Home | Fashion | Interviews | Emily Hermans

Interview: Emily Hermans

Emily Hermans. Verfrissend en jong (1978) modetalent van Nederlandse bodem. Een nieuwe naam aan de horizon van de inmiddels sterk 'vergrijsde' modewereld. Een wereld die sinds decennia wordt gedicteerd door de zogenaamde 'grote namen' en waarin de creativiteit steeds meer verdrongen is door concepten als 'marketing' en 'commercie'. Gelukkig lijkt daar de laatste jaren langzaam maar zeker een kentering lijkt te komen met de jonge en geïnspireerde generatie designers die steeds meer voet aan de grond lijken te krijgen. Een verschijnsel dat wij van harte toejuichen en dat ons ertoe bracht om dit artikel aan Emily Hermans en haar eigen modelabel 'MLY Hermans' te wijden.

Emily Hermans op de catwalk zomer 2006-7 (foto: peter stigter)

We interviewen Emily kort na de presentatie tijdens de Amsterdam international fashion week van 'Misfits', haar collectie voor zomer 2007. Ondanks de drukke weken die ze ongetwijfeld achter de rug heeft, klinkt ze opgewekt en energiek. Je weet meteen dat je te maken hebt met iemand die, hoe jong ook, weet waar ze het over heeft. Met de gangbare omschrijving 'modeontwerpster' doe je Emily Hermans eigenlijk te kort. Emily ontwerpt niet alleen haar eigen collecties, maar ontwikkelt ook de 'grondstoffen' daarvoor: de vele breisels die haar collecties kenmerken. Hiermee onderscheidt ze zich van de andere, jonge ontwerpers en drukt ze een heel eigen stempel op haar creaties.

Drie tot vier keer per week is Emily te vinden in de breierij waar ze nauw mee samenwerkt. 'Eerst ontwerp ik de designs voor de breisels met de hand', vertelt Emily. 'Dan werk ik ze uit op de computer en dan begint het echte veldwerk. Sommige designs zijn, als ze eenmaal uitgewerkt zijn, direct heel mooi. Andere moeten worden bijgesteld.'

Emily Hermans ontwerpt de breisels voor haar collecties zelf (foto: peter stigter)

De breisels vormen de basis voor de 'MLY Hermans'-collecties. Emily's meest recente collectie, 'Misfits', bestaat zelfs geheel uit gebreide items, tot aan de accessoires toe. 'Ik begin met een concept', legt Emily uit. 'Dan zoek ik daar een kleurbeeld bij. Ik ga daarvoor naar garenbeurzen om me een beeld van de tendensen te vormen. Daarna komt de belangrijkste fase in het proces: het ontwerp en de ontwikkeling van de materialen. Als laatste komt het silhouet - de vormgeving van de collectie - aan bod. Ik beslis welke materialen voor welke vormgeving - een colbert, een broek, een top - geschikt zijn en werk de collectie verder uit. Omdat de materialen heel uitgesproken zijn, moet ik aan de vorm soms wat concessies doen. Waar ik echter niet op inlever, is de draagbaarheid en de pasvorm.'

De concepten die Emily voor haar collecties kiest, zijn opvallend en maatschappelijk geëngageerd. Voor de collectie voor winter 2006-7, 'Low tech', heeft ze zich laten inspireren door haar schooltijd - huiswerk en Pac Man - waarin computerspellen en gamen nog iets bijzonders waren. 'Nu is de moderne technologie helemaal geïntegreerd in de samenleving en daardoor bijna onzichtbaar', vertelt ze. 'De eerste computerspellen waren iets speciaals en qua omvang veel groter dan nu. In de loop der tijd is alles steeds maar fijner en kleiner geworden. Met mijn collectie wil ik weer terug de tijd waarin de moderne technologie het dagelijkse leven begon binnen te dringen.' Dit heeft geresulteerd in de 'low tech'-collectie met grafische, pixelvormige patronen en prints die in onze technologische tijd gewild 'nostalgisch' en bijna 'naïef' aandoen.

In de collectie voor zomer 2007 'Misfits' brengt Emily verschillende culturen bij elkaar. Eigenlijk is de collectie een soort afspiegeling van onze huidige maatschappij van mensen die onderling zeer verschillen, zich soms zelfs misplaatst voelen, maar uiteindelijk toch een eenheid (zullen moeten) vormen. Ze heeft hiermee de huidige globalisering positief willen benaderen en geeft hieraan vorm door in haar collectie onderling zeer verschillende technieken te verwerken met als gezamenlijke noemer het kleurenpalet waardoor het tot een geheel wordt.

Met haar collectie wil Emily zich tot een breed publiek richten. Verschillende boetieks in Amsterdam en Rotterdam verkopen inmiddels het merk 'MLY Hermans' (lees: Emily Hermans). In de praktijk blijkt de leeftijdsgroep van vrouwen die zich in het merk kunnen vinden, inderdaad groot te zijn: van meisjes met Emily's leeftijd of jonger tot vrouwen van rond de vijftig, zestig. De mannencollectie vindt vooral veel aftrek bij twintigers en dertigers. 'Leeftijd is geen beperking', zegt Emily. 'Alleen het prijssegment', voegt ze er spijtig aan toe. 'Doordat ik zelf de materialen ontwerp, lopen de kosten, en dus prijzen, op'.

Steeds vaker valt in de Nederlandse modekringen en tijdschriften de naam Emily Hermans. Het is een belangrijk moment - 'Een omslagpunt' zegt ze zelf - in haar carrière. Sinds kort heeft Emily in Nederland een agent en de verwachting is dat het aantal verkooppunten zich in de komende tijd zal uitbreiden.

'Ik wil me nu vooral op Nederland richten', vertelt Emily. 'Tot voor kort presenteerde ik mijn collecties in het buitenland omdat dat zo op mijn pad kwam.' Emily studeerde in 2003 af aan het Amsterdam fashion institute. Met haar eerste collectie, 'Disposed industrial fragments', geïnspireerd door verlaten industrieterreinen waarop nieuwe, interessante landschappen ontstaan, trok ze direct de aandacht en nam ze deel aan een uitwisselingsprogramma in Vietnam om jonge designers aldaar nader kennis te laten maken met de mogelijkheden die de mode biedt. Direct daarna presenteerde ze dezelfde collectie op de prêt-à-porter beurs in Parijs. Kort daarop volgden 'premium exhibitions' te Berlijn en 'a fair' te Antwerpen.

Emily Hermans backstage bij de show voor zomer 2006-7 (foto: peter stigter)

'Nu is Nederland aan de beurt en de Amsterdam fashion week was daarvoor een schitterende gelegenheid', vertelt Emily. 'De Nederlandse modeweek is een geslaagde mix van couture en streetwear. Ik voel me er prima thuis en de samenwerking met de organisatie was erg goed.' In Amsterdam schitterde Emily's collectie tussen gevestigde namen. 'Het is niet gemakkelijk om jonge ontwerper voet aan de grond te krijgen', vertelt ze. 'Met creativiteit en talent alleen kom je er niet. Je moet vooral ook ondernemend zijn, contacten leggen, sponsors benaderen en met ideeën komen. Ik ben altijd erg actief op dit gebied geweest.'

Op dit punt heeft Emily veel profijt van haar opleiding die aanvankelijk vooral op markering geënt was. 'Ik heb altijd een eigen onderneming willen hebben', vertelt ze. 'Iets voor mezelf beginnen. Dat leek me wel wat. Omdat ik altijd al veel getekend heb, lag het voor de hand dat ik naar de grafische school ging. Daarna koos ik de richting 'visual marketing' aan het Amsterdam fashion institute. Tijdens de opleiding volgde ik vakgebieden als design en styling. Omdat ik merkte dat daar mijn hart lag, ben ik overgestapt op een meer designgeoriënteerde richting. Hierdoor kwam ik in contact met het vakgebied 'textiel' en toen was voor mij duidelijk waar mijn passie lag. Textiel is creatief maar tegelijkertijd ook zo praktisch. Je volgt het hele productieproces van nul tot aan het eindresultaat.'

Inmiddels kan Emily haar nieuwe collecties uit de opbrengst van haar vorige collecties financieren. Iets dat tegenwoordig nog maar voor weinig jonge ondernemers is weggelegd. Emily is optimistisch over de toekomst. Wellicht, zo denken wij, zal ze haar droom om in Londen te showen snel verwezenlijken. 'Londen is zo inspirerend. Ik ga er zo vaak mogelijk naar toe. Daar kunnen wij Nederlanders nog heel wat leren. Wij zijn soms toch wel een beetje braaf in onze kleding en kijken nog te veel naar wat de mode voorschrijft. We zouden meer moeten mixen!' op dit punt willen we wel heel graag weten hoe Emily zich zelf in het dagelijkse leven kleedt. 'Street wise..' antwoordt ze. 'Meestal een bijzondere jeans, met pumps, laarsjes of sneakers en iets van mezelf, een gebreid vest, colbert of top'. Het had ook niet anders gekund!

Voor meer informatie over Emily Hermans en haar werk, zie www.mly.nl