Home | Literair café | Interviews | @-interview met Ildikó von Kürthy

@-interview met Ildikó von Kürthy

Herinneren jullie 'De hufter op het witte paard' van Ildikó von Kürthy? Net zo modern en misschien nog wel geestiger is 'Foute mannen en ander leed', de nieuwste roman van Ildikó. De hoofdpersoon Amelie (Puppe) Sturm maakt in 48 uur heel wat mee en riskeert door een misverstand de grote liefde van haar leven te verliezen. Wij interviewden Ildikó die samen met haar man in hamburg woont en die behalve schrijfster van bestsellers ook redacteur bij der stern is.

Is Puppe, hoofdpersoon in je boek, het doorsnee meisje van deze tijd? Intelligent, grappig en soms een beetje ongecontroleerd? Ja, ik denk dat Puppe een doorsnee meisje is. Dat maakt haar nu juist zo speciaal. In de literatuur lees je meestal over helden die heel bijzonder zijn op verschillende manieren. Puppe is dat niet! Mijn helden zijn altijd heel normaal - met één groot verschil: ze zijn niet bang om er eerlijk voor uit te komen dat ze normaal zijn. Puppe durft te zeggen dat liefde en gewicht belangrijke dingen in het leven van de hedendaagse normale vrouw zijn.

Waar komen de ideeën voor je romans vandaan? Ik steel ze overal :-) vrienden vertellen mij hun verhalen over liefde, over wraak en pedicure. Een paar kleine verhalen komen uit mijn eigen kleine leven en maar voor het overgrote deel zijn mijn boeken puur fantasie.

Hoeveel Ildikó von Kürthy is er in je romans te vinden? Zoals ik al zei, komen een paar kleine gebeurtenissen die je in mijn boeken vindt, uit mijn eigen leven. Het lijkt wel alsof het allemaal om mij zelf gaat, om mijn gebeurtenissen, maar dat komt omdat de toon en de humor precies dezelfde zijn als die ik altijd gebruik.

Komt het verhaal al schrijvende tot stand? Eindigt het verhaal anders dan je aan het begin had gedacht? Ja, het verandert van minuut tot minuut. Vaak ben ik zelf verbaasd over de wending die mij verhalen nemen. Maar dat vind ik grappig! Ik vind het niet leuk om alleen maar een verhaal op te schrijven dat ik al in mijn hoofd heb. Dat is saai. Nee, ik wil mezelf vermaken als ik aan het schrijven ben! Schrijven is niet mijn beroep, het is mijn hobby. Daarom wil ik er ook echt van genieten.

In 'De hufter op het witte paard' beschrijf je circa zeven uren uit het leven van cora hubsch, in 'Foute mannen (en ander leed)' beleven we 48 uur uit het leven van Puppe. Waarom spelen de verhalen zich in een zo kort tijdsbestek af? Omdat ik een lui meisje ben! Ik vind het fijn als ik aan het begin van het schrijven het (eind)doel als kan zien. Dat is gemakkelijker en maakt het niet zo ingewikkeld om tussen begin en eind een verhaal te maken.

In je romans refereer je vaak aan moderne muzieksongs en citeer je vaak songteksten. Waarom? Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk songs uit te kiezen die mijn lezers kennen. Muziek roept direct bepaalde gevoelens op. De songs die ik uitkoos, creëren een soort 'commun feelings' omdat we er allemaal wel naar geluisterd hebben toen we huilden om een eerste liefde, toen we voor de eerste keer met een jongen naar bed gingen of tijdens een reis naar Griekenland in heel kleine en oude auto met zeven andere mensen erbij.

Welk advies heb je voor hen die graag, net zoals jij, schrijver zouden willen worden? Gewoon, proberen!

Lees meer over 'Foute mannen en ander leed'