| NEWSLETTER | ADVERTEREN OP TRENDYSTYLE | CONTACT OP TRENDYSTYLE IS HET |
| TOP CONTENT: Wat dragen de topmodellen? | Badmode. Dé trends voor de komende zomer |
|
|
| KAPSELS | FITNESS | BEAUTY | HOROSCOOP | MAKE-UP TRENDS | CULINAIR | MODETRENDS | WELZIJN | LIEFDE | RELATIE | AFVALLEN | MODEL WORDEN | TOPMODELLEN | MANNEN |
|
|
|
|
|
|
Home | Relatie & seksualiteit | Naar bed met je beste vriend
Naar bed met je beste vriend. Je buurjongen, je klasgenoot, je trouwe collega. De jongen of man die je al jaren kent, aan wie je je intiemste geheimen toevertrouwt, maar waar je nooit, maar dan ook nooit vlinders van in je buik hebt gekregen. Totdat... 'Hoe heeft het toch kunnen gebeuren?', schrijft Cynthia ons. 'Al jaren zijn we de beste maatjes. We delen lief en leed. Ik heb zijn vriendinnen zien komen en gaan. Hij weet alles van mijn liefdesleven. We gingen vaak samen stappen en daarna weer vrolijk naar huis: hij naar het zijne, ik naar het mijne. Tot die zaterdagavond waarop opeens de vonk oversloeg en voordat we beseften wat er gebeurden, lagen we met elkaar in bed.' Cynthia zal niet de eerste zijn die iets dergelijks overkomt. Vriendschap tussen man en vrouw bestaat. Door de jaren heen ontstaat een hechte band en worden de diepste geheimen gedeeld. Hij is degene bij wie je uithuilt als je een gebroken hart bent. Hij is degene die je met een dineetje verrast als je gezakt bent voor een examen. En jij bent het die hem ophaalt van het vliegveld na een lange reis. Die naar zijn verhalen luistert en die hem adviseert welke das hij bij welk pak moet dragen.
Jullie kennen elkaar door en door. Tenminste, dat dachten jullie. Maar dan gebeurt er iets onverwachts. Op een keer, misschien na het gewoonlijke avondje stappen, lijkt zijn aanraking anders. Zijn blik minder neutraal. Of ben jij het die de dingen anders ervaart? De gevoelens blijken wederzijds. Een zoen is onvermijdelijk... De passie krijgt de overhand. De zo beruchte 'morning after' is de eerste reactie meestal: 'Dit had nooit mogen gebeuren! Dit maakt onze vriendschap kapot.' het liefst vlucht je weg en kom de eerste dagen - of weken - liever niet in zijn buurt. En dat is wel het domste dat je volgens ons kunt doen! Wil je het 'volwassen' aanpakken, beschouw deze nacht dan allereerst als een verdieping van jullie vriendschap. Schuldgevoelens of gedachtes als 'dat mag niet' leiden nergens toe. Wees eerlijk tegenover jezelf: zo erg was het toch niet? Als het is gebeurd, zal daar wel een reden voor zijn. En leg ons eens uit waarom een zoen of een nachtje samen een jarenlange vriendschap in een klap zou vernietigen ? Wat voor vriendschap hebben we het dan over? Tenminste, zo staan wij er tegenover. Ons advies zou eerder zijn: vraag jezelf niet af hóe dit heeft kunnen gebeuren maar waaròm het is gebeurd. Zijn jullie 'stiekem' toch verliefd geworden? Voelde je je misschien al die jaren al aangetrokken tot hem maar durfde je het niet te laten blijken omdat je dacht dat je voor hem 'niet meer dan een goede vriendin' was? Of had je gewoon behoefte aan aandacht? Aan zelfbevestiging? Wees eerlijk tegenover jezelf. Kom je er alleen niet uit, praat er dan met een goede (en betrouwbare) vriendin over. Zijn je gedachten eenmaal helder, dan volgt de tweede, en misschien wel moeilijkste stap: praat er met hem over. Hoe meer tijd je er overheen laat gaan, hoe moeilijker het zal worden hem weer onder ogen te zien. Probeer daarom de situatie voor je zelf zo snel mogelijk duidelijk te hebben en praat er dan met hem over. Misschien staan jullie er hetzelfde tegenover. Misschien ook niet. Maar ook dan is het de moeite waard om met hem over het gebeurde van gedachten te wisselen. Misschien geeft het gesprek met hem je zelfs een nieuwe kijk op het gebeurde en helpt het je jezelf - en hem - beter te leren kennen. Kort gezegd, komt ons advies op het volgende neer: heb je A gezegd, zeg dan ook B (maar natuurlijk mag jij er anders over denken! Het is onze persoonlijke mening maar). Als het echte vriendschap is, dan zal die een nachtelijke escapade vast en zeker overleven. En wie weet... Misschien is het wel meer dan vriendschap! In dat geval moet je zeker niet voor hem op de loop gaan maar moet je je geluk met beide handen aangrijpen. Wil jij op dit artikel reageren? Heb jij een dergelijke ervaring of misschien een advies voor de andere lezeressen? Stuur ons je reactie via het venster hieronder. De leukste en interessantste reacties zullen we op anonieme manier hieronder publiceren. trendystyle
Reacties van trendystylers Mij is het ook eens overkomen maar we zijn wel al bijna een jaar bij
elkaar en alles gaat super met elkaar. ik heb hem leren kennen 3 jaar
terug toen was ik 15 en hij 20. ik vond dat er te veel leeftijdsverschil
in zat dus zijn we gewoon verder gegaan alsvrienden, en ik kreeg ook kort
na onze ontmoeting een vriend voor 2 jaar lang. ik sprak die vriend heel
vaak op msn en praatte dan uren lang, bellen konden we niet want dan zou
mijn vriend er vast en zeker achter zijn gekomen. na 2 jaar ben ik terug
gegaan naar de ontmoetingsplaats op de camping, we hadden afgesproken
om elkaar weer eens te zien na zo'n lange tijd...we belandden uit eindelijk
samen in bed terwijl ik nog een vriend had. ik maakte het uit met mijn
vriend. en ik ben gelukkiger dan ooit te voren, we zijn nu een jaar samen
en willen binnenkort samenwonen. Reactie Ik kwam op dit artikel terecht via Google. Ik zit in hetzelfde. Via internet
heb ik 4 jaar terug (ik was toen 16, zij 15) een leuke meid leren kennen.
Ik had in die tijd meer internetcontacten maar dit contact was super!
De andere contacten zijn later overgegaan en dit contact is gebleven.
Ik begon even later verliefd op haar te worden maar drukte dit weg met
de gedachte: ik heb haar nooit gezien misschien valt ze in het echt tegen.
Vorige maand heb ik met haar afgesproken maar (eigenlijk helaas) was ze
veel leuker in het echt! Reactie Ik had dit ook met een heel oude vriend , nou ja hij aleen bij mij. IK voelde niks meer voor hem dan gewoonlijk. Nadat ik hem had afgewezen heeft hij me een jaar niet meer aangekeken tewijl we daarvoor alles met z'n 2rn deden. Reactie Dit gebeurde vorige week nog bij me, ik ging bij een goede vriend van
me slapen die ik nu 8 maanden ken.. Maar voor mij leek het alsof ik hem
al jaren kende. Vanaf Januari hadden we al onze plannetjes bedacht. Ik
zou dan bij hem gaan slapen, een heerlijke douche nemen en daarna gaan
slapen. En toen kwam de zomervakantie, en hij vroeg hoe 't zat met die
plannen ! En vorige week was het dan eindelijk zover. M'n vriendin ging
mee, gewoon om het gezellig te houden met mij. Als ik wist wat er ging
gebeuren zou ik haar nooit meenemen.. We waren in Den Haag, ze hadden
ons opgehaalt van HS met de auto. We kwamen daar pas rond half 1 's nachts
aan, maar we hadden nog volle energie. Dus we dachten, laten we naar Kijkduin
gaan. Een plaats waar hoge duinen zijn, een goede 'chillplek'. Toen we
daar kwamen geloofde ik mijn ogen niet. Het uitzicht dat je alleen krijgt
in New York.. Zoveel lichten in de verte, hoge gebouwen en een prachtige
sterrenhemel. Zo romantisch, maarja we waren met z'n vieren haha. We zaten
ergens alsof er een komeet was gevallen, dat het in het midden dieper
is dan de randen. We moesten namelijk ook naar boven lopen.. We zaten
allemaal, maar ik stond op omdat ik weer zo nieuwsgierig was, en viel
bijna naar beneden, maar hij pakte m'n hand vast.. We liepen weg van die
andere twee, en we stonden op zo'n grote stenen bank. Het moment was daar,
we begonnen elkaar hevig te zoenen, je weet wel dat zoenen voordat je
sex hebt. Ik wou het daarzo bijna met hem doen, zó ver had hij
me gekregen.. Als je me begrijpt haha. Maar ik zei nee, niet hier.. Toen
we naar huis gingen lieten we de andere 2 niks merken, want toen we erheen
gingen zat hij met mij achter en op de terugweg gewoon vooraan. Toen we
thuis waren was het al een beetje duidelijk geworden dat we een beetje
knus waren. Hij kwam bij me liggen, knuffelen enzo. En toen gebeurde het
in een andere kamer.. Spijt? Nee, nooit gehad.. Men zegt dat wanneer je
sex met iemand hebt gehad, de kans groter wordt dat je verliefd kan worden
op diegene. Maar volgens mij is dat bij mij juist andersom.. En geloof
me, er is niets veranderd aan onze vriendschaps-relatie ! Reactie Sinds twee jaar vertrouw ik alles toe aan mijn beste vriend. Hij betekend
heel veel voor mij maar meer dan dat was het niet. Sinds 9 maanden heb
ik verkering en mn beste vriend vind het maar niets. We hebben nooit wat
met elkaar gedaan en verder dan een knuffel kwam het niet. Tot 2,5 week
geleden, we gingen na een lange tijd weer alleen uit en ik zou bij hem
blijven slapen (wat best normaal was) Bij de kroeg waar we waren begonnen
we ineens te zoenen en bij hem thuis is er meer dan dat gebeurd. Waarom het is gebeurd weet ik ook niet. Blijkbaar zijn we toch "stiekem"
verliefd op elkaar. Reactie Ik vind iemand leuk, Reactie Hoi! Mijn beste vriend. 4 jaar geleden heb ik hem ontmoet in de 1e klas. Nu
zit ik in de 4e. Toen ik hem voor het eerst zag vond ik hem een onwijs lekker ding, maar
toen deed hij zijn mond open en we hadden gelijk ruzie. We hadden constant ruzie en scholden elkaar uit voor dingen. Maar toch
bleef het best wel normaal, we hebben nooit wat kwetsend over Kus, mandy Reactie Mijn verhaal begon 4 jaar geleden in de eerste klas ik werd al snel bevriend
met een meisje, zij werd een hele goeie vriendin van mij ik dacht zellfs
mijn beste vriendin. En zoals elke eerste klasser word je verliefd en ook zij ik was nog niet
zo erg bezig met jongens maar om haar te helpen begon ik contact te leggen
met hem. Ik mocht hem helemaal niet, we hadden constant ruzie tot ik hem voor mijn
verjaardag uitnodigde *voor haar*. Naar ongeveer een anderhalf jaar waren de ruzies verandert in discussiess
en vertelde we elkaar al eigelijk te veel, en zoals voorzien vroeg hij
me verkering...ik kon deze liefde niet beantwoorden en vertelde hem dat
ook maar onze band was nog niet zo sterk kdat ik bang was om hem te verliezen. Maar hij werd eigelijk alleen maar closer en closer en begon ik mijn gevoens
te ontwikkelen, ik wou het ontkennen dit kon mij toch niet gebeuren we
waren vrienden, maatjes voor het leven we huilde en lachte smamen. Ik had van alles geprobeerd om mijn gevoelens te onderdrukken en toen
kwam het moment dat ik naar een andere school ging, iedereen vertelde
me dat onze vriendschap nu wel stuk zou gaan. Ik heb dagen gehuild alleen al aan het idee hem te verliezen, dat was
voor mij een besluit dat ik het hem moest vertellen "ik houw van
je". Ja dat idee ging niet door hij kreeg een vriendin, een meisje dat ik ook
mocht ik was machteloos. Maar toch waren we heel close en als een gewone zaterdag kwam hij bij
mij niks byzonders, me nichie was er ook en wou samen met mij, mijn beste
vriend en me broer naar de film "leuk" niet waar? Ja een kleffe liefdes film...die avond kwam hij ermee opzetten dat hij
opnieuw voor de zoveelste keer verliefd op me was geworden en hij me niet
meer uit zijn hoofd wou zetten. Het gelukkigste moment in je leven? Nee niet dus daar was zijn vriendin
nog. Ik ben niet trots op wat ik gedaan heb maar ik kon het echt niet meer
aan naar 2 jaar verliefd "houden van" geeft hij een bekentenis
waar je zo op wachten en dat was vanacht we hebben met elkaar geslapen. Ik weet niet hoe wij nu verder moeten maar beter geprobeertddan altijd
spijt te hebben, en dat gaan we doen we hebben nog geen idee hoe we het
gaan aanpakken, hoe we het idereen gaan vertellen. Maar we hebben wel de duidelijke afspraak gemaakt wie het ook uitmaakt
om welke reden dan ook we blijven altijd elkaars maatje. Ik heb dit bericht geplaatst omdat we het nog even geheim willen houden
totdat hij het heeft uitgemaakt me zijn vriendin. Maar ik wou toch even mijn verhaal kwijt de zenuwen en gevoelens gieren
nog door mijn lijf van gister avond. Maar ik kan zeggen ondloop het niet probeer het te accepteren, het is
moeilijk heel moeilijk om over te schaken. Maar zoiets vertrouwd heb ik nog nooit gevoeld ookal was het voor mij
allemaal de eerste keer...ik ben trouwens 16 en hij 15. Reactie Ik heb 5 jaar geleden mijn beste vriend leren kennen. Ik zat op een internaat en hij kwam daar ook wonen. Ik was toen 16 en hij ook. Vanaf de eerste dag dat hij er was waren we onafscheidelijk. We hebben er allebei in al die tijd nooit aan gedacht of over gedacht dat het ooit wel eens verder zou kunnen gaan tussen ons. Tot het moment dat we elkaar een tijd niet konden zien door omstandigheden. Ik miste hem meer dan ik had verwacht. We belden uren lang. En de opmerkingen werden steeds dubbelzinniger. En toen kwam het moment dat we elkaar weer zagen. En ik moest en zou een keer sex met hem hebben. Dus dat probeerde ik hem heel voorzichtig duidelijk te maken. Maar voorzichtig kwam niet door bij hem. Dus smste ik heb hoe het precies zat. De volgende dag is hij langs gekomen en hebben we een heel weekend lang in bed geleden. Dat is nu anderhalve maand geleden. En sindsdien komt hij nog regelmatig langs. En de sex tussen ons is echt goed. Alleen de rest er om heen niet. Het heeft onze band echt verwoest. We kunnen geen twee zinnen met elkaar wisselen zonder dat we ruzie krijgen. Het maakt niet uit waarover. Het enige waar we nu nog goed in zijn is in het bed…. Al met al, ik heb er flink spijt van! Ik ben mijn maatje voorgoed kwijt….. Reactie Hoi, Mijn verhaal gaat nog een beetje verder. Wat als je al 10 jaar verliefd bent op je allerbeste vriend en het niet durft te zeggen? Ik heb hem leren kennen toen we 11 jaar oud waren. Vanaf het eerste moment dat hij me aansprak, was ik verkocht. Ik vond hem lief en aardig. Ik bedacht dat het misschien wel een goed idee zou zijn om gewoon goede vrienden te worden, zodat ik hem kon leren kennen. Vanaf toen hebben we veel met elkaar opgetrokken. Onze gesprekken waren lang en diepgaand. We begrepen elkaar. Iedere keer dat we bij elkaar waren, verbaasde ik me over het feit dat we zo goed bij elkaar pasten. Omdat we elkaar beter leerden kennen, werd onze vriendschap sterker. We werden van goede vrienden, beste vrienden. Jaren gingen voorbij en na 4 jaar kreeg hij een vriendin. Sinds hij verkering kreeg, werd onze vriendschap alleen maar sterker. Met mij sprak hij over zijn gevoelens en gedachten die hij niet met zijn vriendin kon bespreken. Ik wilde onze vriendschap niet op het spel zetten door hem te vertellen over mijn werkelijke gevoelens voor hem en dus maakte ik het mezelf wijs dat ik hem alleen als goede vriend wilde. Iedere keer als we na een avond praten, een avondje stappen of een lang telefoongesprek elkaar gedag zeiden, brak mijn hart, omdat ik bleef hopen. Hopen op meer dan alleen vriendschap tussen ons. Hij heeft bijna 6 jaar een relatie met dat meisje gehad en sinds twee maanden is het uit tussen hen. We trekken veel met elkaar op, spreken vaak af en praten dan tot de volgende ochtend over de toekomst, vriendschap, liefde, het leven. Ik heb het gevoel dat onze band nog sterker wordt. We zijn intiemer op de momenten dat we bij elkaar zijn. We hebben echt diepe gesprekken en zijn oprecht geïnteresseerd in elkaar. Mijn gevoelens voor hem zijn met de jaren alleen maar sterker geworden. Maar omdat we elkaar al 10 jaar kennen en onze vriendschap zo belangrijk en sterk is, kan ik nu helemaal niet meer vertellen dat ik diepere gevoelens voor hem heb. Ik houd echt van hem en wil de rest van mijn leven bij hem zijn. Samen met hem kinderen krijgen. Maar ik ben bang dat als ik hem dat vertel, dat onze vriendschap voorbij zal zijn. Dat hij niet dezelfde gevoelens zal hebben. Ik zou in dat geval liever de rest van mijn leven zijn beste vriendin willen zijn en dat hij het niet weet, dan dat hij het wel weet en dat ik hem daardoor zal verliezen. Als beste vriendin zal ik in ieder geval altijd bij hem in de buurt zijn. Reactie Ik heb al eens eerder geschreven maar er is het een en ander weer gebeurd
in de afgelopen tijd. Ik schreef over mijn buurjongen die 11 jaar jonger
is en er zijn nieuwe ontwikkelingen. Voor 2 weken terug met konninginnedag
ben ik uit geweest met hem.Mijn vriend ging niet mee dus had ik vrij spel. We hadden wat gedronken en allebei wat makkelijker.Dus hebben we de hele
avond intiem staan dansen zodat andere dachten dat we een stel waren...Vervolgens
vraagt ie mij of dat ik misbruik ga maken van de situatie en dat was wel
de bedoeling maar dat wou hij eigenlijk niet.Vervolgens lopen we hand
in hand naar huis en vraagt hij mij of ik zin in sex heb met hem in de
tuin. Ik zeg hem nog dat hij niets voor alkaar zal krijgen en geeft mij
daar volledig gelijk in...we nemen afscheid bij de achterdeur en gaan
ieder weer onze eigen weg...Maar nu komt het...Vervolgens zegt hij tegen
iedereen dat hij niets voelt voor mij en dat het niets voorstelde terwijl
wij in dat cafe toch bijna stonden te zoenen...heb hem al zo vaak gezegdt
dat ik verliefdt op hem ben maar dat schijnt niet door te dringen.Ik snap
het allemaal niet zegdt hij en ik moet toegeven dat ik er inderdaad niets
meer van snap maar vervolgens functioneer ik niet meer op de manier zoals
dat zou moeten. Hij zit in mijn hart en mijn hoofd en daar wil hij na
2 jaar nog steeds niet uit vertrekken. Ik kan hem niet vergeten en weet
zeker dat hij meer voor me voelt maar geeft dat alleen niet toe....Ik
zou eigenlijk eens onder 4 ogen met hem moeten praten als we nuchter zijn
maar dat komt er nog steeds niet van en ik durf dat ook niet te vragen
bang om afgewezen te worden denk ik. Ik loop al maanden met mijn ziel
onder de arm en de situatie thuis wordt er niet beter op.....Mijn vriend
mertkt natuurlijk dat er iets aan de hand is en weet ook dat ik mijn buurjongen
erg leuk vind maar dat het daar bij blijft...Hij weet niet dat ik alles
op alles zet om hem in bed te krijgen maar dat dat nog steeds niet lukt
en dat het bij een beetje friemelen en kussen blijft....Ik weet echt niet
meer wat ik met de situatie aan moet....ergens ben ik bang dat het onze
vriendschap naar de maan helpt maar aan de andere kant wil ik maar 1 ding....dat
is hem desnoods voor 1 nacht.........wie weet wat ik hiervan moet denken
en wat ik moet doen Reactie Ik en mijn beste vriend zijn al jaren bevriend we elkaar door familie
en we zijn zeg maar Reactie Ik heb een vriend die ik al 15 jaar ken. Ik voelde mij wel altijd al tot hem aangetrokken maar ging er vanuit dat het toch niets zou worden. Hij heeft al een vriendin. Laatst kwam ons gesprek op kinderen uit en hij vroeg of ik geen kinderen wilde. Ik zei hem dat ik dat heel graag wou maar dat ik daarvoor niet zomaar een man zou gaan aanspreken. Ik zei weet jij niet iemand die dat zou willen,zonder dat er een relatie aan te pas komt. Hij zei; je kan het toch ook aan mij vragen. Ik zeg; oke,bij deze dan. Aangezien ik dit ook wel al wilde. Maar toch is het heel vreemd om met hem naar bed te gaan,terwijl we elkaar al zolang kennen en nooit de indruk van elkaar hebben gehad dat dit zou kunnen gaan gebeuren. Maar ik ben wel heel blij met deze situatie. Hopelijk word ik snel zwanger van hem. Dan ben ik zeer zeker de gelukkigste vrouw op deze aardbol. Reactie Was het maar waar dat mij dit ook overkomen is.. Ik ken mijn beste vriend nu zo'n 10 maanden. Heb hem leren kennen op onze stage. In eerste instantie dacht ik dat hij op mannen zou vallen, stom natuurlijk, maar ja dat is heel vaak bij mannen die in de zorg werken. Daardoor kon ik gewoon op een normale manier met hem omgaan totdat hij vertelde dat zijn ex-vriendin bij ons zou komen werken. Via via kwam ik erachter dat zij de nieuwe vriendin van mijn ex was, heel vaag allemaal. Maar ik wist nu dus wel zeker dat hij niet op mannen viel :D Ik werd verschrikkelijk verliefd op hem en heb hem dat ook verteld. Hij zei dat hij mij ook een hele aardige, leuke meid vond, maar dat het daarbij bleef.. Ondertussen zijn we steeds meer met elkaar gaan stappen en ik dacht steeds; hij draait wel bij als hij me beter leert kennen. We deden op een gegeven moment alles samen. We zaten inmiddels bij elkaar in de klas, werkten daar samen aan een project wat heel goed ging, al onze vrije uren die we hadden waren we samen. We gingen wekelijks samen stappen, heel vaak samen naar de film, shoppen, dagjes weg en als we elkaar niet zagen belden we, smsten we en zaten we te chatten.. Echt ideaal voor mij natuurlijk, want ik dacht dus dat hij mij ondertussen ook wel zag zitten.. Dit heb ik besproken met al mijn vrienden, sommige collega's en een goede vriendin van hem. Zij heeft mij uiteindelijk wel met beide benen op de grond weten te zetten. Ze vertelde me dat hij haar had verteld dat hij mij pas zou laten weten dat zijn gevoel voor mij nog steeds alleen vriendschappelijk was, wanneer ik ernaar zou vragen. Dat was natuurlijk erg moeilijk om te horen, maar ja het was zo en ik heb me er eindelijk bij neer kunnen leggen. Onze vriendschap is nog steeds fantastisch en ik ben wel bijna helemaal over hem heen. Nog steeds zou ik het niet leuk vinden als hij ineens met een ander meisje aan zou komen zetten, maar ja dat is dan maar zo.. Ik heb intussen een veel leukere man leren kennen met wie het supergoed klikt en met wie het dus wel helemaal wederzijds is. Ik heb nu dus beiden: een toekomstige relatie met een superleuke vent én een beste vriend met wie ik gewoon heel goed kan op schieten en leuke dingen mee kan doen. Zo kan het dus ook! Reactie Ja, mij is precies hetzelfde overkomen. Een jaar geleden ben ik met mijn
beste vriend in bed beland. Een tijd heb ik er met hem niet over durven
praten, een tijd geleden heb ik toch de stap gezet omdat ik meer gevoelens
voor hem heb dan alleen goede vriendschap. Een duidelijk antwoord heb
ik niet gekregen, hij zei dat ie ook de aantrekkingskracht heel sterk
had en bang is wanneer de relatie stuk zou gaan de vriendschap ook kapot
zou gaan….. Wat moet ik nu??? Anoniempje Reactie Ja zeg, dit is toch echt het nachtmerriescenario van elke vrouw die - zoals het hoort - er geen problemen van maakt dat haar vriend ook wel eens een avondje gaat stappen met zijn beste vriendin. Van een artikel zoals dit krijg ik echt de jaloezie-kriebels... Zo snel mogelijk vergeten dus! Reactie Onvoorstelbaar,hoe vaak komt het voor?Bij mij is het heel extreem.Het begon allemaal ruim 1,5 jaar geleden.We hadden een hele hechte vrienden groep was getrouwd en heb 2 kinderen.Ik had al 12 jaar eenvriendin die ook gertouwd was en 2 kinderen had.De mannen waren ook bevriend. We deden heel veel dingen samen totdat ik een keer met de man van mijn vriendin zoende.Het was spannend en werden tot over onze oren verliefd op elkaar.We hebben heel veel gepraat en wilde bij elkaar zijn.Onze partners kwamen erachter en er volgde een heel pijnlijke tijd.Hoe kan je zoveel van iemand gaan houden? Ik vraag het me nog steeds af. We wonen nu ruim een jaar bij elkaar samen hebben we het fijn maar we hebben kinderen dat gaat nog niet zo goed.We komen de exen steeds tegen omdat we vlak bij elkaar wonen.Elke dag word ik met de situatie geconfronteerd vooral in een dorp.Vrienden hebben we niet meer bijna iedereen heeft ons de rug toe gekeerd.Familie is boos. Dat heeft me allemaal heel veel pijn gedaan en nog steeds. Maar onze liefde is echt door alle ellende zijn we samen sterk en nog steeds echte maatjes al ben ik verder bujna alles kwijt. Reactie Hoi, Reactie Mijn huidige vriend heb ik rond mijn 12e leren kennen. Hij is 2 jaar ouder. Beide hebben voor wij iets kregen een relatie gehad (beide rond de 2 jaar). We zagen elkaar toen ook nog vrij regelmatig en het was altijd dolle pret. Rond mijn 17e ging het gedurende de zomervanantie met mijn vriend uit. Tevens liep zijn relatie rond die periode ook op de klippen. Wij troffen elkaar weer en hadden gezworen om voor ons 25e vrijgezel te blijven en lekker te gaan genieten. Het gekke was dat bijna een jaar later de vonken toch nog oversloegen. Allebei proberende wij deze vonken te vermijden. Tot op een zekere koude winteravond. Na een avondje in ons stamcafe bracht hij iedereen naar huis en mij als laatste. Op de een of andere manier waren wij zenuwachtig en hij reed ook om. Hij stopte bij een stuw. Het was zo koud dat in de Rijn ijsschotten dreven. Ons excuus om daar eens naar te gaan kijken.....tuurlijk.... Voor we het wisten waren wij hartstochtelijk aan het zoenen en er volgde meer. De volgende dag hebben we contact met elkaar gezocht, beide een beetje terughoudend. Eerst wou ik de eerste week geen contact zoeken, maar dat voelde verkeerd. Onze vraag of een relatie wel kon en of dat onze vriendschap niet op het spel zou zetten. Wij zijn er heel open over geweest en denk ook dat deze openheid het beste was wat ons kon overkomen. Nu inmiddels 10 jaar verder zijn wij nog steeds bijelkaar en zijn ook nog steeds de beste maatjes. Wij kunnen nog steeds overal over praten. Zelfs het angstaanjaagende onderwerp als het uit zou gaan en hoe dan verder. Ik denk dat je op dat moment inderdaad erg goed naar jezelf moet luisteren. Misschien hebben wij net het geluk gehad, maar ja dat is dan natuurlijk ook met alles in het leven. Reactie Tja...het gaat precies zoals hierboven vermeld wordt en inderdaad, ook ik heb het meegemaakt. We leerde elkaar acht jaar geleden kennen, hebben een goede vertrouwensband. Hij was getrouwd, negen jaar jonger als ik, ik verliefd op een van zijn familieleden en had daar ook een relatie mee. Hij had het druk met zijn zaken en ik had een eigen horecabedrijf opgestart. Maar we gingen gezamelijk op vakantie en bezochten daar zijn familie. Wanneer ik een probleem met mijn relatie had, was mijn vriend degene die me wijs opving en zijn schouder aanbood. Andersom was ik er ook voor hem als hij me nodig had. Hij was mijn broertje. Zijn huwelijk was gearrangeerd voor een verblijfsvergunning, dus dat was ook niet alles thuis voor hem. Ik zorgde zelfs voor vriendinnen voor hem, maar nadat hij enkele keren voor onderzoek naar de GGD moest, deed ik dat niet meer. Ik had mijn eigen broer verloren aan de ziekte aids en ik waarschuwde mijn vriend om veilig te vrijen, of helemaal niet. Later merkte ik bij mezelf dat ik het niet prettig vond als een andere vrouw hem aandacht gaf, ik werd zelfs een beetje jaloers. Ondertussen ging mijn eigen relatie kapot doordat hij ging emigreren naar het buitenland om daar directeur van een fabriek te worden.. Vreselijke tijd was dat. Eenzaam, toch blijven lachen, je had tenslotte een horecazaak en dat ging gewoon door. Gelukkig was er altijd die schouder. Tot vervelends toe, maar hij klaagde nooit. Maanden en enkele alcoholische drankjes later, stonden we midden in de nacht alleen op mijn eigen dansvloer in de zaak. We waren gesloten, maar draaide nog wat muziek voor onszelf. Ik had verdriet, we keken elkaar in de ogen en we waren verkocht. Wat er toen gebeurde was hetzelfde als in die Amerikaanse films met vuurwerk en al.... En dat is nu nog steeds! Kort daarna verzocht zijn vrouw om een scheiding en dat verzoek heeft hij met veel plezier ingewilgd. Een week daarna is hij met zijn spulletjes bij mij ingetrokken. Ondertussen hebben we een huis gekocht. Ben ik drie keer oma geworden van mijn drie kinderen. Hebben we twee poezen en twee honden en een papegaai aangeschaft. Mijn zaak heb ik niet meer, maar we zijn een leuk gezinnetje en mijn familie is helemaal gek met hem, vooral mijn moeder en mijn kinderen. Samen doen we erg veel en hebben we ook dezelfde interresses. Maar we laten elkaar ook in onze waarde en zorgen dat we onszelf kunnen blijven in deze relatie. We zijn nog steeds die vrienden die elkaar alles vertellen en steunen en eerlijk zijn. De fundering voor onze relatie is door onze vriendschap niet snel kapot te krijgen. Zo zou het voor iedereen moeten zijn en of kunnen. Ik gun iedereen het allerbeste en ik heb dat zeer zeker al! Reactie Hey... Ik vind dit een heel leuk onderwerp, het is mij ook een aantal keren overkomen. Een keer met een goeie vriend die ik al jaren ken, als we gingen stappen
dat was het altijd gezellig maar toch hij was mijn type man niet....maar
dan toch als ik gedronken had in een keer wel!!!! Samen dansen zoenen en zelf een keer na het stappen ging het verder dan
dat. Maar dan de volgende dag wat een ramp...spijt spijt spijt....en dan
kijk je naast je en denk je nee hij is mijn type niet. Gelukkig kunnen we er nog altijd om lachen hoor...maar nee het is nooit
meer gebeurd. En toch zijn we nog steeds beste maatjes. Maar soms kan het ook wel makkelijk zijn. Ik heb veel vrienden meest mannen
... Maar er is er een bij ja wij zijn niet verliefd op elkaar maar als
we alletwee niks hebben van een realatie dan vallen we wel eens op elkaar
terug...maar verder nee tussen ons kan het nooit wat worden. Helaas ben ik ook een goeie vriend kwijtgeraakt door met hem naar bed
te gaan. Wij schelen negen jaar en hij heeft mij zien opgroeien...toen ik puber
was was hij getrouwd en ja hij was voor mij de droomman...maar helaas
getrouwd en nee we scheelde negen jaar en kende elkaar al heel lang. Maar
toen was ik 24 en hij ging scheiden.Hij belde me op en ik was er voor
hem...uren praten dat konden we wel vooral over zijn elende en scheiding. We groeide naar elkaar toe. En na twee jaar gingen we nog steeds met elkaar
om maar dan had hij een relatie en dan ik ...maar we draaide alsmaar om
elkaar heen elke keer als hij me zag en ik hem was er wat met ons... Na
een tijdje waren we alletwee vrijgezel en gingen we stappen. En ja in een dronken bui hebben we elkaar verteld hoeveel we om elkaar
gaven en dat het zo lang moest duren dat gedraai om elkaar heen en dat
tijdens het stappen... Toen begon het feest dansen zoenen iedereen kon
en mocht het zien er was geen schaamte meer...want wij hadden tenslotte
zo lang op elkaar gewacht. We konden het niet meer houden van verlangen en besloten naar huis te
gaan.. En daar gebeurde het. Zo intens zo fijn alles was geweldig dit
was het. De man die ik mijn hele leven ken zo mooi zo lief. Maar na die avond en nacht ging het fout.... De dagen erna geen smssen meer geen tel meer....en toen belde ik hem op
om te vragen wat er was. Hij vertelde me dat het hem speet..maar de klik was er niet!!! Toen brak de hel in me los....we waren voor elkaar bestemd het klikte
heel ons leven en nu niet meer. Hij vertelde me dat hij me geen pijn wilde doen maar helaas dat deed ie
wel. Ik ben nu mijn beste vriend kwijt....spreek hem bijna nooit meer. Maar
ik weet dat ie aan andere vraagt hoe het met me is en alles van me wil
weten of ik een vriend heb en zo. Ik weet zeker hij was bang voor de gevolgen en durfde het niet aan omdat
we elkaar al 25 jaar kende nu inm 26 want ik ben nu 26. Ik mis hem nog elke dag...onze vriendschap ....alles als ik het over kon
doen heel graag!!!! Maar een ding is zeker ik zal altijd van hem blijven houden. Daarom het is heel dubbel...het kan leuk zijn voor een avond ...maar het
kan ook totaal verkeerd lopen. Ik kan het weten Reactie Hoi, Een reactie op Marcel
Als je een tijd nadat een relatie verbroken is nog intiem bent met elkaar dan kan dat ook te maken hebben met een stuk verwerking. Lief zijn voor elkaar en de aantrekkingskracht kan heel helend zijn. Voor sommigen is dat niet weggelegd en voor sommigen wel. Natuurlijk kan het de zaken ook bemoeilijken. Maar als je ook nog met elkaar samen werkt en die aantrekkingskracht is zeer sterk aanwezig, dan is dat best lastig. Maar de vriendschap en liefde voor elkaar wordt wel gekoesterd. Iets heel moois. Maar zodra de één weer verwachtingen gaat krijgen dan moet men wel eerlijk zijn naar elkaar toe. Wat ook belangrijk is – is dat men ook eerlijk aangeeft wanneer de één iemand anders ontmoet. Maar al met al is dit heel moeilijk want aan de andere kant als je gelijk met elkaar afspreekt niet meer intiem te zijn dan kies je ook om dingen geheel los te laten en niet beetje bij beetje. Uiteindelijk wil je toch verder met je leven en openstaan voor anderen. Soms hebben we het niet voor het zeggen en lopen dingen anders. Ik ben er wel van overtuigd dat dingen soms zo moeten gaan om weer verder te komen in het leven. Alles is een les en alle keuzes die we maken bepalen onze toekomst. Groetjes Daan Reactie Ik wil graag even reageren op het artikel met je beste vriend naar bed. Mij is ook zoiets overkomen en iedereen zegt dat ik me heb laten gebruiken alleen voelt het niet zo. Ik ken hem nu bijna een jaar en in het begin was het gewoon gezellig en lachen en avondjes stappen maar verder niks. Totdat de smsjes begonnen, hij vond mij wel erg leuk en wilde meer met mij. Ik niet met hem maar ben toch een keer een film wezen kijken bij hem. Je snapt natuurlijk wel dat er van die film niks meer van terecht is gekomen en ik werd wakker en schrok dat ik nog naar huis moest. Op de fiets dacht ik eraan hoe dit zou kunnen gebeuren en wat het zou kunnen betekenen. Later vertelde hij me dat hij geen vriendin wou en dat het verder geen problemen zou opleveren. Mooi, dacht ik. Het gebeurde wel vaker totdat ik meer voor hem begon te voelen. Ik werd verliefd op hem! Dat had ik niet verwacht, hij was mijn maatje waar ik mee kon lachem en gezellig doen maar ook mee kon huilen. Hij heeft me diep gekwetst door iedere keer te zeggen dat hij geen vriendin wou. Uiteindelijk heb ik gezegd dat ik geen sex meer wou als hij niet meer wou. Hij begreep het niet maar deed het wel. Ik had me oude maatje weer terug zoals het was. Nu heb ik een hele lieve vriend en hij weet van hem af, omdat hij nu begint dat hij wel een relatie wil en de enige met wie hij een relatie wil dat ben ik. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat hij die kon krijgen en niet wou. Hij begreep het maar ben hem wel kwijt. Ik spreek hem nog af en toe via de sms maar verder zie ik hem nooit meer. Hij kan het niet omdat hij meer voor me voelt en er niet mee om kan gaan. Ik ben gelukkig in mijn relatie maar mis de vriendschap met hem.. Mandy Reactie Hey, ik ben misschien een beetje jong (17) maar herken
dit artikel wel. Mijn bijbaantje is geweldig, en zeker omdat er ook een
jongen werkt waar ik heel goed mee om kan gaan. Totdat we een keer hebben
gezoend toen we wat gingen drinken, en dat is uiteindelijk ge-eindigt
in een soort zoenrelatie in het magazijn. (we zijn zelfs ietjes verder
gegaan op feetsjes enzo, maar t zal nooit een bedparnter worden, en dat
zeg ik niet omdat ik nog maagd ben)harstikke sexy natuurlijk, maar het
wordt toch verwarrend als je dat inmiddels 6 maanden volhoudt. Zeker als
die jongen nog een veel leukere neef blijkt te hebben, maar ag....je kan
niet alles meehebben dacht ik. Maar verrassing, dat kan dus wel! want
laat die neef nou net niet in de buurt wonen, dus met uitgaan is er de
leuke neef, en tijdens de saaie uurtjes op het werk is er de collega. Klinkt een beetje sletterig he? Maar ag je leeft maar 1x ;) Reactie van s. Om maar met de deur in huis te vallen,ik ben verliefd geworden op mijn 11 jaar jongere buurjongen,Geen probleem zou je denken als ik geen relatie zou hebben van 9 jaar.Het gebeurde eigenlijk langzaam aan.eerst wat praten op de parkeerplaats en ondertussen hem bijna uitkleden met je ogen.Met carnaval heb ik in een dronken bui hem gekust en hij kuste terug sindsdien kan ik hem niet vergeten en ben ik hotel de botel op mijn goede vriend en buurjongen.Ik sms hem regelmatig en heb hem gevraagt of hij dit vervelend vind en dat is niet zo,en deze smsje gaan ver.Ik heb hem verteld dat ik helemaal verliefd op hem ben en ik weet alleen niet of hij ook hetzelfde voelt voor mij.Ik geloof erin dat het vanzelf overgaat maar ik ben bang dat dat niet het geval is.Eerst wilde ik heel graag trouwen nu wil ik eigenlijk helemaal niet meer en dat terwijl mijn vriend de plannen klaar heeft voor volgend jaar maar nu houd ik de boot af.Ik doe er alles aan om maar bij mijn buurjongen in de buurt te kunnen zijn.Ben bij de zelfde club gegaan als hem,ga over 2 weken naar zijn verjaardag en dat soort dingen...Op dit moment sta ik in dubio en wil ik mijn vriend niet kwijt maar wil ook heel graag met mijn buurjongen naar bed........Ik weet het even niet meer......liefs s. Reactie Ik zit al ongeveer anderhalf jaar in een zelfde situatie... Al vanaf het moment dat ik hem leerde kennen hou ik al van hem... En we zijn in die anderhalf jaar zéér goede vrienden geworden... Hij weet wat ik voor hem voel, ik heb het hem al 3 x verteld, maar al 3x houdt hij de boot af en zegt hij dat hij afstand wil nemen... Wat hem vervolgens niet lukt! Erg frustrerend, voor mij maar ik denk ook voor hem. Ergens heb ik het idee dat er bij hem ook méér is, hij kan namelijk weinig voor mij verborgen houden... Zeggen dat je niet wilt en proberen afstand te nemen is één ding, maar het daadwerkelijk doén is wat anders... Hij handelt helemaal niet naar wat hij zegt... Omdat ik bang ben om het helemaal kwijt te raken heb ik maar besloten mijn gevoel zoveel mogelijk weg te drukken, maar ik weet niet wat er zal gaan gebeuren als ik hem weer zie... Waar zal dit toe gaan leiden??? Ik word hier af en toe helemaal wanhopig van! Reactie van monique en een adviesje voor sina Toevallig viel mij dit verhaal op omdat ik in een soortgelijk situatie zit. Er is een jongen die ik nu al meer dan 2 jaar ken, en hij is een goede vriend van mij geworden. Tegelijkertijd is dit een zelfde soort situatie als waar Sina inzit en op haar wil ik aan het einde van het verhaal ook reageren. Ik ben zo'n 3 jaar geleden gaan sporten en ik werkte in die tijd nog bij een snackbar bij ons in het dorp. Daar vond onze eerste ontmoeting plaats, en we ontdekten al snel dat we elkaar heel erg mochten, ik kwam hem in een korte tijd overal tegen: op fitness, als klant op mijn werk, op straat...altijd waren we wel heel even aan de praat. Ik vond hem gewoon gezellig om mee te babbelen. Meer niet. Qua uiterlijk was het ook absoluut niet het type waar ik op zou vallen. Hij had altijd wel zijn woordje klaar, en daar hield ik wel van. Totdat ie op een keer heel onschuldig mijn nummer vroeg. En ik was té naief om door te hebben dat ie hiermee iets anders bedoelde... Mijn ouders waren in die bewuste tijd op vakantie en ik was alleen thuis, ik had hem nog geen uur mijn nummer gegeven en hij smste me al. De ondertoon van die sms gaf al aan dat hij meer dan alleen geinteresseerd was in mij. Hij wou graag bij mij langskomen. Dat is uiteindelijk ook gebeurd. Toen merkte ik dat ie mij eigenlijk heel erg leuk vond. Die praatjes waren opeens ook een heel stuk minder, hij was veel meer verlegen. Hij wou mij zoenen, maar ik wou niet. Ik was er echt nog niet over uit of ik hem nou gezellig vond, of dat ik meer van hem wou. Maar ik begon toch spijt te krijgen van de afwijzing en vroeg hem om weer langs te komen. Toen hebben we wel gezoend, maar dat duurde niet lang, want ik was te veel aan het twijfelen. Nadat ie weg was wist ik wel dat ik hem toch heel erg leuk vond. Zo heeft het een aantal weken geduurd, maar toch kwam de liefde niet van twee kanten. Ook hoorde ik verhalen uit zijn verleden, die mij helemaal niet aanstonden (hij bleek een rasversierder met alle gevolgen van dien). Toch wou hij niets met mij. Het contact werd ook wat minder, maar bloeide na een aantal maandjes toch weer op (we bleken bij elkaar op school te zitten). Ik kwam op zijn verjaardag en daar leerde ik zijn zusje kennen, waarmee ik daarna veel mee begon op te trekken. Ik werd vriendinnen met zijn zusje (en tegelijkertijd had het contact van mij met haar broer zo zijn ups en downs), en daar kwam toch een zekere bottleneck, aangezien ik niet tactisch was in mijn uitspraken over haar broer (ook hadden we allebei ff een ander). Uiteindelijk mondde dit uit toch een ruzie. We hebben elkaar toen twee maanden niet gesproken. Maar opeens werd het contact met haar broer heviger (meer van zijn kant uit)... Maar ik heb toch de eerste stap gezet om het uit te praten en om aan te geven dat het gewoon dom was geweest om over haar broer te beginnen. Onze vriendschap was snel weer hersteld en ze werd een hele goede (is ze nu nog steeds) vriendin van mij. Ze ging met haar moeder op vakantie en ja hoor, haar broer en ik hadden weer met elkaar afgesproken, en we hadden alweer gezoend..We voelden ons toch wel zeer tot elkaar aangetrokken..we konden veel bij elkaar kwijt als we bijvoorbeeld ergens mij zaten, maar we groeiden vanaf dat moment steeds meer naar elkaar toe, en van het een kwam het ander...Ik wou het voorkomen, omdat ik toch dingen weet uit zijn verleden, en hem eerst dus niet genoeg vertrouwde (ondanks dat we het zo goed met elkaar konden vinden) en omdat we helemaal niets met elkaar hadden en ik bang was dat ie mij gebruikte. Zo ging het eigenlijk maar door, spraken we af, enz. Ik vroeg (en vraag) mij af waarom het eigenlijk niet zo goed wou lukken tussen ons, want alles was er, behalve de laatste stap! Iedereen in onze omgeving vond (en misschien vindt nog steeds) dat we goed bij elkaar passen, we vullen elkaar eigenlijk heel goed aan, maar er zijn enkele factoren waardoor het steeds niet wou lukken, ook voor mij onbekende factoren. Een paar maanden geleden gaf ie aan dat ie niet zo goed wist wat hij wou, terwijl hij wel steeds meer contact zocht. Toch brak een paar weken geleden het ijs, maar niet op de manier waarop ik graag zou willen. Hij heeft namelijk verkering (met een meisje die hij nu zo'n 8 maanden kent - ze zijn naar elkaar toegegroeid) en hij zegt dat het echt super gaat. Toch hebben we wel contact, waardoor ik mij eigenlijk afvraag hoe serieus hij deze relatie nou echt neemt. Hij wil mij niet kwijt als vriendin, maar ik hem ook niet als vriend. Ik ben al bijna twee jaar lang verliefd en eigenlijk gefrustreerd. Ik kan niet al mijn frustratie en meningen over die relatie (ik vind haar te jong en absoluut niet zijn type) kwijt aan zijn zusje (mijn goede vriendin), want ik zie die relatie namelijk niet als iets wat voor altijd blijft. Hij blijft mijn ideale man, ik heb het gevoel dat het nog lang niet voorbij is, daarvoor was/is onze aantrekkingskracht te groot. Maar ik moet accepteren dat er een ander is. Voor mij is er gelukkig een uitweg, ik ga studeren in het buitenland en ik ga over 13 dagen weg. Toch weet ik dat weglopen voor hem geen optie is. Dat ik een deel van mijn studie daar voortzet is ook een reden dat hij geen relatie met mij wou, dat heeft ie niet gezegd (hij is een binnenvetter wat betreft dat soort dingen) maar dat weet ik zeker. Ik krijg bijna het gevoel dat de relatie die nu heeft meer is gebaseerd op het loslaten van mij...Ik heb het er nooit uitgekregen wat hem nou werkelijk tegen heeft gehouden. Wist ik het maar. Met kerst kom ik terug en dan zal ik zien, of ik over hem heen ben of niet.. Dit is een verhaal wat misschien niet helemaal overeenkomt met wat er hier in de inleiding wordt verteld, maar het is zeker niet zo dat ik iets heb verloren...We kunnen elkaar nu nog meer vertrouwen en trekken als het moet nog meer naar elkaar toe. Ik kan zijn gedachten lezen en hij de mijne. Hij weet wat ik voel, dat hoef ik hem niet te vertellen... Nu nog mijn advies aan Sina: Praat eerst met jouw goede vriend, je mag best om duidelijkheid vragen, ook al ben je bang dat je hiermee de vriendschap op het spel zet. Jullie kennen elkaar al dusdanig lang dat vragen om duidelijkheid jullie vriendschap niet kapot zal maken. Zeg wat je voelt, vraag hem ook wat hij voelt en hoe hij je ziet. Trek je niet teveel aan van de meningen van een ander, maar soms kan het geen kwaad om te vragen waarom andere mensen het zo zien, dat kan voor jou een hoop dingen verduidelijken. Wie zegt dat hij je werkelijk gebruikt? Misschien is ie ook wel verliefd, maar is het een raar gevoel gezien de situatie? Zijn er andere factoren die hem dwarszitten? Als ik jouw laatste alinea lees zitten wij in het zelfde schuitje...hij wil niets kwijt over de situatie, terwijl jij antwoord weet. Ondertussen weten wij beiden het antwoord wel. We moeten door met ons leven en eigenlijk een andere man vinden. Maar voor jou is dat eigenlijk al gebeurd. Maar de situatie en de reacties zijn eigenlijk precies hetzelfe en ik ben ook bang dat wanneer ik terugkom, ik toch weer naar hem toetrek (ondanks dat dit een druk studiejaar zal worden). Ik ben bang dat we toch bij elkaar horen (het klinkt paranoïde)...misschien ziet hij dit op een gegeven moment ook wel in...als ik ben vertrokken naar het buitenland.... Groetjes, Monique Groetjes van iemand die niet weet wat ze moet doen. Nou, het lijkt wel of dit artikel op het juiste moment op mijn beeldscherm terecht kwam. Ik zit namelijk al een tijdje met hetzelfde 'probleem'. Een aantal jaar geleden kwam ik hem tegen en werd ik verliefd op hem, maar ik durfde geen actie te ondernemen want ik was vrij onzeker. Daarbij kwam nog dat een hele goede vriendin van mij ook nog verliefd op hem werd. Na een hele lange tijd ging het langzaam over, ik begon hem gewoon te zien als een hele goede vriend. Dat moest gewoon van mezelf. We zijn samen op vakantie geweest, samen met die hele goede vriendin en nog een goede vriend. Niks gebeurd, maar wel heel erg gezellig. We konden het heel goed met elkaar vinden. Daarna is het een hele rustig periode geweest, omdat we het allebei heel erg druk hadden. Maar sinds een tijdje geleden hebben we allebei weer wat meer tijd en zijn relatie loopt niet meer zo lekker en zien we elkaar redelijk vaak. Ook bellen we regelmatig. Ik zie hem nog steeds als een hele goed goede vriend, eigenlijk mijn beste. Ik kan alles aan hem kwijt, we kunnen werkelijk alles bespreken. Maar sinds kort begin ik hem te missen als hij ergens niet bij is, dan wil ik hem bij alles wat ik doe hem bellen en zou ik willen dat hij erbij was. Dan zie ik hem weer, en denk ik: "Nee, hij is gewoon mijn beste vriend, het moet gewoon", maar we denken over dingen hetzelfde, we kunnen om dezelfde dingen lachten enzo, ik kan dit niet zo goed uitleggen. Hij geeft mij altijd complimentjes. Ik ben een beetje bang dat ik 'weer' verliefd wordt, maar nu ik dit lees kan het misschien toch best wel. Mijn ouders en broer en zus zitten mij er ook altijd mee te 'plagen'. Toch weten ze niet dat ik hem echt leuk vind. Ze vinden dat wij zo goed bij elkaar passen. Ze zeggen dat het wel vaker voorkomt dat je eerst een hele goede vriendschap hebt en daarna een relatie krijgt. Het komt ook best vaak voor lees ik hier... Maar nu weet ik dus niet wat ik moet doen, ik wil de vriendschap niet kwijt en durf hem niet te laten weten dat ik hem stiekem toch wel zie zitten. Groetjes iemand die niet weet wat ze moet doen. Reactie van anneleen Bij mij is het net omgekeerd gebeurd… een vriendin stelde me voor aan een vriend van haar, die achteraf uitgekomen, verliefd op me was… ik vond hem wel cute en heb een paar keer met hem afgesproken, daarna zijn we met elkaar naar bed gegaan. Ikzelf kwam net uit een lange en moeilijke relatie dus een nieuwe zag ik echt niet zitten, ik heb hem dat ook duidelijk gemaakt en hij stelde voor om vrienden te blijven… en daaruit is onze vriendschap ontstaan, toen hij een ongeluk had met het skiën (gebroken knie) zat hij altijd bij hem thuis en ik ging hem gezelschap houden, zijn appeltje te schillen enz… hij is mijn beste vriend, nu we alletwee terug een relatie hebben, zien we elkaar niet zo vaak meer, maar we vertellen nog steeds alles! Dit is mijn vriend voor het leven! Anneleen Reactie van patricia Hoi, ik heb het ook meegemaakt. Hij en ik kennen elkaar nu al 5 jaar en ik voel toch iets voor hem wat ik niet voor een jongen heb gevoeld. Hij heeft een relatie en ik inmiddels ook weer. Het gebeurde vanzelf. Net zoals altijd een film kijken bij hem thuis.lekker hangen op de bank. Samen knuffelen en af en toe dat oogcontact. Maar dat er sex uit zou voort komen hadden we nooit verwacht. Hij en ik hebben nu al meerdere keren de liefde bedreven. Maar onze vriendschap is er hechter door geworden. Ik wil hem niet meer kwijt. Groetjes patricia Reactie Hoi,Ook ik heb zoiets meegemaakt. Ik heb een goede vriendin die ik vanaf de lagere school ken. Sinds onze 16 verjaardag zijn we maatjes voor het leven geworden. Momenteel Reactie van johnny Hey hallo. Ik ben John.. Heb zo'n 8 jaar een hele goede vriend gehad. Totdat. Wij zo dom zijn geweest om met elkaar naar bed te gaan, en zelfs verkering
te nemen. Wat dus 8 jaar mijn allerbeste maatje is geweest, is helaas zoiets als
mijn ergste vijand geworden. Van die vriendschap is helemaal niets meer over. En dat is best pijnlijk,
na drie jaar zit ik er nog dagelijks mee in mijn maag. Ik ben iets kwijt wat ik graag mijn leven lang gekoesterd had.... Man
wat mis ik mijn beste vriend :). X johnny Reactie van marcel Goedenmiddag allen, Ik ben het niet eens met het gestelde. Een zoen of
sex kan wel degelijk een hele goede vriendschap verzieken. Er wordt door
jullie gesteld dat een echt Reactie van laura Ik heb precies hetzelfde meegemaakt, Reactie van jenette Dit verhaal heb ik een tijdje terug bij jullie gelezen en ik kreeg meteen de kriebels. Ik had toen al gevoelens voor mijn beste vriend, maar ik wist alleen niet wat hij voor mij voelde. Ik had zoiets: tis m'n beste maatje, HALLO!! Een paar weken geleden hadden we allebei iets te veel gedronken en hij zei ineens uit het niets: ik ben helemaal superverliefd op je. Ik stond helemaal perplex, want ik had dit absoluut niet verwacht. Toen heb ik er ook aan toegegeven en we zijn vervolgens in bed beland. Sindsdien hebben we wat en het gaat helemaal super tussen ons. Ik heb wel een aantal mensen horen zeggen: tis je beste maatje en nu gaat je vriendschap kapot. Daar ben ik het niet mee eens, men zegt altijd dat je eerst de ander beter moet leren kennen voordat je daarmee wat begint.... Dat is toch het geval bij je beste maatje die ken je door en door, je weet wat je aan mekaar hebt. Dus een relatie met je beste maatje is echt niet zo belachelijk als anderen zeggen, je partner moet ook je beste maatje zijn maar die wordt dat meestal als je pas een relatie met mekaar krijgt. Nu is het andersom, je bent eerst mekaars beste maatje en nu mekaars geliefden. Als iemand mij dit een jaar geleden had verteld dat het zo zou gaan tussen ons had ik diegene voor gek verklaard. En het mooiste was nog, iedereen zag het aankomen.... Behalve wij! Veel liefs, Jenette Reactie Ook mij is het overkomen,en dat terwijl ik al 3 jr gelukkig getrouwd was en bezig was om samen met hem een toekomst op te bouwen,het welbekende huisje bompje beestje.Het gebeurde tijdens een werkvakantie,waar het heel gezellig was met mn collega,annexvriend .De eerste 2 dagen was er al een andere spanning tussen ons ,die snachts uitmondde in het welbekende tasten,tot daar opeens een heerlijke zoen bijkwam.We wisten niet van elkaar af te blijven,en terwijl de rest van de collegas sliepen,zijn we als een stel gekken naar buiten gegaan en berdeven de liefde onder een prachtige sterrenhemel.We waren allebei zo beduusd de andere dag,dat we het er eigenlijk helemaal niet over hebben gehad,van hoe nu verder.we moestren weer naar huiis naar onze eigen partners.De week erop was het wel even een schok om elkaar weer te zien op het werk en te doen alsof er niets was gebeurd.We gingen op de oude voet van onze vriendschap verder..en toch..we straalden allebei als we elkaar zagen en wilden continu bij elkaar in de buurt zijn.Andere collegas viel het oook op ,kregen soms de vreemdste opmerkingen naar ons hoofd maar we lachten dan allebei en deden net of er niets aan de hand was.Tot we een weekend met een heleboel andere vrienden zijn wezen stappen en ik zn vriendin bij hem in de buurt zag.Ik vond dat erg pijnlijk.Een week later zijn wij .om een ander stel te koppelen als "goede vrienden met ons 4en naar de bios geweest.terwijl het andere stel samen buiten met elkaar stonden te praten,gebeurde er in de auto het onvermijdelijke:we hebben weer heerlijk gezoend!Ik was danig in de war de dag erna waren we weer op het werk en we zaten er allebei mee.We hebben het toen uitgepraat,het bleek dat we allebeisterke gevoelens voor elkaar hadden en die probeerden te onderdrukken,maar dat het niet lukte .we waren ook allebei jaloers op elkaars partners.Nadien heb ik de heftigste 4mnden uit mn leven beleefd We spraken stiekem af deden het op de raarste plekken ,ook op het werk.we konden gewoon niet van elkaar afblijven!en daarna snachts op de msn...Tot we elkaar een keer onverhoopts tegen kwamen waarbij we allebei onze partners bij ons hadden.Verschrikkelijk!we wisten ons allebei geen houding te geven,hebben nadien ook knallende ruzie gehad waarin we wel hadden afgesproken dat er absoluut niets meer zou gebeuren omdat we allebei wisten wat we te verliezen hadden en dat was onze bijzondere vriendschap niet waard..dachten we...het heeft 6weken geduurd deze afspraak,tot de afgelopen werkvakante.Er was een behoorlijke spanning tussen ons,om te snijden gewoon. We gedroegen ons eigenlijk te afstandelijk naar elkaar toe .tot snachts Ik ging even uit bed om wat te drinken te halen,en hij stond opeens achter me.Zonder wat tegen elkaar te zeggen zoenden we weer als vanouds!Het voelde te goed,we gingen nadien weer naar bed toe waar we de kamer deelden met 5 andere collegas.deze hadden gelukkig niks in de gaten.de rest van de week konden we ons ook niet inhouden en ging het weer op de stiekeme maar o zo spannende manier,een kus,een streling,een graai naar een paar borsten...Snachts er stiekem ui t en de heerlijkste sex beleefd in een opberghok!We hebben de laatste dag afgesproken dat er absoluut niks meer mag gebeuren,dat we weer als vrienden verder gaan .Dat gaat nu weer goed,we bouwen allebei weer een beetje aan onze eigen relatie.Tot gisteravond..de spanning op de msn was heftig en vanochtend op het werk...Ik wou dat ik wist hoe hiermee om te gaan en dat er een oplossing voor ons beide gevoelens komt .We weten allebei dat we de ander en elkaar hier pijn mee doen en toch..zou liefde alles overwinnen..? Reactie van toos Al jaren ken ik hem. Mijn eerste zoen was van hem. Maar verliefd waren
we niet. 12 jaar oud. Daarna een poos uit het oog verloren. Totdat hij
opeens in mijn dorp fietste, wat moest hij hier? Na lang staan lachen
en praten (3jaar later) hebben we nog steeds contact. Een aantrekkelijke
jongen om te zien. Ook van binnen. Hij is erg grappig, lief en spontaan. En je kan zo ontzettend goed met hem praten. November 2004. Ik weet het nog als de dag van gister. Een vriend van ons
overleed. We hadden steun van iedereen maar wij kende deze jongen zo goed. En we gaven ontzettend veel steun aan elkaar. Ik ben echt van hem gaan
houden als vriend zijnde en hij van mij. Daarna hebben we ook veel contact
gehad maar het kon niet te veel worden omdat we allebei een realatie hadden. Zeg vanaf maart dit jaar zijn we goed vrijgezel geworden, allebei op een
andere manier. Maar toch hielden we leuk contact. Natuurlijk weet hij
ontzettend veel van mij en ik van hem. Leuke maar ook minder leuke dingen. Tot na dat ene telefoontje... Hij vertelde me dat ie verliefd op me was
geworden. Ik snapte het niet want hij was me maatje. Hij is een avond naar me toe geweest. (en eigenlijk zoende we altijd al
als we elkaar zagen, erg fout maar erg lekker!) Reactie van ram Mijn vriend en ik zitten al jaren in dezelfde vereniging. Ook mijn ouders
en schoonouders. Reactie van j. Na jaren bevriend te zijn met een jongen zijn wij dit jaar met elkaar
in bed beland.Hij deed altijd wel lief en flirterig maar ik ging er nooit
op in. Toen het uit ging met mijn ex belanden wij in bed met elkaar. IK
ben altijd bang geweest dat onze vriendschap uit elkaar zou vallen als
wij meer dan vrienden van elkaar waren maar daar heb ik mij echt in vergist. Wij zijn nu eigenlijk als vrienden streker geworden dan voor wij sex hebben
gehad. Een relatie zou tussen ons niet werken maar onze vriendschap en
onze liefde voor elkaar is onvoorwaardelijk. Wat ik probeer te zeggen is dat sex tussen vrienden per defenitie niet
altijd slecht is maar dat het er van hangt hoe beiden ermee omgaan. Groetjes van J. Reactie Het lijkt wel toeval! Ik kom net thuis, zet de pc aan en zie dit staan. Ik ben vannacht met een van mn beste vrienden naar bed geweest. We hebben al wel vaker gezoend, maar dan hadden we het nodige op. Gisteren hebben we het bij 3biertjes gelaten. Iets waar ik maanden geleden naar uitkeek (omdat ik hem stiekem toch wel leuk vond), is gisteravond gebeurd. Toen ik bij hem kwam om "gewoon gezellig een biertje te drinken" was er niks aan de hand, ik geef wel om hem, maar niet meer zoals eerst in de zin "houden van" . We zaten gewoon op de bank en op een gegeven moment was ik hem een beetje aan het pesten over zijn toekomstige tepelpiercings :"Nou, geil hoor" na nog een beetje stangen was 't ineens voorbij en we keken elkaar recht in de ogen. Misschien was dat het moment wel. Enfin, later lagen we in bed. Hij moest nog even bij een vriend langs en ik ging naar huis. Een uur later kreeg ik een smsje of ik nog even kwam. Ik heb nog eventjes t.v. Gekeken en heb daarna m'n fiets gepakt. Eenmaal bij hem zijn we eigenlijk meteen weer met elkaar naar bed gegaan. Vervolgens zijn we gaan slapen. Toen ik eventjes wakker werd zei hij:" Er is toch iets tussen ons gegroeid". En nu ik eraan terugdenk is dát het moment geweest. Of het wat wordt tussen ons weet ik niet, wat ik wel weet is dat we dit nog wel eens over gaan doen. Reactie van anoniempje Ik heb een relatie dik 4 jaar met een schat van een jongen en ik heb een goeie vriend die verhuisd is maar waar ik nog wel contact mee had via msn. Op een gegeven moment wilde hij langs komen ik vond het best we waren toch vrienden maar hij was er en ik zoende hem en voor we het wisten lagen we met elkaar te vriemelen in bed geen sex nee hij was vergeten een condoom mee te nemen en nu heb ik dubbel gevoelens voor mijn vriend en voor hem ik hou van mijn vriend maar ik ben ook verliefd op mijn oude ''goeie vriend'' ik weet niet wat ik moet doen ..... Kus anoniempje Reactie van daisy Ik had ooit een lief, schattig buurjongetje, en hij was 5 jaar jonger dan ik. We waren, onlangs ons grote leeftijdsverschil (ik was 12, hij 7) toch dikke maatjes. We gingen regelmatig met elkaar om, we gingen vaak samen naar de film, samen strategoen (daar was hij erg goed in) en ik hielp hem met de vakken waarmee hij het moeilijk had op school, zoals rekenen. Maar op een dag gebeurde er iets heel ergs: zijn moeder en zusje kwamen om bij een brand terwijl ik met hem naar de bioscoop was. Zijn vader zat in de gevangenis, dus mijn ouders besloten een tijdje voor hem te zorgen. Maar na een maand of drie, werd toch besloten dat er een andere voogd moest komen, omdat mijn ouders stevig aan de alcohol waren, en dat wilde zijn vader niet. De voogd werd een vrouw die helemaal aan de andere kant van het land woonde. Ik wist zijn adres niet, dus ik kon hem ook niet opzoeken. Maar elf jaar later kwam er verandering. Ik liep stage op een school, en ik had een appartement gehuurd in dezelfde stad, en daarin woonde ik samen met mijn verloofde. Maar ja, hij moest veel en onregelmatig werken, en daardoor kwam ik vaak alleen thuis te zitten. In de supermarkt om de hoek was ik toevallig rond kerst een andere leuke man tegengekomen, met ontzettend mooie blauwe ogen. Ik werd straal verliefd op hem, en voelde opeens wat minder voor mijn verloofde. We raakten wat aan de praat, maar ik vergat stom genoeg zijn nummer te vragen, en ik wist zijn naam niet. Maar ach, ik ging toch over vier maanden trouwen, dus dat was misschien wel beter. Drie weken later, op 21 januari, ging iemand van de school met pensioen. Mijn baas vond dat ik best twee extra klassen les kon geven, en ik kreeg twee atheneum-6 klassen. En tot mijn verbaing zat de knappe man uit de supermarkt bij mij in de klas! En je raad natuurlijk al wie dat was: dat schattige buurjongetje van mij! Ik was stomverbaasd, en een keertje na de les hebben we weer een hoop bijgepraat. Mijn verliefdheid ging weer over na mijn ontdekking. Hij was gewoon te jong voor mij. Maar we werden wel weer hele goede vrienden, misschien zelfs wel beter dan vroeger. Op 25 maart, de dag voor ik ging trouwen, bleken de leerlingen uit de atheneumklas een surpriseparty voor mij georganiseerd te hebben. Ik zat op mijn appartement, en opeens belde de klas aan, en ze hadden van alles voor het feest bij, hapjes, discolampen, een draaitafel, en in een kwartier stond alles op zijn plek en kon het feest beginnen. Mijn verloofde was er niet, en wat jammer nou voor hem dat ik die avond te diep in het glaasje heb gekeken... En hij mij de volgende ochtend in bed aantrof met mijn ex-buurjongetje! Mijn verloofde ging helemaal over de rooie, want 1: hij wilde natuurlijk niet dat ik vreemdging en 2: hebben we elkaar en onze ouders beloofd als maagd te zullen trouwen. We gingen uit elkaar, maar het kwam weer goed en we verloofden ons twee weekjes later weer. Mijn ex-buurjongen en ik gingen met deze gebeurtenis om alsof er niets gebeurd was, maar ik merkte toch dat de jongen wat schuldgevoelens had. De bruiloft werd uitgesteld naar 26 mei, en alles liep op rolletjes. Tot ik ontdekte dat ik zwanger was. Ik vertelde mijn verloofde ervan, en hij maakte het uit. Hij verliet mijn appartement, en sindsdien heb ik hem nooit meer gezien. Mijn ex-buurjongen vroeg me regelmatig wat er aan de hand was. Na er vaak met een smoesje vanaf te zijn gekomen, het ik hem toch maar verteld dat ik zwanger was van hem, en van plan was abortus te plegen. Mijn ex-buurjongen vond dat maar niks, en hij vroeg me ten huwelijk! Ik ging erop in, en op zijn 19e verjaardag trouwden we. Een maand later werd ons kind geboren. Het was een jongetje, en hij leek veel op zijn vader. Intussen hebben wij vier kinderen, drie zoons en een dochter. Ik denk niet dat er veel huwelijken bestaan die beter zijn dan het onze! Daisy. Reactie van p. Ik dacht altijd dat de ideale man PATS BOEM voor je zou staan, dat je van stuk af zou zijn gebracht, niet meer kon eten van de vlinders in je buik. Ik weet nu beter. Het is alweer een aantal jaren geleden dat ik via internet een reisgenoot zocht voor een lange vakantie ver weg. Na wat over en weer mailen met allerlei mensen is het met een uiteindelijk tot een ontmoeting gekomen. Op neutraal terrein in een andere plaats dan waar hij en ik woonden spraken we af. Op eerste gezicht was het mijn type absoluut niet. Sterker nog, ik zou er in de kroeg zo voorbijgelopen zijn. Frapant was wel dat we die middag uren en uren en uren hebben zitten praten en dat het zo enorm vertrouwd voelde. Geen moeite om een gesprek gaande te houden, geen vreemd gevoel als we beiden niet praatten. Na een maandenlange voorbereiding zijn we uiteindelijk samen vertrokken. We hebben weken samen rondgereisd, zelfs in dezelfde kamers, bedden geslapen. Heerlijke weken waren dat in welke we als twee mensen als vrienden naar elkaar toegroeide, maar meer dan dat werd het niet. Na terugkomst bleven de contacten in stand. We belden meerdere keren per week, soms uren achtereen om over van alles en nog wat te praten. Mijn soort van ex, zijn dates,.alles kwam ter sprake. Tot de ene avond bijna 8 maanden na onze vakantie. Wat er is gebeurd is onwerkelijk maar sochtends werd ik wakker met het " o nee, niet dit, niet mijn vriendschap naar de klote" gevoel. Ik heb het nog geprobeerd te rationaliseren, te onderdrukken maar er was werkelijk geen houden aan. Dat vlinderachtige gevoel was er niet, ik was ook niet van mijn stuk gebracht, het voelde als thuis komen. Werkelijk waar, alsof het altijd zo had moeten zijn. Niet kort daarna besloten we een nieuw leven samen te beginnen, we kochten een huis en zijn gaan samen wonen. Tot op de dag van vandaag zij we gelukkig samen. Alsof het zo hoort, alsof het altijd zo had moeten zijn. P. Reactie van janah Ik wilde reageren op dat berichtje met verliefd worden op je beste vriend. Ik heb zoiets ook meegemaakt met mn beste vriend. Maar het liep heel raar. K werd eerst helemaal gek van hem. Terwijl we het over alles hadden. Maar hij had een vriendin en wilde haar niet kwijt. Dus jeh. Ik moest dat maar accepteren en deed dat ook. Want onze vriendschap was me toch meer waard. Toen kwam het moment dat hij het uitmaakte omdat die gek op mij was. Maar ik wist dat hij toch nog van zijn vriendin hield en ik had zoiets dat ik het niet meer durfde. Dus ik gezegd dat het niks kon worden enzo maar dat ik niet onze vriendschap kwijt wilde omdat ik zielsveel van hem hield en dat hij super veel voor me betekent. Nu wilde ik dat ik voor hem had gekozen. Want niet lang na alles verdween hij. K heb hem 1 jaar gezocht maar hij was nergens te vinden. Totdat ik 22 februari te horen kreeg dat hij gestorven was. 1 dag voor mijn verjaardag is hij gestorven. Op 18-02-1989. Ik weet niet waar hij gestorven is en aan wat. Ik weet bijna niks. Hoop dat hij gelukkig was. Maar als k toen voor hem had gekozen was ik en mijn beste vriend niet kwijt en had ik nu een vriend die alles voor me over had. Want dat had die. Groetjes janah. Reactie Al jaren ken ik hem. Mijn eerste zoen was van hem. Maar verliefd waren
we niet. 12 jaar oud. Daarna een poos uit het oog verloren. Totdat hij
opeens in mijn dorp fietste, wat moest hij hier? Na lang staan lachen
en praten (3jaar later) hebben we nog steeds contact. Een aantrekkelijke
jongen om te zien. Ook van binnen. Hij is erg grappig, lief en spontaan. En je kan zo ontzettend goed met hem praten. November 2004. Ik weet het nog als de dag van gister. Een vriend van ons
overleed. We hadden steun van iedereen maar wij kende deze jongen zo goed. En we gaven ontzettend veel steun aan elkaar. Ik ben echt van hem gaan
houden als vriend zijnde en hij van mij. Daarna hebben we ook veel contact
gehad maar het kon niet te veel worden omdat we allebei een realatie hadden. Zeg vanaf maart dit jaar zijn we goed vrijgezel geworden, allebei op een
andere manier. Maar toch hielden we leuk contact. Natuurlijk weet hij
ontzettend veel van mij en ik van hem. Leuke maar ook minder leuke dingen. Tot na dat ene telefoontje... Hij vertelde me dat ie verliefd op me was
geworden. Ik snapte het niet want hij was me maatje. Hij is een avond naar me toe geweest. (en eigenlijk zoende we altijd al
als we elkaar zagen, erg fout maar erg lekker!) Reactie en dikke zoen een tweeling uit u. Ik heb ook zoiets meegemaakt ik ging met een jongen en met zijn beste vriend kan ik erg goed praten en kon ik al mijn problemen kwijt (nu nog steeds) op een gegeven moment ging het uit met b. En zat ik nog steeds de hele tijd met e. Na een paar keer ge-emailt te hebben en ge-smst te hebben gingen we een keer stappen met zijn tweeen en hij zat bij mij achter op dus moest ik hem wel thuis brengen. We stoonden wat te praten en toen kwam die mega lekkere zoen van hem. We gaan nu elk weekend met elkaar weg en ik denk dat het wel wat word. Al ben ik aan de ene kant wel bang om hem te verliezen omdat ik eindelijk, na drie jongens die me belazerden, een mega jongen heb ontmoet. Ik kun nu nog steeds met hem over mijn gevoelens praten en hij troost mij ook als ik verdrietig ben. Het is gewoon on begrijpelijk hoe dit gevoel is. Het is echt mega en ben helemaal smoor op hem. Dit is 2 mnd geleden gebeurt trouwens. Ik hou echt zielsveel van hem. En ik vind dat het best kan want ik denk dat hij de ware voor me is. Ik wil de rest van mijn leven met hem delen, dit mag niet meer kapot gaan. Dikke zoen een tweeling uit u. Reactie Ik weet het niet.. Ik heb 2 beste vrienden, één een jongen en de ander een meisje. Deze twee zijn overigens exen van elkaar. We kennen elkaar al 8 jaar en zijn altijd de beste maatjes geweest.. Sinds het uit is tussen die twee, deze afgelopen jaren, is mijn vriendschap naar haar en naar hem sterker gegroeid. De vriendschap met hem is hecht zoals dat tussen vriendinnen ook gaat. We slapen bij elkaar.... Knuffelen enz. (géén sex, géén zoenen) Afgelopen Kerstvakantie is er s'nachts een aanraking geweest van zijn kant uit... Hij streelde mij over mijn buik en probeerde in mijn broekje te komen. Ik schrok me lam, ging er niet op in en draaide mij om, maar ik was er wel opgewonden van geworden. De volgende ochtend was ik compleet in de war. Alles daarna is eigenlijk heel raar verlopen... Eerst was er een periode waarin we 'wat' uit probeerden. Ging beetje stroef... Daarna ging het aan maar in die tijd ben ik afstandelijker geweest dan we ooit als vrienden waren. (maar was toen niet meer stroef) Nu is het uit maar ik kamp nog met gevoelens voor hem.. Hij zegt verliefd op mij te zijn en zegt dat ik de vrouw van zijn leven ben... Omdat ik dat eerder van hem heb gehoord kan ik het moeilijk serieus nemen.. Relatiegewijs zijn we perfect voor elkaar bestemd omdat we elkaar zo goed kennen, elkaar blij maken en elkaar het beste gunnen en omdat het erg vertrouwd is... Maar het is alsof het morning after gevoel ook een constante is. Hij is iemand die wat 'losser' omgaat met zijn vriendinnen, alsof hijzelf een vrouw is (niet op een 'verwijfde' manier). Nu kan ik dit niet uitstaan. Ik waardeerde hem heel erg toen we gewoon vrienden waren maar nu lijkt alles veranderd te zijn. Bovendien is mijn beste vriendin de vrouw van zijn leven geweest (hopelijk geweest). Hier heb ik erge moeite mee want ik heb hem meegemaakt na hun brakeup en dat was vrij heftig. Hun relatie was ook vrij heftig. Ook heb ik het gevoel meer ontwikkeld te zijn dan hem op emotioneel gebied en door dit alles kan ik mij niet geven aan hem. Want ik stel vragen bij alles nu. Is hij echt over haar heen? Waarom ging hij zo amikaal met meisjes en zelfs sommige op de mond kuste? Hier is hij overigens mee gestopt. Ik snap ook niet dat ondanks al deze gevoelens dat ik dan nog gevoelens voor hem heb... Nee... Ik ben erg in de war... Reactie van een tweeling Hoe heeft het kunnen gebeuren?! De spanning liep hoger op dan we dachten. Hij is en blijft mijn maatje, kan nog steeds alles bij hem kwijt, eigenlijk
is onze band alleen maar sterker geworden... We hadden allebei spijt moeten hebben. Ik had namelijk een relatie met zijn beste vriend. Na een vakantie is bij ons iets gebeurd waardoor van het één
het ander kwam. Zucht.. Als ik eraan terug denk zou ik het zo weer doen.. Alhoewel ik bang ben dat de tweede keer onze vriendschap wel zou schaden. Nee, het moet maar zo blijven als het nu is. We zijn het geen van beide vergeten, maar koesteren de herinnering. Veel liefs, Reactie Alles leuk en aardig, maar hoe zit het met 2 vrouwen. Ik heb een hele goede vriendin, waar ik alles aan kwijt kan en zij aan mij. We kennen elkaar nog niet zo lang maar weten wel dat we bij elkaar een plekje in elkaars hart veroverd hebben. We hebben min of meer afgesproken om niet verliefd op elkaar te worden, maar als dat toch gebeurd het te blokken. We merken wel dat we een aantrekkingskracht naar elkaar hebben. Hoelang kan een mens bepaalde gevoelens onderdrukken? We doen allebei ons best om niet toe te geven en puur alleen om het feit bang te zijn onze vriendschap te verliezen. We geven elkaar zoenen op de mond ( wat niet vreemd is tussen 2 vriendinnen, toch?). Mijn vriendin heeft gezegt: als ze me wilt zoenen ik haar moet afhouden, maar mijn gevoel zegt natuurlijk niet doen en haar gewoon zoenen. We hebben wel over nagedachte of zoenen een vriendschap kapot kan maken. We hebben afgesproken om de zaak niet te provoceren en het laten gebeuren als het gebeurt. Tijd zal het leren. Maar ik heb nu nog een hele goede vriendin. Zucht Twee jaar na mijn scheiding leerde ik een buurman kennen die 16 jaar jonger is dan ikzelf. We raakten buiten regelmatig aan de praat omdat hij dan eventjes mijn hond aanhaalde. Zo ook die ene keer midden in de nacht toen hij zijn broer uitzwaaide en midden in de winter in een dun shirtje buiten stond te bibberen. Ik stelde voor binnen verder te praten met een warm kopje koffie erbij. Sindsdien kwam hij vaker even binnen vallen. Toen mijn moeder overleed nam hij de taak op zich om zich een beetje te bekommeren om mij. Dit groeide uit tot een hechte vriendschap waarbij we over een weer toch wat speelse plagerijtjes uiten. Ik was helemaal niet toe aan een relatie en ik was ervan overtuigd dat ik de rest van mijn leven alleen zou doorbrengen. Maar ik raakte een beetje in de war en begon meer te voelen dan vriendschap. Het leek me eerlijker hem dat te vertellen. Hij leek er toch een beetje van onder de indruk en ik was toen al bang dat ik een goede vriendschap zou kwijt kunnen raken en heb hem die bezorgdheid via email laten weten. Hij belde me de andere dag op om plagend te zeggen dat ik hem niet zo gemakkelijk kwijt zou raken en hij zou later die dag gewoon weer langskomen. De plagerijtjes werden nog brutaler. Op een bepaald moment zei hij dat hij last had van zijn voet en ik bood aan die te masseren. Van het een kwam het ander. Eigenlijk wist hij zich toen al geen raad met de situatie. Hij dacht verliefd te zijn maar op dit moment in zijn leven is hij echt niet aan een relatie toe. Maar is het vriendschap? Nee, het is veel meer dan dat. Ik merkte toch dat hij zich meer ging terugtrekken en pas geleden zei hij dat hij er niets aan kon doen maar dat hij zich voelde verstijven als er iets van hem terug verwacht werd. Hij vertelde ook dat hij voordat hij mij kende van niemand aanraking kon velen. Volgens hem voel ik anders voor hem dan hij voor mij. Hij denkt dat we te hard van stapel zijn gelopen en hij wil geen misbruik maken van me want daarvoor geeft hij toch teveel om me. Dus ik stelde voor weer terug te gaan naar "gewoon" vriendschap als dat voor hem makkelijker zou zijn. Hij zegt nu dat het veel rustiger is voor hem en dat hij er niet meer over piekert. Maar toch vraagt hij om massage en toch plaagt hij nog regelmatig. En als we een filmpje gaan kijken komt hij dicht tegen me aanzitten. Mijn gevoel is niet veranderd en ik vraag me regelmatig af of hij het soms niet aan zichzelf wil toegeven. Wie houdt zichzelf nu voor de gek? Hij of ik? Ik ga in ieder geval niet verder dan hij zelf aangeeft omdat ik toch bang ben hem te verliezen. De vriendschap is voor mij het allerbelangrijkste en ik denk dat ik dat wel aankan. Zou misschien toch het leeftijdsverschil meespelen? Hij zegt zelf van niet. Hij heeft gewoon nu al een behoorlijke rugzak bagage in het leven meegekregen. Maar ergens hoop ik dat hij misschien beseft dat hij meer voelt voor me en dat hij zich op een bepaald moment wat vrijer voelt. We kunnen er in ieder geval heel goed over praten. Maar toch ....... Zucht. Reactie van sina Hallo, Reactie van Anomiepieee Heey hallo Reactie van C. Tja, wat moet je ervan zeggen. Afgezien van de cliché's: "We
blijven wel vrienden he?" (Ai, die hoorde ik mezelf ook zeggen, stom
zinnetje!) is het natuurlijk wel eens leuk. Je kent elkaar al zo'n 4,5
jaar en al een tijd lang hangt er een spanning in de lucht. Niet een spanning
om te snijden, maar wel een die haast logische gevolgen heeft. Of het verstandig zou zijn kon me niet zoveel schelen, daar schijn je
ook niet altijd bij na te moeten denken. We moesten 'er maar eens blindelings
voor gaan' had ik al eerder gehoord en ook de woorden actief en bijna
onverzadigbaar waren al voorbij gekomen. De uitdaging was er regelmatig
maar nooit ging het verder dan een zoen op de wang. Ja, een keer na een
avondje uit, maar dat stelde niet zoveel voor. (Het was écht koud
op je kamer, dat was geen smoes!) Reactie van wild thing Bij mij is het net andersom gegaan. De collega waar ik (heimelijk) verliefd op was is nu mijn beste vriend. Wat ik dacht dat nooit zou gebeuren, als vrouw van middelbare leeftijd bijna 27 jaar getrouwd en 2 volwassen kinderen (Jemig wat word ik oud) gebeurde toch. Ik werd verliefd op een collega. Van de ene op de andere dag ‘viel’ ik voor hem. Fantaseerde over hem (Dat is trouwens goed voor je relatie, op straat honger krijgen en thuis eten). Maanden hing er een spanningsveld tussen ons, maar ik durfde hem niet te vragen of ik iets meer was dan alleen een leuke collega, bang voor het antwoord. Tot enkele weken geleden. We kregen een heel intensief e-mail verkeer waar heen en weer geflirt werd en ik uiteindelijk op een vrijdagmiddag mijn gevoelens voor hem bekende. De daarop volgende zaterdag werd ik wakker en realiseerde mij wat ik in mijn puberale verliefdheid misschien had aangericht. Ik kwam erachter dat ik eigenlijk helemaal geen affaire wilde, hou nog steeds van mijn man en kon hem dat niet aan doen. Too much love will kill me. Ik schreef hem een brief waarin ik alles uit heb gelegd. Wat een rotdag die maandag. Volgens mij ben ik niet erg arbeidsproductief geweest die dag. Tot ik het bericht kreeg dat hij er precies hetzelfde over dacht. Nu zijn we hele goede vrienden e-mailen en flirten met elkaar. Hij is nu de vriend die ik (tot op zekere hoogte natuurlijk) mijn gevoelens kan vertellen. Deze relatie is veel mooier dan een affaire. Waarschijnlijk was een relatie toch niets geworden als alle passie en wellust over was. Tijdens onze e-mail sessie heb ik hem gvraagd welk nummer er bij hem op kwam als hij aan mij dacht. Het resultaat is niet slecht voor een rondborstige rijpere dame op middelbare leeftijd.
Wild thing. Reactie Jup,dat is mij ook overkomen. Iemand die zegd,dat overkomt mij niet,staat keihard te liegen. Het overkwam mij vorig jaar na 17jaar waarvan ik er 11 getrouwd was. Op mijn werk via een goeie vriend van mij leerde ik een man kennen waar
ik in de eerste instantie heel goed mee kom praten omdat hij in hetzelfde
schuitje zat als ik ,alleen hij was al gescheiden.. Ik vertelde hem dat ik op zoek was naar een minnaar en niet naar een nieuwe
relatie. Aangezien hij het wel leuk vond mijn minnaar te zijn is het daarmee begonnen. De dagen erna troffen we ons op allerlei geheime en niet geheime plekjes,en
bedreven de liefde zoals ik die nog nooit bedreven had. Bijvoorbeeld op de moterkap van de auto in de schemmering boven op een
parkeerdek van een groot winkelcomplex Reactie van b. De titel is pakkend en dekt de lading. Iedereen die denkt mij over komt het niet mag van mij lekker verder dromen. Zelf heb ik jaren lang geroepen dat wie zover komt nog maar eens goed moet na denken. Mij is het een aantal weken geleden overkomen dat m'n beste vriendin ineens haar arm op mijn schouder legde. Dit was niet zonder reden ik zat op dat moment goed in de put en wist even niet meer hoe nu verder. Ze keek mij aan en zei wat is dit nu? Uit brengen kon ik niks maar die blik in haar ogen brak alles trok mij in 1 keer uit die put en zette mij weer met beide pootjes terug in de realiteit. De dag daarna kek ik haar weer aan en we hoefde beide niets te zeggen. Hoewel we beide getrouwd zijn en kinderen hebben, hebben we een heerlijke relatie en zijn voorlopig niet van plan die te stoppen. B. Reactie van mij Hallo ik heb het ook met een goed vriend gedaan. En wel drie keer. En ik weet niet meer hoe ik met mij gevoelens om moet gaan. Ik hem via een ouder vriendin leren kennen. Het was een de vriend van haar. Ja ze zijn al meer dan een jaar exen hoor. Maar hij heeft wel een kindje met haar jammer genoeg. Dus hij zit altijd aan haar vast. Maar hij zegt nu alles is er alleen het vlammetje niet en heeft een stap terug gedaan. Denk dat het hem te snel is gegaan met ons. Dus zijn we nu goede vrienden maar ik zit er wel mee. Wie kent dat nog meer? Groetjes mij Reactie van fikke Hoi! Ik ben 5 jaar samen geweest met mn beste vriend. Het was de perfecte relatie, alleen liep het mis.. :-s Nu ben ik niet alleen mn lief kwijt, ma ook mn beste vriend en het gezin waar ik me thuis voelde! Ondertussen is da al enkele jaren geleden en al die tijd blijf ik iedereen met hem vergelijken. Da was eerder onbewust, tot mn beste vriendin me daarop wees! Dat was achter de eerste keer dak weer met HEM heb gepraat. Hij moest onlangs voor zn werk 4 maanden weg, en toen hij terug kwam hebben we voor het eerst weer een echt gesprek gehad. Voordien hebben we mekaar jaren zo goed als ontweken. Voor me eigen best had ik er nog maar sinds kort een punt van gemaakt dak hem eindelijk es moest vergeten, en verder gaan met mn leven... En dan volgde da gesprek... Hij was een beetje zat, en misschien is da ma best ook! Anders had ik nooit geweten wat ik nu weet! Hij vertelde me dat zijn gevoelens voor mij er ook nog altijd even sterk zijn! Was da efkes verschieten! Ik, die dacht dak hem ma beter kon vergeten, dat hij gelukkig was in zn leven nu! Dat hoopte ik echt, want hij verdient het! En dan kwam het.. Hij was totaal niet zo gelukkig als ik dacht en als ik hem gunde.. Dat was echt een slag in mn gezicht, ik ben er nog altijd niet goed van en ondertussen is da toch alweer enkele maanden geleden! Een nieuw begin zit er voor ons niet meer in wegens de omstandigheden waardoor het de eerste keer gedaan geraakt is, ma gewoon, het feit dat hij ook nog hetzelfde voelt voor mij, als ik voor hem... Na al die jaren! Ik had er zogezegd een punt achter gezet, wilde hem niet meer zien als mn beste vriend en ex, wilde niet iedereen meer blijven vergelijken met hem, en just dan.. Dan is hij daar weer!! Gelijk wat er nog gebeurd in ons leven, hij zal altijd de belangrijkste man zijn in mijn leven! En alles wat ik kan zal ik doen om hem gelukkig te maken, ook al zal de band nooit meer hetzelfde zijn... Fikke Anoniem Toen ik de titel op trendstyle zag staan dacht ik woow, dat is informatie voor mij! Ik heb nl. Zo'n dergelijk iets meegemaakt.. Ik vond al heel lang een jongen "leuk" gewoon een leuke jongen. Op een avond ( Een feest ) zoende ik met hem eindelijk naar zo'n lange tijd.. (maar het was alleen maar een zoen, je weet geen vlinders geen gevoel) mijn goeie vriend helemaal blij voor me..! Tot het moment kwam dat de avond afgelopen was en ik en mijn vriendinnen naar huis gingen.. Ik wilde graag mijn maatje gedag zeggen en liep vast naar buiten, 2sec. Later vlogen mijn vriendinnen met mijn jas achter me aan.. Hun zouden de taxi wel even gaan bellen. Toen we afscheid namen eerst gewoon heel vriendschappelijk smak smak smak op de wangen, gaven we elkaar een kus op de mond en nog één en van het één op het ander moment stonden we te zoenen, maar bij die kus voelde ik een speciaal gevoel van binnen.. Het voelde goed! De volgende dag was ik bang ik kon wel janken.. Waarom had ik met hem gezoend, dat zet toch je vriendschap op het spel!.. (denken vrouwen altijd..) maar toen ik het er met hem later over had stelde hij me gerust, door die ene kus staat ons vriendschap echt niet op het randje hoor. Mja omdat al vaker mensen tegen ons hadden gezegt dat wij zo leuk zijn samen gingen we nog even door, en eigelijk voelde we wel meer voor elkaar.. Maar omdat we zoveel om elkaar geven hebben we besloten niks te nemen.. Een relatie zou het allemaal wel kunnen verpesten, en iemand waar je zo'n sterke band mee hebt .. Die wil je niet meer kwijt! "anoniem" Reactie van ik Na zoveel openheid, durf ik ook mijn verhaal op internet te zetten. Hopelijk lucht het een beetje op... Ik kende mijn beste vriend al 7 jaar. We leerden elkaar kennen via werk. In eerste instantie zag ik hem totaal niet staan. Het was een stille, toen nog beetje sukkelige jongen. Op een gegeven moment stapte een van de collega's op, waar ik het beste mee op kon schieten. Vanaf dat punt begon ik hem op te merken. Eigenlijk was het een hele lieve en aardige jongen. We gingen steeds vaker met elkaar om, ook buiten werk. Na een tijdje waren we onafscheidelijk. Ik sprak en zag hem iedere dag. We deelden lief en leed en maakten een hoop lol. Toch waren we nooit echt lichamelijk. Ik ben wel heel knuffelig enzo, maar hij was dit niet, dus deed ik het ook niet. Het kon niet lang uitblijven of de hele omgeving begon vragen te stellen of we een stel waren. Wij ontkenden iedere keer hardnekkig. Vriendinnen zeiden dat ik begon te stralen als ik het over hem had. Ik zag ook geen andere jongens meer staan. Ik stopte alle gevoelens diep weg, want ik was (net zoals velen met mij) bang dat het de vriendschap zou verknallen. Ik kwam erachter dat ik hem echt leuk vond, toen ik in bed belandde met een andere vriend van mij (tja het kan raar lopen). Uiteindelijk is niets met hem gebeurd, omdat ik steeds over mijn beste vriend bleef praten. Dat was echt een rare gewaarwording. Toch durfde ik het nog steeds niet aan. Wij allebei niet, want het bleek dat hij mij al een tijdje leuk vond (ik wist het wel, maar stak mij kop in het zand). Na een paar dagen hakte ik de knoop door en waagde de gok. Ik wilde 'm zoenen, maar hij draaide zijn hoofd weg! Toch voelde het niet als een blauwtje, want ik begreep zijn twijfels heel goed. Het waren immers ook de mijne. De volgende dag zoende hij echter mij (en ja ik zoende terug). We dachten allebei dat niets zou veranderen. We kenden elkaar immers zo goed. Er zou alleen sex bijkomen. Niets was minder waar... We hebben uiteindelijk bijna 2 jaar een hele serieuze relatie gehad. Misschien iets te serieus. Het begon mij te benauwen en ik wilde terug naar de vrienden die we waren. Ik heb het twee maanden geleden uitgemaakt. Ik durfde dit bijna niet, omdat ik vooral bang was dat ik hem als vriend zou kwijt raken. Uiteindelijk is dit ook zo.... We probeerden vrienden te blijven, maar voor hem ben ik (of was ik) meer. Ik heb het echt moeilijk gehad en soms nog steeds. Alles is totaal veranderd. Ik vroeg om rust en ruimte voor mezelf. Ik kan dit uiteindelijk alleen maar van 'm krijgen als we totaal geen vrienden meer zijn. Het is op dit moment beter voor ons allebei. Ik wil in ieder geval mijn eigen leventje weer oppakken. Het punt is wel dat ik inmiddels bij zijn ouders werk. Ik kom hem dus wel af en toe nog tegen. Hopelijk gaat het nu iets normaler. Ik heb geen moment spijt van mijn relatie. Ik heb het ook heel fijn gehad. Ik denk dat we er allebei een hoop van geleerd hebben. Of ik het de volgende keer weer zou doen? Als mijn gevoel zegt dat het goed zit denk ik wel. En wie weet worden we in de toekomst toch weer vrienden.... Groetjes ik Reactie Ik herken veel in deze verhalen, degene met wie het bijna gebeurde ken
ik al mijn leven lang, we schelen maar twee maanden, onze moeders waren
stiefzusters, wij zijn dus opgegroeid als "neef en nicht" Reactie Maar het kan ook anders. Namenlijk ineens je beste vriendin gaan zien als de persoon waar je eigenlijk de rest van je leven mee zou willen delen, terwijl er helemaal geen intieme gevoelens zijn naar elkaar. Hoe tegenstrijdig kan iets zijn!!!. Hoe ga je hier nu mee om??, ik vind het een hele moeilijke situatie. Heeft iemand een goed advies?? Anoniem Reactie van een tweeling We kennen elkaar nu bijna 5 jaar. En zijn beste maatjes. We vertrouwen elkaar en vertellen elkaar echt alles. Ik stort mn hart bij hem uit en hij bij mij. Zowel op liefdes gebeid als op andere gebieden. Maar wat er die nacht gebeurde was toch echt het toppount. Het was een heerlijke nacht vol passie!! Het is nog niet eens zolang geleden dat we samen een nacht hebben doorgebracht. We zijn die nacht met elkaar naar bed geweest. En het rare was dat het zo goed voelde. Maar het gaf me wel een raar gevoel om 's ochtends naast mn beste vriend wakker te worden. We keken elkaar diep in de ogen aan. Gelukkig zijn we sindsdien nog steeds beste maatjes. We vertellen elkaar nog steeds alles. En we vertrouwen elkaar nog steeds. Het was voor ons gewoon 1 nacht vol passie....... Tweeling Reactie van een verliefde gozer Er is een leuke meid, ik ken haar al vanaf de lagere school.... Nooit was er "iets" tussen ons, nooit geen verkering gehad samen maar altijd was er die speciale soort electriciteit tussen ons... Zij had haar vriendjes, ik mijn vriendinnetjes... Toch verloren we elkaar niet uit het oog, van elkaar wisten we of we verkering hadden, met wie, wat we deden e.d. Altijd hielden we elkaar vanuit de ooghoeken in de gaten..... Sinds kort is haar relatie tot een eind gekomen...... Ik heb door laten schemeren dat ik haar wel heel erg leuk vind en ik hoor van haar hetzelfde terug.... Zo gebeurde het dat op een avond dat ik haar zag ik bij haar bleef omdat ik net dat ene glaasje teveel op had. We lagen bij elkaar, vielen in elkaars armen in slaap en werden in elkaars armen wakker. Er is niks gebeurd, gelukkig maar. Het was fantastisch om zo'n nacht bij haar te zijn. En nu....ben ik smoor op haar. We praten over alles als we elkaar eens zien, ze voelt zich veilig en op haar gemak bij me. En ik ben superrelaxed als ik bij haar ben. Aan de ene kant moet ze de verbroken relatie verwerken en weet ze niet wat "wij" moeten. Allebei hebben we het idee dat dit te vlu gaat, zijn bang dat het daardoor kapot gaat als we een verkeerde start maken..... Ik weet dat ik het rustig aan moet doen en probeer mijn gevoelens te temperen. Ook heb ik het idee dat zij "vecht" tegen haar gevoelens voor me. Het voelt heerlijk, aan de andere kant vreemd en moeilijk maar 1 ding weet ik wel.... Ik doe het rustig aan, geef haar de tijd, zal er altijd voor haar zijn..... Ik ga ervoor......... Een verliefde gozer Reactie Na het lezen van de vele reacties, hier dan toch ook mijn verhaal... Ook de mijne is een positieve! De vriend waar het over gaat, ken ik op zich nog niet zo heel lang, nu
een aantal jaar. Het feit is wel dat we vanaf het allereerste moment heel
close zijn. Soms ontmoet je mensen in je leven, waarbij je je vanaf het
eerste moment goed voelt en weet; dit is een échte vriend! Reactie We hadden nog ruim een week samen. Close als altijd. We konden ook gewoon
heerlijk praten over wat er gebeurd was en spraken af vooral heel open
en eerlijk naar elkaar toe te blijven, dan kon ons niks gebeuren! Reactie Ik heb hetzelfde gehad en het stomme is het is nog maar net een maand
geleden gebeurd. We zoenden al wel eens met elkaar, maar we zeiden altijd
tegen iedereen die vroeg of wij iets hadden. Nee, we zijn gewoon vrienden
meer niet en dan voegde hij er nog aan toe we zijn net broer en zus. Dit
vond ik altijd al wel een rare opmerking. Op een gegeven moment hadden
we het erover om met elkaar naar bed te gaan en dat we ons tot elkaar
voelden aangetrokken. We hebben zelfs voor de eerste keer een afspraak
gemaakt met wanneer het zou gebeuren. Na de eerste keer had ik het gevoel
dat ik toch al lange tijd meer voor hem voelde en ik heb dit toen ook
tegen mij gezegd. Hij wou hier niks van weten en zei dat hij vrienden
wou blijven en dat dit nooit meer mocht gebeuren. Nou een week later gebeurde
het weer en hij zei toen ook iets voor mij te voelen. Toen hadden we iets
afgesproken om uit te gaan. Dus ik vroeg waar hij uithing en hij noemde
een kroeg. Toen ik daar aan kwam zag ik hem zitten met zijn ex van een
paar jaar geleden en hij negeerde mij volkomen. Gelukkig was ik nog met
andere mensen en die vingen mij op. Ik was heel erg kwaad en ik heb hem
toen gevraagd waarom hij dan voor de tweede keer met mij naar bed was
geweest. Toen begon het allemaal van voren af aan. We hadden het niet
moeten doen en we hadden gewoon vrienden moeten blijven. Dan was alles
nog net zoals eerst. Reactie van een stier Wel vreemd dat er zoveel andere mensen zijn die dit soort dingen meemaken. Ik dus ook... Hij was al een paar jaar een goede vriend van me en gingen regelmatig met een vriendengroepje uit. Tot op een avond, een vriendin van mij had gezegd tegen hem dat ik hem leuk vond terwijl ik dat toen niet vond. Hij heeft me toen versierd en ik ben helemaal stapel op hem geworden. Alle keren dat we daarna met elkaar uitgingen hebben we gezoend. Op een avond zou hij met nog een goede vriend langskomen, maar hij kwam alleen. Die avond zijn we wel bij elkaar in bed beland, maar we hebben geen sex gehad. Omdat we onze vriendschap wilden behouden. Nu inmiddels meer dan een jaar verder, ik heb nu een vriend en hij is weer vrijgezel. We vertelden elkaar laatst dat we toch nog wel veel voelen voor elkaar en dat zal altijd zo blijven denk ik. Het kwelt hem natuurlijk dat ik nu een vriend heb, maar toch iedere keer als ik hem weer zie krijg ik kriebels. Het is zo fout maar toch ben ik nog steeds verliefd op hem, het zal nooit meer zoals eerst worden... Groetjes van een stier Reactie van een verdrietig schorpioentje Het is mij ook gebeurd, naar bed met mijn beste vriend. Ik ken hem al 23 jaar, dus een behoorlijke tijd Reactie van stiertje Hallo allemaal, Ik heb wat reacties zitten lezen. Ik moet zeggen het is mij dus ook overkomen. Heel lang heb ik het afgehouden, omdat ik wist dat het niet zou gaan om een relatie die er uit voort zou komen. Maar de sexuele spanning hing al zo lang in de lucht dat het moest er van komen. En na een avond stappen gebeurde het dus ook. Het was onvermijdelijk en heerlijk. Ik heb ook gedaan wat jullie zeiden en het de volgende dag gelijk bespreekbaar gemaakt. Hij verzekerde dat het niet tussen onze vriendschap in zou komen en was ontzettend lief. Dit was een hele opluchting. Maar ik geloof dat ik al met al de gene ben die het er moeilijk mee heeft. We gaan nog steeds samen op stap en hebben een zaak samen, dus we zien elkaar veel. Maar het doet pijn om hem met een ander te zien flirten alleen al. Het punt is niet alleen dat je een vriendschap op het spel kunt zetten, maar ook jezelf nog eens heel veel pijn kan doen hiermee. Je kent de ander door n door. Je kijkt elkaar aan over een mensen massa en weet wat de ander wil. Wat ik eigenlijk wil zeggen is, als je eerlijk bent tegen jezelf dan weet je al wat de day after gaat brengen...... En toch zijn je gevoelens sterker. En hoe moet je daar mee verder ............... Stiertje Reactie van boogschuttertje Na deze reacties te hebben gelezen, zal ik het ook maar zeggen ook al
is het nog heel erg vers van aard, ik heb een vriend/maatje waar ik al
7 jaar bevriend mee ben zo'n 4,5 jaar geleden, vertelde hij via een sms
dat hij een zwak voor me had, maar ik durfde niet ook al wist ik dat ik
ook gevoelens voor hem had, bang om hem kwijt te raken, heb ik hem ook
gezegd. Sinds een week of 6 heb ik hem late merken dat ik toch wel meer
gevoelens voor hem heb dan ik toe wou geven, en liet kaartjes en briefjes
achter in zijn auto. Nu een paar dagen geleden kwam hij weer op bezoek
om me pc te maken.en bleef om me heen hangen, het werd een uur of 2 en
hij zei dat hij pas over een uur op bed zou liggen. Ik zei hem dat hij
ook wel mocht blijven slapen en dat deed hij ook dus sliepen we in dezelfde
bed, en ja ..... Het gebeurde ook, daarna hebben we een heel gesprek gehad,
over zijn tja wel/niet vriendin hij zei dat hij niks meer voelde, het
vertrouwen is weg enz,omdat ze verslaaft is en steeds weer belooft om
het niet te doen, de volgende dag heeft hij haar tegen zijn zin opgezocht
en ze vroeg hem nog een kans te geven en op haar te wachten, die heeft
ze gekregen van hem hij vond dat hij haar dat verplicht is omdat ze niemand
meer heeft, doordat ze aan de doop is gegaan. Ik heb hem gezegd dat ze
er nooit af komt omdat ze dat ook niet wilt (ze roept al 2,5 jaar dat
ze het niet meer zou doen) in een sms kreeg ik dat dus te lezen en dat
ik niet op hem moest wachten en een vriend moest zoeken zonder problemen,
dat hij tijd voor zichzelf nodig had omdat het nogal een chaos is.maar
mijn gevoelens zijn sterker geworden en het doet pijn hem zo na de vernieling
zien gaan, ik kan hem niet vergeten al sinds de eerste keer niet, weet
iemand raad???? Wat ik moet doen want hij zegt wel dat hij nog steeds
een zwak voor me heeft Reactie Mij is hetzelfde overkomen… Het was echt in een woord vreselijk. Ik kende hem al een tijdje en hij stond voor mij klaar wanneer ik hem nodig had (dacht ik). Hij heeft mij ook een moeilijke periode gesteund kortom het was mij allerbeste vriend. Na dat ik hem een jaar of twee niet had gesproken of gezien zocht ik weer contact met hem op, ik was al een stukje ouder en hij ook. Onze vriendschap begon helemaal opnieuw te bloeien en er ging geen dag voorbij dat ik hem niet sprak, we deden leuke dingen en deelde alles met elkaar. Totdat ik iets voor hem begon te voelen ik wist niet wat het was maar het was meer dan alleen vriendschap dat wist ik zeker. Wat ik ook wist is dat het nooit iets zou kunnen worden hoe graag ik of hij het wou daardoor was er te veel gebeurd. (Ik had spijt dat ik hem niet eerder leerde kennen). Toen het gebeurde liep alles nog wel lekker we hadden het samen besloten en stonden er allebei achter, ik wist alleen niet dat ik mezelf voor de gek hield!! Hij gaf mij het gevoel dat ik kon vliegen ik was zo blij met hem. Dat gevoel komt nu ook nooit meer terug. Na een paar maanden werd ik zwanger ik was niet van plan het kind te houden maar ik had wel iemand nodig die mij steunde en hielp, hij werd totaal een ander persoon, wou me niet meer spreken en schold mij uit. Ik heb uiteindelijk een miskraam gekregen echt vreselijk (dat wens ik niemand toe). Ik ben er later ook achter gekomen dat hij heel veel tegen mij loog, dingen hij niet had hoeven zeggen daar loog hij over. Ik mis hem nu nog steeds elke dag (als vriend) het was allemaal schijn en waarom weet ik eigelijk ook niet. Hij is nu (hoop ik) gelukkig getrouwd en ik heb mijn leven ook snel weer opgepakt. Ik wil hem eigelijk alleen nog vragen waarom maar ik denk dat ik niet het antwoordt krijg die ik wil horen en dus daarom geef ik het een plekje. Tenslotte wil ik nog zeggen dat ik echt blij ben dat ik nu mijn verhaal kwijt kan, ik heb er nog nooit met iemand over gesproken. Reactie van nathalie Hoi,Ik ben Nathalie en heb net hetzelfde meegemaakt. Hendrik was een
vriend waarmee ik uitging, onozele dingen deed, elkaar oppeppen na een
gebroken relatie, enz. Op oudejaar 1999-2000 ging ik, zoals gewoonlijk
met dezelfde groep vrienden uit, waaronder ook Hendrik. Het was een toffe
avond/nacht. Toch voelde zijn aanwezigheid iets anders aan dan gewoonlijk. De vonk sloeg over. In de vroege ochtend kwam het onvermeidelijke: we
kusten. Nu zijn we getrouwd, op 25/05/2004. Het is een fantastische relatie, omdat
we elkaar zo goed begrijpen. Ik zou het iedereen aanbevelen. Na die kus
dacht ik wel: die zien we nooit meer terug, hij zal de volgende keer doen
alsof er niets gebeurd is of zo. Maar niets was minder waar. Ik ben echt
blij dat ik hem heb terug gekust !!! Reactie van david Dat verhaal was wel iets dat k nu ook mee zit want k dacht dat k nooit op het meisje zou vallen dat me beste vriendin was. K ben zo goed met haar bevriend dat k haar elke dag sms en bel enzo. Dat k soms ook straf van me ouders kreeg omdat k te hoge telefoon rekening had gebeld. K weet het al sinds een weekje of 1 dat k op mijn beste vriendin ben en k heb het haar gezegd en ze vond het moeilijk want k was haar beste vriend dus ze had ook gehuild, want ze had zelf ook een vriend en ze vond het wel erg moeilijk ze wou eerst afstand van me nemen maar k had gezegd dat k dat nooit zou kunnen doen want k hou te veel van haar voor dat k op haar verliefd was k met een meisje geweest maar k dacht egt dat k op haar verliefd was maar k had toch het gevoel dat het niet zo was dus k had goed gedacht maar toch was het mijn beste vriendin die k al 3j ken en alles en ook alles kon vertellen. Maar k vind het moeilijk nu om te horen wanneer ze met haar vriend savonds gaat afspreken bij haar thuis. David Reactie Na al deze reacties van jullie te hebben gelezen kon ik het niet laten ook te reageren..Sinds enkele weken ben ik stapel gek op een van mijn beste vrienden.Ik dacht dat mij dit nooit zou overkomen, maar niets is minder waar! Dagen zitten dubben over een telefoontje plegen of een smsje sturen waar ik normaal in enkele secondes uit was.. Wat een gek maar ook weer leuk gevoel! Wie weet gaat morgen het bed gedeeld worden na een avond stappen... Liefs Reactie van me Gek, hé? Dat mensen zo openlijk over hun prive leven praten. Momenteel heb ik een vriend en wij zijn verloofd en gaan trouwen als het goed is. Maar de laats tijd heb ik heel rare gevoel over een vriend van mij, heel goede vriend van mij. Deze vriend is onwijs lelijk, maar toch ik voel me sexueel aangetrokken, ik weet dat het heel fout is en dat het einde van mijn relatie is als ik met hem naar bed ga. Maar deze gevoel gaat niet weg, mijn hart klopt heel snel als ik met hem alleen ben en het kan niet verliefd zijn. Ik weet niet wat ik moet doen, a.u.b help me! Groetjes, me Reactie van leeuw Het is mij ook overkomen, Ik werkte bij een groot vrachtwagen concern en bouwde al snel een goede vriendschappelijke band op met een afdelingssecretaresse. We deelden onze relatie perikelen ging regelmatig stappen en uit eten en ineens na 5 jaar vriendschap werden we ’s ochtends samen wakker. Eerst was het een hele vreemde morning after periode maar nadat we veel gepraat hebben dat het niet slim was konden we het toch niet tegen houden. We zijn inmiddels 10 jaar bij elkaar en realiseren ons nog steeds wat fijn het is dat je relatie tevens je beste maatje is.
Leeuw Reactie van loesje Mijn reactie is : NOOIT DOEN ALS JE NIET HÉÉL ERG ZEKER BENT VAN JE ZAAK!!! Ik had een hele goede vriend destijds, waar ik wel een heel klein beetje meer voor voelde. Hij stelde zich heel erg kwetsbaar op, en zo'n anderhalf jaar later waren we meer dan vrienden. Al die tijd had ik het gevoel dat ik een hele goede vriend 'verloren' was. Hij vond het wel prima zo, en ik liet me verleiden tot samenwonen (alleen is toch ook maar alleen...) en we trouwden zelfs. Toch bleef een naar gevoel aan m'n geweten knagen, dat ik dit nooit zo ver had moeten laten komen. Ons huwelijk hield maar vijf jaar stand, en we werden van vrienden zelfs vijanden! Achteraf gezien hebben we veel te veel op het spel gezet. Was het maar bij een goede vriendschap gebleven. Loesje. Reactie van RR Schitterend onderwerp, is mij overkomen met mijn beste vriendin, nu zo’n 12 jaar geleden. We kenden elkaar al jaren, vanaf de middelbare school. Zij is na de middelbare school naar het buitenland vertrokken en we bleven contact met elkaar houden. Vanwege familie omstandigheden kwam ze geregeld voor enkele maanden naar Nederland en we hadden dan veel contact. Ik was haar steun en toeverlaat tijdens een ziekbedperiode van haar moeder. Op een gegeven moment kwam ter sprake dat we alles van elkaar kenden behalve het intieme lichamelijke. Het was voor beiden zo’n vanzelfsprekende actie om met elkaar naar bed te gaan en voelde ook heel vertrouwd aan, vanaf het eerste begin. Het heeft ongeveer 1,5 jaar stand gehouden zonder dat er sprake was van een relatie. Verliefdheid heeft nooit een rol gespeeld en speelt dat nog steeds niet. Ondertussen hebben we beiden een relatie met een ander en is onze lichamelijke relatie ook gestopt, zoiets is gwoon niet te combineren. In mijn ogen blijft het redelijk uniek dat geen van de twee er meer consequenties aan verbindt dan alleen het verder ontdekken van een reeds hele goede vriendin/vriend. In onze vriendenkring werd er heel raar tegenaan gekeken. Sommigen vonden het interessant en probeerden het ook uit maar werden vaak geconfronteerd met een vorm van verliefdheid bij zichzelf of de partner die niet beantwoord werd. Dat was dan ook vaak het einde van de vriendschap. Als je het aan kunt kan ik het iedereen aanbevelen, het was erg speciaal en het heeft onze vriendschapsband alleen maar versterkt. Ze woont nog steeds in het buitenland maar we zullen altijd contact blijven houden, dat weet ik zeker!
RR Reactie van wendy Na het lezen van alle reacties dacht ik: ben ik toch niet de enige... Mijn verhaal is een positieve. Ik ben al meer dan 15 jaar bevriend met een jongen (man ondertussen...). En een betere vriend kan ik me niet wensen.De lichamelijke aantrekking was er altijd al, maar het heeft lang geduurd voor we er aan toegaven. Ik leerde hem kennen tijdens de avonden vrijdansen bij de plaatselijke dansschool. Ondanks dat ik mijn eigen danspartner meehad, danste ik alleen met die jongen. In die tijd is ook de gewoonte ontstaan om elkaar bij het afscheid twee keer op de wang en een keer op de mond te kussen. Pas jaren later, bleef het niet bij dat ene kusje. We hebben meerdere keren het bed gedeeld, maar hebben nooit een vaste relatie gekregen. Ook wij hebben ons verstand voorrang geven boven onze emoties, we weten dat onze karakters botsen. Ik ben inmiddels getrouwd en hij heeft een vaste vriendin. Beide partners zijn op hoogte van wat er in verleden gebeurt is, en gunnen ons onze vriendschap. De lichamelijke aantrekkingskracht is er nog altijd, en we zoeken dan ook nog steeds regelmatig lichamelijk contact, maar altijd in het nette. Onze vriendschap heeft er niet onder geleden, in tegendeel, hij is er alleen maar hechter van geworden. We hebben een stilzwijgende overeenkomst dat we het bed niet meer zullen delen, zolang wij beiden een relatie hebben. Hij en ik hebben zoveel samen meegemaakt, dat ik hem nooit meer kwijt zou willen als vriend. Op onze eigen manier houden we van elkaar. Groetjes Wendy Reactie Ik ben nu 1 keer met mijn beste maatje naar bed gegaan en er is alleen
maar een speciale band gekomen nog meer dan we hadden er zal niks tussen
ons veranderen daar heb ik vertrouwen in Hallo..reactie op mijxxx... Ik begrijp helemaal wat je bedoelt denk ik. Ook ik ben de enige die het weet van een vriendin van mij die een relatie
heeft die eigenlijk niet kan en niet mag! Maar het punt is nu eenmaal dat je soms de Ware Liefde tegenkomt op een
moment dat je er niet naar op zoek was. Mijn vriendin was absoluut niet op zoek tot de welbekende vonk oversloeg. Ze kende hem al langer maar wist niet dat hij bezet was. Zelf was ze vrijgezel en ze was ook van plan om dat te blijven.( op een
bepaalde manier is ze nog alleen natuurlijk ) Reactie van evelyntje Leuk om al deze reacties zo te lezen... Alleen is het bij die van mij niet helemaal positief gelopen... Maar wie weet kan iemand mij wat advies geven hierover... Ik ben al een aantal jaren bevriend met een hele goede vriend van mij... Stappen, lol maken, kletsen al dat soort dingen deden we samen met een vaste vrienden groep. Nooit heb ik meer gevoelens voor hem gehad als vriendschappelijk, die gedachtes waren ook niet bij mij op gekomen. Op een gegeven moment hadden wij allebei een leuke vriend/vriendin. En ging hij alleen weg naar het buitenland voor een half jaar. Toen hij weer terug kwam, was het tussen mij en mijn vriend weer uit. Maar ook in zijn relatie ging het niet meer goed. En na een tijdje was het dan ook bij hem over. Nu hadden wij met onze vaste vrienden groep weer heel erg veel lol. We waren immers weer vrijgezel. Weer stappen. Alles doen en laten wat je wil. Tot op een gegeven moment hij het erover had hoe het zou zijn als wij een keer elkaar zouden zoenen... Zo had ik hem nog nooit gezien. Die gedachtes waren ook nog niet bij mij opgekomen. Vlak daarna hadden wij een verjaardag van een vriend van ons. Waar het dan ook gebeurde dat we elkaar zoenden. En ging ik hem met hele andere ogen bekijken. Na die ene avond volgden er meerdere avonden dat we elkaar zoenden en meer.. Tot dat onze vrienden er achter kwamen. En in plaats van dat ze blij voor ons waren. Volgden er minder leuke reacties. Ze waren zwak uitgedrukt kwaad. En gooiden dan ook roet in het eten door te gaan zitten stoken tussen ons. Dit deden ze door gemene opmerkingen te plaatsen en dergelijke. Wat wij ons heel erg aan trokken. Hadden wij dit er wel voor over? Daarom besloten wij het om het maar even te laten rusten en kalm aan te doen. Ik wist nog steeds niet of hij wel wat voor mij voelde en of er van zijn kant wel meer speelde dan alleen maar vriendschappelijke gevoelens. Daarnaast wist hij ook nog niks van mijn kant. Over mijn gevoelens. Want langzamerhand weet ik wel dat ik echt heel veel om hem geef en meer. Maar dat tegen hem zeggen dat is moeilijk. Na een tijdje zijn we weer begonnen. En onze vrienden laten ons nu wel wat meer met rust. Nog niet helemaal. Maar het begin is er. Maar goed zij denken dat wel alleen maar gemeenschap met elkaar hebben en niet meer. Ik vraag mij dan ook ten zeerste af mochten wij ooit wat met elkaar krijgen of ze het dan wel accepteren. En of ze dan niet nog veel meer gaan tegen werken. En hoe ziet hij het eigenlijk? Heeft hij wel dezelfde gevoelens? Hij weet inmiddels al dat ik meer voor hem voel. Maar hij heeft niet gezegd dat hij dat ook voor mij voelt. En ik heb er ook niet naar gevraagd. Doet hij het alleen maar voor de gemeenschap? Xxxx Evelyntje Reactie van ik Mij is hetzelfde overkomen. Mijn vriend en ik kenden elkaar al meer dan 4 jaar. Hij was mijn beste vriend. Ik vertelde hem alles, vriendjes die ik had, dingen die ik uitspookte, alles wat er in mijn hoofd omging. Ook andersom gebeurde dit, ik luisterde naar zijn verhalen na het stappen en zijn gedachten.Ook gingen we samen leuke dingen doen, stappen of een biosje pakken. Ik kon heel goed met hem opschieten en ik dacht er weleens over na hoe het zou zijn om met hem naar bed te gaan maar dat was een raar en onwerkelijk idee, het trok mij helemaal niet aan. Tot die ene avond. Ik was met vriendinnen aan het stappen en kwam hem tegen. Zoals gewoonlijk kletsten we wat. Ineens zag ik hem heel anders, zijn ogen waaren toch wel heel mooi en hij lachte ook wel heel erg lief. Ik had zin om hem te zoenen maar dat was toch niet verstandig? Na wat drankjes kwam ik hem weer tegen, ik voelde me nog steeds tot hem aangetrokken. Hoe het precies kwam weet ik niet meer, maar we stonden niet lang daarna te zoenen. Nu is het alweer meer dan een jaar geleden. De eerste dagen erna waren erg vreemd. Ik zag hem nog steeds als mijn beste vriend maar toch ook niet. Gelukkig voelde hij bij alles precies hetzelfde. Na een week of 2 wist ik eigenlijk niet meer beter en was het alsof we altijd vriend en vriendin zijn geweest. Met vriendelijke groeten, Ik Reactie van anna Grappig dat ik dat verhaal tegenkwam. Mij is dat een jaar geleden overkomen. M'n beste maatje, laat ik hem Dani noemen, ken ik al heel lang zijn tante is met mijn oom getrouwd en zodoende kwamen we mekaar veel tegen met verjaardagen en feestjes. Toen zagen we mekaar niet eens staan, sterker nog: we hadden een hekel aan mekaar. Ik ging een keer een rondje rijden met een vriend van mij in zijn auto en we kwamen Dani tegen. Hij stapte in en ik had al zoiets van: nee, rot op!! Waren we even later toch aan de praat geraakt en toen had ik zoiets: je kan ook normaal doen. Telefoonnummers uitgewisseld en een paar dagen later belde die hoe het met me ging en alles. Hij wilde wat afspreken om wat gekkigheid uit te halen. Wij naar het centrum om te gaan stappen, en we hadden een partij lol....... We hadden daarna steeds vaker contact, veel bellen en smsen en dat ging echt 2 jaar door, en we zagen mekaar in het begin alleen zaterdagnacht rond 2 uur. Daarna steeds vaker en vaker. Vorig jaar vroeg hij of ik bij hem een film kwam kijken. Kom bij hem aan en ik ga op de bank zitten, borreltje erbij en ik had wat last van me nek en schouders. Hij wilde me wel masseren. Maar van het 1 kwam het ander. Hij begon me in me nek te zoenen voor ik het wist scheurde we mekaars kleren van het lijf. We keken mekaar aan en hij fluisterde in me oor dat ie me altijd al geweldig had gevonden. Uur na uur ging voorbij en we konden maar geen genoeg van mekaar krijgen. Terwijl hij lag te slapen, zag ik de zon opkomen........... Nu een jaar later, zijn we nog steeds de beste maatjes en onze vrij partij was maar 1-malig, maar we hebben er absoluut geen spijt van gehad!!! Groetjes Anna Reactie van mij Tja...het zal je maar overkomen... En ja, de liefde gaat soms daar waar het echt niet gaan mag en kan. Ook
zo bij mij. Het is inmiddels alweer 4 jaar geleden. Ik heb een hobby waarbij ik mijn (nu vorige) vriend tegen kwam. Ik was
jong en hij was ouder...20 jaar ouder. Ik had het elke avond weer gezellig
met hem. Ik leefde naar die ene avond in de week toe. Het begon allemaal met het feit dat ik mijn hobby niet meer beschouwde
als de leukste. Ik zat in een zogezegd 'dipje'. Ik had er allemaal geen
zin meer in en het lukte niet meer zo. Toen heeft hij mij opgevrolijkt. Hij praatte met me, maakte geintjes en zorgde ervoor dat ik zelfs de kriebels
kreeg in mn buik als ik m zag... Dit heeft zeker een jaar geduurd. Op het moment van al dit gebeuren, had
hij een relatie. Deze duurde al iets van 2 jaar voor hem...dus hij leek
nóg moeilijker te bereiken op deze manier... Ik heb toch de stoute schoenen aangetrokken...ik heb in een grappige bui
gevraag dom zijn telefoonnummer. Aangezien ik geen papier bij de hand
had, heb ik de gehele weg naar huis zijn nummer opgezegd, zodat ik dez
niet zou vergeten. Thuis gekomen, deze meteen opgeslagen en ;later een
sms gestuurd. Ik weet nog exact wat ik daarin had geschreven: ik heb je
raad nodig...wat zou jij doen als je verliefd bent op iemand, maar je
weet dat het niet mág en vooral dat het echt niet kán? Hij
reageerde met een simpele: ik weet waar je het over hebt...we moeten eens
afspreken... Ik de kriebels in mijn buik... Sinds die dag dat wij afspraken hebben wij een relatie gehad. Deze was
intens...hij duurde 20 maanden...en in die 2o maanden hebben we het maar
een stuk of 5 mensen verteld...waaronder NIET mijn ouders... Tot op de
dag van vandaag weten zij niets van deze geheime relatie met hem.. Ik
wist dat het niet hoorde en dat het al helemaal niet mocht. Maarja, wat
doe je dan? Liefde krijpt waar het niet kruipen kan... Hoewel ik een fine tijd met hem heb gehad...heb ik het toch uitgemaakt... Ik was gevallen voor een jongen van mij leeftijd...een vriend...die ik
langer had... Nu als ik mijn ex weer zie...krijg ik de kribels..ik weet niet hoe het
kan...maar misschien verlang ik toch nog naar hem... Ik weet het niet.. Maar denk niet dat ik eraan toe geef. Geweoonweg, omdat het geen toekomst
heeft...dit leeftijdsverschil is groot....maar de situatie is nog grootster.. Het is moeilijk om je omgeving te overtuigen dat dit echte liefde was
en niet dat ik een vader figuur zocht... Ik wil hem toch bedanken voor alles wat hij heeft gedaan voor mij. Door
hem ben ik de persoon die ik nu ben....dankje... Xxx mij Reactie van pietje bel Na een aantal verhalen,meningen en opvattingen gelezen te hebben voel ik me geroepen te reageren.Ook ons is zoiets overkomen,mn beste vriendin en mij.Zij is alleenstaand en heeft een intussen een behoorlijke rugzak 'leven' bij zich,in de mijne zit iets wat ik in deze rubriek al meerdere malen heb gelezen nl mijn vrouw die sexueel na meerdere kinderen wat uitgeblust is,c'est la vie is eenvoudig gezegd ergo ook een man van vlees en bloed heeft zn behoeftes,daarover zijn mijn vrouw en ik het stilzwijgend ook wel eens nadat we erover gepraat hebben overigens.Maar nu komt het...... We leerden elkaar kennen via chat,ze bleek in dezelfde plaats te wonen en na wat heen en weer geklets de stoute schoenen aangetrokken en we spraken af elkaar is te ontmoeten hetgeen geschiedde bij haar thuis want ik ben volgens de moraalridders onder ons immers 'de foute man' maar goed.....huldig wel het standpunt dat ik er ook zelf nog ben!! En ja,er ontstond een vriendschap,een hele warme ook,ééntje die ik zal blijven koesteren en denk dat zij hetzelde doet.Ook werd ze gewoon vriendin van ons als gezin en kwam regelmatig ff gezellig langs en deed dan ook onze nagels,ze is pedicure.Onze kinderen speelden en spelen nog met elkaar,logeren zelfs wel is enzenz.Door alle dingetjes die we elkaar vertelden zij en ik heb ik me opgeworpen voor haar en geholpen met een aantal 'dingetjes' en daarbij had en heb ik een heel goed gevoel omdat bleek dat het haar toch wel heel goed deed en doet om zo'n vriend te hebben die dingen voor elkaar krijgt wat niet iedereen lukt,dat soort mensen bestaat nu eenmaal...... Jammer dat er zoveel jaloerse aandachttekortkomende 'wezens' in je omgeving zijn die overal wat achter zoeken en zelf geen vrienden hebben,dat vereenvoudigt de zaak niet maar goed it's all in the game,nietwaar??? Al meerdere keren even bij haar op visite geweest en die ene keer bij t weggaan gebeurde het,we knuffelden altijd ff en een kusje hoorde er ook bij,die avond stonden we plotseling te tongzoenen buiten op t gras bij haar voor het huis...... Onze gevoelens gingen verder als alleen maar vriendschap dus,we sms'ten elkaar en kan me de inhoud van die berichten nog vrij goed herinneren ééntje vooral nl 'zucht,zo dicht bij en zo ver weg'..... En dat ik terugstuurde Apeldoorn is verder weg hoewel ik uiteraard donders goed wist wat ze bedoelde,ik was immers en ben nog getrouwd.Uiteindelijk bleek toch wel dat we stapelgek op elkaar waren en 4 maanden vrij regelmatig de liefde bedreven,iedereen heeft zn behoeftes en gevoelens toch...??? Ik bleef zelfs n paar keer bij haar slapen daarbij wel met de afspraak als zij of ik t niet meer kon of ze een 'vrije' man zou ontmoeten we weer terug gingen in modus vriendschap,dit gebeurde ook en we wisten buiten dat dat onze relatie niet kon,het was in alle opzichten allemaal te 'dichtbij' bleek wel maar ja liefde is blind,we hebben uiteindelijk het verstand laten winnen van emotie en onze verhouding in een glazen kooitje gestopt met een gouden slot en t sleuteltje weggegooid en het gebeurde een plekje gegeven,zij heeft daarna nog steeds de ware jacob niet gevonden, wel relaties met vrijgezelle mannen gehad waarvan sommigen in mijn optiek en beleving nog fouter waren als mij overigens die t echt alleen maar om de sex gaat namelijk,op zich niks mis mee echter in mijn beleving en gevoel ten opzichte van haar wel. Als 'mens' hou ik nog steeds van haar en sinds haar telefoontje van gister weet ik zij ook van mij,friends forever........ Zwijgen is dus niet altijd goud.......als je belaagt wordt door piza's en private eyes wel!!!! Pietje Bel |
|
Naar
bed met je beste vriend... Oeps!
