Home | Reizen | Het eiland Sal (Kaapverdie)

Het eiland Sal(Ilha do Sal, Kaapverdië)

Tekst en foto's: Mauro Pilotto

Het eiland Sal is ongetwijfeld één van de meest bekende en daardoor ook meest toeristische bestemmingen van de archipel van Kaapverdië. Vooral liefhebbers van kite-surf willen er graag verblijven. Het waait er praktisch ieder moment van de dag, het hele jaar door.

Langs de kust, vooral in verlaten baaitjes die het badende publiek niet kent, kom je vaak hetzelfde tafereeltje tegen. Jonge mensen, belanden met planken en zeilen, of zelfs met kleurige parachutes, springen energiek uit grote jeeps, klaar voor de strijd met de elementen.

Wat eigenlijk het meest opvalt aan dit eiland, is de puurheid en harmonie van het landschap. Droog en verdord maar tegelijkertijd lieflijk en rustgevend. Niet al te hoge duinen glijden in de Turkooizen zee die altijd weer wordt opgezwiept door de wind. Golf na golf rolt op het strand aan. Het is een fantastische schouwspel. Een eeuwig en ritmisch spel dat blijft fascineren en verrassen.

De natuur met zijn ongelooflijke kracht (en uiteindelijk ook eenvoud) blijft betoveren. De wind tekent patronen in het zand van de witte duinen die fel afsteken tegen de intens blauwe lucht. In de verte verreist het bijna onwerkelijke silhouet van een ressort dat, met pompeuze architectuur, midden in de woestijn is gebouwd. In deze omgeving, waar honderden bungalows en mega-hotels als paddenstoelen uit de grond schieten, is de grond drooggelegd. Hier en daar zijn nog natte plekken zichtbaar met witte, zoutachtige randen.

Het kloppend hart van het eiland Sal is het plaatsje santa maria, die zich wekelijks in oppervlak uitbreidt. Letterlijk overal wordt gebouwd. Grote hijskranen en groepen jonge bouwvakkers met gele helmen en blauwe overalls beheersen het straatbeeld. Er wordt hard gewerkt onder de brandende zon en in de alsmaar blazende wind.

Santa Maria is een levendig centrum met veel pubs, restaurants en winkeltjes met Afrikaans ambachtswerk. De lokalen zijn druk bezocht, het straatbeeld is vol kleur, vaak ook dankzij de muurschilderingen die zijn geïnspireerd door de plaatselijke folklore of door reggae mythe Bob Marley.

De wegen van het stadje kruisen elkaar wat het gemakkelijk maakt om deze stad te verkennen. Hier en daar is de ingang naar een huis zichtbaar. Dan krijgen we zicht op het echte Afrikaanse leven, uitzonderlijk en intrigerend in onze ogen. Jonge moeders vlechten het kroezende, zwarte haar van hun kindjes en versieren de vlechtjes met gekleurde kraaltjes.

Vrouwen hangen hun kleurige was op. De waslijnen lijken wel regenbogen. Rasta's voegen met hun wollen multicolor hoofddeksel nog eens extra kleur aan de omgeving toe. Ook hier is de waterdistributie, net zoals op Boa Vista (een ander archipeleiland) een happening. Er wordt druk gepraat, gebaard, en soms zelfs geruzied, misschien wel om voorrang in de rij.

De huizen in de steegjes hebben eveneens gekleurde muren. Groen, turkoois, oranje, geel. Af en toe is een nieuwsgierig gezicht achter de ramen te zien. Kinderen die nog maar nauwelijks kunnen lopen, spelen voor het huis.

een lege doos wordt speelgoed. Zwerfhonden lopen doelloos rond en steken steevast de straat over als er een auto aankomt. Ze grommen naar elkaar, stellen vast wie er de baas is en laten zich, blij met wat aandacht, graag aaien door voorbijgangers.

Ook op het strand komen we ze tegen. Honden van vaak groot formaat snuffelen tussen de bierblikjes, etensresten en sigarettenpeuken die cultuurbarbaren op geen drie meter afstand van een vuilnisbak hebben achtergelaten.

Vooral in het weekend komt santa maria tot leven. De Kaapverdische jongeren ontmoeten elkaar langs het strand waar beach volley toernooien worden georganiseerd. Ook wordt er gevoetbald, gerend, gevochten om de bal. Iedereen zit compleet onder het zand en dat wordt weer een alibi voor een duik in het natte zilt van de golven.

Op zondagmorgen komt het leven op de pier pas wat later op gang. Alleen de vissers zijn al in de weer. Zij brengen de vangst van de nacht binnen. De toeristen kijken met ongeloof naar de vissen van superformaat die aan wal worden gebracht. Andere vissers zitten onverschillig op de grond en repareren de schade die door onwillige vissen aan hun netten is toegebracht.

Later op de morgen komen de feestgangers van de afgelopen nacht naar de pier. Velen van hen dansten de sterren van de hemel in de 'pirata', dé discotheek van het eiland. Ze groeten elkaar met een speelse stomp, hier en daar wordt er ruzie gemaakt, er wordt wat speels geduwd en getrokken. Een spel dat vaak eindigt met een acrobatische sprong of capriool in de zee. Het is een schitterend schouwspel.

Er hangt een feeststemming. Enkele muzikanten beginnen hun bongo's te bespelen, begeleid door taboerijnen. Er worden acrobatische dansen geïmproviseerd, lenig en virtuoos.

de zon gaat langzaam onder, de zee kleurt bluette. Een paar bootjes komen de haven binnen. De muziek zwelt aan, het feest is begonnen, en iedereen is uitgenodigd. Om te dansen of in de handen te klappen. Het hoofd is leeg, weg zijn gedachten en zorgen. Je kunt niet anders doen dan je mee laten slepen door deze sensuele, fysieke sensatie. Een aangeboren talent van de Afrikaanse wereld.