interview met de indiase schrijfster anita nair over 'minnares', over india, over liefde, passie en
geluk
een
paar maanden geleden vloog ik over india. het was een heldere nacht en
de monitor op de stoel voor me gaf aan dat delhi spoedig aan ons voorbij
zou glijden. het was een schitterend gezicht. een uitgestrekte zee van
twinkelende lichtjes, doorbroken door een zwart lint dat de rivier ganges
moest zijn. de uitgestrektheid van de metropool en vooral ook de uitbundige
verlichting troffen mij en deden mij beseffen hoe weinig wij van dit enorme
land weten. en hoezeer ons romantische beeld wellicht niet met de werkelijkheid
strookt.
minnares
toeval of niet, een paar weken daarna kreeg ik 'minnares', de nieuwste
roman van anita nair, één van india's meest en best verkochte
auteurs en onlangs uitgeroepen tot een van de veertig 'leading ladies'
van india, in handen. 'minnares' is een ontroerend en pakkend, hedendaags
liefdesverhaal waarin het moderne gezicht van india en de traditionele
kathakali-dans hand in hand gaan. het boek licht een klein tipje van de
sluier die 'india' heet op, maar zal iedereen, waar ter aarde ook, aanspreken
omdat de vele emoties die nair schitterend beschrijft, zo menselijk zijn
neergezet.
het moderne india
nair laat ons het india van nu zien door de ogen van de buitenlander cristopher
stewart, reisboekenauteur, die het near-the-nila resort in kerala, india,
bezoekt om koman, een beroemd kathakali-danser te ontmoeten. via het bewogen
levensverhaal dat koman aan chris vertelt, maken we ook kennis met het
india van toen. maar 'minnares' is alles behalve een geschiedenisboek.
omdat het perspectief in het boek steeds verandert (er komt steeds een
andere hoofdpersoon aan het woord) krijgen we een uitgebreid inzicht in
de indiase personages, de eerder genoemde koman, zijn beeldschone nichtje
rhada en haar echtgenoot shyam. op een meeslepende, bijna poëtische
wijze schildert nair voor ons aan de hand van deze hoofdrolspelers en
hun belevenissen in warme kleuren en geuren de veranderingen in de huidige
indiase maatschappij.
nair
heeft hiermee echter geen boodschap voor het indiase publiek in haar boek
willen stoppen. 'dat zou ik niet willen doen', zegt nair, 'maar
ik geloof wel dat een schrijver de functie heeft om de maatschappij een
spiegel voor te houden. 'minnares' is in die zin mijn visie van hoe het
er vandaag de dag met india voorstaat. als land. als cultuur. en als bevolking.
ik hoop met mijn boeken de mensen tot denken aan te zetten.'
india is een raadsel
aan de hand van de passionele liefdesaffaire tussen de westerse chris
en de indiase rhada brengt nair ook de verschillen in cultuur in kaart.
het is een ontmoeting tussen west en oost. een ontmoeting die nair die
in kerala is geboren, engels heeft gestudeerd, in de advertentiebranche
heeft gewerkt en in new york heeft gewoond, goed kan doorgronden. een
ontmoeting die niet altijd vlekkenloos verloopt. chris' houding ontlokt
de wijze indiër koman in het boek op een zeker moment bittere woorden
waaruit blijkt hoe moeilijk het voor buitenlanders is om india te begrijpen.
'india
is een raadsel', vertelt nair ons. 'je denkt dat je het begrepen
hebt en dan weerspreekt het zichzelf. het idee dat de westerse wereld
zich van india heeft gevormd is simplistischer en gemakkelijker te bevatten.
en het is ook gekleurder dan de soms zwarte werkelijkheid in india. dat
zal wel de reden zijn voor de aantrekkingskracht die india op de westerse
wereld uitoefent. ik ben het er mee eens dat veel dingen in india exotisch
aandoen voor andere culturen. de kleuren, de mengeling van smaken en geuren,
de levensvisie. het bestaat allemaal, maar wat ook bestaat is een land
dat snel vooruitgang maakt en verandert als de rest van de wereld. aan
de ene kant zijn er slangenboerderijen en olifanten, aan de andere kant
technologieparken en laboratoria met bio-ingenieurs. de mensen luisteren
net zo goed naar indiase muziek als naar robbie williams en shakira. helaas
wordt hier maar weinig over gesproken en heeft india nog steeds te maken
met een achterhaald beeld zoals dat in sommige boeken of films wordt afgeschilderd.
door het traditionele en het moderne aspect met elkaar te verbinden, hoop
ik op een of andere manier een brug te slaan en duidelijk te maken wat
voor land en mensen wij zijn.'
westerse invloeden in india
in 'minnares' laat koman zich ontvallen, dat buitenlanders hem vaak vragen
'waarom de mensen in madras en bangalore het westen zo na-apen'. anita
nair vindt dat dit genuanceerd ligt. 'we meten ons eerder met het westen.
jammer genoeg lijken we alleen de meest oppervlakkige dingen als fast
food en overmatige consumptie eruit te pikken. we zouden juist normen
als persoonlijke vrijheid, goede arbeidsomstandigheden en respect voor
kunst moeten 'na-apen'.'
liefde, passie, woede, verdriet, vreugde
'minnares' mag dan over het moderne india en zijn plaats in de wereld
gaan, het is vooral ook een boek over emoties als liefde en passie, verdriet
en woede. emoties die hoog oplopen als rhada, zonder al te omzichtig te
werk te gaan, haar echtgenoot shyam met chris bedriegt. ook kunst en de
natuur spelen een belangrijke rol. we vragen anita nair of ze denkt dat
in de westerse wereld de rationaliteit de overhand heeft gekregen op de
emoties, en hoe ze denkt dat het er in india met de emoties voorstaat.
'triest genoeg lijkt de hele wereld, en niet alleen het westen, steeds
meer in de ban van de rationaliteit te zijn. ook in india worden we geplaagd
door deze ziekte, die ons niet toestaat om onze emoties te laten overheersen.
we zijn geheel en al verstand, en mogen maar weinig tijd verspillen. ons
verstand laat ons maar heel weinig ruimte voor schoonheid, kunst, natuur
en emoties.'
de kathakali-dans
nair daarentegen geeft in haar boeken volop de ruimte aan schoonheid en
kunst. ze koos de traditionele kathakali-dans als frame voor haar boek.
'mijn grote liefde voor kathakali, een complexe dansvorm, bracht mij
hiertoe', vertelt ze. 'het is in vele opzichten een kunstvorm die
de grijze zones in het leven uitbeeldt. niets is zwart of wit in kathakali.
zelfs de slechtste man heeft wel iets teders en gevoeligs in zich. en
zelfs de held heeft wel een zwak plekje. binnen de dansstructuur is er
alle ruimte voor interpretatie. maar ik koos er ook voor om over de kathakali-dans
te schrijven vanwege een voorval, vlak voordat ik de advertentiewereld
verliet. in zijn opvallende kostuum verscheen een kathakali-danser in
de receptie van ons kantoor. hij werd van mediabureau naar mediabureau
gereden, als een levend visitekaartje. ik weet niet hoe hij in de andere
bureaus ontvangen werd, maar waar ik werkte, werd er gelachen en gegrinnikt.
hij werd bespot en ik leefde erg met hem mee. misschien zat ik er meer
mee dan hij, want hij speelde per slot van rekening een rol. helaas hebben
kathakali-dansers zo weinig mogelijkheden om hun talenten te vertonen
dat ze alles met beide handen aanpakken, of het nu een rolletje in een
wasmiddeladvertentie of de joker in een snoepjesreclame is. het is oneerbiedig
en zonder respect voor het wezen van kunst. hoe kon ik daar niet gevoelig
voor zijn? en dus besloot ik om de kathakali-dans in mijn boek te beschrijven
en om te onderzoeken hoe de kunst het leven en lot van de kunstenaars
beïnvloedt.'
het geluk van het individu
een andere reden waarom nair besloot haar roman 'minnares' 'op te hangen'
aan deze kunstvorm, is dat ze niet graag in herhaling valt, ook al komt
ze in haar boeken wel vaak op dezelfde thema's terug. één
van die hoofdthema's is de relatie tussen individu en maatschappij. 'ik
heb het individuele geluk altijd boven sociale acceptatie geplaatst',
vertelt ze. 'ik bedoel daarmee dat als er een conflict is tussen het
persoonlijke geluk en de maatschappelijke aanvaarding, het individu sterk
genoeg zou moeten zijn om zijn eigen ideeën op de eerste plaats te
zetten.'
overspel, passie en wederom persoonlijk geluk
de jonge en mooie rhada in 'minnares' kiest dan ook uiteindelijk, tegen
alles en iedereen in, voor haar eigen geluk. ze laat zich leiden door
haar alles verblindende passie voor de charmante chris, en als de passie
wegebt, verlaat ze zowel chris als haar man, die haar verafgoodt en in
zijn bezitterigheid haar leven controleert.
'minnares' is zo levensecht dat je de karakters lijkt te kennen, te begrijpen
en soms zelfs te verachten. 'het is opvallend dat mannen en vrouwen
hetzelfde reageren', vertelt anita nair. 'iedereen vindt rhada
in het begin maar zielig, maar daarna ergeren zich ze aan haar gedrag
en uiteindelijk begrijpen ze waarom ze zo handelt. voor wat betreft shyam,
ligt het anders. de lezers verachten hem in het begin, krijgen dan medelijden
met hem en aan het eind respecteren ze hem.'
de hoofdpersonen in 'minnares' zijn zo menselijk dat je wel begrip voor
ze moet opbrengen. 'niemand veroordeelt het gedrag van rhada, shyam
of chris. de lezers begrijpen waarom ze zich zo gedragen. het mag misschien
niet goed zijn wat ze doen, maar falen is nu eenmaal menselijk. we hebben
er allemaal, elke dag weer, mee te maken...'
'minnares' van anita nair (uitgeverij signature) is verkrijgbaar vanaf
12 februari 2007,
isbn: 978 90 567 2207 4, prijs: 19,95
de artikelen en het beeldmateriaal op trendystyle zijn exclusief eigendom
van trendystyle en beschermd door auteursrecht.
trendystyle is een product van ciccicyber.com
copyright 2001-2008 - all rights reserved