Kapsels, fashion en modetrends, kleding tips en make-up trends op Trendystyle
HOME KAPSELS BEAUTY FASHION LIEFDE HOROSCOOP CULINAIR LIFESTYLE MANNEN
 

Home | Liefde | Als hij je (blijkbaar) niet wil

Hard to get

Als hij niet probeert je te versieren en jij er gek van wordt... Je moet hem hebben, al was het maar om te weten dat jij 'gewonnen' hebt.

door TRENDYSTYLE



Is het je ooit overkomen? Heb je het ooit zoiets dergelijks mee gemaakt?

'Twee weken geleden heb ik een jongen leren kennen', mailt Stefanie ons. 'Heel leuk, heel aardig. Hij heeft geen vriendinnetje en ik denk niet dat hij op dit moment met andere meisjes uitgaat, maar dat durf ik hem niet te vragen. Hij rookt niet, eet gezond, verzorgt zijn uiterlijk goed en sport veel. Kortom, helemaal mijn type. Hij heeft een leuke babbel en we zijn de afgelopen weken al een paar keer uitgeweest. Hij werkt veel, maar de keren dat we elkaar gezien hebben, was het altijd gezellig. Er is alleen een klein probleempje... Het lijkt wel of hij niets met me wil. Hij heeft niet een keer geprobeerd me te zoenen! Niet eens een afscheidskus. Niets. Ik weet niet of hij verlegen is (maar dat denk ik niet) of dat hij mij misschien niet leuk vindt (ik hoop niet dat dat het geval is) maar wat ik wel weet, is dat ik hier echt wakker van lig. Ik heb nooit problemen met mannen gehad. Ik denk zelfs dat ik aantrekkelijk ben maar dat deze jongen het niet probeert, dat begrijp ik niet.' Stefanie sluit af met: 'Ik moet deze situatie gewoon doorbreken. Ik ga, niet lachen, iets verzinnen om hem zover te krijgen dat hij de stap zet. Misschien zeg ik hem wel dat ik met een ander uitga of dat ik een tijdje voor mijn werk wegmoet. Als hij die stap maar zet. Ik kan het gewoon niet uitstaan, dat hij niet meer interesse voor mij lijkt te hebben. Help!'

Inderdaad kan het heel frustrerend zijn als een man geen avances maakt. Er begint van alles door je heen. Dingen die je, net zoals Stefanie, uit je slaap houden. Wat gebeurt hier? Wat is er in hemelsnaam aan de hand? Duizenden mogelijkheden spoken door je hoofd, zoals...

  • Hij is verlegen...

  • Hij heeft nog geen gelegenheid gehad om het te proberen, maar die komt wel, dat weet ik zeker

  • Misschien heeft hij net een relatie achter de rug en is hij bang om zich opnieuw te binden...

  • Misschien is dit zijn manier van doen en moet ik hem tijd geven

  • Misschien vindt hij dat ik me niet goed kleed?

  • Of misschien doet mijn parfum hem aan zijn moeder denken. Laat ik maar snel een ander kopen!

  • Misschien heeft hij een ander en wil hij dat niet zeggen

  • Misschien ben ik niet sexy genoeg? Of misschien wel te sexy?

  • En als... hij niet van vrouwen houdt? Hij is gewoon te perfect...

  • En als hij mij niet leuk vindt...?

Als een man alleen maar vriendelijk is maar verder seksueel geen interesse in ons lijkt te hebben, dan gaan de alarmbellen direct rinkelen. Het maakt iets los, zet een of ander mechanisme in werk. Opeens moet en zal je hem hebben, ook al ben je net verliefd op hem. Je moet het met hem aanleggen. Je vrouwelijkheid en aantrekkelijkheid worden zwaar op de proef gesteld. Misschien wel zonder het te willen, gooi je al je vrouwelijke wapens in de strijd. Het is gewoon niet te verkroppen dat hij geen interesse heeft. Het is bijna beledigend. Hij mag uit je leven verdwijnen, maar niet nadat je hem 'veroverd' hebt.

Ken je dit gevoel? Ben je er wel eens tegenaan gelopen? Ben je wel eens uitgeweest met een man die je leuk vindt maar die verder geen interesse in je lijkt te hebben? Hoe reageer je daarop? Als jullie willen, kun je ons hierover mailen via het venster hieronder. De meest interessante verhalen zullen we - geheel anoniem - hieronder publiceren.

Reacties van Trendystylers
Ik heb afgelopen december iemand leren kennen via internet. Het begon als een grap, maar we hadden ongeveer een week lang zo'n fantastisch constant lopend gesprek dat mer ik mijn telfoonnummer gaf toen hij erom vroeg. Toen zijn we verder gegaan op whatsapp, we klikten echt in bijna alle opzichten. Na kngeveer een maand dagelijks contact gehad te hebben besloot ik dat het tijd was eens af te spreken. Ik ging naar zijn huis om film te kijken en muziek te luisteren (normaal zou ik dit nooit doen voor een eerste afspraak, maar vanwege een inside joke was dit de enige logische eerste afspraak). Het was heel gezellig, maar het voelde voor mij veel meer vriendschappelijk, er was weinig chemie. De volgende dag besloot ik om gewoon weer op de oudevoet verder te gaan, en hij deed gewoon mee. Die zondag besloot ik dat ik hem toch nog een keer wilde zien, en vroeg wat hij dacht van nog een keer afspreken. Hij zag het ook wel zitten. Dus een paar dagen later ging ik weer naar hem toe, intussen had ik aardig wat gevoelens ontwikkeld voor hem. Maar helaas, de tweede afspraak voelde ik weer geen echte klik. De dagen erna begon hin steeds minder initiatief te tonen, wat mij snel opviel. Ik vroeg dus aan hem wat hij ervan dacht. Hij zei dat hij het beide keren gezellig vond, maar dat hij geen echte klik vodlde. Ik zei dat ik precies hetzelfde dacht. Nu zijn we gewoon vriensen. Maar hoewel ik weet dat het zo beter is, en dat het toch nieta geworden was, heb ik wel moeite met het accepteren. Hoe is het mogelijk dat er geen chemie is tussen jou en de persoon die in alle opzichten perfect is voor je? Ik vind het stiekem heel jammer en twijfel nu of we het meer tijd hadden moeten geven.
Ik heb een man leren kennen en ik wist gelijk JAAAAA DIT IS 'M , zo dacht hij zelf ook want we hadden dezelfde denkwijze, plannen, ideeen etc. maar door mijn verleden( wat hij niet kan accepteren wat eigenlijk niet zo 'n drama is) is hij opeens gestopt met praten als voorheen, doet hij heel droog. Het was zo mooi. Hij is mijn spiegelbeeld en ik vind het nu zo erg dat ik er echt van wakker lig. het doet me pijn.. heel erg. Ik val hem soms "lastig" (dat gevoel geeft hij mij wanneer ik praat tegen hem via whatsapp enz.)Ik ben bang dat ik irritant overkom. Sinds hij zo droog doet gedraag ik me anders dan ik ben. geen trots, hopelooss zo kom ik over maarja.. Ik weet dat hij het ook jammer vindt alleen weet ik niet wat ik ermee moet en hoe ik dit gewoon moet accepteren.
Ik ken het gevoel ook. Ik krijg genoeg aandacht van mannen maar deze man pakt het apart aan. Ik date een poosje met een man waarmee het goed klikt. We praten, we lachen en doen leuke dingen. Maar toch komt het niet tot 'het' moment.

Als ik afscheid neem en weer naar huis ga wordt het altijd wat onwennig. Hij probeert me niet te zoenen en ik weet ook niet of hij dat nu wel wil? Dus geven we elkaar een knuffel en that's all.

Laatst bij een groot feest wel gezoend met hem. Nu gaat het maar steeds door mijn hoofd of dit niet alleen door de alcohol kwam. Dat zou ik zo zonde vinden..

Verder whatsappen we wel eens. Maar die gesprekken zijn lang niet zo goed als dat we bijelkaar zijn. Dit is ook erg jammer want we hebben het beide druk en dit zorgt ervoor dat we elkaar soms verkeerd begrijpen en soms krijg ik het idee dat ik negeert wordt! (Wel bekeken, niet beantwoord)
Nu daten we nog niet lang dus ik maak hier nog geen punt van. Ik zal zien hoe het loopt en of hij de aanzet maakt om nog eens wat te doen.

Het voelt zo, ehm.. een beetje tweede keus?? Ik heb geen idee. Need help!
Helaas ken ik het gevoel ook. Ik ben al een tijdje verliefd op een jongen van 22 (ik ben 17).

Niet zo lang geleden ben ik bij hem thuis geweest en het was heel gezellig. We praten veel en ook veel over wat we zouden doen als we samen zijn.

Ik ben met hem naar bed geweest maar nu lijkt hij me helemaal te blokkeren alsof hij me niet meer ziet staan. Ik weet niet wat ik moet doen aangezien ik me niet wil opdringen ofzo.

Nog steeds praten we elke dag, het lijkt wel alsof hij een muur om zich heen bouwt. En soms laat die me binnen en dan sluit die me weer buiten. Wat moet ik nou?

Hallo,

Ik ben een 24 jarige meisje, ik krijg genoeg aandacht door allerlei mannen van allerlei rassen en leeftijden. sindskort heb ik een hele leuke persoon ontmoet, qua uiterlijk is hij niet mijn smaak daardoor gaf ik hem aan het begin geen aandacht. na een tijdje nadat we elkaar toevallig tegen kwamen en steeds meer spraken ben ik ineens verliefd geworden. Ik weet niet hoe het met hem zit hij is lief, maar zet nooit een stap verder. hij is zelf 28 en komt uit een lange vaste relatie dus hij is niet aan toe. de enigste wat ik wil is hem beter leren kennen hij wil duidelijk contact houden maar houdt zich zelf steeds tegen en heeft steeds smoesjes wanneer ik indirect vraag om wat leuks te doen samen. Ik word kortom gek en zoals bovenstaande tekst dit kan ik niet uitstaan ik vind hem bijzonder omdat die erg beleefd is en alles lijkt zo nieuw voor me ik kan hem niet voorspellen. hij zoekt me wel altijd indirect op. dus de ene keer lijkt het alsof die me leuk vindt en andere keer doet die erg vaag. Ik voel me best wel beledigd en heb besloten om zijn nummer te verwijderen totdat die zelf met een actie komt. heeft iemand tips voor me? verlegen is die denk ik niet, maar eerder dat die bang is voor een nieuwe relatie, wat ik momenteel ook niet perse wil. ik wil hem namelijk alleen lerenkennen ik word gewoon vrolijk van hem. graag zou ik hierop antwoord willen krijgen want ik kan me nergens meer op concentreren en voel me voor het eerste keer in mijn leven machteloos!!!
Hallo,

ik ken dit gevoel ook. Ik heb met een leuke jongen al een tijd leuk contact.. . Maar hij lijkt niet verder te willn. en ik denk dat hij weet dat ik hem leuk vint. Ik durf het niet tegen hem te zegge voor bang voor een afwijzing. soms lijkt het op een spel. Ik speel het spel met hem mee. Ik denk ik kan ook vrienden met hem zijn dat versterkd de band als je een relatie met hem krijgt en je leerd hem ook beter kenen en hij leert mij beter kennen. misschien zwakt de verliefdheid ook af en zie ik de andere kant.
hem vragen not dont. ik zie wel waar het schip strandt.
hallo
ik heb een jongen gevraagt
maar zijn antwoord was ik moet er over nadenken
het is nu al 3 dagen geleden dat ik heb dit heb gevraagt
wat betekent dit?
wilt tie mijn of niet

pss we flirten wel veel
wat is zijn sterrebeeld?
Hallo ik heb geen tip maar wil ff iets kwijt.

ik ben zelf 16jaar en ik vind een jongen leuk die 21jaar is, ik heb hem leren kennen bij het sportschool waar ik sport en hij werkt daar. ik heb geprobeert om de eerste stappen te zetten ik kijk hem heel lang aan en hij word daar verlegen van dat is tog ook een teken dat hij mij leuk vindt? ik wil met hem praten maar het lukt me niet:$ we komen elkaar tegen bij de gangen van het sportschool en botsen soms.:$ wat kan ik nog meer doen.!??? als hij me iets wilt vragen dan roept hij mijn naam. willen jullie me helpen wat kan ik nog meer doen???
ik heb een jongen leren kennen, ik kende hem eerst alleen van zien toen voegde we elkaar toe op msn en praate we erg veel. hij vroeg mijn gsm nummer en hebben ook veel gsmst. soms tijden niet, want hij was bang dat ik er iets van ging denken. En toen na een lange tijd zag ik hem in een cafe het klikte erg goed en hij pakte me steeds vast, het was echt heel gezellig. Hierna hebben we een keertje bij hem thuis afgesproken en gezoend. daarna vertelde hij me dat hij toch ging twijfelen en heel bang was dat het niets werd en dat het dan zijn schuld zou zijn maar dat hij wel hoop had. We hebben afgesproken het even aan te kijken. nu is het 2 weken geleden dat we hebben gezoend. maar wat nu? ik merk echt dat ik hem mis.. hoe kan ik dit het beste vertellen??
xx R.
reactie: Dat gevoel ken ik zeker! Vorige week was ik een weekendje weg met een vriendin van mij, stappen in een andere stad. Heel leuk allemaal, op een gegeven moment staan we even op straat, spreekt een leuk uitziende jongen ons aan. We maakte eens een praatje en hij bleek een barman te zijn van 2 clubs daar. We trokken een paar keer met hem op de rest van de avond, hoewel hij erg druk was met 'socialisen' met andere mensen. Hij kende iedereen natuurlijk, dus veel was hij niet bij ons. S'avonds gingen wij naar huis en namen we afscheid van hem. We wisselden niets uit, hoewel het er wel op 'leek' dat hij ons wel goed uitziende leuke meiden vond. De volgende avond was ik weer thuis en dacht; Laat ik eens kijken, voor de gein, of meneer hyves heeft. En ja hoor, dat had hij! Ik hem toevoegen als 'hyves-vriendje'. Toen vroeg hij mijn msn en zo liep het contact voort. Ondertussen had mijn vriendin ook zijn msn dus hij sprak ons beide. Gezellig allemaal, hij bleef maar door zeuren dat we weer naar zijn stad moesten komen, om er te komen stappen. Volgende week is er toevallig een kermis in die stad, dus we gaan er toch heen. We hebben met hem afgesproken en hij zou een leuke vriend meenemen. Met zen vieren naar de kermis, en dan stappen. We zullen afwachten! Maargoed, ik moet en zal hem ook hebben, ik zie hem best staan (maybe voor 1 avondje, maar toch). Hij blijft alleen zo neutraal...zo aardig. Tegen iedereen waarschijnlijk dus. En ook aardig tegen mijn vriendin. Een paar inie minie flirtacties zijn er zowel op msn als bij het uitgaan geweest, maar that's it. En dan toch een 'date'....Mijn vriendin en ik en hij met een vriend....Ben benieuwd. Wat wil hij nou? Gezellig afspreken en houdt ervan nieuwe vrienden te maken...of wil hij meer? Kuss Marleen
reactie: och och och,, deze situatie komt mij maar al te bekend voor, ik voel me eigenlijk een beetje sneu nu,een beetje als een pubermeisje met een idool, maar opzich is een jagers instinct ook als positief te zien??? Tochhhh??

Ik loop nl al 8 maanden gek te zijn op een knakker die mij een keertje heeft benaderd in het cafe waar ik vaak kom,. Die bewuste avond was ik erg moe en hij kwam op een verfrissende manier met me praten, hij had me al een tijdje in de gaten gehouden ,dat bleek wel uit de dingen die hij zei, en vroeg me mee naar feestje........Waarop ik (stomme idioot die ik ben) NEE zei. Ik was moe en dacht: och die kom ik wel weer tegen..

Had ik dat maar nooit gedaan, want de eerste 3/4 maaden kwam ik hem nooit meer tegen. Ik zag zn vrienden soms wel, en had hem ook wel een keer aangekaart bij 1 vn hen, maar veel kwam daar niet uit.

Na een hele aparte droom over deze mysterie-man gehad te hebben begon ik steeds vaker aan hem te denken maar vooral te fantaseren over hoe we elkaar eindelijk tegen zouden komen. Ik moest en zou hem een keer zien om te kijken of hij echt zo geweldig was.

Ik kwam er achter waar hij woonde en aangezien het vlak bij mij in de buurt was liep ik er wat vaker langs en jaa hoor ik zag hem, maar verstijfde als een gek en zei niks.

Er zijn vaker momenten geweest waaarop ik hem tegen kwam en hem groette en korte praatjes maakte, maar echt veel kwam er niet uit. Alleen dat ik me maar een belachelijk type begon te voelen dat aan 1 stuk door ratelde uit zenuwachtigheid..

Als we elkaar zagen voelde ik wel dat er iets was,, hij deed erg enthousiast,, maarja wie zegt dat dat niet gewoon zijn manier van doen tegenover iedereen is??

Ik wilde vooral niet te happig zijn.. Vooral dat niet! (grrrrrrr had ik maar)

Ik heb een tijd heel erg lopen kronkelen om hem tegen te komen, en echt me door allerlei bochten gewrongen om hem eens te zien.. En begon me zo langzamerhand steeds meer een pubermeisje te voeln,, echt belachelijk hoe ik handelde. Op een gegeven moment, na ongeveer een halfjaar , besloot ik 'actie' te ondernemen, want dat deze man constant door me hoofd spookte begon me te irriteren en ik dacht: Hier moet iets achter zitten,, waarom zou ik anders in godsnaam zo lang blijven denken aan iemand die ik nauwelijks ken?

Okee,, actie dus.. Wat doe ik met mijn angstige hoofd? Ik stuur inderdaad een vriendin op hem af, ja op zijn huis af, om een hind te geven. Een soort toneelstuk vanuit het motto ' ze weet zelf echt niet dat ik dit doe en ze zegt er ook nooit iets over,, het viel me alleen op dat ze erg glunderend naar je kijkt,,, bel haar eens..)

Ondertussen had ik natuurlijk zijn vrienden ook wel een beetje laten merken dat ik geinteresseert was, maar zijn antwoord was: ik kom gauw de stad een keer in.., hij vond het schattig.. En hij reageerde een beetje verlegen..

Hmmm okee,, en jahoor een paar dagen later kom ik meneertje met vrienden tegen in de stad.

Super gezellige avond,met een groepje wat kroegen in en uit geweest, erna zelfs nog met een uitgedunde samenstelling wat gaan drinken bij iemand thuis..mijn gedrag was een beetje vreemd misschien,, maar niks shokerends.,, totdat ik de volgende dag hoor dat hij tegen een kennis van me die die nacht ervoor ook aanwezig was vertelde dat hij een vriendin had.

Iets wat hij mij niet heeft verteld,, ookal waren er meerdere gespreksonderwerpen waarop het makkelijk naar boven had kunnen komen..

Nu een maand of 2 verder.. Is er niets veranderd,, daarna nog weleens tegen gekomen,, de eerste keer vroeg hij me of ik wat wilde eten waarop ik vluchtig NEE zei,, ik heb zijn vrienden nog weleens laten weten dat ik hem leuk vond,, sindsdien gewoon het vanoudste hoi/doei

OKEEEE het is zo.. Ik heb me belachelijk gedragen ZO ERG WAS IK IN ME PUBERTIJD NOG NIET EENS!!!!!!!!! Maar hoe maak je dit nou nog goed? Heeft hij echt een vriendin? Die kennis was wel een beetje jaloers.. Pffffffff allemaal gedachten die door me hoofd glijden
Ik wil graag gewoon normaal handelen, maar ben bang dat het nu al te laat is? Help?

(wat ik vergat te zeggen is dat het de relatie tussen mij en me vriend ook heeft kapot gemaakt, we waren 3 jaar samen dat is nu 3 maanden uit,, omdat ik constant aan die ander dacht)

Jullie allemaal succes met jullie hard to get situatie,, moge wij allen slagen!

Als iemand voor mij een adviesje heeft..graag graag graag

XXXX een jonge vrouw die haar 2e pubertijd beleefd...

reactie: Ik zou niet weten wat er met de jongens aan de hand is de laatste tijd. Het ene moment kunnen ze je niet met rust laten en het volgende moment is er gewoon helemaal niks meer te horen van hem... Hmm toch beetje vaag he? Hetzelfde dat ik een jongen had gezien op een profielen site
Hij zag er leuk en goed verzorgd uit. Dus ik gelijk vragen om zijn msn (uiteraard)
En nog geen 2 uur later had ik al met hem afgesproken. We zouden Woensdag het huis uitglippen en hebben dat gedaan. Nouja eenmaal aangekomen op utrecht centraal kwam hij aanlopen ik dacht nog bij mezelf ik moet toch echt iets vasthouden want ik val zo serieus flauw! Nou.. Met de seconde begon ik hem leuker te vinden. En op een gegeven moment heb ik zelfs met hem gezoend. Maarja ik weet nu dus echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb hem gisternacht een berichtje gestuurd waarin stond dat ik hem best wel leuk vind... Tot nu toe geen reactie.. We zullen vanavond zien.. Maar ik Moet en Zal hem krijgen! Groetjes,
reactie: Ik heb gelezen over de mail van Stefanie.

Haar vriend, goed verzorgd uiterlijk. Rookt niet. Sportief. Leuke babbel. Geen meisje.

Ik ben zelf heteroseksueel, maar in mijn kennissenkring komen jonge homoseksuelen voor.

Wat mij aan hun opvalt is dat ze volledig aan deze beschrijving voldoen. Vaak zien jonge homoseksuelen mannen er veel beter uit dan de hetero’s.

Echte plaatjes, fotomodellen zijn er onder hun.

Voor de zekerheid moet Stefanie de volgende keer als ze weer met deze vriend uitgaat een tweede goed uitziende vriend meenemen.

Lets see what happens. Met vriendelijke groet, M.

reactie: Mijn verhaal:
Ik heb nu zo'n 3 jaar geleden een jongen leren kennen op msn en het klikte meteen. Ik zat toen in de 3e klas en ik was in die tijd erg somber en het leven zat niet mee. Mijn broer had geprobeerd zelfmoord te plegen, dus thuis was het niet de gezelligste plek en ik heb hier nooit echt met mijn ouders over kunnen praten. Ik had ruzie met mijn beste vriendin en mijn 2 eerste vriendjes bleken allebei vreemd te zijn gegaan (daar kwam ik natuurlijk pas achter toen het uit was), kortom mijn leven als puber die tijd was 1 groot zooitje.

Ik kende die jongen al van gezicht maar ik was toen te verlegen om een gesprek met hem te beginnen, want wie weet wat hij wel niet van me zou denken. Een erg positief zelfbeeld had ik toen en nu nog niet van mijzelf. Uiteindelijk ben ik met omwegen aan zijn email adres gekomen en had hem toegevoegd op msn. Na een korte periode begon ik hem steeds meer toe te vertrouwen. Het klikte gewoon goed ook, al was hij een erg stille en 5 jaar oudere jongen. Maar hij luisterde als het nodig was en was blij voor me als het goed ging. Na verloop van tijd was hij mijn beste vriend geworden. Hij wist alles van mij en hield het voor zichzelf.

Maar toen het leek alsof mijn toekomst niet meer stuk kon samen met hem als beste vriend, verprutste ik alles! Ik werd verliefd! Verliefd op hem, mijn beste vriend! Ik wist dat hij verder geen meisjes leuk vond. Net voor kerst heb ik de moed bij elkaar geraapt en hem via een smsje gevraagd wat hij van mij vond. Ik kreeg terug dat hij mij ook wel leuk vond maar, hij vond mij wel jong (5 jaar verschil). Ik was super blij natuurlijk dat hij mij ook leuk vond maar hij vond het leeftijdsverschil eigenlijk te groot en hij vond het zonde om de vriendschap op het spel te zetten.

In die periode daarna sprak ik hem steeds minder. Hij had het erg druk met werk en school en ik ook want de examens kwamen eraan. De gesprekken op msn werden oppervlakkiger en korter terwijl die in het begin minimaal 3 uur duurde, ik kon mijn verhaal niet meer kwijt bij hem, laat staan praten over een 'relatie'.

Toen ik midden in mijn examenperiode zat heeft hij mij uiteindelijk op een nogal bruute wijze duidelijk gemaakt geen relatie met mij te willen. Ik heb daarna meerdere malen geprobeerd het contact te verbreken omdat ik zo kwaad was, maar ik faalde elke keer opnieuw en elke keer kwam ik bij hem terug.

Net voor oud en nieuw vorig jaar hadden we weer normaal contact met elkaar en hij had mij met nieuwjaars nacht opgehaald om samen naar vrienden te gaan, anders reed ik in mijn eentje en dat wilde hij niet, dit vond ik erg lief van hem. Een paar dagen daarna zijn we met zijn 2e naar de bios geweest en dat was erg gezellig en het was een hele verassing dat hij zomaar mee wilde! De film was leuk en we hebben lekker gekletst, wat weer meeviel omdat hij over het algemeen zo'n stille jonge was.

Maar, ik wist niet of we er nou als vrienden heen waren geweest of als 'date'. Want er was niks gebeurt, niet met nieuwjaar en niet met dat avondje bioscoop. Ik heb hem erop aangesproken op msn, want ik vond hem na al die tijd nog steeds super leuk en ik wist echt niet meer wat ik ermee aanmoest. Uiteindelijk bleek dus dat het gewoon als vrienden was en dat ik het allemaal verkeerd had gezien. En ja hij vond mij een leuke, lieve meid maar hij wilde geen relatie.

Uiteindelijk hebben we 5 maanden geleden besloten het contact via msn te verbreken, hiermee hadden wij het meeste contact met elkaar. Want als dit zo door zou gaan zou het mij pijn blijven doen. Dus met het contact verbreken zou de pijn uiteindelijk overgaan. Want tijd heelt (uiteindelijk) toch alle wonden?

reactie: haha ja ik ken dat soort wel ja. Mijn huidige vriend was er zoeen. Ik had al een tijdje contact, maar pas toen ik geen relatie meer had, zijn we vaker gaan afspreken. Ik was smoor op hem simpelweg om hetzelfden. Hij rookt niet, drinkt amper, verzorgt zich goed, grappig, gezellig en geen vriendin. Ideaal plaatje. Maar na enkele keren samen leuke dingen doen, hapte hij niet toe. Geen poging om me te zoenen, niet eens de gelegenheid nemen om me aan te raken. Zelfs ver van me af gaan zitten. Mateloos frustrerend. Na heel heel heel lang samen maar telkens weer weg te gaan, ben ik het hem maar letterlijk gaan vragen (wel beetje subtiel verpakt natuurlijk) van: Goh is er nou geen leuke meid bij voor jou? Uiteindelijk gaf hij toe dat hij mij leuk vond. Na een tijdje heb ik hem natuurlijk eens gevraagd waarom het nou zo lang moest duren. Zijn antwoord was dat hij wat onzeker was over wat ik wilde en daarnaast het idee had dat er meer kapers op de kust waren. Nu zijn we alweer negen maanden bij elkaar en ik ben nog nooit zo gelukkig geweest! Groetjes!
reactie: Ja ik ken het.. Sterker nog ik heb er nu mee te maken. Ik heb een heel leuke man leren kennen, en daar ben ik nu al 2 keer mee weggeweest. Hij is Dj (29) dus de meisjes liggen voor het oprapen even plat gezegd. En ik (21) ben een jongedame die heel goed weet wat ze wilt. Nu doet hij hartstikke spontaan hoor, en doet heel vriendelijk tegen mij. De 2e date was echt ontzettende leuk, de klik was er enja we hebben de hele avond zitten zoenen. Ik merkte wel dat hij zich echt in moest houden en heeft me naar huis heeft moeten brengen. De volgende dag was hij ook nog heel enthousiast en wilde een 3e date. Nou ik zag dat ook wel zitten. Maar nu, ineens lijkt het wel of zijn interesse minder is geworden.. Hij doet veel minder moeite en belt en smst heel weinig en de sms’jes die ik krijg zijn heel luchtig. Heel vreemd. Hij is in zijn gedrag niet veel veranderd. Hij doet nog steeds harstikke leuk alleen in veeeel mindere mate. Ik heb het er met mijn vriendinnen over maar begrijpen doen we het niet. Ik vind het heel stom ik bedoel; ik ben een erg leuke meid, maar als je eerst geïnteresseerd in me bent, en daarna niet meer dan kan je dat gewoon zeggen toch. Ik krijg ook meer de neiging om hem nu juist te bellen en te smsen, maja daar krijg je het al als ik dat doe is er een dikke kans dat ik dalijk achter zijn kont aanloop. En daar voel ik me een beetje te goed voor. Het moet wel van beiden kanten komen. Dus tuurlijk het prikkelt je wel en maakt je nieuwsgierig, maar ik hou zulke spelletjes nooit lang vol, daar voel ik me een beetje te groot voor. Maar de vraag is altijd van: is dit een spel van hem om aantrekkelijker gevonden te worden, of vind hij mij echt niet leuk meer.. Dus het is jammer en het zit me echt wel een beetje dwars, maar als hij denkt een beetje toe te kunnen kijken vanaf de waterkant dan heeft hij het mis, want voor hij het in de gaten heeft ben ik er toch met een ander vandoor..
reactie: Eerst even een tipje voor Stefanie:
Twee weken is nog niet zo vreselijk lang. Ik snap je frustratie, maar als hij rustig aan wil doen, en het is leuk en gezellig, geniet er dan gewoon van. Je hebt zo de kans om elkaar beter te leren kennen. Zelf ben ik niet zo fan van die voortvarende typetjes, die gelijk na de eerste avond al denken dat ze met jou naar bed kunnen. Dit klinkt als een echte gentleman! Vroeger kreeg ik steevast een steek in mn buik als een van mijn vrienden vertelde dat hij (weer) een vriendin had. Vooral als ie ooit verliefd op mij was geweest. En dat vond ik eigenlijk raar want met geen van deze gozers wilde ik een relatie, zelfs al was ik zo vrij als een vogel! Ik heb ook weleens in een relatie gezeten met een gozer met bindingsangst. Hopeloos! Ik was smoorverliefd, en wilde heel graag hem mijn vriend kunnen noemen, maar in de periode dat we met elkaar aanklooiden en "vooral geen relatie" hadden was het allemaal veel leuker samen en zagen we elkaar constant. Ik heb eens met een rood hoofd aan tafel gezeten toen mijn vader vroeg of hij mijn vriend was en ik nee antwoordde en hij zich afvroeg waarom ons gesmak dan in het hele huis te horen was.... Maar toen ik hem bekende dat ik heel gek op hem was en dolgraag een relatie wilde, stemde hij toe en downwards we went. Hij hield de boot af, had geen tijd voor me, het was niet leuk meer samen. Heel vermoeiend! En toen ik een andere relatie kreeg, hing ie wel weer elke avond om mn nek, en moest en zou hij me weer terugkrijgen! Ik ben er niet rouwig om dat ik dat achter me heb gelaten! Ook heb ik weleens meegemaakt dat ik een ex van mij zag - ikzelf net drie maanden hooked up met iemand anders, waarmee het niet erg lekker liep - en ik de hele avond met hem liep te flirten omdat ik hem heel erg graag terug wilde, en hij nergens op wilde ingaan. Ik heb me de hele avond zitten opvreten! Aan het eind van de avond heb ik hem toch gezoend en hij zoende me met grote moeite terug. Wat bleek? Hij was principieel tegen het zoenen met iemand die een relatie heeft met iemand anders. Lief he? Ik heb er geen spijt van dat ik mijn toenmalige vriendje aan de kant heb gezet en opnieuw ben begonnen met mijn ex. Nu zijn we alweer twee jaar gelukkig samen!
reactie: Haii lezers,,
Meestal ligt het niet aan jou maar het kan ook aan hem liggen. Denk eens na ,hij zou jou wel leuk kunnen vinden maar omdat jij wacht tot hij zijn eerste stap zet denkt hij dat jij niet in HEM geintereseerd bent. Je moet niet gelijk achter hem aan gaan zodat hij gek van je wordt maar geef een paar hindjes, laat hem weten dat je wel geintereseerd in hem bent en dat je een flirtigetype bent die op dit moment toe is aan een man. Niet gelijk aan hem plakken want dan wilt hij zo snel mogelijk van je af. Misschien als jij nou eerst rustig aan begint en dan regelt hij de rest, zul je zien dat het wel werkt. En vooral geen mensen op hem afsturen om hem een "push"te geven om je te versieren, want anders denkt hij dat je niks zelf kunt en dat je zo iemand bent die alles verteld aan iedereen.Dus doe het lekker zelf en geef hem de tijd,
Want er is geen reden tot haast tog,,??;)
reactie: hallo
Ik heb me al die punten hierboven ook afgevraagd toen het niet helemaal goed ging tussen hem en mij; Hij is verlegen, hij heeft nog geen gelegenheid gehad om het te proberen, maar die komt wel, dat weet ik zeker, misschien vindt hij dat ik me niet goed kleed? Enz. Maar uiteindelijk hebben we toch gezoend en nu is het helemaal goed tussen ons! Waarschijnlijk is het vaak een kwestie van tijd.. :)
reactie: Ik vind moeilijk te krijgen mannen zo lekker verfrissend anders dan al die mannen die zich aan me willen opdringen, aldoor aandacht lopen te trekken, zitten te slijmen en lopen te drammen. Als ik een man wil, dan hoef ik maar en knoopje van mijn blouse los te doen en ik heb er tien om me heen die allemaal even oninteressant zijn. Gewoon mannelijke bimbo's. (Waarom is er geen woord voor dit soort mannen zoals er vrouwen vele beldigende woorden zijn?)
Zelf moeite moeten doen voor een leuke knul die niet van bed naar bed duikt en ook nog eens leuk en interessant is. Dat is pas aantrekkelijk.


Ik ben Charlotte, fashion addict, make-up junk, globetrotter en oh ja… hoofdredactrice van Trendystyle. Via mijn kolom The Blonde Potato deel ik graag mijn passie voor de mooie dingen in het leven met jullie. Laten we vooral onze ervaringen uitwisselen!