Home | Liefde | De seksuele betekenis van ontharen

De seksuele betekenis van ontharen

dagelijks krijgen wij vragen binnen over ontharen. Ontharen neemt in belangrijke plaats in onze dagelijkse lichaamsverzorging in. Maar dat niet alleen... Want achter de esthetische beweegredenen die ons ertoe aanzetten om ervoor te zorgen dat onze benen glad zijn en dat onze bikinilijn in orde is, zit vaak ook een andere, seksuele reden.

Ontharen is niet iets van onze huidige samenleving, of van onze westerse cultuur. Door de eeuwen heen heeft ontharing al een grote rol gespeeld. In de cultuur van veel volkeren is de ontharing een bron van seksuele opwinding. Voor de Indianen bijvoorbeeld is weghalen van het schaamhaar een essentieel erotisch element.

Ook in het antieke rome, in de keizertijd, werden schaamhaar en okselhaar niet alleen beschouwd als iets onesthetisch, maar vond men dat overtollige of een overvloedige lichaamsbeharing een teken was van het einde van de jeugd. In het verre oosten was ontharing van de zones rond de geslachtsdelen geregeld in rituele wetten. Toen al werden de haren op 'chemische' wijze, dus met behulp van bepaalde stoffen, verwijderd. In het oosten gebruikte men daarvoor een mengsel van arsenicumtrisulfaat en kalk.

De aandrang om te ontharen kan een ware seksuele obsessie worden. In dat geval drukt de drang een wens uit om te castreren, te 'ontmannen', vooral als mannen of vrouwen graag persoonlijk het schaamhaar van de partner verwijderen. Als een vrouw er bij haar man op aandringt dat hij zijn haar kort laat knippen kan daaraan dezelfde onbewuste wens tot castratie aan ten grondslag liggen.

Al sinds duizenden jaren worden lange haren beschouwd als een symbool van kracht en energie van een persoon. Het is misschien daarom dat wij vandaag de dag nog wel een lok van een bekend of geliefd persoon bewaren en koesteren. Legendes over (lang) haar als vitale kracht vinden we natuurlijk terug bij de joden in het verhaal van samson, maar ook bij de Grieken in het verhaal van alceste en bij de romeinen in het verhaal van didone, verteld door virgilio. Omdat men dacht dat de geest of in ieder geval de vitale kracht in het haar te vinden was, vond men het in het algemeen gevaarlijk om het haar te knippen. Een overblijfsel van deze overtuiging vind je vandaag de dag nog terug in sommige regio's in duitsland en Italië waar het verboden is om het haar van een kind voor de eerste verjaardag te knippen. Men is bang dat een geest, een demon of een kwaadaardig persoon het haar in handen krijgt en daarmee absolute macht over zijn slachtoffer krijgt.

Als de vrouwen in het antieke duitland een eed af moesten leggen, wikkelden zij altijd hun vlecht om hun hand. Het afknippen van het haar was een verschrikkelijke straf voor vreemdgaan: met het haar verloor de vrouw ook haar waardigheid. De orthodoxe joden verplichtten hun vrouwen om hun haar af te knippen zodat mannen zich niet tot de vrouwen aangetrokken zouden voelen en zij niet zouden worden verleid tot vreemdgaan.

Vandaag de dag doet het er niet meer zo toe of mannen of vrouwen nu kort of lang haar hebben. Daaruit blijkt dat de angst van de man om te worden aangezien als homoseksueel verdwenen is en het niet meer belangrijk is om een strikte scheiding tussen de seksen aan te brengen door middel van uiterlijkheden als ontharing en haarlengte.