na een lange relatie ben je weer single en terug in het spel. je bent
weer 'beschikbaar' en 'op de markt' (als we het even zo mogen zeggen).
maar je bent inmiddels ook een aantal jaartjes levenservaring rijker en
maakt je nog maar weinig illusies. je hebt weinig of geen zin om aan een
nieuwe relatie te beginnen maar bent ook bang om alleen te blijven...
het is uit. over. een vreemd gevoel. een mix van pijn, opluchting, nieuwsgierigheid,
eenzaamheid, angst. je bent weer single. en dat betekent lange avonden
alleen of met een vriendin die in dezelfde situatie verkeert. in de tijd
kort nadat het tussen jou en je partner is uitgegaan, ontvang je nog wat
uitnodigingen voor dineetjes bij vrienden thuis (helaas allemaal paartjes)
die het 'zielig' vinden dat je weer alleen zit. je krijgt wat telefoontjes
of voorstellen van 'vrienden van vriendinnen' die nu je weer singles bent,
opeens blijk geven van interesse en hun kans graag willen benutten. maar
daarna wordt het al snel stil.
en dan? wat moet je dan doen? jezelf dwingen om de mensen op te zoeken,
misschien zelfs om mee te doen aan initiatieven voor 'singles only'? of
je terug terugtrekken in jezelf? of moet je misschien gelijk de draad
weer oppakken en gaan stappen met een goede vriendin? weer avonden in
de disco doorbrengen? 'maar je ziet al vanaf een kilometer afstand
dat ik dit niet meer gewend ben en iedereen denkt vast dat ik hard op
zoek ben...' of moet je je heil op internet zoeken? actief meedoen
aan de 'social networking-hype' om interessante mensen te leren kennen?
een goed idee? 'misschien. misschien niet. ik weet het niet...'.
met een paar zinnen hebben we de gedachtenmolen van neo-singles neergezet.
van het ene op het andere moment word je uitgesloten uit de wereld van
de 'gelukkige paartjes'. de wereld van 'samen uit, samen thuis', van vakanties
samen, van avondjes op de bank en toekomstplannen smeden. een situatie
die voorbestemd leek om voor altijd te moeten voortduren, komt opeens
- heel abrupt - tot een einde.
'en nu ben ik weer single, maar ik ben wel even tien jaar ouder, wat
nu?' een moeilijke vraag waar je duizenden antwoorden op zou kunnen
geven, maar die je waarschijnlijk geen van alle zouden aanstaan. daar
is dit een te delicaat, een te persoonlijk onderwerp voor. en toch willen
we ons wagen aan een paar tips, eerder don'ts dan do's, voor wie zich
in deze situatie bevindt. en verder rekenen we natuurlijk weer op jullie
bijval.
single,
jawel, en ook niet meer zo jong. maar wanhopig? nee, dat niet. never
ever. als je het ons vraagt, vermijd dan de typische 'eenzame harten'-oplossingen.
word
je uitgenodigd door die 'aasgieren' van mannen die van een kilometer
afstand ruiken dat je 'neo-single' bent en die wel zin hebben in een avontuurtje
waarover ze later tegenover hun stoere vriendjes kunnen opscheppen? de
ervaring leert dat je ze beter kunt mijden. je blijft met lege handen
achter. laat ze maar rondcirkelen daar boven in de lucht, maar zorg ervoor
dat ze in jouw geen prooi zien...
hetzelfde
geldt voor sommige vriendinnen. je hebt van die vrouwen die altijd
en eeuwig op 'jacht' zijn. je leven zo ongeveer in de kroeg of discotheek,
en ze staan bekend als de bonte hond. ze zullen vast en zeker proberen
om jou ook mee te krijgen naar hun stamcafé of naar dat tentje
waar ze kind aan huis zijn. daar kun je donder op zeggen. ook hier geldt
dat je deze types beter kunt vermijden.
alleen
gaan stappen? dat is misschien niet zo'n goed idee, maar heb je zin
om weer onder de mensen te komen, wees dan kritisch en zoek omgevingen
op waar je je thuis voelt en waar je denkt 'jouw soort mensen' tegen te
kunnen komen.
internet?
dat hangt ervan af. zoals overal kun je hier interessante en minder interessante
mensen tegenkomen. wees in ieder geval op je hoede, geef geen privé-gegevens
aan anderen, hoe aardig ze je ook lijken, en wek vooral niet de indruk
dat je 'beschikbaar' bent. besluit je om die 'virtuele vriend' in levende
lijve te ontmoeten, spreek dan af op een druk bezochte openbare plaats
en geef je mobiele telefoonnummer niet.
en
die vrienden van je vriendinnen? ach, je weet het maar nooit, maar
veel goede hoop geven we je niet, want als ze zo speciaal zijn waarom
zijn ze dan nog alleen?
maar wat dan? wat moet je dan doen? ons belangrijkste advies is: begin
weer te leven. herontdek je hobby's, werk aan een economische basis zodat
je vrij en onafhankelijk bent, en bouw een netwerk van vrienden waar je
op kunt rekenen op. en leef! de rest - maar daar is geen haast bij - komt
vanzelf, ook - eventueel - een nieuwe liefde.
en jullie? wat zouden jullie doen als je opeens weer terug in
het spel bent? mail je reactie via het venster hieronder (vermeld wel
even de titel van dit artikel erbij 'terug in het liefdesspel'). de interessantste
reacties zullen we hieronder publiceren.
reacties van trendystylers
hey martijn,
Ik heb echt het zelfde meegemaakt als jij en weet hoe het voelt als
twee mensen toch van elkaar houden en het mag door dit soort problemen
maar niet lukken mijn vriendin zit met tal van problemen ik mag haar
daar niet mee helpen ze houd zielsveel van mij maar toch heeft ze
besloten alleen verder te gaan dit heeft echt mijn hart gebroken en
aand e ene kant snap ik het wel ze heeft zoveel meegemaakt en het
ging te snel maar goed van heel intens naar niks als je van elkaar
houd is een hele vreemde gewaarwording ik weert dat het gewoon een
ziekte is borderline maar zij erkent het niet dus ik hoop echt dat
ze het in gaat zien ja inderdaad ik blijf hopen wat zijis het mooiste
wat me is overkomen in heel me leven en ik heb haar echt gelukkig
gezien maar angst kreeg haar eronder ik hoop dat ze het in gaat zien
wat we hadden vergeten doe ik haar nooit en ze zal altijd een plaatsje
in mijn hart hebben ik hou zielsveel van haar just
Vorig jaar werd ik na een relatie van bijna 4
jaar weer vrijgezel. Ik heb zelf een punt achter deze relatie gezet
omdat de koek gewoon op was en ik weer verlangde naar vrijheid.
Inmiddels ben ik alweer bijna een jaar single en heb alles meegemaakt
en gevoelt wat je kan meemaken als vrijgezel.
Natuurlijk ben ik in dat grote zwarte gat gevallen.
Ik heb me de eerste maanden gedragen als een beest, ging elke week
3 keer uit, had tientallen dates, one night stands, was elke dag met
vrienden en vriendinnen en probeerde zoveel mogelijke leuke dingen
te doen. Ik ontmoette talloze nieuwe mensen, waaronder leuke, maar
ook gevaarlijke.
Zo werd ik op een gegeven moment weer verliefd, nog geen 2 maanden
nadat het uit was met mijn ex en zag ik door mijn blindheid niet dat
k voor de gek gehouden werd.
Vlak voor kerst werd ik gedumpt. Daar zit je dan, voor de 2e keer
vrijgezel.
Dat was een hel, maandenlang zat ik ermee en weer stortte ik me vol
overgave in het wilde vrijgezellenleven. Ik raakte uitgeput maar wilde
maar niet aannemen van mijn omgeving dat k rust moest nemen.
Uiteindelijk heb k het toen een aantal weken rustig aan gedaan, veel
nagedacht en ben ik veel met vrienden geweest.
K heb er nu voor gekozen om me op hen te concentreren. Vrijgezel zijn
IS niet altijd leuk nee, de vrijheid is heerlijk maar er zijn zoveel
eenzame momenten waarmee je kampt dat het verlangen naar een relatie
telkens weer terugkomt.
Toch is een relatie iets dat je niet zomaar krijgt, liefde moet je
overkomen, het gebeurt vanzelf..Wanneer weet ik niet, maar ik weet
wel dat ik er niet achter aan ga rennen en geduldig wacht. Er zal
heus wel weer iemand op mijn pad komen. Tot die tijd vermaak ik me
als vrijgezelle twintiger prima met vrienden, familie, werk ik veel
en verlies ik mezelf stiekem nog wel eens in een one night stand;)
Ik geniet van mijn vrijgezellenleven en raad iedereen die single is
aan om dat ook te doen.
Als je weer een relatie krijgt verandert je leven en verlies je dat
stukje vrijheid waarvan je nu kan genieten.
Dus, iedereen kan zich redden in de wonderende wereld van de vrijgezellen!
Gegroet! G.
Ik ben nu 5 maanden single na een relatie van
6 en een half jaar. En het bevalt me prima. In het begin wil je niet
eens aan een relatie denken.
Steek gewoon tijd in jezelf, carriere, hobby's. vaak kan het zijn
dat je jezelf ook verliest in een relatie. dus neem de tijd voor jezelf,
als je dan begint te daten weet je wat je wil en zal je niet met crappy
guys eindigen.
Als je er klaar voor bent lekker uit gaan met vrienden en vriendinnen.
Geniet gewoon en heb plezier. Want dat werkt aanstekelijk en trekt
de leuke jongens aan.
Doorat ik me vermaakt, zelfverzekerd voel en niet wanhopig ben, willen
er 3 jongens met me daten. Een kopje koffie drinken of naar een expositie
gaan, lekker casual. En dat is prima voor nu. Als diegene de prins
op het witte paard is merk je het wel, geniet gewoon van het moment.
Een uit ervaring. Stort je niet direct in een
nieuwe relatie. Je bent nl weer pas jezelf wanneer je een relatie
verwerkt hebt. Neem dus bewust afscheid van de relatie en verwerk
dit niet met een nieuwe relatie.
Ik durf niet terug in het liefdesspel. Ik heb
een relatie met een getrouwde man (ja, heel stom I know). Nu heb ik
deze week een hele leuke man ontmoet, hij heeft gevraagd of ik een
keer zin heb om met hem te gaan stappen. Dus de volgende dag kreeg
ik een smsje wanneer we dat gingen doen. Ik heb gezegt dat ik daar
heelveel zin in heb. Dus ik ga hem die kans geven, omdat ik hier meer
toekomst in zie. Maar het erge van dit alles is ik durf die ander
niet te dumpen, stel je voor dat het niks wordt met die ander, dan
ben ik alleen, daar heb ik ook geen zin in.
Hebben jullie advies? Of zal ik gewoon met die man op date gaan en
kijken hoe dat uitpakt?
Ik zou in een omgeving werken(als bijbaantje eventueel)waar
heel veel mensen langs komen. Bijvoorbeeld in de stad, het kan zijn
dat je daar je ware tegenkomt. Ten eerste je verdient geld en ten
tweede misschien maak je leuke dingen mee, waardoor je je niet zo
eenzaam en onverzekerd voelt. Als je éénmaal een vriend
WIL hebben om gelukkig(er) te zijn,lijkt t langer te duren. Overtuig
jezelf dat je zó ook gelukkig kan zijn. je kan het beste met
je single vriendinnetje leuke dingen doen en treuren over de dingen
wat jullie niet hebben(een vriend), als je erover praat weet je dat
jij niet de enige bent, die behoefte heeft in een relatie.
Ja dit klinkt natuurlijk wel heel erg don'ts,
ik zou gewoon zeggen volg je hart, dan volgt de rest vanzelf. Als
je niet alleen wilt zitten, ga lekker daten, maar met mate, zodat
het leuk blijft of ga naar het buitenland, maak die verre reis, werk
in een andere cultuur (met evt andere potentiele gegadigden, spannend
en interessant), of richt je op je carriëre (maar dan ook weer
niet je leven je werk is...), zoek een balans, dat is denk ik (voor
mij in ieder geval) het belangrijkste. Zelf ben ik nu weer naar 2
jaar vrijgezel, ik had een ontzettend lieve vriend, maar tijdens mijn
half jaar in het buitenland kwam ik erachter dat dit het voor mij
toch nog niet was, ik vind het persoonlijk zelf heerlijk om mijn toekomst
nog open te houden, met het vooruitzicht dat het nog alle kanten op
kan. Spannend!! En ach, als ik dan toch die persoon tegenkom, dan
merk ik het dan wel weer.. Alles op zijn tijd. Tijd voor werken, tijd
voor liefde, voor tranen en voor blijdschap.. oftew!
el tijd voor LEVEN!
Dames, ik zou zeggen; ga vooral niet thuis de
hele dag lopen mokken maar geniet van het leven.. het vrijgezellen
leven! Die prins op het witte paard kom je vast wel een keer tegen
wanneer je het het minst verwacht!
Terug in het liefdes spel, of lukt dat niet?
Ben sinds 2 weken terug in het spel, en dit valt niet mee. Heb deze
siuatie met mijn ex vriendin niet eerder meegemaakt, terwijl ik best
wel wat relaties achter de rug heb. Het is uit gegaan omwille van
twijfels en een depressie, dat heeft er toe geleid dat mijn (ex)vriendin
heeft besloten geen relatie meer te willen en haar leven alleen wil
leiden zodat ze niet afhankelijk is van niets of niemand en gaat leren
van haar zelf te houden. Ik moet dit proberen te begrijpen maar we
houden van elkaar en ik ben de liefste man die zij in haar leven is
tegengekomen maar toch mag ik haar niet meer zien. Over een tijd zoeken
we elkaar weer op en kijken dan wat er gebeurt. Dit alles roept zo
veel twijfel op en de manier dat wij uit elkaar zijn gegaan met nog
zoveel dingen die er tussen ons in staan en zo weinig ruimte hebben
gehad de dingen aan te pakken en verbeteren omwille van haar depressie
en dat ik niet goed in mijn vel stak wegens stress op het werk en
huiselijke situatie en wat !
familie omstandigheden. Ik heb haar altijd gesteund bij haar ziekte
en hield vol, zij gaf toe aan de makkelijkste weg en moest met ons
stoppen. Heel frustrerend en gevoel van omacht. Zeker als je nagaat
dat dit meisje HET wel is voor mij het meisje waar ik zo lang naar
heb gezocht, zoals zij is, is precies wat past bij mij,en ik denk
ook ik bij haar als we een kans hadden gekregen terwijl we gezond
waren en twijfels hadden aangepakt.Voor nu moet ik er vrede mee hebben
en de tijd zal leren wat er gebeurd, maar dit is denk ik zo`n voorbeeld
als je weer op de `markt `komt dat je dat niet dat zo voelt. Als je
uit een relatie komt die zo is verlopen als hierboven genoemd ben
je zo beschadigd dat daar volgens mij geen tips voor zijn,of wel?
Wie durft?
vr gr martijn uit A
Sorry hoor, maar wat een bekrompen ideeën!
En ik word vooral even niet goed van de tip om vriendinnen die eeuwig
op 'jacht' zijn links te laten liggen en niet mee te gaan naar hun
stamkroeg. Ik ben zelf nu alweer een tijdje single na een relatie
van 6 jaar en ik ben ondertussen zo een vriendin die de 'bonte hond'
is. Ik hang rond in dezelfde kroeg en ga veel naar feesten/discotheken.
Maar wat heb ik het naar mijn zin!! Ik ben gelukkig! Juist doordat
ik in dezelfde kroeg rondhang heb ik veel nieuwe mensen ontmoet. Iedereen
heeft zo een periode nodig om weer zichzelf te worden na jaren deel
te hebben uitgemaakt van een setje. Ga jezelf geen regeltjes of beperkingen
opleggen. Je leeft maar 1x en heb lak aan wat anderen zeggen. Ook
al leef je als een non, dan nog zullen anderen commentaar op je hebben.
Leef en geniet!!
als je opeens terug single bent kan het gebeuren
dat uit onverwachte hoek heel wat steun komt, voornamelijk vrouwen
die ook in hetzelfde schuitje zitten maar die je wel goed kunnen steunen,
houd die mensen vast want die zijn er wanneer je ze nodig hebt. diegene
die niets van zich laten horen zullen er ook nooit zijn als er iets
in je leven misgaat. stort je in je werk, doe leuke dingen onder meiden,
leer nieuwe mensen kennen. leef je uit en leer jezelf opnieuw kennen!
Ga naar een relatiebureau!
Dat ga ik doen!
Ben sinds gisteren geloof ik weer single. Na een
aantal jaar op de reserve bank, waar ik me overigens heel goed bij
voelde, weer terug in de wachtkamer der liefde. (ex)lief probeert
thuis de brokkenstukken te lijmen en ik wens hem de beste 2-seconden
lijm die er bestaat. Maar doet wel pijn. Gelukkig heb ik een aantal
lieve vrienden en vriendinnen en beschik ik blijkbaar over een bijna
ziekelijke positieve instelling dus als dan ook werkelijk over en
uit is kom ik er wel. Voor nu is het nog even hoofd boven water houden
en staat een verfrissende duik in het zwembad op de agenda. Mocht
daar een nieuwe droomprins opduiken dan weet je i.i.g. meeteen wat
voor vlees je in de kuip hebt :-)
Mijn ervaring?
Zie dat er meer is in het leven! Al die avonden of momenten die jij
en je partner samen doorbrachten zijn plotseling voorbij. Ga bijvoorbeeld
weer of meer sporten. Zoek iets leuks op om te gaan doen, er zijn
altijd veel meer dingen die je leuk! Blijf niet in je oude leventje
hangen! Zoek een hobby, verwen jezelf door deze situatie. Koop wat
kleren waar je je lekker in voeld, een ander kapsel en verander je
kamer! Wees en blijf jezelf en geniet van de zelfvertrouwen die je
hebt!
Er zijn altijd mensen die van je houden, breng daar tijd mee door.
Je komt er wel achter wie je echte vrienden en zielsverwantjes zijn!
Je zult zien dat dit je troost!
als ze zo speciaal zijn ,waarom zijn ze dan alleen?
om dezelfde reden als ik verdorie, because it didnt work out! vind
jullie nogal zwart-wit en single-zijn als zielig beschouwen. liever
alleen op de bank me amuseren dan met een vervelende vent naast me
hoor.... en lang leve het internet! daar ben je tenminste nog anoniem
single en bewaak je je eigen grenzen, imagine going to a singles party...
just my advice!!
Een relatie beginnen is altijd moeilijk. En ja
wat er staat over vrouwen die altijd in de discotheek en kroeg zijn
om te scoren. maar volgens mij werkt dat zelfs niet perfect. liefde
is zo iets ingewikkels zelf kom ik ook net uit een relatie die met
veel drama is uitgegaan. en ik vind het moeilijk om er weer in terugtekomen.
mensen hebben de laatste tijd zoveel aan hun hoofd. dat liefde eigenlijk
een beetje wegvalt. dat is heus niet voor iedereen zo hoor dames word
maar niet wanhopig... maar ik denk dat het nog heeeeel lang gaat duren
voordat ik weer terug zal zijn in het spel.
Mijn tip:
Het is heel makkelijk om snel met nieuwe mensen dingen op te pakken.
Omdat je ineens veel tijd hebt, zullen dit soms niet de juiste mensen
zijn. Voor je het weet steek je tijd in vriendinnen die alleen maar
jaloers zijn op je of met wie je te weinig gemeen hebt. Blijf selectief!
Zowel naar de mannen als naar nieuwe vrienden
de artikelen en het beeldmateriaal op trendystyle zijn exclusief eigendom
van trendystyle en beschermd door auteursrecht.
trendystyle is een product van ciccicyber.com
copyright 2001-2008 - all rights reserved
fashion.
modetrends: in & uit wat is deze winter in de mode? en wat is
uit? wat zijn de trends? en welke trends behoren tot het verleden?
culinair. recept van de week een lustopwekkend dessert op
basis van eieren, suiker en marsala, voor hem en haar...
reizen. cuba: zon, zee, salsa cuba is zonovergoten, cuba is
ritme, muziek. de straatbeelden van havana lijken wel levende schilderijen...
relatie. zo houd je een man (niet) vast hoe houd je je geliefde
vast? en wat werkt volgens ons nu juist helemaal niet?
lezen. roman over mijn vrouw een
duistere, suggestieve en onweerstaanbare roman over de behoefte aan ontsnapping
en de gevaren...
terug
in het liefdesspel
single,
jawel, en ook niet meer zo jong. maar wanhopig? nee, dat niet. never
ever. als je het ons vraagt, vermijd dan de typische 'eenzame harten'-oplossingen.
