publiceerden onlangs het artikel 'help!
een ongewenste aanbidder!' en zoals gewoonlijk kregen we er weer veel
reacties op. reacties waarin werd uitgelegd hoe je hem op een afstand
kunt houden, maar ook onverwachte reacties. reacties van meisjes en vrouwen
die door de onverwachte aandacht uit hun evenwicht worden gebracht. reacties
waaruit bleek dat attenties van de 'ongewenste aanbidder' voor een kleine
(of grote!) crisis in een bestaande en vaak gezonde relaties konden zorgen.
het leek ons tijd om hier eens aandacht aan te besteden.
'pas geleden heb ik een nieuwe jongen leren kennen', mailt ida.
'ik vond het leuk om met hem te kletsen en hij zoekt mij steeds vaker
op. maar nu wil ik hem eigenlijk niet meer zien, want ik ben bang dat
ik hem op den duur leuker zal vinden dan mijn vriendje'.
'ik kreeg rozen van een 'ongewenste aanbidder'. maar toen ik hem eens
goed bekeek, begreep ik dat hij eigenlijk helemaal niet zo 'ongewenst'
is. ik heb in geen jaren rozen van mijn man gehad. opeens voelde ik me
aangetrokken tot deze charmante man. en eerlijk gezegd ook gevleid dat
hij mij leuk vindt', vertelt een anoniem mailtje.
het kan zomaar gebeuren. je hebt een goede relatie, je bent verliefd
of houdt al jaren van elkaar, en dan duikt er opeens een ander in je leven
op. hij zorgt voor vlinders in je buik, hij maakt je aan het blozen en
hij maakt je lichaam - ook al weet hij het niet - weer helemaal wakker.
je voelt je opeens weer helemaal vrouw... maar het is vaak ook heel verwarrend.
'betekent dit dat je niet meer van je man houdt? hoe staat het er eigenlijk
met je relatie voor? moet je nu bij hem weg? is dit 'overspel'?'
het is een moeilijk moment waarin je je aan de ene kant wilt overgeven
aan het prikkelende gevoel dat de ander in je oproept, maar aan de andere
kant is daar je vriendje of man die voor schuldgevoelens zorgt.
wij denken dat het vroeg of laat iedereen wel eens overkomt. de
gewoonlijke rondvraag vertelde in ons ieder geval dat vriendinnen en kennissen
zich allemaal wel eens tot een andere man dan hun vriendje of echtgenoot
aangetrokken voelen. sommigen zelfs regelmatig. 'het gebeurt mij vooral
als mijn relatie even in een dipje zit', vertelt mariek. 'misschien
zoek ik op deze manier onbewust naar een beetje extra spanning in mijn
leven. ik geniet van het 'spannende' gevoel maar doe er verder niets mee.
ik kijk wel uit! ik wil mijn relatie niet op het spel zetten.'
'voor mij was het een teken aan de wand dat er iets in mijn relatie
niet goed zat', vertelt anneke. 'het heeft me echt aan het denken
gezet, ik heb alle zeilen in mijn relatie bij gezet en die is er uiteindelijk
beter van geworden.'
'ik vind het fantastisch als het me overkomt!' roept marcella
enthousiast. 'het is vaak zo'n impuls voor het seksleven binnen onze
relatie. mijn man heeft er geen probleem mee als ik een beetje met die
ander flirt. hij vindt mijn verliefdheden - die snel weer overgaan - wel
grappig'.
'ik heb al jarenlang dezelfde vriend en toen kruiste deze collega
opeens mijn pad. ik genoot van zijn aandacht. het was een boost voor mijn
zelfvertrouwen. ik had al in geen jaren geflirt en vond het heerlijk.
maar toen hij probeerde mij te kussen, besefte ik dat ik te ver ging.
ik heb direct op de rem getrapt', zegt ingrid.
juist in periodes waarin we gestresst of onzeker zijn, waarin
onze relatie niet lekker loopt of waarin alles routine is geworden, kan
'de ander' voet aan de grond krijgen. niets om je schuldig over te voelen,
vinden wij, maar wel een waarschuwing dat het misschien tijd is om eens
goed na te denken. ben je nog wel blij met je leven? met je huidige relatie?
heb je alles niet teveel laten sloffen?
heel anders ligt het als je je, net als je een nieuw vriendje hebt, aangetrokken
voelt tot een ander. natuurlijk is het belangrijk je nieuwe vriendje een
kans te geven, maar het zet je ook wel weer aan het denken. in het leven
moeten er nu eenmaal keuzes worden gemaakt... dat geldt aan het begin
van een nieuwe relatie (is het serieus en wil je met hem door?) maar ook
als je al lange tijd een relatie hebt (is die nog wel goed?). over de
dingen nadenken kan nooit kwaad...
en die 'ander'? als hij voor afwisseling en een beetje extra spanning
in het leven zorgt, kan hij geen kwaad. maar ga je er serieus op in, dan
wordt het natuurlijk een andere zaak... het zal van je eigen zekerheid
en de stabiliteit van je relatie afhangen of je je gevoelens voor de ander
als een gevaar ervaart, of misschien wel als een verzetje dat leven in
de brouwerij brengt, tenminste dat denken wij.
maar wat doen jullie als je je tot een ander aangetrokken voelen?
hoe ervaren jullie zoiets? brengt het je uit je evenwicht of geeft het
je dagelijkse leven juist iets prettigs? vertel je het je vriendje of
man of hoort dit tot jouw eigen 'privacy'? mail je reactie naar liefde@trendystyle.net.
zoals gewoonlijk zullen we de leukste reacties hieronder - geheel anoniem
- publiceren.
reacties van trendystylers
reactie: Hallo allemaal, ik ben ook verliefd
(wat zeg ik, ik hou van die man) op een lieve, charmante man. Ik ben
al niet zo jong meer, tweemaal gescheiden dus heb het op liefdesgebied
niet echt getroffen. Maar nu! Ik ben ondersteboven van een man die
al getrouwd is. Hij houdt ook heel veel van mij. We hebben nu al een
jaar een verhouding. Er is alleen een probleem: hij durft niet te
kiezen voor mij. Hij is bang dat het misschien wel fout kan gaan,
en dat hij dan helemaal niets meer over heeft. Ik ben bang dat onze
liefde door zijn besluiteloosheid ooit gaat doodbloeden. Als iemand
een goede raad heeft voor mij, graag!
reactie: Ik zit momenteel al vrij lang
in de situatie dat ik tussen 2 mannen in zit.
Ik heb al bijna 7 jaar een relatie met mijn vriend; we houden zielsveel
van elkaar, maar echt samenleven kunnen we niet, omdat we ons dan
aan elkaar gaan storen. Zo wil ik bijvoorbeeld veel bewegingsruimte
in nemen en als hij dan in de kamer zit, dan zit hij mij gewoon in
de weg. En omgekeerd.
Dus hebben we al heel erg lang een zogenaamde LAT-relatie.
Nu is het zo dat ik al voor de kerst een jongen die vlak bij mij woont
beter heb leren kennen.
De aantrekkingskracht tussen ons was waanzinnig, zo intens en groot.
Vooral ook seksueel was het heel erg genieten en voelde het helemaal
okee.
Ik voelde zoveel warmte bij hem, dat ik bij mijn vriend de afgelopen
tijd niet heb gevoeld.(voorheen wel)
De laatste tijd eindigden bezoeken van mijn vriend aan mij altijd
met ruzie, waardoor hij wegging en ik me alleen achter gelaten voelde.
Ik heb me er in eerste instantie totaal niet schuldig over gevoeld,
in tegendeel: ik heb mijn behoefte gevolgd en mijn verlangen "gevoed".
Het voelde alsof ik goed voor mijzelf zorgde. Als ik zin had om naar
mijn "buurjongen" te gaan, dan deed ik dat.
Ik voelde mij helemaal vrouw bij hem en hij opende iets in mij.
Ik heb wel eerlijk tegen mijn vriend gezegd dat ik verliefd was op
mijn "buurjongen"
Dat vond hij heel erg om te horen.
Ik heb niet gezegd dat ik ook met hem heb geslapen.
Hij voelde zich al helemaal gekwetst, doordat er een ander opeens
op toneel was verschenen bij mij.
Nu voelt het alsof ik een "keuze" moet maken. Terwijl ik
het niet weet.
"Je mag voor jezelf kiezen" hoor ik dan. Maar wat is dat
"Voor je zelf kiezen..?"
Ik houd zielsveel van mijn huidige vriend en hij van mij.
We schelen wel heel veel jaren, 24 jaar verschil.....ik ben 27, hij
51. (maar hij ziet er jonger uit)
en we horen bij elkaar, dat hebben we altijd gezegd en gevoeld.
Ik weet dat hij ook wel graag een kind wil.
Ik weet nu zeker dat ik over een tijdje wel een kindje wil, maar vind
hem misschien wel te oud om vader te zijn voor ons kind....daar voel
ik me schuldig over.
Mijn "buurjongen" is 4 jaar ouder dan ik, dus dat zou een
betere optie zijn.
Hij heeft ook al uitgesproken graag kinderen met mij te willen. En
ik ook met hem....
Nu voel ik me helemaal verstrikt.
Er zullen keuzes gemaakt moeten worden, en consequenties zullen zijn
dat er altijd mensen zijn die gekwetst worden of pijn gedaan worden
en dat wil ik niet.
Mijn conclusie: een 2e man is in eerste instantie erg goed geweest
voor mij, maar nu ben ik er heel erg door verward geraakt en weet
ik me geen raad!!
Liefs en groetjes!
reactie: Ik ken het probleem bij mij is
het zelfs niet eens meer een gewone verliefdheid te noemen.
Ik leerde hem kennen toen ik nog vrijgezel was hij had echter al een
relatie en een kind. Toch veel met elkaar gedaan ook op seksueel gebied.
Nu 10 jaar later ben ik getrouwd en heb een kind en een kindje onderweg
toch blijven we naar elkaar toe trekken en weten dat er een dag komt
dat we echt samen kunnen zijn tot die tijd gaan we door met van elkaar
houden en blijven we bij ons gezin.
reactie: Ik heb zoiets nu 2keer meegemaakt.
Toen ik nog met mijn ex was en nu weer, met de jongen waarvoor ik
mijn ex verlaten heb.
Ik was heel gelukkig met mijn ex, we waren allebei al heel lang smoorverliefd.
Tot hij het druk kreeg met zn opleiding en we elkaar dus een tijdje
niet konden zien. Ik dacht dat ik daar wel mee kon leven, niet dus.
Ik sprak steeds vaker af met een vriend en na een tijdje liet hij
merken dat ie meer voelde dan alleen ''vriendschap''. Ik heb toen
tegen hem gezegd dat ik bij mn vriend zou blijven en dat we toch wel
gewoon als vrienden met elkaar om konden gaan? Hij was het daarmee
eens. Natuurlijk werkte dat in de praktijk niet zo en ik kreeg ook
gevoelens voor hem. Ik had schijt aan mn vriend en ben toen een aantal
keer over de schreef gegaan. Dat heb ik mijn vriend natuurlijk nooit
verteld. Na een paar maanden zo door te zijn gegaan heb ik het uitgemaakt
met mijn vriend.
Een maand later kreeg ik een relatie met die jongen waar ik ondertussen
smoorverliefd op was. Ik zit nu nog in die relatie. We zijn smoorverliefd.
Ik heb nu sinds een paar weken weer contact met mijn ex. Hij wil me
terug, en ik heb nog steeds een zwak voor hem. Als ik diep in mn hart
kijk had ik het nooit beeindigt met hem als hij het niet zo druk had
gehad met zn opleiding. We hebben nu binnekort weer een afspraak gemaakt
bij mij thuis. Ik weet wel bijna zeker dat ik hem niet wegduw als
ie wat probeert.. Daar maak ik me best zorgen om, aan de ene kant
geeft het me heel veel spanning; zo'n ''dubbele relatie'', aan de
andere kant hou ik meer van mijn vriend dan dat ik toen van mijn ex
hield en ik ben een beetje bang voor het schuldgevoel dat ik misschien
deze keer wel krijg.
Toch overwint de spanning het, en ik zeg die afspraak met mijn ex
dan ook zeker niet af. Als de situatie zich voordoet dat ik met mijn
ex kan gaan, en mijn lieve vriend kan houden, (natuurlijk zonder dat
hij van mn ex weet), dan doe ik dat zeker weer. Ik hoop dat ik niet
verliefd word op mijn ex en dat alles weer van voor aan begint. Ik
heb een hoop mensen gekwetst door met mijn vriend verder te gaan.
Dat wil ik niet allemaal opgegeven hebben voor niks...
reactie: Heej.. Ik weet echt precies wat
jullie meemaken!! ik vind het zo vreselijk, de situatie waar ik nu
in zit..! ik heb nu bijna 5 maand verkering en heb precies hetzelfde
meegemaakt, en nu weer! het is in die 5 maand 1 keer uitg egaan, maar
omdat we nog zoveel van elkaar hielden, en niet zonder elkaar k onden,
wilden we het toch nog een keer proberen. In de "eerste keer"
dat ik met mijn vriend had, was er een jongen, ik noem hem wel even
'de jongen' o m het wat makkelijker te maken.. (ik kende hem al wel
een beetje, want zijn broer is een vriend van mijn zus, en hijzelf
is een vriend van mijn broer. . maar goed, dat terzijde..) ik had
'de jongen' al op msn.. en we konden/ku nnen altijd heel goed over
vanalles praten, en het was altijd heel gezellig .. toen zei 'de jongen'
dat hij me leuk vond.. en ik mocht het niet aan mij n vriend vertellen,
omdat hij mijn vriend wel kende, en hem wel aardig vond , en geen
ruzie met hem wou hebben. Ik wou het eerst niet vertellen, maar i
k kon het gewoon niet maken om het niet tegen mijn vriend te vertellen,
dus ik heb het hem verteld, en ik heb het ook aan mijn beste vriendin
verteld. . Ik voelde me heel geveleid enzo, hij was heel aardig en
grappig, en ook n iet echt lelijk.. dus ik vond het eigluk wel leuk
dat 'de jongen' mij leuk vond..maar toch ook wel vervelend, omdat
ik steeds moest liegen tegen hem e nso, omdat ik tegen 'de jongen'
zei dat ik aan niemand zou vertellen, terwi jl ik het wel verteld
heb aan mijn vriend en mn beste vriendin. maar goed.. later vond hij
me niet meer leuk, dus alles was weer ''normaal'' Toen mijn vriend
en ik 2 maand verkering hadden, ging het uit, niet om 'de jongen'
h oor, maar het liep gewoon ff niet zo goed. Toen kwamen mn (ex)vriend
en ik erachter dat we helemaal neit zonder elkaar konden en wilden,
dus toen kreg en we weer verkering. Wat was ik blij!! Hij was de eerste
jongen waar ik vr eselijk om heb liggen janken omdat het uit was!!
dus ik was echt superblij dat we weer verkering hadden! Maar een poosje
geleden,, zit ik me af te vra gen of ik wel verkering wil.. ik ben
nog maar 14 jaar, en ik mis het vrijge zelle leven soms echt best
erg! maar aan de andere kant hou ik ook heel vee l van mijn vriend,
en ik weet niet of ik nu wel zonder hem zou kunnen.. dus ik weet niet
wat ik moet doen! maar er is meer,, niet zolang nadat ik na z at te
denken over of ik wel een vaste relatie wou, sprak ik 'de jongen'
wee r op msn.. we hadden elkaar een hele poos al niet meer gesproken,
dus we ha dden elkaar genoeg te vertellen, toen vertelde hij me dat
hij me weer leuk vond, of eigelijk nog steeds! Ik schrok heel erg!
ik had dit echt niet verw acht! hij vind me nu dus nog steeds heel
erg leuk, en hij wil geen ander me isje dan mij,, en ik vind hem ook
wel aardig en leuk en zo, maar ik ben nie t verliefd, denk ik. volgens
mij niet. maar 'de jongen' zegt ook steeds van die lieve dingen ensoo!
we hebben een poosje geleden ook ergens afgesproke n, zonder dat mijn
vriend het wist, want ik vond het neit belangrijk om te vertellen,
en ik dacht, als hij het wel zou weten, dat ie dan bang zou zijn dat
er iets zou gebeuren tussen 'de jongenen ik weet geon echt niet wat
ik moet doen!! omdat ik nog zo jong ben, en om nu al 'vast' te zitten
aan mij n vriend.. soms wil ik gewoon ff vrijgezel zijn! en het maakt
het alleen ma ar gecompliceerder als een andere jongen mij ook leuk
vind!
reactie: Het is zo raar dat het opeens
kan gebeuren. Bij mij is het ook wel logisch dat ik het krijg omdat
ik nog maar 16 ben. Ik heb al een jaar met mijn vriend. Ik heb het
gevoel dat hij wel de ware voor mij is omdat ik het met zijn familie
kan vinden en hij altijd zo lief is, nooit tegen me liegt en we nooit
ruzie hebben alleen zijn we soms een beetje boos vanwege een menings
verschil..
Ik kende een jongen al een tijdje maar sinds pas begon ik weer met
hem te praten en we gingen ergens afspreken.(Hij is me ex had nog
geen seks met hem gehad, mijn vriend die ik nu heb is me 1e).
Toen ik hem zag werd ik weer helemaal verlegen en was zo nerveus dat
ik er misselijk van werd.
Ik begrijp echt niet hoe dat nou kan, dat ik dat elke keer weer bij
hem heb.. En had ook neigingen om hem te zoenen had hem wel een kus
op de mond gegeven en voelde me niet schuldig verder.
Hij kreeg zelf ook gevoelens voor mij vertelde hij later die dag op
msn. Ik wist echt niet wat ik moest doen!!
Ik hou heel veel van mijn vriend en hij heeft nu al veel bereikt in
zijn leven, ik had hem eigenlyk later moeten ontmoeten maar daar kan
ik nu niks meer aan veranderen.
Nog steeds denk ik heel de tijd aan die andere jongen terwijl ik naast
hem lig te slapen of alleen thuis zit.
Weten jullie wat ik moet doen?
Ik heb al met hem gepraat hier over, ik vroeg om een open relatie
maar hij zegt het is alles of niets..
Hij weet alleen niet dat ik iemand anders leuk vind, alleen dat
ik een beetje wil genieten van het leven, met andere jongens flirten
enzo. Want zo was ik voor hem altijd al!
Maar ik wil hem ook niet kwijt.. Ik ben bang nooit meer zo'n jongen
als hem te vinden!
Je leeft maar één keer denk ik altijd en ik wil er
het beste van maken..
ik weet het echt niet meer..
reactie: Wat hebben mijn collega's en ik
vaak gemopperd over een vriendin van mij. Een relatie met een ander,
dat doe je niet.
Bij de eerste keer stappen met mijn collega heeft hij mij op het hart
gedrukt dat als ik wat in mijn hoofd zou halen, hij het direct met
mijn man zou bespreken. Helemaal mee eens. Maar o,jee nu zijn we vier
jaar verder en wat is het geval: aan beide kanten zijn er andere gevoelens
in het spel. Nee, we doen er niets mee waait wel over... Jaja, we
zijn nu al een paar keer over de schreef gegaan. Spannend is het wel
en lekker ook.
Voor mijn relatie (11 jaar getrouwd) is het een "opkikker"
We hebben een goeie relatie, maar nu vliegen de vonken eraf...
We zien wel waar het schip strand.. Heb gezegd: GENIET VAN HET MOMENT..
reactie: ben zo blij dat ik niet de enige
ben, ik heb ook ingestemt om te emigreren doordat ik gevoelens had/heb
voor een ander. ik was toen 8 jaar getrouwd, 2 kinderen. ik ontmoete
hem op mijn nieuwe werk en vond hem meteen erg leuk. hij was een vluchteling,had
veel ellende meegemaakt (hij was alleen in nederland,zijn familie
in een vluchtelingenkamp in pakistan, zijn vader zoek) waardoor hij
erg moeilijk zijn gevoelens kon uiten. een paar maanden later na een
avondje stappen met collega's belande ik bij hem thuis en van het
een kwam het ander.... hij wilde dat niemand iets wist anders zouden
we problemen krijgen wat ik prima vond. een aantal maanden ging het
zo door,we zagen elkaar regelmatig en tussendoor de hele dag smsen.
het was moeilijk on thuis zo normaal mogenlijk te doen want ik was
helemaal stapelverliefd geworden.
in de zomer gingen we allebij tegelijk op vacantie, ik met mijn gezin
en hij naar zijn familie.hij vertelde mij dat zijn moeder wilde dat
hij ging trouwen omdat zijn vader zoek was en hij als oudste zoon
nu het hoofd van de familie was.zijn oom zou een geschikt meisje voor
hem uizoeken.ik vond het vreselijk, maar ja, wat kon ik er van zeggen.....zelf
was ik ook getrouwd...
na de vacantie begon ik een andere baan, maar bleef hem zien en vroeg
natuurlijk of hij in de vacantie getrouwd was. hij wilde geen antwoord
geven, geen ja, geen nee. na een tijdje vroeg hij of hij me nog kon
zien als zij naar nederland kwam...terwijl hij nog steeds niet wilde
toegeven dat hij getrouwd was. ik heb hem gevraagd waarom hij me nog
wilde zien, want hij zei altijd dat hij me alleen aardig vond meer
niet....(al weet ik dat dat niet waar is, want hij gedraagde zich
als iemand die heel verliefd is, langskomen op mijn werk als hij een
dag niets hoorde, hij ging koffie drinken omdat ik altijd koffie dronk,
was boos als ik laat kwan, etc) weer zei hij dat hij me alleen aardig
vond, meer niet.
dat ging zo een paar weken door......ik werd helemaal gek....als hij
maar gezegd had dat hij me meer dan alleen aardig vond, dan had ik
zo wel jaren door kunnen gaan, maar dat deed hij niet.
ik draaide helemaal door,kon niet slapen, niet eten, ik was helemaal
verliefd op hem maar thuis had ik ook nog een lieve man, wat moest
ik doen....
tot hij me weer vroeg of hij me nog mocht zien als zij in nederland
was...ik vroeg hem waarom hij me dan nog wilde zien...hij vond me
toch alleen aardig....
weer het zelfde antwoord....toen besloot ik dat ik voor "alleen
aardig" mijn huwlijk niet meer op het spel kon zetten en heb
hem gezegt dat het over was.
hij was woest, en vroeg wat ik dan wilde. ik zei hem dat ik meer wilde
dan "alleen aardig", maar dat kon niet zei hij weer.....
een paar dagen later heb ik mijn man alles verteld, hij had natuurlijk
al langer door dat er iets gaande was....
na veel ruzie en praten wilde hij niet dat ik nog naar de stad ging
waar hij woonde en ik werkte. ik heb toen mijn baan opgezegt en mijn
mobiele telefoon weggegooit. zodat ik hem niet meer kon bellen, want
dat wilde ik het allerliefste...
voor mijn man was het en is het nog steeds erg moeilijk te vergeven
en vergeten. daarom wilde hij terug naar het land waar hij vandaan
komt in zuid-oost azie en ik heb er mee ingestemt omdat ik hoopte
dat we onze relatie konden redden in een hele andere omgeving en om
hem te vergeten.
nu,aan de andere kant van de wereld, 4 jaar later, gaat het wel beter
met onze relatie, maar hem vergeten....dat kan ik niet....elke dag
zit hij nog in mijn hoofd...ben nog steeds smoorverliefd....
reactie: Ook ik kan hier wel degelijk over
mee praten, ik ben net 21 en zit nog in de bloei van mijn leven. Al
4 jaar lang heb ik een vaste relatie met mijn partner en we wonen
nu bijna 3 jaar samen. Tot op de dag dat ik voor mijn nieuwe werkgever
ging werken had ik nooit verwacht dat dit mij zou overkomen. Ik vind
vreemd gaan opzicht zo iets vreselijks, maar helaas mag ik nu niet
meer zo oordelen.
Het was mij al opgevallen dat hij de leukste was van al de mannen
die er werken, en het bleek super te klikken tussen ons. Het begon
allemaal uit een geintje en in de tijden dat ik me verveelde of
dat hij zich verveelde, mailden we elkaar. ( wel uitkijkend dat
je niet betrapt zou worden natuurlijk) uiteindelijk werd het grapje
menes. De mailtjes werden wat schunniger en we deelden onze fantasiën
met elkaar. ( ik ben een nog al flirterig type en mijn vriend weet
dit en heeft daar totaal geen moeite mee)
Tot op een dag dat we alleen op het werk waren. Iedereen was weg
en alleen hij en ik waren er nog. Hij zoende mij, in eerste instantie
dacht ik nee dit mag niet dit is niet goed, maar het voelde zo fijn
aan dat ik het niet kon weerstaan, de spanning was te groot tussen
ons.
Uiteindelijk draaide die zoen een paar maanden later uit op meer
en we belanden samen in bed. Vervolgens belandden we nog een paar
keer samen in bed. ( ik heb me eigenlijk nooit schuldig gevoeld
tegen over mijn eigen partner, alleen tegen over die van en hem
tegenover zijn gezin)
We hebben elkaar nu wel even kunnen weerstaan, maar het sms-en
het mailen en het bellen dat is nog steeds niet over. Ik heb geen
gevoelens voor mijn collega maar het is pure lust en andersom ook.
Misschien is er iets wat hij mij geeft dat wat ik van mijn eigen
partner mis ik kan het echt niet verklaren maar al helemaal niet
goed praten. Want wat er is gebeurd is zwaar fout. Mijn eigen partner
wil ik niet kwijt ik hou ziels veel van hem en zou me niet kunnen
bedenken wat ik zonder hem zou moeten doen.
Het is allemaal niet meer terug te draaien het is allemaal gebeurd,
de pijn zou erger zijn als hij er over een paar jaar achter zou
komen, maar nu heb ik stiekem zoiets van wat niet weet wat niet
deert ( zeer foute gedachten)
reactie: hallo,
ik ben een man van 35 jaar.
ik zit midden in zo'n geval van verliefdheid.....het is een ex van
me en ik had
haar al 10 jaar niet meer gezien.
ze had mij gevonden op het internet.....
ze mailde mij en vroeg of ik inderdaad diegene was..... en ja hoor
ik was het , en de klik tussen
ons kon je gewoon voelen door het beeld scherm heen.
wij waren heel erg verliefd op elkaar zo'n 18 jaar geleden.....maar
zij werd erg kort gehouden
door haar vader, en ik was een jongen van 17 jaar en zij was 15 jaar.
wij hadden het altijd erg gezellig met elkaar en voelde elkaar precies
aan.
maar ik wilde meer, en dan bedoel ik niet zozeer de sex , maar ik
wilde gewoon vaker
bij haar zijn, en ik wilde vaker afspreken met haar.......maar dat
werd tegen gehouden
door haar vader, en toen heb ik de knoop doorgehakt om te zeggen dat
ik ermee stop!
zij reageerde redelijk koel, en daar had ik wel een goed gevoel bij
want dan hoefde
ik er zelf ook niet zwaar aan te tillen........
ik vond het vreselijk vervelend , en heb haar heel erg gemist..........
later bleek dat ze het wel vreselijk vond en dat ze het er heel erg
zwaar mee heeft gehad.......
maar goed we hebben elkaar zo'n 2,5 maand geleden voor het eerst ontmoet,
en het was niet
normaal hoeveel emotie er loskwam, en hoeveel wij om elkaar geven.....
ik mail met haar en sms met haar.......ik ben eerlijk gezecht heel
erg verliefd op haar, en zij is ook
heel erg verliefd op mij.....
het moeilijke van dit verhaal is dat zij 3 kinderen heeft en ik 2
kinderen....
ik hou heel erg veel van mijn vrouw, maar ik ben hierdoor wel een
beetje in de war geraakt.....
ik ben er achter gekomen dat ik vreselijk veel van mijn ex ben gaan
houden en dat ik eigenlijk
24 uur per dag bij haar wil zijn........
ik loop nu dan ook 24 uur per dag aan haar te denken , en dat gaat
ten kosten van mijn huwelijk thuis......en ik denk dat mijn vrouw
het niet eens merkt........ik hou gewoon van 2 vrouwen, en wil
geen van beiden missen.....
aan de ene kant is het een heerlijk gevoel , maar ik moet wel zorgen
dat ik mijn hoofd erbij hou....
en me zelf niet ga verliezen.......
ik moet haar daarentegen ook vaak missen omdat zij ook haar eigen
gezin heeft.......
en dat missen is niet gewoon missen , maar missen met een heel vervelende
pijn in mijn maag.....
wat zou nu het beste zijn ,wat ik moet gaan doen?
ik ben er nog lang niet uit!....dat weet ik wel.....
als ik beslis om haar nooit meer te zien dan ga ik kapot, en als ik
beslis mijn huidige vrouw
niet meer te zien , dan denk ik dat ik daar ook heel erg spijt van
ga krijgen.
ps het is een pure emotionele aantrekkingskracht en niet alleen een
sexuele.....
ik weet niet hoe dit gaat eindigen.......... groetjes
reactie: Om me heen zag ik het al wel vaker
gebeuren, vrienden, vriendinnen die in een relatie zitten en zich
opeens aangetrokken voelen tot een ander.
Ik dacht: dit gebeurd mij nooit! Ik heb een goede en leuke relatie
al 15 jaar met een knappe man, die lief is en waar ik gelukkig mee
ben. Ik dacht: ik zou nooit verliefd op een ander kunnen worden. Dit
soort dingen gebeuren alleen als je relate niet goed is en je er voor
openstaat.
Totdat ik oog in oog kwam te staan met een geweldig knappe, aantrekkelijke
man op me werk.
Eerst ontkende ik het voor mezelf, maar hoe vaker ik hem zag en zag
hoe hij me aankeek en de chemie voelde, hoe meer ik over hem ging
fantaseren. Tot het moment dat hij me mobielenummer had achterhaald
en me een sms stuurde of ik een borrel met hem wilde gaan drinken.
Ik ben op zijn verzoek in gegaan en we zijn leuk wat gaan drinken
zonder bijbedoelingen. Gezellig gepraat en gelachen de hele avond.Toen
hij me naar mijn auto bracht kuste hij me en ik ging er ook helemaal
in op. In de auto terug naar huis ging er van alles door me heen.
Ik voelde me schuldig, maar ook zo goed!. Die andere man is knap,
is ook nog heel erg leuk om mee te praten en intelligent. We zien
elkaar nog steeds eens in de zoveel tijd, al ander halfjaar, en mijn
gevoel is niet minder. Mijn relatie is ook nog steeds goed en ben
gelukkig, maar ben verliefd op twee mannen besef ik me. Ik zou ze
beide niet willen missen.
Het is lastig om mee te leven, maar een gevoel kan je niet veranderen.
Mijn echte relatie zou ik in ieder geval nooit opgeven voor de verliefdheid
op die andere aantrekkelijke man. Het duurt zolang het leuk is en
goed voelt (met schuldgevoel wat daarbij hoort). Groet, Anoniem
reactie: Ik ben 30 jaar en ik heb al 14
jaar een relatie en we zijn al 2 jaar heel gelukkig getrouwd maar
toch is het mij ook overkomen.
Tijdens mijn vakantie heb ik een hele leuk jongen in een bar leren
kennen. Vanaf het moment dat ik hem zag kreeg ik al gelijk een bepaald
gevoel in mijn buik. De eerste paar avonden was het alleen maar een
beetje flirten met elkaar en afn en toe een kort gesprekje, maar na
een week gaf hij mij zijn telefoonnummer. Op dit moment vond ik toch
dat ik dit niet kon maken tegenover mijn man en heb hem toen een sms
gestuurd dat ik getrouwd ben en dat ik geen contact met hem kan hebben.
Toch hebben we wel contact gehouden. Elke keer als ik hem zag was
het net of ik weer voor de eerste keer verliefd was. Vlinders in mijn
buik, geen trek in eten en een ontzettende spanning als we bij elkaar
in de buurt stonden. Ik moest ook de hele dag aan hem denken en kon
niet wachten om 's avonds weer naar de bar toe te gaan.
Ik denk dat als er een moment was geweest waarbij wij met zn 2en zouden
zijn dan zouden er dingen zijn gebeurt waar ik achteraf erg spijt
van zou hebben gehad.
Eenmaal terug in Nederland miste ik hem verschirkkelijk en we hadden
dagelijks contact met elkaar. We vertelde elkaar dat we elkaar miste
en dat we hoopten dat ik dit jaar weer terug zou komen. Totdat mijn
man er achter kwam. Hij was natuurlijk heel erg kwaad en kon niet
begrijpen waarom ik dit deed. Ik begreep het zelf ook niet. Ik was
heel erg in de war. Ik hield van mijn man maar was ook verliefd op
een andere man. Ik ben best vaak alleen vanwege zijn werk en ik denk
dat ik daardoor heel erg mijn eigen leven ben gaan leiden en ik onze
relatie meer als goede vrienden zag in plaats van man en vrouw. Na
heel veel praten met elkaar heb ik toch besloten om helemaal voor
mijn huwelijk te gaan omdat ik er uiteindelijk toch wel achter kwam
dat ik nooit een toekomst met die andere man zou kunnen hebben.
Het gaat nu weer heel erg goed tussen mijn man en mij maar toch denk
ik soms nog wel eens terug aan mijn vakantie
reactie: Hoi Redactie,
Je aangetrokken voelen tot een ander is best een moeilijk onderwerp,
want waar ligt de grens? Uiteindelijk zijn er maar twee verklaringen.
Als je je aangetrokken voelt tot een ander, dan kan het natuurlijk
zijn dat je verliefd wordt op het verliefd zijn. Heb ik zo vaak meegemaakt.
Het ging dan niet zozeer om de persoon zelf, maar meer om de aandacht
die de ander me gaf. Positieve aandacht is altijd leuk. En als je
lang genoeg in een relatie zit kan het zijn dat je het gevoel mist
dat je helemaal op het begin had met je partner, toen je elkaar nog
niet zo goed kende. Alles was nieuw en spannend en dat kan je gaan
missen.
In dit geval is het denk ik belangrijk om die signalen te herkennen
en er wat mee te doen... samen met je partner. Probeer weer eens de
dingetjes te doen die je eerder wel deed en nu niet meer (briefjes
met lieve woordjes, sms-jes tussndoor, ontbijtje op bed) en van tijd
tot tijd kan je elkaar best verrassen. Houd de relatie spannend. Vaak
vergeten mensen dat een relatie niet een voortuig is dat op de automatische
piloot gaat. Om een relatie goed te houden mag je er best wat aan
werken, een beetje bijsturen is vereist en vergeet dus niet dat je
een bijrijder hebt. In dit geval is er dus geen reden tot paniek als
je je aangetrokken voelt tot een ander. Dit verdwijnt namelijk gauw
genoeg als je weer terug vindt in je relatie wat je onderweg kwijt
bent geraakt.
Maar dan kan het ook nog zijn dat het 'je aangetrokken voelen tot'
een ander signaal is: jullie horen gewoon niet (meer) bij elkaar.
In dit geval hebben de meeste mensen al ver voordat de 'ander' ten
tonele verschijnt signalen gehad dat er iets mis is in de relatie.
Zoals, je meer dan eens afvragen 'is dit het?' of weten dat je de
passie in je relatie mist, je irriteren aan kleine dingetjes van de
ander die je eerder voor lief nam. In dit geval is het verliefd worden
op een ander bijna een onvermijdelijke consequentie van het negeren
van alle signalen die erop wezen dat de relatie waarin je zit niet
de juiste voor je is. Als je niet 'verliefd' bent op de partner waar
je mee bent dan is de kans groot dat je ooit eens iemand tegenkomt
op wie je dat wel zal zijn. Wat er niet is zal in deze relatie ook
niet komen. Het is heel moeilijk om hierin een beslissing te maken:
kappen of doorgaan. Het enige dat ik als tip mee kan geven is dat
je in je relatie blijft letten op wat voor signalen je krijgt. Je
intuitie zal nooit tegen je liegen. Ik kan zeggen dat ik dit ook heb
meegemaakt... gelukkig is alles wel goed op zijn pootjes terechtgekomen.
reactie: Het is mij 4 maanden geleden ook
overkomen. Ik ken mijn man al 15 jaar, samen hebben we 2 kids en ik
was gelukkig en heb een kei van een vent. Totdat we op vakantie waren
en ontzettend verliefd werd op iemand die daar ook woont. Ik ben zelfs
teruggevlogen naar hem. Mijn man weet het inmiddels en we hebben erg
veel gehuild en nu praten we ontzettend veel, vooral wat ik wil. Ik
wil absoluut niet mijn huwelijk op het spel zetten voor een verliefdheid.
Maar het erge is dat ik die ander niet uit mijn hoofd kan zetten en
nog wel regelmatig contact mee heb.
Ik hou eigenlijk van 2 mannen, ik ben in die 15 jaar nooit verliefd
geweest op een ander.
We hebben relatietherapie en hopen dat we er samen uitkomen, mijn
man wil me absoluut niet kwijt en ik hem ook niet, maar ik wil die
ander ook!
reactie: Ik ben een man van 26 jaar, ik
ben via Adversus op deze site gekomen en ik wilde even reageren op
dit artikel.
Een jaar geleden was ik uit met m’n schoonzus (iets wat we
wel vaker deden ivm de vroege werktijden van m’n broer), ik
was toen nog vrijgezel.
Totdat ze me op een avond probeerde te zoenen en vertelde hoe ongelukkig
ze met haar huwelijk was en dat ze al maanden aan me dacht en van
me droomde.
Ik heb haar toen thuis gebracht en vriendelijk aangeraden om in
relatie therapie te gaan.
Overigens heb ik haar niet gezoend en heb ik dit ook nooit tegen
iemand vertelt, er van uitgaande dat het een bevlieging was.
Nu, 1 jaar later, zijn zij en m’n broer gescheiden, sindsdien
zit m’n broer in een depressie.
Er gaat geen dag voorbij dat ik er niet aan denk of dat ik me niet
afvraag of ik er iets aan had kunnen doen.
Ik wil geen Dr.Phil spelen, maar ik wil elke vrouw aanraden om
goed dingen af te wegen zodra ze zich aangetrokken voelt tot een
andere man.
Een beetje flirten kan misschien geen kwaad, maar die aandacht
is misschien beter te besteden aan je man (geldt overigens ook voor
mannen tegenover hun vrouw).
reactie: Ik ben nu bijna 6 jaar getrouwd
en zwanger van de tweede en sinds kort heb ik, via de mail, weer contact
met een ex-collega met wie ik een korte “affaire” heb gehad.
Ik was toen nét vrijgezel en hij had nog een relatie. Omdat
ik net uit een relatie kwam wilde ik hem niet door dezelfde ellende
laten gaan en heb ik het toen min of meer afgekapt. Hij is inmiddels
getrouwd met die relatie en is ook al vader. Ik zag hem laatst op
de fiets naar zijn werk fietsen en zo zijn we weer aan het mailen
gekomen. Ondanks dat ik héél erg veel van mijn man houdt,
kan ik (nog) niet stoppen met die ander te mailen. Op sexueel gebied
kom ik wel wat te kort thuis, mijn man wil gewoon niet zo vaak als
ik en ik zou graag willen dat ie wat spannender zou zijn. Met die
ander mail ik nu dan ook en we sturen elkaar allemaal spannende fantasieën
over wat we zouden willen doen met elkaar. Ook hij houdt ongetwijfeld
heel veel van zijn vrouw maar mist ook wat. Het is goed dat we elkaar
niet “live” zien want ik weet eerlijk gezegd niet of ik
me dan zou kunnen inhouden. Af en toe word ik ook gek van zijn mail
want dan zou ik het liefst deze mail gelijk met hem willen uitvoeren.
Ik vind mezelf niet zo aantrekkelijk maar door deze mail voel ik me
weer mooi (al ben ik bang dat ik hem “live” ook wel tegen
zou vallen). Ik voel me wel schuldig tegenover mijn man en ben ook
wel bang dat hij erachter komt maar ergens heb ik er ook veel plezier
van, het is gewoon allemaal erg dubbel. Zolang we nog niets ten uitvoer
brengen, overschrijdt het mijn grenzen nog niet…maar zoals gezegd,
ik weet niet wat ik zou doen als hij tegenover me zou staan…
Liefs
reactie: Ik denk dat de meesten van ons
zoiets weleens overkomt, maar hoe je er mee om moet gaan is best moeilijk.
Zelf ben ik (nu 38) na 20 jaar weer in contact gekomen met mijn eerste
grote liefde. Leuk en spannend, dat contact, maar op den duur bleek
dat wij ons nog steeds tot elkaar aangetrokken voelen, en dat geldt
zeker voor mij! Hij bleek nog net zo leuk als toen (eigenlijk nóg
leuker en ziet er nog steeds erg lekker uit!) Maar wij zijn beiden
getrouwd (hij zelfs al voor de 2e keer) en hebben kinderen, ik wilde
mijn relatie niet op het spel zetten en daarom hebben wij uiteindelijk
het contact weer verbroken. Het is beter zo weet ik, maar ik mis zijn
sms-jes, mailtjes en telefoontjes nog elke dag, ook al hebben we nu
al ruim een half jaar geen contact meer... We hebben verder niks gehad
met elkaar, maar toch voelt het als vreemdgaan, dat je zo'n intensief
contact met een ander hebt en in gedachten steeds bij hem bent, om
maar te zwijgen van de fantasiëen! Dus om niet mijn en zijn gezin
volledig te gronde te richten denk ik dat dit de beste keuze was....
reactie: lieve mensen...
Ik ben sinds 3 maanden een nieuwe baan hartstikke leuk en ik heb het
erg naar mijn zin..
alleen ben ik er gisteren achterkomen dat één van mijn
collega's verliefd op me is...
zelf heb ik een relatie al van anderhalf jaar, en mijn vriend zit
voor iets vast achter de tralies, hij zit nu al 6 maanden.. ik hou
echt verschrikkelijk veel van hem en wil hem absoluut niet kwijt..
en degene die op mij verliefd is is getrouwd en heeft 2 kinderen...
aan de ene kant vind ik het heel vervelend ook omdat ik hem natuurlijk
tegen kom op mijn werk
en bang ben dat ik me ook aangetrokken ga voelen tegenover hem..
het is een man van 39 en zelf ben ik 27
de hele dag denk ik er aan...zo veel dat ik er gek van wordt
moet ik eraan toegeven??? of moet ik het keihard negeren
Lieffs R.
reactie: Hallo,
Ook ik herken dit zo ontzettend!
Zelf ben ik nog redelijk jong, 19 jaar, maar zit alweer in een
serieuze relatie van 2 jaar.
Ik ben erg gelukkig met mijn vriend, dat is het niet, maar toch
bied de relatie naar mijn zin af en toe Teveel zekerheid.
Ik heb af en toe ook die bevestiging nodig dat andere mannen mij
aantrekkelijk kunnen vinden.
Ik ben van nature een flirter!
Ik vind het heerlijk om met mensen om te gaan en een beetje te
Plagen.
Ik zal nooit iets doen wat mijn vriend zou kwetsen, want ik ken
mijn grenzen.
Zelf heb ik wel een gigantische temptation gehad.
Mijn vriend besloot om voor 1 maand op vakantie te gaan.
Het liep niet lekker tussen ons en vlak voordat hij weg ging leerde
ik iemand anders kennen.
We hadden gemeen dat onze ouders waren overleden toen we jong waren
dus dat was een grote KLIK en herkenning!
Terwijl mijn vriend weg was, spendeerde ik veel tijd in het huis
van de Net Ontmoette C..
Hij liet duidelijk blijken dat hij geïnteresseerd was in mij
en ik was het ook wel in hem.
Er waren zelfs momenten dat ik dacht; ik maak het uit!
Toch ben ik achteraf heel erg blij dat ik dit niet heb gedaan
De C. ging uitspraken doen als; er is nog nooit een meisje geweest
dat niet haar vriend heeft verlaten voor mij.
Dat maakte mij zo misselijk dat ik heel bot reageerde.
"Ach, 1 moet de eerste zijn, want zo leuk ben je nou ook weer
niet!"
Zo zie je maar, in een lange relatie weet je wat je hebt aan iemand
en in zo'n korte vlam weet je nooit hoe de persoon echt is
Dit wil natuurlijk niet zeggen dat je dat niet kunt uitvinden en
dit wil ook niet zeggen dat alle mannen zijn zoals "mijn"
C..
Maar wees je ervan bewust wat je hebt en wat je dus kunt verliezen!
Zolang JIJ gelukkig bent.. daar draait het uiteindelijk toch om!?
reactie: Het overkwam mij ook zonder dat
ik er natuurlijk naar op zoek was. Vlak voor mijn scheiding ontmoette
ik iemand op mijn werk. Het was maar een week dat hij bij ons werkte
maar, jee, wat een stuk, echt mijn droomprins, wat een eyeopener!
Het gaf mij absoluut de powerkick om mijn scheiding door te zetten
ook al wist ik dat het tussen ons niets zou worden. Maanden na mijn
scheiding heb ik hem 2 smsjes gestuurd, hij wist nog wie ik was en
we hebben een paar x een date gehad. Ik wist dat het meer éénrichtingsverkeer
was maar ik voelde me heerlijk. Het feit dat ik 3 kids heb was voor
hem een reden om er niet een relatie van te maken (tot mijn gtote
spijt) Hij kon zo 6 weken niets van zich laten horen maar ik keek
er altijd naar uit. Het gevaar is dat je alles gaat idealiseren terwijl
het dat niet is maar wel heerlijk om weer die vlinders te voelen.
Het maakt dat je je beter, mooier voelt.....tot de klap, je van je
roze wolk afvalt en je liefdesverdiet krijgt.....maar dan nog zal
alles een bedoeling hebben gehad.
Ik spreek hem nog wel eens, niet zo vaak als ik zou willen maar.....misschien
wel beter want ik ben nog steeds tot over mijn oren in love....en
hij heeft een ander.
Groetjes, Luna
reactie: Heb door mijn gevoelens voor die
ander erin toegestemd om te emigreren. Ja klinkt absurd maar zo is
wel een beetje gegaan. Paar jaar geleden op m'n werk trof opeens de
verliefdheid mij, ik kon aan niets anders meer denken dan aan hem.
Ik had een dochter van twee en een man en het ineens was ik een verliefde
puber met hoge bergen en diepe dalen. Met die verliefdheid heb ik
fysieks niets gedaan, een zoen op de mond maar degene waar ik verliefd
op ben hield de boot af. Andere baan gezocht, maar daardoor ben ik
niet van mijn verliefdheid afgekomen. Hij gaat niet uit m'n hoofd.
Nu ik aan de andere kant van de wereld woon, ben ik hem nog steeds
niet vergeten ik moet contact anders functioneer ik niet. Het is erg
maar ook hier heb ik mee leren leven. En ik hoop voor de toekomst
dat wij ooit samen zullen zijn.
reactie: Ik heb nu bijna 2 jaar verkering.
En het overkomt mij nu ook!!
Ik vind het wel leuk om aandacht van de andere jongen te krijgen,
heb er ook niet veelspijt van dat ik de aandacht toelaat.
Maar ik geef me vriend geen vertrouwen!
Hij is er helemaal kapot van!
Hij wil het liefst die jongen van alels aan doen.
Ik wil hun allebei niet kwijt en weet niet wat ik moet doen?
ze betekenen allebei veel voor me:S
Liefs.
P.s wat zouden jullie doen?
reactie: Ik ben nu al meer dan 30 jaar
bij mijn man ik was erg jong toen ik hem leerde kennen er bestond
voor mij toen geen andere hij was mij eerste en met hem wou ik oud
mee worden.
Wij hebben veel doorstaan zijn ziekte en mijn ongeluk hij heeft veel
voor mij betekend in moeilijke tijden dat is nu veranderd.na een aantal
jaren.
Ik had volgens hem geen recht op vakantie geen recht om wat te zegen
geen recht op zijn schouder hij praatte bijna nooit tegen mij.
Ik wou allen maar geborgenheid liefde warmte en respect.
Soms was hij er lief na een grote ruzie maar dat duurde niet lang
dan was hij weer de zelfde persoon als voorheen en deed wat hij zelf
wilde en dat was elk weekend aan de drank .
Hij schreeuwde dan tegen mij of viel al om half 8 uur s.avond op de
bank in slaap dan mocht ik luisteren naar zij gesnurk.
Ik viel zelf meer dan 11 kilo,s af en voelde mij erg alleen .
Er kwamen veel mannen op mijn pad maar ik was erg trouw in ons huwelijk
tot dat ik iemand leerde kennen die mij weer vlinders in de buik gaf
dit had ik van mij zelf niet verwacht dat ik zo zou reageren op een
andere man .
Deze man heeft mij net het stukje gegeven dat ik nodig heb om bij
mijn man weg te gaan ook al zal ik hem nooit meer terug zien dan ben
ik hem erg dankbaar dat hij mij de kracht geeft om verder te gaan
met mijn leven en voor mij zelf te kiezen gelukkig heb ik een fijne
fam en veel steun van hun .
Ik weet zeker dat op een dag de zon weer voor mij zou stralen en daar
kijk ik nu naar uit .
reactie: Vorig jaar rond deze tijd heb
ik een paar maanden een (buitenechtelijke) relatie gehad met een andere
man.
Ik heb al ruim 13 jaar een relatie, ben getrouwd en heb 2 kinderen.
Via mijn werk kwam ik in contact met een nieuwe collega waarbij duidelijk
sprake was van wederzijdse aantrekkingskracht. Hij nam stukjes meloen
mee naar zijn werk die hij dan vervolgens met mij deelde. Ik was vertederd
door de speciale aandacht die hij mij schonk en dit is iets wat ik
in mijn eigen relatie wel mis. Van het een kwam het ander, en we zijn
vervolgens een aantal keren samen (stiekem) een avondje uit geweest.
Het was geweldig om me weer helemaal op en top vrouw te voelen, maar
tevens gaf het me een heel naar gevoel. Als ik thuis was zat ik met
mijn gedachten bij hem en andersom. Telkens aan het zoeken naar mogelijkheden
om elkaar weer prive te ontmoeten. Hiervan werd ik niet gelukkiger
en ik heb toen besloten met mijn verhouding te kappen en mijn energie
te steken in wat echt belangrijk is. Het oppeppen van mijn eigen relatie.
Mijn ervaring hierbij is dat de affaire die ik gehad heb mijn ogen
geopend heeft. Het heeft mijn relatie gered, omdat ik duidelijk voor
ogen kreeg wat ik miste bij mijn man. Ik heb er met hem over gesproken
en hij was zich er helemaal niet van bewust hoe ik e.e.a. ervaarde.
In het afgelopen jaar is er dus veel gebeurt. Ik heb geen spijt, maar
ik ga nooit meer in op verliefdheid. Het geeft heel veel verdriet
en dubbel gevoel en levert eigenlijk niet veel op. Alleen die paar
uurtjes per maand die ik samen met hem door bracht waren lekker maar
de gevoelens van verwarring en het liegen en bedriegen waren zo vreselijk
dat het het echt niet waard is!!!!
reactie: Bij mij is het inmiddels meer
dan me aangetrokken voelen tot een andere man. Van mijn huwelijk was
niet veel meer over omdat mijn man vreemdging en me mishandelde. Er
was 1 persoon met wie ik kon praten: mijn beste vriend. Steeds vaker
zagen we elkaar. Hij bekende mij op een gegeven moment dat hij verliefd
op me was sinds het moment dat hij me zag (zo'n 5 jaar geleden) maar
hij hield zich op de achtergrond door mijn huwelijk. Achteraf gezien
heeft hij me al die jaren gegeven wat ik in mijn huwelijk miste. Iemand
die mij waardeert om mezelf, die naar me luistert, die met me praat.
Inmiddels heb ik ruim een maand een relatie met hem. Is echt geweldig!
Ik ben blij dat ik dit kan, maar pas op: geef niet een goede relatie
op om een flirt of verdwaalde vlinder!!
reactie: Ik begrijp helemaal wat er hier
bedoeld wordt… ik had het zelf ook. Nu ik moet zeggen ik ben
nog maar 20 jaar (eind dit jaar 21) en ik heb al een relatie van 3jaar
en 10 maanden achter de rug. Dit was met mijn buurjongen die een 7tal
jaar ouder is. Doordat hij hiervoor een serieuze (samenwoon) relatie
had, had ik hem nooit leren kennen, maar toen dat gedaan was, kwam
hij weer bij zijn ouders wonen. Dus van het één komt
het ander. En het ging ook niet altijd goed, maar hij was (is nu nog
altijd) mijn beste vriend. Maar toen we ongeveer 3jaar en half samen
waren, begon mijn interesse voor hem weg te gaan, we ware broer en
zus geworden… ik leerde een nieuwe jongen kennen (bijna 10j ouder)
en het klikte enorm goed. We praatten veel, op msn enzo. En ik werd
tot over mijn oren verliefd op hem. Maar ik wou mijn relatie niet
op het spel zetten en geen overhaaste beslissingen nemen dus ik heb
het toen ongeveer een half jaar laten aanslepen… tot ik niet
meer kon, ik wou niet meer bij mijn huidige vriend zijn en ik maakte
uit (op de dag dat we 3jaar en 10 maand samen waren) een week later
ging ik mij die nieuwe vriend uit en sindsdien zijn we al meer dan
een jaar samen en we gaan samen bouwen. Natuurlijk heb ik ook afgezien
van de breuk en vroeg ik me af of dit wel het juiste is, maar ik heb
geen seconde spijt gehad. Ik en mijn ex zijn nog altijd goede vrienden
en mijn nieuwe vriend vindt dat ok. Ik ben enorm gelukkig en ik raad
iedereen aan gewoon je gevoel (hart) te volgen, maar toch geen overhaaste
beslissingen te maken. Ik heb ook over alles goed nagedacht, maar
als het op verliefdheid en liefde aankomt gaat nadenken soms niet
en moet je je gevoel of intuitie volgen, succes. Groetjes, Gewoon
iemand.
reactie: HEY,
ik zit nu precies in zo'n periode!!! Ik ben al bijna 2 jaar gelukkig
met mijn vriend (nog 1 maand) natuurlijk hebben we onze ups and downs
gehad, maar uiteindelijk voelen we ons goed bijelkaar en kunnen we
niet zonder elkaar!
Net anderhalf maand geleden vertelde hij me dat hij een ander had
gezoend!!! ik ging kapot, we hebben elkaar uren gesproken ik heb gehuild
en was NIET BOOS OP HEM MAAR OP MEZELF!!! want ik hou nog steeds van
hem en ik wil er geen punt achter zetten, onndanks wat hij me heeft
aangedaan!
Nu al 1 maand heb ik een jongen ontmoet bij de tram, heel toevallig,
en hij is zo lief en eigenlijk MISTER PERFECT2 voor mij, hij vind
me heel leuk en zou graag wat met me willen beginnen. We hebben samen
wat gedronken en samen naar de bios geweest het was super gezellig,
en verder als een kus op me hand is hij niet geweest, DAT KAN IK OOK
NIET DOEN, ik kan niet dezelfde fout maken als wat HIJ mij AANDEED,
De jongen van de tram wil graag antwoord, en ik wil hem ook niet misleiden.....
IK ZOU ZO GRAAG JA WILLEN ZEGGEN, maar ik kan het niet ik weet niet
wat ik moet doen!!!!!! Vrienden zeggen je hebt veel doorgemaakt dit
kan er wel bij, DIT IS je man van je DROMEN gooi hem niet weg, maar
hij heeft me uiteindelijk heel hard pijn gedaan.......
reactie: Ik zou graag willen reageren op
het stukje 'ik voel me aangetrokken tot een andere man' Sinds 2/3
maanden heb ik een vriendje, waar ik helemaal gek op ben! Soms gaat
het wat minder en maar meestal gaat het goed tussen ons. We houden
van elkaar. Op de opleiding die ik volg zit een hele leuke jongen
en we flirten heel wat af. Een aantal mensen/vrienden zeggen steeds
dat ik hem moet inruilen voor m'n vriend, maar dat is het laatste
wat ik wil. Als je echt van iemand houd, blijf je bij die gene.. ook
al komen er verleidingen op je pad. Flirten kan wel, maar verderop
ingaan niet, of het moet echt een serieuze verliefdheid zijn. Het
zou zonde zijn als je later spijt krijgt dat je je relatie hebt opgegeven
voor een bevlieging... - anoniem.
reactie: Heej,
Ik herken dit helemaal! Mijn vriend woont best ver weg van mij ook
al zie ik hem wel vaak maar niet altijd dus in de weekenden als ik
uitga is hij er niet altijd bij, nu heb ik de laatste tijd een jongen
leren kennen waar ik echt helemaal van ga blozen als hij er niet is
ga ik na vragen bij mensen waar hij is, ik ben door deze gevoelens
voor hem echt door de war geraakt omdat ik nu twijfel over me relatie
met me vaste vriend ookal zou ik nooit zonder hem kunnen het is zo
verwarend want het blijft aan je geweten knagen, ik weet niet wat
ik ga doen maar ik haal wel kracht uit het stuk wat julie hebben geplaatst
omdat ik nu weet dat veel meer mensen daar last van hebben!
Groetjes,
reactie: Ik zit al vele jaren in een goede
relatie, maar elke relatie heeft zijn ups en downs. Eerst dacht ik
dat ik de aandacht van een ander ging zoeken omdat het even niet goed
zat tussen ons, maar het is juist omgekeerd. Onze relatie beleeft
een dieptepunt wanneer ik gevoelens voor iemand anders krijg. Ik ga
minder aandacht aan hem besteden en begin me te ergeren aan die kleine
dingen.
Vele mensen gaan uiteen op dit punt. Mijn vriend en ik echter hebben
al veel meegemaakt samen en ik weet dat ik niet zo gemakkelijk ben.
Daarom geef ik het ook nooit op. Ik weet wat ik heb bij hem en dat
de problemen meestal uit mijn richting komen. Ik weet ook dat die
ander mij niet alles kan geven wat ik wil. Het is spannend en nieuw
en de aandacht, de electriciteit in de lucht.... verliefd zijn is
verslavend.
Een enkele keer ging het bijna te ver. Toen heb ik net op tijd van
werk veranderd. Ik wou mijn vriend niet bedriegen, ookal was ik ontzettend
verliefd en heb er veel verdriet van gehad. Ik wist dat dit over zou
gaan en dat ik spijt zou krijgen als ik iets gedaan had. Deze man
kon niet mijn dromen vervullen zoals mijn vriend doet.
Nu is er weer iemand, het gekke is, is dat ik enkel iets voel als
ik bij hem ben. Thuis bij mijn vriend vind ik het stom dat ik me zo
voel wanneer ik hem zie. Ik probeer dan ook nooit alleen te zijn.
Binnenkort gaan we echter op reis, mijn vriend kan niet mee. Ik hoop
dat ik deze keer even sterk kan zijn. Ik zou niet met mezelf kunnen
leven als ik hem zoveel verdriet zou aandoen.
reactie: Tja, ook mij overkwam dit. Alleen
ik werd echt verliefd wat leidde tot een scheiding van mijn vriend
waar ik al ruim 12,5 jaar mee samen was.
Ik werd superverliefd en de gevoelens die er voor die ander waren,
bleken er al veel langer te zitten. Want iedere keer als wij elkaar
zagen, dan was daar die spanning tussen ons. Alleen we deden er
niks mee, want hij was getrouwd en ik had een (samenwoon-)relatie.
We wilden uiteindelijk allebei graag weten hoe het nou zat, onze
gevoelens voor elkaar. En het rare was: het voelde niet eens als
vreemdgaan, de eerste keer met hem zoenen en de eerste keer met
hem naar bed. Ik voelde mij niet eens schuldig.
Natuurlijk voelde ik me tot hem aangetrokken, maar dat is altijd
al zo geweest, alleen kwam nu alles er uit. En nog steeds voel ik
me tot hem aangetrokken, ik ontdek nu dingen die ik binnen mij oude
relatie niet had. Ik ben dus toch wel wat tekort gekomen. Mijn ex
was niet zo enthousiast over trouwen en kinderen krijgen, en ja
als je als vrouw die gevoelens eenmaal krijgt, dan wil je daar toch
wat mee.
Uiteraard is het tussen mijn nieuwe liefde en mij niet altijd rozegeur
en maneschijn, maar in mijn eerdere relatie had ik nooit ruzie.
Dus dit is iets wat ik niet kende binnen een relatie en nu af en
toe wel, maargoed, er word nu tenminste gepraat en echt uitgepraat.
Mijn ex en ik hebben nooit echt gecommuniceerd. Wel oppervlakkig,
maar niet gevoelsmatig. Wat dat betreft word ik nu echt bemind door
mijn nieuwe liefde en ja, ik denk dat het zo heeft moeten zijn.
Niet dat ik nu na een jaar een makkelijke tijd achter de rug heb,
want dat is echt niet zo. Bloed, zweet en tranen, heel veel tranen
heeft het gekost en nu af en toe nog steeds. Ik had nooit gedacht
dat dit mij zou overkomen, maar dus toch. Maar uiteindelijk is het
wel mijn leven waar het om draait, en ik wil mezelf kunnen zijn
en echt bemind worden. Ik wil erbij horen en ook tellen in het leven.
En ik hou van hem !! Hij wordt de vader van mijn kinderen !!!
de artikelen en het beeldmateriaal op trendystyle zijn exclusief eigendom
van trendystyle en beschermd door auteursrecht.
trendystyle is een product van ciccicyber.com
copyright 2001-2008 - all rights reserved
